Na
een uur vliegen van Danang naar Hanoi kwamen we aan op het vliegveld van
Hanoi. Hier konden we met een busje naar het centrum worden gebracht voor
maar $ 2. Het busje was al afgeladen met Vietnamezen en wij waren de enige
toeristen die ook meegingen. We pasten er nog net in met onze grote
rugzakken. De chauffeur van het busje vond het heel bijzonder dat wij onze
hotelkamer al hadden geboekt en probeerde ons nog met alle macht een hotel
van zijn keuze binnen te krijgen. Dat schijnt wel heel gebruikelijk te
zijn, maar helaas voor de chauffeur, zijn we niet op zijn aanbod ingegaan.
In
vergelijking met Saigon is Hanoi een stuk overzichtelijker. Het is groener
en authentieker. Ons hotel lag in het centrum bij het Hoan Kiem meer, aan
de rand van de oude stad. De oude stad bestond uit talloze straten waar ze
-per straat- van alles verkochten. Zo hadden ze een hele straat met
schoenwinkels, een met winkeltjes met bamboe schalen en zelfs een straat
waar ze alleen grafzerken verkochten. Het was erg leuk om in deze wijk
rond te dwalen.
Het
Mausoleum van Ho Chi Minh is een van de grote bezienswaardigheden van de
stad. Een bedevaartsoord voor veel Vietnamezen. Wil je het pompeuze gebouw
binnen, word je eerst geacht een film te kijken over het leven van Ho Chi
Minh. Dan wordt iedereen opgelijnd in rijen van twee en in een lange rij
loop je een heel eind naar het Mausoleum. Handen uit je zakken, niet
praten en pet af marcheer je dan langs het gebalsemde lichaam van Ho Chi
Minh. Binnen een minuut sta je weer buiten, want stilstaan is er niet bij.
Drie maanden per jaar is het Mausoleum gesloten om het lichaam van
Uncle Ho te laten balsemen in Rusland.
Na
een lekker noedelsoepje en een milkshake zijn we naar de tempel van de
literatuur gegaan. Dit was 100% de moeite waard. Oorspronkelijk was dit
een tempel die in 1070 was gebouwd als gedenkoord voor Confucius en zijn
volgelingen, maar al snel was het uitgebreid tot een heel complex van drie
hectare groot met prachtige gebouwen. Hier kun je makkelijk een middag
doorbrengen. We werden ook nog eens getracteerd op een
muziekvoorstelling waar gespeeld werd op voor ons volkomen onbekende
instrumenten. Heel bijzonder.
's
Avonds zijn we naar het waterpoppentheater gegaan. Wat was dit leuk! Het
is een fenomeen dat alleen in Vietnam schijnt te bestaan. Het toneel
bestaat uit een grote bak met water en achter een gordijn bedienen een
aantal mensen de houten figuren. Het gaat gepaard met veel gespat en
draken die vuurspugen en het is erg vermakelijk. Hierna zijn we de stad
weer ingegaan en hebben we lekker nog een biertje gedronken. We lagen vrij
laat in bed, want toevallig kwamen we Robert en Tamara tegen, die we nog kenden
van de excursie naar de Mekong Delta. Erg gezellig om die lui hier weer
tegen te komen. De volgende dag zouden we op tijd vertrekken om naar
Halong Bay te gaan.
Toen
we weer terugkwamen van Halong Bay, zijn we gaan eten bij Hoa Sua. Dit is
een school waar ze minder bedeelde kinderen (10 tot 15 jaar?) het vak van
ober en kok leren. Ze brengen meteen alles in de praktijk, onder toeziend
oog van de begeleiders. Het was echt chique. De kinderen zagen er
supernetjes uit en deden enorm hun best. We werden al ontvangen bij de
deur en naar onze tafel gebracht. Stoel werd aangeschoven. Deze kinderen
zijn later wel verzekerd van een baan. In Hanoi zag je bij verschillende
horecagelegenheden mensen in de bediening met enorm goede manieren. Het
zal ons niet verbazen als die hier de opleiding hebben genoten. Het was
een bijzondere ervaring.
De
laatste dag bestond voornamelijk uit het goed inpakken van de rugzakken
voor in het vliegtuig. We wilden oorspronkelijk weer met een busje terug
naar het vliegveld, zoals we ook waren gekomen, maar dit ging helaas niet
door. We hoefden pas rond 20.30 uur te vertrekken en de busjes rijden maar
tot 18.00 uur. Dan toch maar met de airporttaxi voor $ 10. Om 23.15
vertrok ons vliegtuig weer naar Parijs. Dat was het einde van een
prachtige vakantie!