Hoi An is een plaats met een mooi centrum, waar meteen opvalt wat de meeste mensen hier doen: kleren maken. Als je door een winkelstraat loopt word je van alle kanten aangeschoten door meisjes met de vraag: "Wanna look at my shop?". Het is bezaaid met kleermakers. Zoek nu maar eens een uit. Wij wilden wel kleren laten maken, maar ze lieten ons niet bepaald rustig kijken zonder dat ze ons enorm op de zenuwen werkten. Uiteindelijk zijn we binnengelopen bij een zaakje dat buiten het centrum lag, in de straat van ons Hotel Phu Thingh II. 
We hebben nogal wat uitgezocht aan blousen, overhemden, pakken, broeken en jassen. Een uur zijn we in de winkel geweest tot 16.00 uur en de volgende ochtend om 09.30 uur konden we langskomen om alles te passen. We wisten dat het snel zou gaan, maar dit was wel supersnel!  En dat voor $ 4 per blousje en $ 6 per overhemd. Later bleek wel dat de kwaliteit natuurlijk gerelateerd was aan de prijs: langer dan een jaar kun je er niet mee doen. De stof pluist aan alle kanten en de knopen vallen er snel af. Wat wil je ook voor deze lage prijzen.

Na het avontuur bij de kleermaker, dachten we dat het veilig was om dat ook bij de schoenmaker uit te proberen. Niet zo'n goed idee geweest. We hebben hier allebei een paar gympen gekocht. Ik een paar leren laarsjes en Taco leren bootschoenen. De gympen gingen nog, maar de laarsjes en de bootschoenen waren een complete mislukking. Het geval wil dat Vietnamezen heel goed dingen na kunnen maken, maar bij een kleine wijziging, gaat het de mist in. Ik wilde een lagere hak dan het voorbeeld dat ze in de winkel hadden staan. Die lagere hak hadden ze gebruikt, maar verder wel het model van de laars met de hoge hak. Resultaat: laarsjes met omhoogwijzende neuzen. Uiteindelijk heb ik toch maar de hoge hakken er onder laten zetten. Mijn lievelingsschoeisel is het nooit geworden... 

Als je in Hoi An bent, kom je meestal ook wel in het Cham tempelcomplex My Son (mooie berg) terecht. Een eind rijden landinwaards. We hadden een excursie geboekt in Hoi An voor $ 6. In de bus bleek voor sommigen pas, dat dit alleen voor het vervoer heen en terug was en dat de entree (50.000 dong / € 3) nog moest worden betaald. Ons was het al wel verteld. Wij waren vanaf dag 1 in Vietnam al zo wijs dat je hier moet opletten wat iets kost. Het complex op zich vonden wij niet super-spectaculair. Veel was er namelijk verwoest. Niet alleen door de Amerikanen in de Vietnamoorlog, ook door eerdere oorlogen met Chinezen en Khmer. Het Communisme is ook niet goed geweest voor het complex. Steen was gemeenschappelijk goed en mooi materiaal om huizen mee te bouwen. Wat nou, cultuur. Op dit moment zijn ze heel hard op weg om zoveel mogelijk weer terug te brengen in de oude staat. Ze hebben nog flink veel te doen!