Inhoud ‘De verzwegen deportatie’

Voorwoord
Inleiding
1. 2 oktober 1944: De uitgestelde razzia
2. De fatale razzia van 2 december 1944
3. Dodelijke treinbeschieting bij Werth
4. In kamp Rees werden mensen vernietigd
4.1. Huisvesting en onderdak
4.2. Kleding- en voedselverstrekking
4.3. De leiding van kamp Rees
4.4. Menselijke gevoelens en rechtvaardigheid
4.5. Dagindeling en werkzaamheden
4.6. Strafmaatregelen en mishandelingen
4.7. De boer op voor eten en drinken
4.8. Ziekenbehandeling en andere voorzieningen
4.9 Grote brand door omgevallen kaars: 36 doden
4.10. Het vervoeren en begraven van de doden
4.11. Politie- en brandweertaken
4.12. Het einde van Kamp Rees
5. Pont, burgemeester met aanvechtbare principes
6. Ontsnappingen en bevrijdingsacties
7. Hulp en medische verzorging
8. Begraafplaatsen en een Mahnmal
9. Proces tegen de beulen van Rees
10. Herdenkingstochten in teken van verzoening
11. Monument Apeldoorn: ‘Hun menselijke waardigheid werd met voeten getreden’
12. Honderdvijf persoonlijke verhalen:
12.1 Johannes Hendricus van Essen: Kamp Rees: ‘Wat, als mensen beesten zijn’
12.2 Arend Jan Disberg: Als zestienjarige in drie maanden volwassen
12.3 Aart J. Kliest: Executies na verraad in verzetsgroep
12.4 W.M. Loois: Tik, tik, tik, klonk het dan steeds weer
12.5 Wijnand Jakobs: Een jongeman van mijn leeftijd, doodgeschoten
12.6 Gebroeders Adelerhof: Ontsnapt uit het Centraal Theater
12.7 P. Boom: Het is niet veel dat ik kan vertellen
12.8 Reinder Kroon: Met Rode Kruis-armband gewoon het Marktplein af
12.9 Jurry Hulzebos: Na bloedig gerucht naar huis gestuurd
12.10 De heer Eikendal: Veel en vooral jonge vrouwen huilden bij die lijst
12.11 Dirk Hulleman: Mannen uit buurt ’t Loo samengedreven in weide
12.12 Gebroeders Ellenbroek: Zoons lieten vader niet in de steek
12.13 Jurjen Schuur: Wat bekend is, zijn flarden
12.14 Bernard Zwerus: Om tien uur was er het dodelijke moment!
12.15 Jan van den Brink: Gesneuveld na huwelijk van vier maanden
12.16 Hendrik de Wilde: Zoontje in paniek bij razzia; vader gedood in trein
12.17 Evert Sileon: Pappa verdween spoorloos na treinbeschieting Werth
12.18 Vader en zoon Beumer: Schoen bleef achter onder lijk
12.19 Jan Ossenkoppele: In laadruim lag hele stapel dode mannen
12.20 Bernardus Brinkman: Treinbeschieting zet leven op de kop
12.21 Andries van Klaveren: Beenamputatie door treinbeschieting
12.22 Willem Walgien: Als onderduiker in armen van Duitsers gelopen
12.23 Vader en zoons Meboer: Huiszoeking te riskant voor joodse onderduikers
12.24 Renger van Roozelaar: Opa dankte Lieve Heer voor thuiskomst schoonzoon
12.25 Gerrit Broekhuis: Ik zie nog het gezicht van soldaat die de deur intrapte
12.26 Jan de Zwaan: Ontsnapt, gepakt, maar niet naar Rees
12.27 Gerrit van de Brink: In vrouwenkleren over de IJsselbrug
12.28 Jan Grefhorst: Het hoofd lag twee banken verder
12.29 Chris Mesman: In het pannetje zaten kogelgaten
12.30 Kees Kempel: Bevroren benen werden fataal
12.31 A. Gerritse: Ze zeiden: de kachel brandt en de snert staat klaar…
12.32 Albert Velthoen: Anderen hadden het veel slechter
12.33 Herbert en Heinz Postulart (Rees): ‘Waarom werden worst en brood niet verdeeld?’
12.34 Johanna Vink en Hannie Franken (Rees): Röhrig kwam wel eens koffie drinken
12.35 Eugen Hollaender: Duitser steunpilaar voor gezinnen dwangarbeiders
12.36 Dirk van Mourik: Op zondag werken was Pa een gruwel
12.37 Piet Slijkhuis: Kerstdienst met dreigende vliegtuigen in de lucht
12.38 Johann Bruin: Plaatsvervangend trots op moedige vader
12.39 Gebroeders Masselink: Hij wilde die Duitser de kop inslaan
12.40 Franciscus Wientjes: Het was in Empel warmer; ook de luizen vonden dat fijn
12.41 Cornelis Geijteman: Per keer kon ik maar twee lijken afvoeren
12.42 Gerrit van Norel: Het waren Nederlanders die voor de Duitsers werkten
12.43 Nicolaas van Dijkhuizen: Hij zei: ‘Tot ziens’. We konden nooit afscheid nemen
12.44 Alex van Polen: Berend Plant bleef in dezelfde houding zitten
12.45 Albertus Bosch: Hertrouwen moeder na overlijden vader probleem
12.46 Gerrit en Hendrik Koller: Zijn moeder heeft nooit over Hendrik kunnen praten
12.47 Daan Jansen: Verbijsterend ooggetuigeverslag in brieven
12.48 Hendrikus Johannes Marsman: Mannen uit Rees is groot onrecht aangedaan
12.49 G.A. Elbertsen: Vader was wel erg stil geworden
12.50 Hermanus Gerritsen: Met tuberculose lopend naar Apeldoorn
12.51 Johannes Cramer: Afgekeurd en lopend naar huis
12.52 Willem van der Vegt: Vader ging in Rees met de dag achteruit
12.53 Jan te Boekhorst: Vergeefse speurtocht naar dwangarbeiders
12.54 Anonieme vader en zoon: Zoektocht naar broer in Rees
12.55 Johannes Huisman: Vader naar huis dankzij de Ortskommandant
12.56 Jan Thijssen: Hij riep mijn naam en ik rende naar huis
12.57 Jan Aarsen: Een vluchteling werd doodgeknuppeld
12.58 Wim Stam: Ze noemden ons ‘Dreckschweine’. Zo zagen we er uit
12.59 Gerard Huisman, Frans Schimmel: ‘Mee? Ik laat mezelf niet doodschieten!’
12.60 Nicolaas Vincenten: Toen ik thuiskwam woog ik 75 pond
12.61 Gerrit van Holten: Ik herkende hem aan zijn stem
12.62 Mijnt Kloosterboer: Grote baas Röring bedankte hem persoonlijk
12.63 Hendricus Doppenberg: Door dysenterie van de hel naar de hemel
12.64 Jan en Theo Venhorst: Bijna iedereen in Gendringen hielp mee
12.65 Gerhardus Nijland: Oom Theet werd op zijn ladder dodelijk beschoten
12.66 Alphonsus Vollenberg: Lijst met valse Ausweisen zat veilig achter behang
12.67 Teunis de Vries: Je kon beter in een varkenshok liggen
12.68 Jan van der Lugt: Tijdens preek de vrijheid tegemoet
12.69 Piet Brouwer: Op een ladder over de grens
12.70 Gerrit Jan Kruitbos: Vrouw smokkelde haar man over de grens
12.71 Christiaan van Valburg: Op zoek naar een draad over de grensrivier
12.72 Bernardus Mulder: Het was voor mij kantje boord
12.73 C.E.C. Bont: ‘Gatverdammie, ich will die Sache sauber haben!’
12.74 Marinus de Dreu: Er liepen twee doodvermoeide mannen op het Jaagpad
12.75 Johannes de Haan: Verzetsvrouw bood vluchters hulp aan
12.76 Karel Ribbink: ‘Duik in de sloot; kruip iets onder de plank
12.77 H. Buurman: Afgebrokkelde vinger blijvende herinnering
12.78 Vader en zoon Woudenberg: De dochter van de buren had ons verraden
12.79 Albertus Broekhuis: Bombardement op school vol zieken in Empel
12.80 H. Vosselman: Nog altijd dankbaar voor hulp bij vlucht uit ‘hel’
12.81 Herman Pothoven: Drie maanden in de Hel van Rees
12.82 Anthonius Peters: Gruppenführer Koch was geen sadist; anderen wel
12.83 Wim Hesling: Mijn werk in het noodziekenhuis te Gendringen
12.84 Johan Jochems: Het verband werd een vieze natte etterende troep
12.85 Jan Bossenbroek: In Rees stierven zes mensen per dag van ellende
12.86 Gerrit van Munster: ‘Ik was zo mager; mijn ouders herkenden me niet’
12.87 Jaap Hoogeboom en Jan Ploeg: Bij Witte Paters warmte met Bols-kruik aan de voeten
12.88 Bernardus Herms: Een onherkenbaar iemand met bekende kleren
12.89 A. Gerritsen: ‘Ik heb kippenvoer gegeten, dus niet zeuren!’
12.90 Anoniem: Gat in hiel als een rijksdaalder
12.91 W.F. de Zwart: We kregen eten van vrouw van kampleider
12.92 Jan Steman: Vader was erg gesloten over Rees
12.93 Frederik Hengeveld: Misschien heeft u iets aan de namen?
12.94 Bernard Geerdink: Vader sleepte zijn herinneringen zijn leven met zich mee
12.95 Daan Hebing: Vader zweeg, maar hij bewaarde wel zijn pet
12.96 Chris Kruitbosch: Opa kon of wilde er nooit over praten
12.97 Gerrit Buitenhuis, Evert Mulderij: Ik zal dit schilderij van kamp Rees nooit wegdoen
12.98 Hendrik Witteveen: Als er lotgenoten waren moest ik de kamer uit
12.99 Gerrit Broekhuis: Weer mee, weer naar kantoortje, weer voor officier
12.100 Jan Ros: In Kamp Rees bevrijdden we Oost-Europeanen
12.101 Gerhard Nijdeken: Toen Apeldoorn vrij was durfden we nòg de kelder niet uit
12.102 Lubbert Kroon: Wilde na Rees niet naar Indië. Gevangenisstraf!
12.103 Vader en zoon de Vries: Beul van Rees werkte in vakantiehotel
12.104 Gerrit Knipscheer: Doodgewaande jaagt levend schrik aan
12.105 Hendrik Jongboed: Haagse jongen naast me stierf zonder dat ik het wist
Informatiebronnen
Sponsoren

Terug naar begin : Verder naar persoonlijke verhalen 1-21


Andere websites:
World Webcam Monitor | Publicaties | Arnhem Spookstad | 100 jaar Apeldoornse Courant | Mijn boekwinkeltje