|
Inleiding
Dit boek heb ik niet geschreven om een aantal dogma’s te leveren voor ‘de juiste manier om avondmaal te vieren’. Nee, dit boek gaat over een ontdekkingsreis.
Het begon allemaal door mijn eigen onhandige gedrag. In de kleine, fijne gemeente waar ik al zoveel jaar bij hoorde, vierden we het avondmaal op verschillende manieren. Soms deden we het in kleine groepjes waarin we met elkaar het brood deelden en voor elkaar baden. Op een dag besloot ik nog een stapje verder te gaan. Na mijn preek liet ik het avondmaal door de mensen twee aan twee vieren. De bedoeling daarvan was om zo met elkaar lief en leed te delen en daarover met elkaar te bidden. Dat leek me een goed idee en het sloot mooi aan bij de preek. Het leek allemaal prettig te verlopen, en na afloop kreeg ik tevreden reacties te horen.
Tot mijn verbazing kwam er in de week daarna toch behoorlijk wat commentaar los. Er bleken nogal wat mensen te zijn die het niet fijn vonden dat het avondmaal zo anders verliep. Voor een deel waren die irritaties terug te voeren op een verwachtingspatroon dat plotseling werd doorbroken. Daarnaast waren er ook mensen die vanuit een vorm van verlegenheid moeite hadden met de persoon-lijke confrontatie met de ander bij het brood en de wijn. Dat zijn natuurlijk ook dingen om rekening mee te houden, en dat had ik misschien onvoldoende gedaan.
Maar het belangrijkste aspect van deze onbedoelde aanvaring was de ontdekking dat we nog zo verschillend dachten over het avondmaal, en hoe het gevierd kan worden. Om die reden ben ik in de bijbel op zoek gegaan naar de grondslagen van onze avondmaalsviering. Dat werd tot mijn eigen verrassing een complete ontdekkingsreis, die voor mij de dagelijkse praktijk van mijn christenleven heeft verrijkt. De titel van dit boek is dan ook niet overdreven: ik heb het avondmaal opnieuw ontdekt.
Ik hoop dat je dat ook zo zult ervaren wanneer je in dit boek meegaat op deze ontdekkingsreis.
|
