DE WAFELCREW ONLINE

Weekend Valkenburg

In het weekend van 21 oktober in het jaar 2011, zegge éénentwintig oktober tweeduizendelf, was het weer tijd voor het jaarlijkse weekendje weg van de Wafelcrew. Dit betekent voor Anton, Theo en Bonjorno de aanhangers er af en de trekhaken er wel op, als u begrijp wat ik bedoel.

Op de heenweg werd er gereisd via ’s-Hertogenbosch. Dit omdat Noord-Limburg door de bezetting inmiddels duits grondgebied is en wij enkel met de NS mogen reizen.
Aangekomen in Maastricht moest er worden overgestapt op de bus richting Valkenburg. Iets wat de Wafelcrew nog lang zal bijblijven want het had zomaar gekund dat de buschauffeur in kwestie ook gediend had bij Pearl Harbour als Kamikazepiloot. Gelukkig wist hij wel de rem en claxon goed te vinden.

Uiteindelijk arriveren we bij onze villa. Nadat we even gechilled hebben gaan we richting het centrum van Valkenburg. Daar aangekomen nemen we een vakantiemenu of satéshitnogwattes. We vervolgen onze weg naar café Karma. Hoewel het weekendje weg amper is begonnen vliegt al gauw de vlam in de pan; Bonjorno loopt met een rietje te kutten; Klaus loopt derdegraadsbrandwonden op en wordt per traumahelikopter afgevoerd naar het brandwondencentrum te Beverwijk. Nadat hij behandeld is slaat hij Picorni met een hamer op z’n kop.. en terecht uiteraard! (sorry sorry.. ik neem deze woorden terug.. gaat te ver)

Nadat we bij Karma geweest zijn vervolgen we onze weg naar ’t Hoekje. Het is er rustig, maar waar de Wafelcrew komt wordt het vanzelf een feestje. Zo ook hier en wat voor één! De mooie vrouwen zijn niet aan te slepen en nadat de kroeg stampvol is gelopen vervolgen onze weg naar de tent die met recht de grootste kuttent van Nederland genoemd kan worden; nadat ik met 9-6 heb verloren met tafelvoetbal (zwaar onterecht natuurlijk) en Bonjorno met glazen gaat gooien is het mooi genoeg geweest; we gaan. Eén lichtpuntje nog wel; Adolf Hitler blijkt ook in Valkenburg bijzonder succesvol in Triviant Play.

We vervolgen onze weg via een bijzonder grote snackbar en het Jachthoes (check de foto in het fotoverslag van de mooie vrouw die door haar moeder werd aangeboden op picasaweb) richting de Cauberg. We gaan naar Classic Café waar Batsie (artiestennaam: Anita) ons verwelkomt. Het is er bijzonder verlaten, maar wat wil je ook.. Batsie heeft haar gezicht nog wel zichtbaar een impuls weten te geven met Oil of Olaz, maar ik ben bang dat zij meer rimpels in haar gezicht heeft dan mijn verschrompelde zak (sorry, gaat te ver weer). Bovendien heeft ze een kapsel alsof er een enorme reiger op haar hoofd heeft zitten schijten; maar goed.. het gaat om het innerlijk en dat zit bij Batsie wel goed (ook al meent ze er geen zak van van wat ze allemaal zegt, maar goed.. wat kan ons het ook verrotten.)

We drinken een paar pintermannen en worden ondertussen moe van het lijfelijke en het geslijm uit haar strot wat maar niet ophoudt. Klaus weet nog wel haar gevoelige snaar te raken en mag dan ook op de gitaar spelen. Terwijl ik flink loop te geilen op de barvrouw speelt Klaus er flink op los. Theo is blijkbaar in het bezit van een bodemloze biertank; het gele goud blijkt niet aan te slepen. We gaan terug de berg op en naar onze villa. Er wordt niet gewiekst (tenminste, dat wordt beweerd).

De volgende dag staan we op en doen we eerst boodschappen. Na de bergetappe naar onze villa gaan we naar het casino. We worden binnengelaten door een GILF. Vervolgens vergokken we ons maandsalaris en hebben we zowaar een heel goed gesprek over relaties en batse (geloof ik). Het eerst rondje is van Bonjorno in verband met zijn nieuwe job (props voor onze beste neger, nogmaals bedankt voor de pinterman!) Bonjorno blijkt van Palestijnse komaf gezien de techniek van het steenwerpen na het bezoek aan het casino. We vervolgen onze weg naar beneden en gaan wat eten bij Isabelle en Nicole. Isabelle en Nicole zijn enorm fijne vrouwen met melkbussen zo groot als een Hello Kittybal. De collega van hen (we noemen hem voor het gemak even Remco) is een enorme held. De ene foute opmerking naar de andere over het vrouwelijke schoon met wie hij samenwerkt passeert de Revue. Het is al gauw duidelijk; deze man verdient een erelidmaatschap van de Wafelcrew.

Na hier gegeten te hebben gaan we naar een café waar we in het verleden MILFjes hebben gekeken. Het licht is eerst heel fel maar wordt al snel gedemd door het mooie meisje wat ons van goudgele rakkers voorziet. Ik ben toevallig vandaag jarig dus de nummer één-hit van Gotye wordt aangevraagd en gedraaid. Mijn avond kan niet meer stuk. Vervolgens gaan we via het Hoekje naar de Nurgus. Bij de Nurgus worden vooral jonge breezermeisjes gespot (de muziek was er overigens erg goed!!!) en een meisje met een cupmaat gespot waar het alfabet te kort voor is. Maar wat zijn ze mooi!

Deze avond gaan we weer naar Batsie en de muziek is er vanavond mooi en veelzijdig (van Rowwen Hèze tot aan opera). De tent zit vol en het is er gezellig. We worden wederom aangerand door Batsie en bellen de politie. Batsie wordt aangehouden en we gaan in alle rust naar ons huisje waar we heerlijk slapen (voorafgaand door een wiekspartij van ondertekende).

De volgende dag gaan we naar Maastricht. Eerst zitten we op het Onze Lievevrouweplein waar we door ongelofelijk dom personeel worden bediend. Gelukkig weten wij wel het verschil tussen een tonijn en een zalm. Daarna gaan we in de pub van Alicia voetbal kijken. Alicia is zo lief; het is een klein meisje met een heel lief gezicht en die ook lijfelijk is <33333333333. Ik ben zoals elk weekend weer verliefd en nadat ze vrij is om 5 uur gaan we niet veel later naar huis.

Er blijkt toch een klein smetje op het weekendje weg; bij Klaus wordt de zeldzame ziekte enkelkanker geconstateerd. Klaus kan er gelukkig toch nog wel mee lopen en hem wordt rust geadviseerd. Dit blijkt goed te werken want een dag later blijkt Klaus opeens genezen! Wat een geweldig nieuws!

Nadat we ons huisje hebben hersteld en we aan een veel te dik en ondankbaar kind onze Hello Kittybal hebben afgestaan, gaan we richting huis. Weekendje weg 2011 gaat de boeken in als een ouderwets topevenement!

©Wafelcrew 2011