www.markiske.tk - blog

WWW.MARKISKE.TK

BLOG - DR - FOTO'S - GEDICHTEN - PROJECTEN - Q-BASIC - WEGWIJZERS - ZVEA



BLOG

2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018

Januari 2000 ging de 21ste eeuw van start, voor wat het waard is, en halverwege dat jaar verliet ik Damstede met een VWO op zak; in een beweging door van sep2000-sep2001 aan de UvA de Beta-Gamma-propedeuse, en, belangrijker, begin januari 2001 nieuwjaarsduik met J., wat mijn geboorte en doop als dichter betekende. Mocht ik ooit nog het verhaal 'De Zeemeid' terugvinden, dan zou het hier uitstekend passen. Van sep2001-sep2002 stond ik ingeschreven bij wiskunde en statistiek, in de praktijk deed ik weinig anders dan dichten, dromen en dolen. Het jaar erop, sep2002-sep2003, ben ik grotendeels vergeten, iets met ellende, zee en rouw, het sprokkelen van wat studiepunten dat jaar mag een wonder heten. De staart van 2003 stond in het teken van het tellen en wegen van de bundel AZ & BABYL. Naar school gebeurde niet van sep2003-sep2004; niets had ik er te zoeken, niets zou ik er vinden.

2004, met mijn debuut min of meer in de pocket, geldt als de start van www.markiske.tk - maar zelfs nu (2017) heb ik nog steeds geen idee van het hoe en wat van die site, misschien om met Nietzsche te spreken: een website voor allen en niemand - een site van vallen en opstaan. De eerste helft van 2004 maakte ik foto's, in de zomer bewoog ik in een tentje door zweeds niemandsland. Vol wilskracht stampte ik van sep2004-sep2005 filosofie in de kop, zowaar met resultaat, want herfst 2005: bachelor filosofie. De tweede helft van 2005 wat mastervakken, maar boekjaar 2006: kortsluiting in de kop, een fotocursus bij CREA, van alles en nog wat (meer niets dan iets) maar een scriptie pennen, nee. Dat deed ik alsnog vanaf 2007, en sep2007 was ik ineens gediplomeerd filosoof. De rest van dat jaar gevuld met het sjouwen en schuiven van dozen, zowel prive naar het spookhuis als zakelijk als archivaris bij Meulenhoff.

Begin 2008 geloofde ik het wel met dat dichten en denken. Een degelijk burger worden/zijn, ziedaar mijn streven; serieus aan de slag als webdesigner, de kop helder, weg met al die snippers onzinnige orakeltaal. Dat ik de eerste twee maanden toch nog wat plukte aan mijn lier, ach, noem het muzenissen. Met eclatant succes! Wekenlang wist ik te zwijgen in alle talen, een volkomen glad bestaan van 9 tot 5 was mijn deel. Een perfect geolied radartje in de machinerie der moderne maatschappij; de bergen aan de horizon? Ik zie ze niet. Maar, zoals dat gaat met idylles, het mocht niet duren: vloed in zevenendertigvoud!

Was het een openbaring? Was ik werkelijk een dichter? Ik geloofde er geen ene fluit van; toeval, kuren in de kop, meer niet - zone 37 niets dan een verdwaalde storm die even snel ging liggen als dat die opstak. Daarna, briesjes, het reilen en zeilen van stoffige, huiselijke ideetjes, bloemrijk behang als achtergrond bij mijn bestaan als coordinator bij Zonnewijs, een bedrijf opgezet nazomer 2008 en gespecialiseerd in het geven van ondersteuning in de beta-vakken en het in goede banen leiden van examens zus en zo. Leuk voor een jaartje, zeker, maar na de examens van mei 2009 begon ik toch weer fanatiek te schrijven, poezie natuurlijk. De paar stukjes proza 101 van eind 2008 zijn andere koek, die liggen ergens in de piramides van de tijd te verstoffen. Kortom: poezie, van mei2009 tot en met sep2010. Een meesterwerk voor mijn dertigste? Een waardige afsluiting van een onbegrepen periode K&Co en I? In elk geval had ik in sep2010 de blauwdruk van de bundel: ade-msc-hom-mel.

Wat deed ik verder, zo rond de drempel van dertig? Boven alles natuurlijk m'n meesterwerk ade-msc-hom-mel waarmaken, maar ook schreef ik brief na brief om allerlei vergeten en/of verborgen kanten van mij (ik masker) op het spoor te komen; een literair project om de witte vlek die ik was in te kleuren en op de kaart te zetten. Onmogelijk. Die witte plek ben ik nog, zal ik waarschijnlijk ook wel blijven. Misschien had ik dit aan muze M. moeten mailen, toen ze 10/10/10 ineens weer opdook: het masker dat ik draag, / verhult voor ons zichzelf // achter mij als mysticus - / als het al geen dichter is - Enfin.

Dertig, dertig, dertig.

Misschien dat 2011 het jaar van een obsessie genoemd kan worden. 11, het gekkengetal, het jaar van vogels in de kop. Jah, muze M. voor en muze M. na. Als kunstenaars en co van mei 2009 tot en met september 2010 een soort schakeljaar was, als een aanloop naar/tot een opleiding tot kunstenaar (of iets in die geest), dan geldt 2011 als een propedeuse in de praktijk, niets dan kunst-kunst-kunst in een-op-een contact met niemand minder dan de muze zelf; de wereld leek in brand te staan, ik kan de dingen/dichtsels uit die periode nog steeds niet lezen zonder mijn vingers te verbranden: het flakkeren van dag en nacht, kluizenaars, eilanden, vlinders; en de foto's uit die tijd? Verzengend, verschroeiend, het hardste wit en het hardste zwart.

Als 2011 kunst was in alle mogelijke hoeken en gaten, het bloed voorbij, tot op het bot, dan was 2012 een jaar van zen. Ik schreef, maar zonder rede of rijm. Het viel me op dat dat fragmentarische spul een sfeer leek te ademen van flarden waanzin, en was het niet ooit mijn plan/idee geweest om een bundel te maken van gekte, niet over waanzin maar van binnenuit, zoals een waanzinnige een ware bundel zou maken, alles met alles in samenhang op grond van een vezeldiepe, onberispelijke doch kristalheldere logica: Klex - en voor het noodzakelijk evenwicht, ook een complement-bundel, vanuit het perspectief van een hyper-sane geval: Flux. Tegelijk tikten muze M. en ik mail na mail - geen daden maar woorden, geen woorden maar ideeen, geen ideeen maar broeden op pure kunst in actie, verzet tegen de status quo, ontregeling. Rond 2013 baarden wij BrainWish.

Een deel van BrainWish huist(e) op BrainWish.tk, het grootste deel is blijven steken in goede bedoelingen: tienduizenden bits en bytes aan mails, propvol ideeen, concepten, gedachten, gedichten en wat niet al. Het enige dat nu werkelijk bestaat (hoewel offline) is BW2013, het derde jaar van muze-by-proxy. Misschien kan het met wat goede wil gezien worden als het bachelor-stage-deel van een driejarige kunstopleiding, ik weet het niet. Wel weet ik, dat ik begin 2014 vanuit een ander huis weer aan het prutsen sloeg met mijn oer-site, www.markiske.tk - vanuit de dubbele gedachte van archief en actueel portfolio; stapsgewijs bezig om al mijn gedichten online te krijgen (het ronde werk van 2001-2012), het nieuwe-griffels-schone-leien-werk van 2013, klassiek werk van 2014, obsessief van 2015, en in 2016 afhechten, afknopen, de cirkel ronden, en 2017 ...

Korte verhalen en andere teksten staan in de steigers, en mocht ik ooit een heldere kijk krijgen qua welke foto's deugen, dan ook die online. Net als een stel conceptuele werken uit de oude doos, en, (zo)als dat gaat met deze kakelkop: nieuw werk ...



www.markiske.tk is in handen van Mark Iske en bevat zowel dit als dat, en is groener dan groen door te bestaan uit 100% gerecyclede electronen.