Over Arend & Marleen's Cavia Fokkerij

Ik ben getrouwd met Arend Romijn en we wonen in Apeldoorn.
Ongeveer 18 jaar geleden had ik een aantal gladhaar cavia's, maar was verder geen lid van een vereniging.
Toen mijn jongste zoon geboren werd bleek als snel dat hij cara heeft en allergisch is voor honden, katten, vogels, konijnen en ook voor cavia's.
Er zat toen niets anders op dan mijn veestapel en de hond weg te doen.
Maar dat was niet het enige er zaten ook 120 waterslagers en gele kanaries voor tentoonstellingen die weg moesten.
Na 6 jaar stond zijn allergie op een laag punt waardoor ik langzaam weer met de cavia's kon beginnen, dat is nu 4 jaar geleden. De eerste was een 3 kleur rex zeug en al snel kwam er een rood bonte rex beer en een koppeltje gladhaar zwart bij. Natuurlijk kwam er van beide koppels een nestje. Op een gegeven moment zag ik bij een vriendin de Fam. Flokstra staan op de pc en ben ik daar voor het eerst geweest, wat aankomende winter 3 jaar geleden is. Ik ben toen gelijk lid geworden van het NCC en begon Hope Farms te voeren er waren toen al 18 cavia's in mijn stal. Bij Wilma Flokstra kocht ik mijn eerste 3 kleur langhaar beer en een aantal gladhaar cavia's met rode ogen voor mijn dochter Tamara. Maar ik wilde meer weten en al snel ploos ik alle cavia lectuur uit die ik maar kon vinden. En in één van die boekjes kwam ik de tessel tegen en was gelijk verkocht. In het jaarboek van de NCC kwam ik een fokster tegen, Elke Shafer en daar heb ik toen een rood tessel zeugje besteld, "Sonja" en die is nog steeds aanwezig in mijn stal. Maar helaas kon ik haar niet ophalen, mijn man Arend was op dat moment erg ziek en kon ik niet weg, en ook heb ik geen rijbewijs maar ik belde haar elke week op hoe het ermee ging en uiteidelijk gingen we haar ophalen. Maar het bleef niet bij één er kwamen er meerdere bij. Wilma was de eerste fokster waar ik geweest ben en ik had nog nooit zoveel cavia's bij elkaar gezien, het was het eerste jaar dat ik met rascavia's in aanraking kwam en wordt ik nog enthousiaster dan ik al was en was ik haast niet meer te stoppen. Dat ging anderhalf jaar goed totdat ik een zieke cavia in mijn stal kreeg, dan ben je niet meer zo blij en lach je niet meer zo hard.
Op een gegeven moment kreeg ik longontsteking in mijn stal wat kan gebeuren als je en cavia aankoopt en dan te bedenken dat ik van mijn vorige dierenarts geen antibiotica kreeg en 4 maanden moest aanmodderen met huismiddelen. Het heeft me toen handen vol geld gekost maar wat nog erger is 120 cavia's die het leven lieten. Maar ondertussen ben ik op zoek gegaan naar een dierenarts die me wel wilde helpen en me Baytril en Doximix gaf en tot op de dag van vandaag achter me staat. Beste caviamensen, een fokker die een virus krijgt in zijn/haar stal kijk elkaar dan niet scheef aan en zeg niet "o daar moet je niet heen gaan want die…….". Nee help elkaar dan met zoveel mogelijk informatie want het OVERKOMT je voor je er erg in hebt. Toen ik met de medicijnen begon was het gelukkig zo over , maar als het warm weer is lijkt het net of het ze erg altijd gevoelig voor zullen blijven, want je ziet dan hier en daar nog cavia's met knijpoogjes. Maar Baytril doet dan wonderen en ja, je kan zeggen het is onnatuurlijk net als Ivomec spuiten, maar dan is alles onnatuurlijk wat wij als fokkers doen. Soms moet je de natuur een handje helpen, als een zeug problemen heeft bij de bevalling en de jongen niet naar buiten kan krijgen, help ik de zeug en spuit dan Oxytoxine (pyton) wat een weeënopwekker is, en dat is ook onnatuurlijk maar moet je dan zo'n zeug dood laten gaan??
Als je 60 cavia's hebt, gebeurt het niet zo vaak, maar ik heb er 300 en dan heb je die problemen vaker bij de hand. Maar van elke situatie waar je in terrecht komt leer je weer, al is het verdriet er niet minder om. Het fokken is niet alleen maar leuk, veel cavia's betekent ook veel narigheid, en toch heb je er ook veel plezier van. Deze diertjes geven je veel liefde en daar doe je het allemaal voor is mijn idee. Ja en dan kun je je afvragen hoe krijg je dat allemaal voor elkaar met zoveel cavia's. 5 á 7 uur per dag ben ik met de beesten bezig, er is altijd wel wat te doen en zo niet dan neem ik één op de arm en knuffel ze want dat hebben nodig.

Tja en dan vraag je je misschien af wat doe je de hele dag in de stal, nou dat vrij simpel ongeveer 10 tot 15 hokken per dag schoon maken , haren ontklitten en uitpluizen. Achterkanten bijknippen van dieren die fok zitten. Maar ook nagels knippen een paar per dag, en af en toe cavia's wassen, oortjes nakijken op schimmel en zo nodig behandelen. Maar ook een abces verwijderen die ik zelf.
Showdieren vragen extra aandacht, shelties inrollen en tessels uitpluizen. Sinds enige tijd ben ik ook serieus bezig met het fokken van de Cuy een "reuzencavia" ze zijn groter dan de cavia's die wij hier hebben. Ze zij geheel anders en dat is voor mij een uitdaging om met de ze diertjes te fokken. Ze zijn hier in nederland nog erg weinig aanwezig en ben ik in onze buurlanden gaan informeren voor nieuw bloed, en ja er zijn in europa nog een paar cuy fokkers.Er gaat ook veel tijd inzitten als je een cavia liefhebber op bezoek hebt en natuurlijk wordt er ook regelmatig gebeld met elkaar en zo ben je er eigenlijk altijd wel mee bezig. Je moet je er 100% voor inzetten anders wordt het niks en zeker niet bij het aantal wat ik heb, alhoewel al heb je er maar 60 ook die vragen de nodige aandacht. Het is maar net waar je voor kiest en bij mij is het een wel bewuste keuze want op vakantie gaan is er niet meer bij daar heb ik voor gekozen van deze dieren heb ik het hele jaar plezier en dat is voor mij erg belangrijk. Het is wel zo dat je partner ook achter hobby moet staan anders wordt het niks en is er binnen de kortste keren onbegrip van beide kanten. Elke ochtend als ik opsta denk ik eerst mijn dieren hoe zou het ermee zijn en dan pas komt mijn gezin aan de beurt. Ik doe het nog steeds met veel liefde en plezier en zet me er voor de volle 100% voor in en zolang het kan zullen er zoveel cavia's blijven als nu al zal er ooit een moment komen dat je moet minderen al is het alleen al omdat je ouder wordt en het te zwaar wordt. Ik heb er al moeite mee om een "grote"cavia een nieuw huis te geven, wat gelukkig niet vaak voor komt, want zelf ik met al mijn beesten kan geen dier missen. Om deze cavia's allemaal bij elkaar te krijgen heb ik wel wat fokkers in Europa bezocht, het is niet altijd zo gemakkelijk als het lijkt om en goede basis op te bouwen.

Helaas waren wij in 2005 door omstandigheden gedwongen te stoppen met het houden en fokken van cavia's.

Heel veel cavia groetjes van Marleen