Het verhaal gaat over 2 vriendinnen: de bescheiden Robin (verstrikt in een hopeloze relatie met Mark) en Danny (een zelfstandige vrijgezel). Als Robin de hoofdprijs van een loterij wint, komt ze in een maalstroom van gebeurtenissen terecht die haar leven voor altijd en voorgoed veranderen.

Jackpot, scenariofragment blz. 35-43.

INT WONING DANNY, WOONKAMER AVOND
De kleur blauw domineert in DANNY's huis: 1 lange muur is donkerblauw, de bank tegen de andere, crème muur is blauw en her en der staan nog diverse attributen in dezelfde kleur. Veel Ikea-meubelen, modern. Aan de muur hangt een grote foto van DANNY met – vermoedelijk - haar ouders, genomen op een strand.
Er staan opvallend veel stoelen in de kamer, waaronder een aantal kale klapstoeltjes. Er zijn wat slingers en ballonnen opgehangen. ROBIN zet extra asbakken neer en verzet wat stoelen, als er gebeld wordt. Ze glimlacht en loopt naar de hal om de voordeur open te doen.

INT WONING DANNY, VOORHAL AVOND
ROBIN doet de deur open. Haar glimlach verstomd.

ROBIN
Mark !?

Een korte stilte volgt. MARK haalt een bos bloemen vanachter zijn rug tevoorschijn.

MARK
(triomfantelijk)
Gefeliciteerd !

ROBIN tovert een beleefdheidsglimlach tevoorschijn en neemt de bloemen in ontvangst.

ROBIN
Dank je. Ik vind het heel aardig Mark, maar ik
heb eigenlijk vanavond niet op je gerekend.

MARK
Maakt niet uit.

Hij dringt zich naar binnen. ROBIN doet vertwijfeld een stap opzij.

MARK
Ik ben zo weer weg. Ik wilde alleen maar
even de sfeer proeven.

ROBIN staat nog in de deuropening. Ze weet niet wat ze moet doen. Ze vloekt zachtjes in zichzelf, doet dan de deur dicht.

INT WONING DANNY, WOONKAMER AVOND
MARK slentert door de huiskamer, om zich heen kijkend.

MARK
Hartstikke leuk zeg. Was ‘t nou al zo blauw
of is ‘t pas veranderd ?

ROBIN
We hebben wat geverfd.

MARK
Had me gebeld. Ik ben helemaal niet
slecht met een kwast. (knipoog)

ROBIN sluit haar ogen en zucht.

MARK
Is Danny er niet ?

ROBIN
Die is wat boodschappen halen.
Mark, het lijkt me echt beter als je weggaat.
Ik heb geen zin in een scène.

MARK
(verbaasd)
Scène ? Ik bewonder je nieuwe onderkomen !
Jezus, kijk nou eens.

MARK loopt naar een kastje waar een lampje in de vorm van een engel op staat.

MARK
Wat een geinig ding zeg, hoe kom je daar aan ?

ROBIN
(geërgerd)
Wat wil je Mark ?

MARK
Verrek, die heb ik je gegeven na je ontmaagding.

MARK geeft een volle, vette grijns naar ROBIN die haar gezicht van hem afwendt en naar de grond gaat staren.

MARK
Lijkt wel een trofee !

ROBIN
Mark, asjeblieft. Ik wilde je geld geven,
maar nu ga ik toch weer twijfelen.

MARK trekt een overdreven gezicht van "oppassen geblazen".

MARK
Ooooh, uitkijken, anders krijg ik mijn fooi niet.

MARK loopt naar de open keuken en pakt een pilsje uit de koelkast.

ROBIN
(uit de hoogte)
100.000 gulden is meer dan een fooi.

MARK stopt even met zijn handelingen, alsof hij onder de indruk is. Dan opent hij het flesje door de kop van het flesje tegen de rand van het aanrecht te slaan.

MARK
Ik hoef jou medelijden niet. En je geld ook niet.

Hij zet het flesje aan zijn mond en neemt een paar grote slokken terwijl hij dichterbij komt.

MARK
Je hebt trouwens helemaal geen geld.

Korte stilte. ROBIN kijkt hem emotieloos aan.

MARK
Niet meer althans.

MARK geeft een brede sarcastische glimlach. ROBINs gezicht betrekt.

MARK
(triomfantelijk)
En ik heb genoeg.

ROBINs mond valt langzaam open. MARK neemt nog een slok maar moet halverwege zo hard lachen dat hij de helft moet uitspugen. Hij blijft hard lachen, terwijl ROBIN hem vol verbazing aankijkt.

ROBIN
Wat bedoel je ?

MARK
(arrogant)
Ik ben machtig.

ROBIN blijft hem zwijgend, vol verbazing aankijken.

MARK
(langzaam)
Ge - machtig -........"t".

ROBIN
Jouw machtiging is allang ingetrokken !

MARK
(nonchalant)
O ? Dan is er niks aan de hand, toch ?

ROBIN loopt heen en weer in zichzelf vloekend. Ze probeert het zich te herinneren. Ze weet het niet. Dan stopt ze bij de bar en leunt ertegenaan. Ze kijkt MARK niet aan.

ROBIN
Je bent me aan het dollen hè Mark,
zeg dat het niet waar is.

MARK
Je twijfelt hè ?!

ROBIN
Ik weet het niet zeker. Ik zou je machtiging intrekken,
maar......of ik het nou gedaan heb....

Ineens gooit MARK zijn flesje kapot op de grond en begint hij te schreeuwen.

MARK
(schreeuwend)
Nou niet dus ! Godverdomme niet, stomme trut !

Hij gaat vlak naast haar staan en grijpt haar bij de haren. ROBIN is bang en knijpt haar ogen dicht. MARKs gezicht is nu vlak bij haar. Hij fluistert in haar oren.

MARK
(fluisterend)
Ge - machtig -...................."t".

Op de "t" volgt een lik in haar oor. ROBIN verzet zich, wil zich uit zijn greep onttrekken, maar dat lukt niet. Hij grijpt haar nog steviger vast.

MARK
(fluisterend)
Twee miljoen.

Vervolgens tongt hij uitgebreid haar oor om haar vervolgens op de grond te smijten.

MARK
Ik moest er godverdomme een dag op wachten !
Zoveel cash hadden ze niet in huis, hoe vind je dat ?
(nonchalant)
Zeg, je had nog een paar c.d.'s van mij,
niet ? Eens even kijken.

MARK loopt naar de muziekinstallatie en zoekt tussen de c.d.'s die daar liggen. Elke c.d. die hij bekeken heeft gooit hij demonstratief op de grond. ROBIN gaat rechtop zitten en veegt een paar tranen weg.

ROBIN
(bang)
Mark, asjeblieft. Je mag ‘t hebben,
maar ga asjeblieft weg.

MARK draait zich om en gooit achteloos nog een CD weg. Hij kijkt haar doordringend aan.

MARK
Aardig van je. Dan moet ik maar es gaan.

ROBIN slaat met een zucht haar ogen neer. MARK loopt naar de hal, maar stopt vlak voor de deur.

MARK
Alhoewel…..Wat dacht je van een afscheids……wip.

ROBIN schudt “nee”. Langzaam loopt MARK terug.

ROBIN
Ga nou Mark, asjeblieft. Je hebt ‘t geld. Ga nou.

MARK
Misschien is het wel een nieuwe trofee waard.
Maar dan moet je wel je best doen.

MARK stort zich op ROBIN, die het uitschreeuwt.

ROBIN
Nee, nee !! Godverdomme nee !!

Er volgt een heftige worsteling, waarbij MARK probeert haar broek open te krijgen en ROBIN zich slaand en schoppend uit zijn greep probeert los te maken.

MARK
Als ik het niet met andere snolletjes mag doen,
dan doe ik ‘t toch gewoon met jou.

Het lukt MARK niet haar knoopje los te maken. ROBIN weet zich goed los te worstelen. Op het laatst heeft hij haar alleen nog bij de broekrand vast, waaraan hij loopt te sjorren. Maar na een paar rake klappen van ROBIN laat hij los. ROBIN grijpt wat direct voor handen is: het eerder genoemde lampje (de “trofee”) en dreigt hem te slaan, maar MARK is niet onder de indruk.

MARK
Zo zo, toe maar. Dan moet je wel in één keer raak
slaan, want anders blijft er niks meer van je over.

ROBIN is woest, haar houding is verstijfd. MARK wijst op zijn slaap.

MARK
Hier moet je me raken, precies hier.

Totaal onverwacht slaat ROBIN direct toe. Ze slaat de lamp in één keer aan diggelen op het hoofd van MARK. Die valt tegen de muur maar blijft daar tegenaan geleund. Hij is verbaasd en een beetje verdoofd. ROBIN kan zelf niet geloven wat ze net gedaan heeft. Ze staat nog met het voetje van de lamp in haar hand. De stekker bungelt er uit. MARK voelt aan zijn hoofd, hij bloedt. Dan komt MARK overeind. Hij grist het restje lamp uit haar handen en wikkelt razendsnel de stekker om haar hals. Er volgt een worsteling maar ROBIN komt niet los.

MARK
Kutwijf, godverdomme, kutwijf.

Hij blijft ROBIN wurgen met het snoer. ROBINs verzet wordt steeds minder. Met de grootst mogelijke moeite weet ze MARK nog om genade te smeken.

ROBIN
(verstikt, langzaam)
Mark.......asjeblieft.

Met het snoer om haar nek trekt hij ROBIN richting slaapkamer. ROBIN worstelt, maar ze krijgt geen lucht meer en wordt slapper.

INT WONING DANNY, SLAAPKAMER AVOND
De slaapkamer binnengekomen laat MARK ROBIN los en werpt haar, met het snoer nog om haar nek, op het bed. MARK hijgt even na. ROBIN hapt naar adem terwijl ze het snoer rond haar hals losmaakt. MARK begint zijn broek los te maken.

MARK
Ik hield van je Robin, echt waar.
Maar jij moest mij zonodig in de goot trappen.

Hij maakt zijn broek verder los en kruipt het bed op.

MARK
Ik hield zielsveel van je.

Hij probeert, terwijl hij bovenop haar ligt, weer haar broek los te maken. ROBIN heeft weinig kracht meer en kijkt troosteloos naar opzij. Daar ziet ze een grote stenen asbak op het nachtkastje staan.

MARK
Je was mijn prinses. Maar nu maak ik
je kapot, vuile kuthoer.

Terwijl MARK haar knoopje loskrijgt, pakt ROBIN de asbak en met één snelle beweging verbrijzelt ze die op MARK zijn hoofd. Met een harde schreeuw van pijn dondert hij direct van het bed af. In haar hand heeft ROBIN nog een puntig restant en zonder na te denken slaat ze hem er nog een keer mee. Dan is het doodstil. MARK maakt geen enkel geluid meer. Hijgend en kreunend aanschouwt ROBIN de situatie: MARK ligt bewegingsloos op de grond en er vormt zich een grote bloedvlek rondom zijn hoofd.

Ineens wordt er gebeld: de voordeur. ROBIN vloekt. Haar hand gaat naar haar mond. Ze voelt nattigheid. Er zit bloed aan. Met haar andere hand probeert ze het bloed van haar gezicht te vegen. Ze strompelt de kamer uit.

INT WONING DANNY, WOONKAMER AVOND
ROBIN loopt door de kamer en veegt wat bloed van haar mond met een tissue, maar laat ongewild wat zitten. Er wordt weer gebeld. Ze loopt naar de voordeur.

© Arjen van der Lely