Over de

OLIFANT

in de kamer

 

In heel de westerse wereld is er een discussie gaande over de islam, over wat de islam is, over wat de islam niet is, over het gevaar dat van de islam uitgaat, over de ontstaansgeschiedenis van de islam, over de relatie van de islam tot mensenrechten, wetenschap, vrijheid en rationaliteit, over de mythe van het multiculturele Zuid-Spanje, over het absurde van de islam als bron van wetenschap, over het orwelliaanse karakter van het steeds maar herhaalde ‘islam is een religie van de vrede’, enzovoort. Heel interessante gesprekken hierover zijn bijvoorbeeld die van prof Gad Saad met Douglas Murray, Robert Spencer, Bill Warner, Anne-Marie Waters en Hamed Abdel-Samad (zie internet). In het recente verleden hebben we gezien dat men in honderden boeken, artikelen en onderzoeken ongeremd kritisch uitpakte wat betreft christendom, communisme, kapitalisme, socialisme, de moonsekte, bhagwan, nazisme, fascisme, enzovoort. Maar tegenwoordig is de islam als een hete aardappel waar men zich in de grote media en op de universiteiten niet aan branden wil. Je loopt dan ook risico vermoord te worden of anders mikpunt te worden van karaktermoord, zoals je ook een sociale dood riskeert, of vrienden kwijtraakt, of je baan, of opdrachten, enzovoort. De islam meldt zich niet in de Blitzkrieg van een geoliede oorlogsmachine. De islam groeit met grote gezinnen en immigratie en het volhardend cultuurrelativistisch wegkijken van westerse politici.

 

Reactie op het artikel ‘Intellectuele elite weet te weinig van de islam’ door Paul Delfgaauw, 4 december 2016.

 

 

 

Als heel gevaarlijk zie ik vooral de crisis van de westerse cultuur, die zich manifesteert in bijvoorbeeld een ecologische crisis (dramatische afname biodiversiteit), een sociale crisis (verdwijnende middenklasse), een spirituele crisis (zinloosheid, burn-out, zelfmoord) en ook een waardencrisis (relativisme, cultuurrelativisme, nihilisme). Waarbij ook als symptoom van crisis te zien is de enorme agressie jegens klassieke filosofie en nadenken over de samenhang van mens en kosmos. Zoals zeer velen heel postmodern de absolute waarheid aanhangen, dat als het ware stoppen voor rood nog wel zin heeft, maar dat verder alles een hyperindividuele keuze is. Vervolgens kan de achteloos binnengehaalde islam, deze premoderne, Arabische en op onderwerping en uitbuiting ingestelde ‘religie’, in dit alles alleen maar pure decadentie en zwakte ontdekken. Of eigenlijk een teken van Allah, dat zegt dat de wereld van de kruisvaarder te onderwerpen is. Niet direct, maar wel over een eeuw bijvoorbeeld. Als het de westerse cultuur niet lukt te onderkennen dat zij daadwerkelijk in een crisis verkeert, en als zij niet wil onderkennen dat het toch wel heel nuttig kan zijn om vragen van de klassieke filosofie, vragen van mens en kosmos, en hoe als mens het best in die kosmos te leven, te hernemen en te proberen daarvoor een antwoord te vinden, dan kan het wel eens gebeuren dat de westerse wereld toch daadwerkelijk wegzinkt in de chaos van de islam. Althans, dat grote delen van de westerse wereld een toekomst tegemoet gaan van toenemende segregatie en polarisatie en politiestaat en burgeroorlog.

 

Reactie op het artikel Kosmopolitisch relativisme dient als heilsleer van een nieuwe wereldorde’ door Sid Lukassen, ‘Veren of lood’, 26 november 2016.

 

 

 

Prof. Hans-Peter Raddatz: "In keiner anderen Kultur, geschweige denn Religion findet sich die Kodifizierung von Mord, Raub, Versklavung und Tributabpressung als religiöse Pflicht. In keiner anderen Religion findet sich die geheiligte Legitimation von Gewalt als Wille Gottes gegenüber Andersgläubigen, wie sie der Islam als integralen Bestandteil seiner Ideologie im Koran kodifiziert und in der historischen Praxis bestätigt hat. Nicht zuletzt findet sich kein Religionsstifter, dessen Vorbildwirkung sich wie bei Muhammad nicht nur auf die Kriegsführung, sondern auch auf die Liquidierung von Gegnern durch Auftragsmord erstreckte." ("Von Allah zum Terror?", Seite 71)

Video interview Hans-Peter Raddatz

 

Benedict Broere schreef:  13 maart 2017 om 22:48   Er zijn 57 islamitische landen die in een gezamenlijk verdrag hebben bepaald dat de sharia hoger staat dan alle 30 artikelen van de Universele Rechten van de Mens. Keer op keer blijkt uit onderzoek in islamitische gemeenschappen in de westerse wereld, dat men overwegend de sharia belangrijker acht dan de wetgeving in die westerse landen. Als men toekomstig zou willen onderzoeken hoe moderne liberaal-democratische culturen zich inspannen zelfmoord te plegen door de massale import van aanhangers van een totaal aan die cultuur vijandige ideologie, dan lijkt mij de westerse wereld van de afgelopen decennia uitstekend onderzoeksmateriaal te geven. http://verenoflood.nu/de-staat-van-nederland/

 

 

 

 

VOLGENDE

PAGINA

”Als de islam duizenden en duizenden doden claimt, dan erger ik me blauw aan cultuurrelativisten die na elke aanslag heel hard hun best doen om de islam uit de wind te zetten.”  Hafid Bouazza, uit het interview ‘Boodschap islam is er een van totale onderwerping’, Doorbraak.be, 7 december 2014.

Gad Saad over de clash tussen ’alles is relatief’ en datgene wat zich in wetenschappelijk onderzoek toont als werkelijkheid. Tegenin de lawine aan duidelijk islamgeïnstigeerde terreur is ’islam’ de grote olifant in de kamer die hardnekkig niet gezien wordt.   

19-20