Tessa

Een mensenleven lang wenste Winnifred zich al een hond. Jaren niet te realiseren tot zij de leeftijd had bereikt dat zij zelfstandig een hond aankon. Toen kwam die wens eindelijk uit!! De keuze voor een cavalier king charles spaniel, voor toen vrij bijzonder, kwam door het vrolijke karakter en het handzame formaat. Nou, beide eigenschappen bleken volledig te kloppen! Wat een blij en actief minihondje!

vijf weekjes, zooooo klein	12 weken, iets groter dan een tennisbal

Tessa groeide nog wel wat, maar echt groot hebben we haar nooit kunnen noemen. Het ras hebben we dan ook snel verbasterd tot Dwergspaniël. Het was een heel lief en gehoorzaam hondje. Er was geen puppycursus in de buurt, maar zelf de opvoeding doen bleek erg makkelijk. Ze was erg mensgericht. Ze tolereerde honden wel in haar omgeving, maar er waren maar enkele honden waar zij mee speelde. Tessa ging overal mee naar toe, was er soms geen plaats voor haar; op schoot of in een tas, mee ging ze. Uiteraard ging zij mee op vakantie, heerlijk vond ze het om de hele dag buiten te zijn en met iedereen te spelen. Alle wandeltochten in de bergen liep ze dapper mee. Een hond die altijd in beweging was. Tot je haar in ene kwijt was, dan moest je weten wat de rustigste plekjes waren en daar lag ze dan. Want naast dat spelen kon ze enorm slapen. En dat slapen ging niet geruisloos! Snurken dat die kleine kon!

Tessa bleek helaas tot de ongelukkigen te horen dat zij een hartafwijking had. Een lekkende klep. Ze zou niet ouder dan acht jaar worden.... Zij moest het daarom rustig aan gaan doen. Jaja. Tessa en rustig aan doen...... De jaren die volgenden stonden dus in het teken van achter ballen aanjagen, zwemmen, naast de fiets rennen en duiken in zee nemen. Medisch zwaar onverantwoord, maar liever een blije hond dood dan een oude ongelukkig. Ze had het heerlijk naar haar zin!

1 jaar, een echte zonaanbidster	De winters, net zo geweldig
Verstoppertje, verraden door de oren	Snel dus weer gekortwiekt!
Haar meest favoriet houding	Of samen met Dibbie liggen

Tessa werd een stukje ouder dan acht jaar. Zij bereikte tenslotte de leeftijd van dertien jaar. Een mooie dame op leeftijd, hoewel niemand dat zag; Door die gekke oren van haar bleef iedereen vragen of het een puppie was...... We wisten wel beter, maar het is leuk om daar serieus op in te gaan: Het zou nog wel een hele grote hond kunnen worden, het was een namelijk een St. Bernard pup:

Lieve Tessa, bedankt voor je geweldige 13 jaar!