de armband

Het verhaal over mijn armband

Geschreven door Maria Diewera (Marie) Boots Biersteker

Ik ben in het bezit van een gouden schakelarmband, die ik gekregen heb van mijn tante Dieuw. Die armband heeft een geschiedenis. Opa en Opoe Biersteker hadden 6 kinderen: Piet, Jan, Trien, Kees, Arie (mijn vader) en Dieuw.
Tante Dieuw kreeg van haar vader een lammetje waarvan de moeder dood was en die ze met de fles heeft grootgebracht. Maar toen het groot was geworden en niet te hanteren was, moest het naar de markt om daar verkocht te worden. Met het geld dat zij daarvoor ontving, heeft ze toen deze armband gekocht
Ze heeft hem gedragen totdat ze naar het klooster ging. In het klooster mochten de zusters geen sieraden dragen en daarom gaf ze de sieraden aan haar zus Trien.

op de foto draag ik, Marie, de armband

		Ome Piet, Ome Jan en Tante Trien zijn nooit getrouwd geweest en leefden gedrieën in het ouderlijk huis, nadat eerst Opa en later Opoe was overleden. Mijn Opa heb ik nooit gekend, maar Opoe kan ik me nog vaag herinneren. Ome Jan is als eerste overleden, ik was toen nog jong, maar ik kan me hem nog goed herinneren. Tante Trien is veel later overleden, toen was ik 15 jaar, dus die heb ik goed gekend.
Marie en tante Trien	Dieuw en Trien		Tante Dieuw met de armband

Toen zij overleden was, kreeg Ome Piet, die als laatste van de drie nog over was, een brief van Tante Dieuw uit het klooster en die wilde dat Ome Piet de armband die Tante Trien altijd gedragen had -maar eigelijk nog van haar was- aan mij zou geven, omdat ik het oudste meisje in de familie was. Ik was er eerst helemaal niet blij mee, zo`n ouderwets ding, maar toen ik ouder werd, begon ik hem steeds mooier te vinden. Mijn vader was getrouwd met Trijntje Bruijn en hadden 10 kinderen waarvan ik de oudste ben. Na mij kwamen 3 broers: Cor, Jaap en Jan, en daarna 6 zusjes: Annie (die helaas met 3,5 jaar is verdronken), Dieuw, Git, weer een Annie, Tiny en tenslotte Siny (ik was toen al 16 jaar.)
Eerst woonde wij naast de boerderij van Opa en Opoe Biersteker en daarna nog 9 jaar op de Achterstraat in Noord Scharwoude. Totdat Ome Piet overleden was, toen zijn we in de boerderij gaan wonen. Dat was januari 1945 aan het einde van de oorlog.

Tante Dieuw in het klooster

Ik Ben in 1947 getrouwd met Wim Bekkes, maar ons huwelijk duurde niet lang. Na ongeveer 5 jaar werd hij ziek en een half jaar later is hij overleden aan leukemie. Wij woonden in Zuid Scharwoude tegenover bakker Boots, die had daar eerst een bakkerij en later een ijssalon. Ook hij was niet erg gelukkig, want een half jaar na Wim is ook zijn vrouw Gré overleden. Terwijl ik me als vrouw wel goed kon redden, was het voorhem moeilijker om voor zijn jongens Koos, Kees, Hans en Ton goede hulp te krijgen. Hij heeft het volgehouden tot juni en toen ben ik via een goede kennis naar de overkant verhuisd en zijn we in april 1955 getrouwd. We kregen er nog 3 kinderen bij: Greet, Willy en Pieter. Al onze kinderen hebben hun bestemming gevonden. Alleen over Koos wil ik wat vertellen, hij is namelijk getrouwd geweest met mijn jongste zus Siny. Dat werd dus 2 keer Boots Biersteker. En nu wil ik weer op mijn armband terug komen. Ik word dit jaar 80 en dat is een hele leeftijd en nu wil ik graag mijn armband doorgeven aan rechtstreekse familie van de Bierstekers. Daar van komen Kees, Hans en Ton niet in aanmerking. Verder hebben Greet en Martin geen meisjes en Wil en Piet geen kinderen. Dan blijft alleen Koos over, want door Siny zijn kinderen rechtstreeks familie en omdat Frank de oudste zoon is (die getrouwd is met Madeleine) en een dochtertje heeft, kan ik aan haar de armband doorgeven.

	GENEALOGIE SITE
	DE ARMBAND