HET NESTSPEL: GEEN VERGANE GLORIE BIJ DE GEBR. KOEHOORN, GOUTUM (Fr.)
===============================================================
De betrokkenheid die de gebroeders Koehoorn sinds hun jeugd in de duivensport
aan de dag leggen, zorgt ervoor dat zij zich sindsdien tot de besten van de
Friese duivensport mogen rekenen.
De gebroeders Koehoorn hebben bewust gekozen voor het traditionele nestspel. Ze
hebben ook wel weduwschap gespeeld. 'Dat ging op zich¬zelf ook goed', aldus
Sander. 'Maar ik vond er als duivenliefhebber niets aan. Je ziet de dof¬fers
namelijk alleen 's ochtends en 's mid¬dags even. Ter¬wijl ik juist iemand ben
die graag eens het hok in loopt om de duiven aan te halen. Om even met ze te
spelen.' Mede doordat Sander verschillende keren bij Jos van Limpt(De Klak) had
gezien hoe die met zijn nestduiven zich jarenlang stand wist te houden tussen de
weduwschapspelers, heeft hij in 2004 de knoop doorgehakt en is hij in seizoen
2005 met alleen nestduiven gaan spelen. Sander heeft dan ook veel opgestoken van
de wijze woorden van wijlen Jos van Limpt (De Klak).
Het streven naar een grotere effectiviteit en meer rendement heeft het
traditionele nestspel in de duivensport de laatste vijf decennia prak¬tisch
laten ver¬dwijnen. Alleen op de overnachtfond wordt nog met suc¬ces het aloude
nestspel bedreven. Maar op de vitesse en midfond? Daar is al tijden geen eer
meer te behalen met nestduiven. Slechts enkelen weten op het kortere werk met
nestspel nog sucessen te boeken.
Onder hen dus ook de gebroeders Koehoorn. Gezien de uitslagen kan worden gesteld
dat de nestduiven minstens zo gelijkmatig als weduwnaars elders presteren. De
vorm wordt bepaald door de gezondheid en niet door de neststand of -bij het
weduwschap- de drang naar de partner.
De essentie van succes met nestspel zit in het opbouwen van een goede relatie
tussen mens en dier. En misschien is dat in deze moderne tijd waarin we nergens
meer tijd voor lijken te hebben voor de moderne liefhebber te veel gevraagd. En
dus wordt de duif een instrument bij het behalen van waardering en publiciteit.
Maar de gebroeders Koehoorn kennen na zo veel jaren -ook als het eens wat minder
gaat- nog steeds de essentie van wat zij altijd al zo leuk vonden aan de
duivensport: namelijk het omgaan met dieren!
'Eenvoud' is het toverwoord in het systeem van de gebroeders Koehoorn. Alle
overbodige opsmuk wordt achterwege gelaten. Gezonde duiven van uitstekende
kwaliteit, deugdelijke hokken en een betrokken liefhebber, dat is waar het om
draait.
De duiven worden verplicht tot vliegen en het hok blijft gedurende de vliegbeurt
gesloten. Bij jonge duiven en jaarlingen moet Sander nog wel eens een tennisbal
in de lucht gooien om hen te dwingen te vliegen. Zo leren ze al snel om een uur
lang door de lucht te klieven. En dat twee keer per dag. Als de vorm er is
trekken ze ook weg. Cor beklemtoont het belang van goed en hard trainen: 'Anders
vetten nestduiven snel aan en dat is funest voor de prestaties. Ik vind het
verplicht trainen heel belangrijk in ons systeem. De duiven moeten echt jagen
als zij los zijn. Als zij alleen maar rondjes om het hok vliegen in een tempo
waarbij ze nog net niet uit de lucht vallen, dan mag je er niets van verwachten.
Ze moeten snelheid maken.'
Als na een paar ronden jongen groot brengen het heilige vuur bij de duiven wat
begint te doven dan doet de gebroeders daar niets tegen. Ze laten alles zijn
gewone gang gaan. Goede, gezonde duiven daar komt het op aan.
Een goed gemotiveerde nestduif doet niet onder voor een weduwnaar. Tenslotte
kunnen zij in beginsel even snel vliegen. Sander: 'Ik stoei veel met mijn duiven.
Ik zorg voor een goede band tussen duif en liefhebber. Het is voor die beestjes
een feest als ik op het hok kom. Als ik met mijn hand bij een broedhok kom,
komen de duiven al van hun nest af om het tegen mij te verdedigen. Ik stimuleer
hun ouder- en dus hun bescherminstinct.'
De duiven moeten hun motivatie putten uit hun natuurlijke gedrag en leefomgeving.
Al wat de gebroeders doen is zo optimaal mogelijke levensomstandigheden creëren.
Sander: 'Ik doe niet aan doffers weghalen of jongen onder schuiven en nog meer
van dat soort trucs. En waarom niet? Misschien wel omdat ik gewoon een
ouderwetse speler ben. Zonder die poespas komen mijn duiven ook snel naar huis.
En dan begin je vanzelf niet aan die rompslomp. Ik durf het ook niet bij wijze
van experiment te proberen want het gaat zonder ook goed.'