Afscheid van Antef

Ik heb Antef moeten in laten slapen op 24-7-2007, de dierenarts is thuis geweest, we hebben hem zelf naar het crematorium gebracht daar is hij op 25-7-2007 om 8:30 gecremeerd.

Het is 18 november 2007 haast 4 maanden geleden dat ik Antef in heb moeten laten slapen, Ik heb Snefroe al weer 2 maanden in huis. Ik zie heel goed het verschil tussen de pup Antef en de pup Snefroe, en realiseer me heel goed dat Antef als pup al heel ziek is geweest, en nooit is volgroeid, maar dat wist ik al. Snefroe is heel erg snel met dingen leren en begrijpen hij is veel alerter. Maar de site blijft bestaan onder de naam Antef, omdat het zo'n dappere en sterke hond was ondanks zijn ziekte.

22 augustus 2007

Eens was jij het licht in mijn ogen.
Nu ben je mijn ster aan de hemel.
Altijd zal er voor jou een lichtje in mijn diepste ziel blijven branden.

28 juli 2007

De dierenarts is thuis geweest. Je kreeg je eerste spuitje daarna werd je heel rustig, ik heb je nog 10 minuten vast gehouden. Toen hebben we je op je kussen gelegd, heeft ze je pootje kaal geschoren, en een infuusje aangelegd. Ik heb je kopje in me handen genomen, en in je oogje gekeken. Me mond was dicht bij je oor. En ik heb gefluisterd ga nu maar het is goed zo, bedankt voor de afgelopen 14 jaar. Ga nu maar het is goed zo, ik hou van je, en zal je heel erg gaan missen. Maar dit is beter voor jou. Je bent sterk maar ook zo ziek, je moet nu wel gaan. Je kop was nat van mijn tranen, en nog huil ik elke dag.

Antef ik mis heel erg. En ik hoop dat je het goed hebt waar je ook bent.

21 juli 2007

Ga nu maar,
het is goed zo.
Ik zeg het niet graag maar,
ga nu maar.
Je bent zo sterk en wil nog zo graag.
Maar je bent heel ziek, en zwak.
14 jaar is een mooie leeftijd mijn schat,
mijn kleine witte kereltje.
Wat zal ik je gaan missen
zit je straks niet meer achter de deur.
Heftig kwispelend en blaffend,
zo blij om mij weer te zien.
Maar het is goed,
Ik zeg ga nu maar.
Deze dagen is het tijd om afscheid te nemen.
Dinsdag ga je lekker slapen.
Bedankt je al die jaren zo'n grote vriend van me bent geweest

9 juni 2007

Blijf nog even bij mij.
Ik kan je niet missen.
Wat is een leven zonder jou.
Jij ben mijn alles.
Ik heb een mooie auto, huis, caravan.
Maar die stellen niets voor.
Jij bent het belangrijkste in mijn leven.
Mijn manneke mij maatje.
Al 14 jaar ben jij mijn grootste vriend.
Jij staat achter de deur te kwispelen als ik thuis kom.
Dan ben je zo blij om mij te reuken.
Want je hoort niets meer en je ogen zien ook niet veel meer.
Maar dan gaan we fijn een half uurtje wandelen, want dat doe je nog zo graag.
De laatste tijd heb je af en toe een dip.
Dan ga je spugen en dan ben je heel ziek.
En steeds meer ga ik beseffen, dat de tijd naderbij komt.
De tijd om je los te laten, om je te laten gaan.
Maar pillen en de dierenarts doen weer wonderen.
Je eet weer en loopt weer vrolijk achter me aan te huppelen.
Maar toch weet ik wij hebben onze langste tijd gehad.
Maar blijf nog even bij mij.

wilt u mijn gastenboek tekenen.