Tips reïntegratie na burn-out Mijd complexe mentale activiteit, zoals organiseren, plannen, ordenen, beoordelen, analyseren, kiezen, beslissen Zorg voor een rustige werkplek zonder verstoringen Voer alleen overleg op afspraak Zet de e-mail notificatie uit, behandel e-mails op vaste tijden Schakel de telefoon door naar de voicemail Voorkom inschakelen stressmechanisme Haast niet, hanteer een ruime planning. Onderbreek de werkzaamheden regelmatig met pauzes. Houd de activiteiten kort. Moet betekent: stoppen. Kwalitatieve werkattitude Focus op doén, in plaats van op eindresultaat. Energie is bepalend, niet de deadline. Richt je aandacht alleen op hetgeen je op dat moment doet. Tips voor leidinggevenden lever werkzaamheden één voor één aan Instructie nieuwe taken: in kleine afgebakende delen. Bepaal zelf de prioriteit en laat dat niet aan de medewerker over.

Stressmanagement Na burn-out de accu weer opladen We gaan allemaal wel eens te lang door waarna ons lichaam overschakelt op het stresssysteem. Op zich niets mis mee, maar wanneer dat te lang duurt of te vaak optreedt, dreigt burn-out. En dan moet de accu eerst weer worden opgeladen. De laatste twintig jaar is het werktempo met dertig procent toegenomen. Ons lichaam kan dat niet bijbenen.Want dat burn-out'tussen de oren zit' is een fabeltje. Het heeft puur met fysiologische systemen te maken die door roofbouw zodanig zijn ontregeld dat ze niet meer goed functioneren. Om natuurlijke herstelsystemen weer een kans te geven, ontwikkelde Sonja van Zweden van het CSR Centrum www.stressreversal.nl) een individuele aanpak: chronische stress reversal (CSR). Deze methode start met crisisinterventie waarbij de belasting tijdelijk geminimaliseerd wordt en anders gestructureerd.Vervolgens proberen therapeut en cliënt samen het vermogen tot ontspannen te vergroten. Bijvoorbeeld via gespecialiseerde fysiotherapeuten of door gedoseerd aan lichaamsbeweging te doen. Juist door fysieke inspanningen worden stresshormonen vrijgemaakte suikers verbruikt en worden vrijkomende afvalstoffen afgevoerd. Wat betreft de mentale kant van stress is het superviserende aandachtssysteem (SAS) van belang. Dit stelt ons in staat om ons van meerdere gegevens tegelijk bewust te zijn, te vergelijken en betekenis te geven.Dat is vooral belangrijk bij activiteiten als organiseren, plannen, ordenen, overzicht houden, prioriteiten stellen, kiezen en beslissen.Vooral het `werkgeheugen' is daarbij van belang. Dat helpt ons om bij complexe zaken onderdelen te onthouden. Het werkgeheugen heeft echter een beperkte capaciteit en vergt veel energie. Bij chronische stress functioneert het minder en gaat het SAS disfunctioneren.Voor het herstel van mentale functies is het dus belangrijk om het SAS en het werkgeheugen niet te lang te belasten. Weerbaarheid opbouwen In het reintegratieproces van mensen met burn-out is het dus zaak de fysieke, maar vooral ook de mentale weerbaarheid weer op te bouwen. Opgebrande mensen moet je tegen zichzelf beschermen. In de herstelperiode is prestatie- en tijdsdruk funest. Nog maar al te vaak wordt iemand bij terugkeer met een enorme berg achterstallig werk geconfronteerd en dan knapt zo iemand natuurlijk meteen weer af. Tijdcontingent werken, waarbij een afgesproken tijdsduur maatgevend is en niet de omvang van een klus, is dus belangrijk. En iemand moet kunnen ophouden wanneer hij aan zijn tax zit. Maak voor de werkhervatting duidelijke afspraken. In het reïntegratieplan moeten de duur, de tijden, randvoorwaarden en werkzaamheden worden vastgelegd. Nieuwe activiteiten zijn uit den boze, dat vergt extra energie. Ook het opruimen van een archief, een schijnbaar eenvoudige klus, is geen goed idee. Dat vergt overzicht houden en prioriteiten stellen en betekent dus veel SAS-werk. Routine-componenten uit het oude werk zijn beter. Het gaat vooral om ééndimensionale mentale activiteiten waarbij de complexiteit en de duur langzaam worden opgevoerd. Het tempo is afhankelijk van het herstelproces. Koste wat kost binnen drie maanden willen reintegreren is geen goed idee. Herstel van burn-out is een individueel verschillend proces waarvoor geen strikte tijdsindicaties te geven zijn. Uitgangspunt is en blijft de belastbaarheid van het individu

Bron Arbo nr4 2003 Management Trends Tools& Visies