De koppelingsdrang van Theo van Gogh


Opzienbarend, ordinair, plat en nog nooit eerder op de Nederlandse buis vertoond zijn enkele uitspraken die toe te passen zijn op de in het najaar van 1997 uitgezonden dating show "de Hunkering" van Theo van Gogh. Theo van Gogh maakte "de Hunkering" met de bedoeling andere dating shows belachelijk te maken. Kandidaten worden letterlijk door de vleesmolen gehaald, Theo van Gogh stelde bij het kennismakingsgesprekje de meest lompe vragen en het uiteindelijk overgebleven liefdeskoppel verdween in een krappe Kipcaravan om daar de nacht door te brengen in het bijzijn van de camera. Geen stel waagde het echter om voor de camera met zijn pas verworven liefde ook daadwerkelijk de liefde te bedrijven, waarschijnlijk tot treurnis van de kijker voor de buis. De eerste show werd slecht ontvangen, maar na een aantal uitzendingen gingen de kijkcijfers omhoog. Het kijkerspubliek behoorde tot de hoger opgeleide jeugd, links en behorend tot de hogere inkomensgroepen. Samengevat; het traditionele VPRO publiek.

Uit Oor van december 1997 een aantal fragmenten van een interview dat Robert Tilli had met Theo van Gogh over de Hunkering.

Hoe kan uitgerekend iemand die steeds beweert dat geluk en liefde niet bestaan een dating show presenteren? Nou, het is natuurlijk een knipoog naar een dating show. Ik speel wel een rol, die van grappige quizmaster. Het was de bedoeling om andere dating shows een beetje belachelijk te maken. En dat is aardig gelukt toch? Het is altijd leuk om eens een fris geluid te laten horen op de nederlandse tv.

En jij zegt dus voortdurend iedereen recht in zijn smoel dat de liefde slechts teleurstellingen te bieden heeft? Ik loop altijd heel plechtig naar de caravan, waar ik die mensen heb afgeleverd, terug naar de studio, en dan heb ik me goed ingeleefd in wat de show moet zijn. De show moet voortdurend ontregelen of in elk geval alles onderuit halen. Waar je bij andere dating shows je best doet om mensen samen te brengen, is dat niet onze eerste prioriteit. Het statement dat gemaakt wordt, is dat liefde uitsluitend tot ongeluk kan leiden, dat is om te lachen. Het is geen openbare therapeutische sessie.

Zijn we in Nederland nog wel te choqueren? Die show is niets anders dan ranzig en getuigend van slechte smaak.

In de Hunkering komen de kandidaten er nogal slecht in naar voren! Jaaa, dat weten ze als ze komen. ze komen vrijwillig. Vanaf de eerste uitzending zijn de kandidaten afgezeken, dus wat dat betreft....Ik denk ook wel eens dat ze dat zelf willen. Als ze op Tv komen weten ze in ieder geval wat ze te wachten staat en toch komen ze.

Tot slot nog de mening van de "grote tv koning" van Nederland, Joop van den Ende, in antwoord op de vraag of hij genoten heeft van de hunkering? Nee, ik heb een van de eerste afleveringen gezien, een dunne imitatie van bestaande dating shows. Dat Theo van Gogh dit gedaan heeft vind ik dom. Eerst schelden op dat soort programma's en er dan zelf in gaan staan! Ik weet dat hij het puur voor de poen heeft gedaan. Het sympathieke is dat hij zijn verdiende geld weer in een filmproject steekt. Maar die show,.......ik vond er geen reet aan.(uit Nieuwe Revu, 14-21 januari 1998)

  • terug naar index