Liscio

"Ballo liscio" is de verzamelnaam voor de dansmuziek waarvan vanaf het einde van de 19e eeuw heel Europa in de ban was: wals, polka en mazurka. In Italië werd een geheel eigen stijl ontwikkeld voor die dansen, die onder invloed van de tot dan toe heersende traditionele danscultuur in verschillende regio's verschillend werd ingevuld.

Dit typisch Italiaanse genre is tot grote hoogte gestegen en is dankzij het onnavolgbare kunstenaarschap, dat de Italianen nu eenmaal sinds de oudheid aan de dag hebben gelegd, de hele wereld over gegaan.

Veel nummers die iedereen kent komen uit Italië. Bijvoorbeeld La piccinina (o, kleine jodeljongen), en La gioconda (lieve ouders, lieve tine...) Ook de tango werd uit Argentinië mee naar huis gebracht door (r)emigranten.

Tot op de dag van vandaag is het in Italië heel gewoon voor stellen, om een avond "liscio" te gaan dansen. Toen deze dansen voor het eerst in zwang raakten wilden de muzikanten van toen graag met hun tijd meegaan en die nieuwe muziek spelen. Zo ontstond er in heel Italië een gelukkig huwelijk van traditionele en liscio-danscultuur, dat weliswaar ook nadelen had: De oude dansen raakten steeds meer in onbruik, maar de muzikanten konden doorspelen, en waar er wél behoefte aan was, konden ze altijd nog putten uit het oude repertoire.