Een schitterende reis door het land van glooiende
heuvels, uitgestrekte heidevelden en ongerepte grillige bergstreken. Land
van de vele "Lochs", met o.a. het gigantische Loch Ness. Schotland is ook
het land van de fraaie Highlands, mooie vergezichten en kronkelende
bergpassen, met stijgingspercentages van wel 25%.
De Overtocht IJmuiden-Newcastle maakten we tijdens de avond- en nachturen en duurde 15 uurtjes. Vanuit Newcastle reden we via de
Engelse en Schotse kuststreek richting Edinburgh. Het links rijden waren
we snel gewend, eerder hadden we moeite met de onduidelijke wegwijzers. In
het centrum van Edinburgh stopten we even maar al snel gingen we verder.
Na een lekkere "pubmeal" in Stirling, vervolgden we onze weg naar Fort William. Inmiddels deden we onze eerste indruk op van het ruige landschap
van de Highlands. (wat nog indrukwekkender was dan de reisfoldertjes deden
vermoeden) Na 450 km op de motor te hebben gezeten, waren we blij dat we
in Fort William aankwamen. Na een frisse douche en een Schotisch maaltijd
en bier gingen we vroeg slapen.
Na een typisch Engelse ontbijt "bacon and eggs,
sausages, beans, toast and a mug coffee" reden we met frisse moed richting
de westkust met zijn kleurrijke vissersplaatsen. De wegen snijden golvend
als rivieren door de dalen. Over prachtige stuurweggetjes sturen we onze
motoren over de z.g. singletrack's. Daar rij je gewoon in het midden van
de weg met hier en daar een passeerplaats. Eenmaal aangekomen in het het
visserdorpje Mallaig parkeerden Kees en ik onze motoren op de stoep en
hadden we inmiddels samen met de Duitser Reinhardt een terrasje gepakt,
die achter ons aan was gereden. Plotseling werd ons kopje koffie en cake
gestoord door een typische Schotse agente, die ons er duidelijk op had
gewezen dat je motoren niet op de stoep mag parkeren. Gedisciplineerd wees
ze ons de plaatsen aan waar we wel mochten staan. Na een gesprek met de
goedlachende agente, vroeg ze zich af waarom niet de vrouwen mee waren en
vertelde Kees dat je in Nederland overal met de motor mag staan en de
wielklem werd gehanteerd voor fout geparkeerde auto's. Ze vond dat ze die
hier ook maar moesten invoeren. In
Fort Augustus stoppen we even bij de
zeven trapsgewijze sluizen die Loch Lochy met Loch Ness verbinden. Na een sandwish te hebben genuttigd rijden we slingerend om het Loch Ness heen.
Dan weer langs het water, dan weer door een heuvelachtig gebied, begroeid
met heide en varens. Tussentijds kregen we een kleine depressie over ons
heen (wat niet ongewoon is in Schotland). Aangekomen in Inverness scheen
het zonnetje alweer en reden we via de A9 richting Perth waar we een
typisch Ardenner Landschap passeerde. Om zeven uur kwamen we aan in Perth
en wederom hadden we er 450 km opzitten. De eerste beste Bed & Breakfast
kregen we te horen dat alles in de stad vol zat wegens een paardenren, We
hadden eerder de indruk dat we niet gewenst waren. Bij de volgende B & B
werden we verwelkomd met koffie. In een gezellige pub hebben we een
typisch Schotische visgerecht (monk-fish) gegeten en tussentijds zagen we
dat Arsenal de UEFA cup finale van Galatasaray verloor.
Vandaag zullen we Edinburgh gaan bezoeken.
Even voor de hoofdstad van Schotland reden we over de imposante
Forth
Bridge, wat een machtig gevoel gaf of je over de Golden Bridge reed. Na
wat slenteren door de stad en wat souveniertjes te hebben gekocht, was het
inmiddels 13:30 uur. Vanaf nu is het even gas geven, richting veerboot.
Over schitterende wegen vol met bochten rijden we door het Northumberland
National Park naar Newcastle. Het werd een inspannende en sportieve rit.
Bij het omhoog rijden, kan je niet zien of er tegenliggers aankomen maar
op het moment dat je boven aankomt schrik je af en toe lam als er een
aankomt uit het niets want de weg slingert ook nog eens en met zijn
muurtjes langs de kant. Om 16:30 uur kwamen we aan in Newcastle, we waren
uiteindelijk maar net op tijd in de haven om ons te melden voor de
terugvaart. Na 1250 km zat ons rondje Schotland erop.
De 3 dagen dat we door Schotland reden, was
eigenlijk te kort. We zijn van plan volgend jaar weer te gaan en dan wel
de Highlands helemaal te gaan verkennen.