Zucht!
De Grote Zucht zou een betere
uitdrukking zijn want in '' space no one can hear your scream".
De Big bang, zoals het ontstaan van het heelal wel wordt genoemd is
natuurlijk een theoretisch verhaal. Op gewone vragen krijgen we geen
antwoord, zoals: wat was er een kwartiertje voor de Big Bang?, of als
alle massa van het heelal daar aanwezig was zou dat nooit ontploffen,
want juist de kracht die een zwarte gat maakt moet dat verhinderen. En
kon die massa daar geen 700 triljard jaar hebben staan wachten om eens
te gaan ontploffen?
Je moet klein beginnen.
Als er iets niet is, dat ontploft dat
ook niet zomaar. Nou, niet echt niets, maar alle energie en materie
zou verzameld zijn in een ruimte kleiner dan een atoomkern!?
U zult het misschien niet geloven, of juist wel, dat
na een fractie van een seconde het heelal al zo groot als een erwt
was?! De meeste mensen denken aan een Big Bang als een ontploffing van
alle massa, min of meer samengeperst, die er nu in het heelal is. Nee, het komt echt, ook volgens
de wetenschappers uit het (vrijwel) niets!?
En dan maken we sterrenstelsels.
Dat sterren, zelfs hele
melkwegstelsels uit een 'ontploffing' zouden zijn ontstaan is moeilijk
voor stellen, een ontploffende atoombom brengt niet echt meer orde op
onze planeet. Soms zie je computeranimaties die het ontstaan van
melkwegstelsels, zelfs met de enorme clusters, laten zien. Deze
animaties worden net zolang 'bewerkt' tot er iets aanvaardbaars
uitkomt.
Georganiseerde ontploffingen, knap!
Trouwens, weinig explosies krijgen het certificaat, orde en
netheid verhogend. Tien, vijftien miljard jaar (het komt niet op een
dag aan) geleden moest de aanwezige (of niet aanwezige) materie maar
ontploffen. Het begin der tijden en het einde, het ontstaan van
het heelal of het einde kunnen wij als mens nimmer voorstellen. Als het heelal geboren is en niet onsterfelijk
is, zal deze ook doodgaan,
ook als wij tot bijna het einde zouden blijven bestaan, wat jammer
toch.
Kan het niet anders?
Waarom is een Big bang eigenlijk nodig?
Omdat waarnemingen suggereren dat de waarneembare melkwegstelsels
schijnbaar steeds verder uit elkaar komen te staan. Zij zouden dan
alle als we de richting terug zouden calculeren in eenzelfde punt
terugkomen. Op zich een vrij elegante gedachte, als alle wetten en
waarnemingen dit zouden bevestigen.
Roodverschuiving
De roodverschuiving van de spectra van sterren zou kunnen duiden
op die sterren met grote snelheid zich van de aarde verwijderen. Het
wordt wel vergeleken met het Doppler effect bij geluiden.
De Melkwegstelsels
De spiraalnevels zien er, ondanks de verschillende typen, over het
algemeen hetzelfde uit. Maar wat zo bijzonder is, dat deze stelsels in
principe allemaal dezelfde vorm hebben ongeacht de afstand tot de
aarde! Wat is daar nou zo bijzonder aan? Omdat een spiraalarm als een
soort draaikolk in de ruimte beweegt zouden de verste nevels
tientallen, misschien wel honderd maal zoveel omwentelingen hebben
gedaan als degenen die het dichts bij onze melkwegstelsels staan.
Aan de vorm is dus niet te zien of een spiraalarm honderd
omwentelingen (als zoiets mogelijk is) of slechts één omwenteling
heeft gemaakt. En dat is vreemd