| |
Het
principe van de evolutie
Simpel gezien is DNA de code die elke cel in een organisme bevat en die de
eigenschappen van een organisme bepalen. Bij de voortplanting worden de
eigenschappen van de ouders doorgegeven aan het nageslacht. Als een zaadcel van
bijvoorbeeld een mens, met de code van de vader, samensmelt met een eicel, met
de code van de moeder, worden de codes aan elkaar geplakt tot een nieuwe code
van het kind. Als in die codes 'letters' veranderen en er nieuwe soorten letters
ontstaan, ontstaan er dus nieuwe eigenschappen. Die veranderingen in de letters
worden mutaties genoemd. Mutaties veroorzaken dus overerfbare veranderingen in
een soort. Mutaties kunnen gunstig en ongunstig zijn. Gunstige mutaties maken in
het algemeen een organisme sterker. Een gunstig gemuteerd organisme is beter
aangepast aan zijn leefmilieu. Als de mutaties gunstig zijn, zullen de mutanten
zich makkelijker voortplanten dan de oorspronkelijke soort. Uiteindelijk zal de
oorspronkelijke soort uitsterven en is de soort geëvolueerd. Dit is het
principe van het overleven van de sterkste (survival of the fittest) en
natuurlijke selectie. De meeste mutaties zijn ongunstig en kunnen een
vernietigend effect hebben op de soort.
mu·´ta·tie
(de ~ (v.))
- 1 verandering, vooral in populaties
-
2 erfelijke genetische verandering bij plant of dier
Dit klinkt goed voor de evolutie, een overdraagbare verandering van een
plant of dier.
Wat voor veranderingen zijn dat dan wel?
Bij Leven
vindt U dit fragment.
Zijn lezing vervolgt hij door de drijfveer van evolutie te benoemen.
Volgens hem is de mutatie de drijfveer achter het evolutionaire proces. Als
voorbeelden van geslaagde mutaties, en volgens hem dus evolutie, zijn onder
andere antibioticaresistente bacteriën, malaria en DDT-resistente muggen.
Hiermee lanceert hij de stelling dat niet mutaties, maar omgevingsfactoren,
de limiterende factor is. En omdat mutaties onwillekeurig optreden zal
evolutie altijd volkomen willekeurig verlopen.
We hebben alleen nuttige mutaties nodig
Kunnen we een schatting geven van de verhouding van 'nuttige mutaties'
ten opzichte van schadelijke mutaties? Ja, dat kunnen we. De verhouding met
nuttige mutaties is ongelofelijk klein (als het al niet nul is).
Het getal is zo klein dat we nu kunnen zeggen dat men in synthetische
evolutie door willekeurige mutaties een bijna religieus vertrouwen moet
hebben in de kracht van zeer zeldzame gebeurtenissen en dat over extreem
lange perioden van tijd.
Het enige mechanisme dat iets nieuws zou
kunnen brengen.
- Mutaties zijn het enige mechanisme wat bekend is dat iets 'nieuws' zou
kunnen creëren in de genen. Echter, het is ongelofelijk zeldzaam als er
al een mutatie is dat deze vrijwel geen effect heeft op positieve
bijdrage van de soort. Vrijwel alle, misschien
wel alle, mutaties zijn schadelijk. Geen enkele bekende
mutatie heeft iets gemaakt wat anders of ingewikkelder was dan het
bestaande materiaal.
In feite zou, doordat de meeste, zo niet alle, mutaties schadelijk zijn
de soort in zijn algemeenheid achteruitgaan!
De experimenten met de fruitvliegjes tonen aan, dat ondanks
de enorme aantallen experimenten die ermee gedaan zijn, geen vooruitgang
is geboekt in de theorie dat mutaties iets nuttigs zou kunnen
voortbrengen.
|
|