Door een speciale licht-techniek kon de Ierse natuurkundige Tyndall zien of de lucht vrij van stofdeeltjes was, net als we het stof wat in onze van de kamer zweeft pas kunnen zien als er zonnestralen door de kamer schijnen. Tyndall bevestigde dat organische vloeistoffen vrij van bacteriegroei bleven als deze tevoren gekookt waren en daarna werden blootgesteld aan deze 'optisch schone lucht'. Maar als de vloeistof werd blootgesteld aan 'optisch onreine lucht' d.w.z. met stofdeeltjes dan zal deze spoedig met bacteriën bevolkt zijn. 




John Tyndall gaf de genadeklap aan de klassieke versie van de spontane generatie met een proef zoals die getekend staat in bovenstaande figuur.  Hij demonstreerde daarmee dat stofvrije lucht de steriele bouillon niet kan verontreinigen. De gehele binnenkant van de kubus was ingesmeerd met glycerine om micro-organismen op te vangen. De kubus was praktisch van de lucht afgesloten uitgezonderd twee openingen met gebogen buizen die wel lucht doorlaten maar stofdeeltjes konden opvangen. Deze situatie bleef zo een paar dagen, de stofdeeltjes, zwevend in de kubus komen tot rust op de bodem en de lucht werd 'optisch schoon' of in ieder geval waren er geen stofdeeltjes te zien in de lichtstraal die door de doos scheen.  Daarna werd een pipet  door een rubberen dop gestoken die bovenop de kubus zat, hierdoor werd bouillon van vlees in de glazen buizen gedeponeerd. Deze buizen werden daarna langdurig verwarmd met het kokende pekelwater, waar ze in stonden. Tyndall zag, nadat de bouillontemperatuur was teruggebracht naar kamertemperatuur, dat de bouillon vrij bleef van  microbengroei voor onbeperkte tijd. Met dit experiment werd de theorie van spontane generatie geëlimineerd.

Het was bekend dat er soms microben in de infusies begonnen te groeien, zoals in die van hooi, zelfs als deze goed gekookt was geweest. Tyndall liet zien dat de reden hiervoor was dat de hooi sporen bevat welke kunnen overleven bij hoge temperaturen, zelfs als deze daar een lange tijd aan waren blootgesteld.

Tyndall

 «        

Kenmerken van een bacteriespore

Bij de bacteriesoorten van de geslachten Bacillus en Clostridium kan in de cel een zogenaamde endospore gevormd worden. Dit is een overlevingsstructuur voor de cel, in de spore wordt het erfelijk materiaal opgeslagen, er wordt een omhulsel gevormd en de oude cel gaat ten gronde.

Deze spore verkeert hierna in een soort rusttoestand, hij heeft geen normale celstofwisseling of celdeling.

Kenmerkend is het vermogen van een dergelijke spore om ongun­stige omstandigheden te overleven . Omstandigheden die een normale cel niet overleeft zoals droogte, zeer hoge temperaturen, een lage of hoge pH, straling en de aanwezigheid van chemicaliën zoals desinfecteermiddelen worden door een spore weerstaan. Endosporen kunnen zeer lange tijd blijven bestaan (duizenden) jaren, en onder gunstige omstandigheden (vaak binnen een uur) uitgroeien tot normale cellen (ontkiemen). 

 Sporen 

• John Tyndall
• Tyndall and Germs
• Medi News
• Evaluation of Macroevolution