Gedichtendag Hoek van Holland 2005 ( verslag )

Gedichtendag Hoek van Holland 2005 een waar poëziefeest!

BB-Kids De Duinpiepers dichten en kleuren ( 25/06 opwarmertje )
In een sfeervolle tot de laatste stoel bezette recreatiezaal van verzorgingshuis Bertus Bliek gaf Dirk Tempelaar van de De Hoekse Taalkamer- rond klokslag 10:00 uur het startsein voor het onderdeel "Jong & Oud" ter gelegenheid van Gedichtendag Hoek van Holland 2005 met als titel "BB-Kids De Duinpiepers dichten en kleuren!"
Dichter en dorpsgenoot Dirk Tempelaar, wist kinderen, bewoners, vrijwilligers, begeleiders op zijn eigen wijze te vermaken met mooie en tegelijkertijd toegankelijke poëzie. Na de afsluiting door Dirk zelf, restte in de zaal enkel blije en voldane gezichten en dat voelt goed, ja zelfs héél goed aan.

De dichters komen naar u toe…. ( 27/06 dag van de waarheid )
Ook hier weer een sfeervolle tot de laatste stoel bezette recreatiezaal van verzorgingshuis Bertus Bliek waar deelraadsvoorzitter Theo van Eijk namens de Deelgemeente Hoek van Holland -vergezeld gaande met een waterval aan complimenten richting De Hoekse Taalkamer- rond klokslag 10:00 uur het startsein voor het eerste onderdeel van Gedichtentendag Hoek van Holland 2005 met als titel "De dichters komen naar u toe…!"
Anton Born Wateringen, Frans van Koppen, Annie Brusee (beiden verstandelijk gehandicapt en afkomstig van Gut De Lansingh uit Berkel en Rodenrijs en dorpsgenoot Dirk Tempelaar, wisten de bewoners, vrijwilligers, begeleiders en enkele bezoekers van buitenaf op hun eigenwijze te vermaken met mooie en toegankelijke poëzie. Na de afsluiting door deelraadsvoorzitter van Eijk restte in de zaal enkel blije en voldane gezichten en dat voelt goed, héél goed zelfs.

Avonddichters... Hotel America
Bij aankomst in Hotel America werd pas echt duidelijk dat De Hoekse Taalkamer als literaire stichting in Hoek van Holland flink aan de weg timmert, want geen stoel bleef onbezet zodat een aantal poëzieliefhebbers genoegen moesten nemen met een iets minder riante staanplaats.

Opening
De Hoekse Cultuurboer Leen Vreugdenhil was dit keer de uitverkorene om het poëzieprogramma "Avonddichters…" waarvoor de poëzieliefhebbers waren gekomen, te openen:

Mijn woord een wapen tot verweer.

De mens onderscheidt zich van de dieren door ondermeer een verfijnd gebruik van taal.

Natuurlijk, dieren communiceren ook en gebruiken daarvoor een samenspel van houding en geluid, maar mensen zijn in staat gevoelens en opvattingen in woorden tot uitdrukking te brengen. Non-verbaal is veel van ons gedrag te herleiden tot het gedrag dat wij ook van dieren kennen, maar juist het verbale element heeft ons een belangrijke stap voorwaarts in de evolutie geboden. Er is veel gebeurd de afgelopen 100.000 jaar en zeker de afgelopen 10.000 jaar, maar laten we ons maar eens concentreren op de afgelopen 100 jaar.

Met gebruik van taal kunnen mensen kennis aan elkaar overbrengen en ook aan een volgende generatie. Dat heeft in de afgelopen eeuw gezorgd voor een versnelde technische ontwikkeling. Terwijl nog aan het begin van de eeuw voor het eerst een voorzichtige poging gedaan werd om te gaan vliegen, is inmiddels de ruimtevaart een niet meer weg te denken fenomeen. Terwijl 100 jaar geleden voor het eerst radiocontact mogelijk was, zenden we nu digitaal filmbeelden over de hele wereld. U zult begrijpen dat ik al deze informatie heb kunnen verkrijgen middels het internet, iets waarvan men zich 100 jaar geleden ook nog geen voorstelling kon maken.

Met gebruik van taal kunnen mensen ook ervaringen, gevoelens en meningen delen met hun medemens. Zo hebben we in de twintigste eeuw kunnen kennismaken met de opkomst en neergang van diverse politieke ideologieën, ontkerkelijking en ook weer opleving van religieus fundamentalisme, de ontwikkeling van een uiterst materialistische consumptiemaatschappij en alom aanwezige informatie- en communicatiemiddelen.

Met gebruik van taal en de ontwikkelde techniek zouden we ons als mens rijk kunnen wanen, maar we kunnen constateren dat in de afgelopen eeuw juist de techniek ons ook in staat heeft gesteld twee verschrikkelijke wereldoorlogen te voeren en terloops zo hier en daar nog wat kleinere conflicten uit te vechten. We kunnen ook constateren dat de techniek een dusdanige invloed op ons klimaat heeft dat er binnen 10 jaar sprake kan zijn van een onomkeerbaar proces door de opwarming van de aarde. We weten ook dat deze techniek slechts voor een kwart van onze wereldbevolking is weggelegd. Met ons mobieltje en per e-mail kunnen we communiceren over de hele wereld, maar we vergeten onze buren. Met behulp van krant, radio, televisie en internet kunnen we een schat aan informatie verkrijgen, maar we zijn alléén geïnteresseerd in het hoedje van Beatrix, de volgende vakantiebestemming, de resultaten van ons favoriete voetbalteam en de koers van onze aandelen. Ons schuldgevoel over het gebrek aan echte betrokkenheid met onze medemens kopen we af met een gift op giro 555. Als mens proberen we elkaar nog slechts te raken met kogels en bommen, politieke en/of religieuze slogans, supportersleuzen en reclameboodschappen.

De taal is echter ons machtigste instrument. Het kan ons aan het denken zetten en tot verandering bewegen. Als een dier zich wil verdedigen of zijn positie in een kudde wil versterken gebruikt het zijn horens, zijn hoeven, zijn nagels, zijn snavel, zijn slurf of zijn tanden, al naar gelang welk dier het is. De prehistorische mens gebruikte een steen of stok als instrument en later een bijl of speer en nu kunnen we beschikken over de meest geavanceerde wapensystemen. In deze conflicten gebruiken we de taal slechts als propagandamiddel. Met onze technische beschaving grijpen we bij een conflict nog steeds naar primitief geweld.

In het hele civilisatieproces dat de mensheid tot op heden heeft doorlopen, is de taal echter, toneel, cabaret, etc. ook gebruikt als kunstuiting: literatuur en natuurlijk ook poëzie. Dat laatste is de reden dat we vanavond hier in Hoek van Holland bij elkaar zijn: we willen genieten van de poëzie als taalkunst. Met poëzie kunnen we gevoelens overbrengen als angst, melancholie, verwondering, bewondering, liefde, humor en iedere emotie die ons brein kan bevatten. Met taal kunnen mensen elkaar raken. Met taal kunnen mensen elkaar complimenteren of beledigen; met taal kunnen mensen elkaar liefhebben of haten. Nogmaals: de taal is ons machtigste wapen. Met taalkunst kunnen mensen elkaar afstoten of elkaar bereiken. Natuurlijk is de echte kunst om elkaar te bereiken: om met gebruik van taal de ander te laten delen in de eigen gevoelens en overtuigingen. Dat kan leiden tot wederzijds begrip en respect. Daarom wil ik vanavond aandacht vragen voor de emoties verontwaardiging en bezorgdheid, samengevat in het woord protest. Helaas blijft dit in de poëzie vaak onderbelicht.
Er is veel in deze wereld om verontwaardigd en bezorgd over te zijn. Soms wordt dat vertaald in geweld. Laten we echter de strijd aangaan met woorden. Poëzie leent zich daarvoor, want het is de taal die alle mensen raakt i.t.t. bijv. een motie in de Tweede kamer of een VN- resolutie. Met het voordragen van een gedicht van Wim de Vries uit de bundel: "M'n woord een wapen tot verweer, gedichten uit de arbeidswereld" opende Leen Vreugdenhil de avond...

Deze nacht

Deze nacht verstoken van geluid
een stilte met de angst beluisterd
het ingebeeld tikken op het raam
woorden door mijzelf gefluisterd
de droom als een vermaak, maar
meer uit losgeslagen angst.

Dit is het resultaat van wat
eens heilig is begonnen.
M'n woord een wapen tot verweer.
Noem mij soldaat, noem mij geen
dichter meer.

Wim de Vries

Aanmoedigingsprijs 2005 voor de jeugd
De pas 10-jarige, uit Hoek van Holland afkomstige, Anne Braster stal, met haar voordracht van haar winnende gedicht, de show en ging met een glanzende beker inclusief een vette Irischeque en een glimlach op haar gezicht, dwars door het luid applaudisserende publiek, richting de familietafel.

Hoek van Holland de zonnigste badplaats van Nederland

Dit schrijft een meisje uit Hoek van Holland.
Het gaat over het strand.
De zee, het strand, de pier.
Het is allemaal hier!!!!!
De zeemeeuwen vliegen in het rond.
Ze worden vaak weggejaagd door een hond.
Er komen mensen vaak logeren.
En ze kunnen ook kamperen.
In de zee is het vaak koud!!!
't Ligt eraan of je ervan houd.
De duinen… zijn ze zo prachtig.
En ze zijn vooral heel krachtig.
Je kan er liggen uit de wind.
In de duinen wil ieder kind!!
Langs de duinen loopt een weg.
En het is daar ook leuk zeg!!
Er zijn restaurants en cafés.
Daar zijn de mensen toch het meest.
Soms is er kermis op het plein.
Je weet niet half hoeveel mensen er zijn!
Sinterklaas komt er ook altijd aan.
Zwarte pieten komen van de boot vandaan.
Vele dingen gebeuren in de buurt van het strand.
Jeetje, wat is daar veel aan de hand.
Alles is gezellig, ook al is het nog zo druk.
Als wij naar strand gaan, kan mijn dag ook niet meer stuk!!!!!!!!!!

Anne Braster, Hoek van Holland

De gastdichters
De 80-aanwezige poëzieliefhebbers konden daarna genieten van een 4-tal gerenommeerde dichters (tevens juryleden) uit alle windstreken van Nederland met o.a. Alex Franken Den Haag, Upper Floor en Wim Keursten beiden uit Rotterdam en Gijs ter Haar uit Bunschoten.

De Hoekse Kroontjespen 2005"
De jury had de zware taak een keuze te maken uit 3-genomineerden, waaronder Jaap van Oostrum Maassluis, Odette van Kempen Den Haag en Ed van Berkel Hoek van Holland, door hen vakkundig te beoordelen wie van hen de winnaar zou worden van "De Hoekse Kroontjespen", geschapen door beeldend kunstenaar Anton Born uit Wateringen en daardoor meteen het "enige" dus unieke exemplaar in de wereld.
Na het voordragen van de 3-genomineerde gedichten door de makers zelf, hield Tempelaar de zaal en de 3-deelnemers nog lange tijd in spanning. "Wie o wie van de drie dichters zou de gelukkige winnaar worden van "De Hoekse Kroontjespen"?

De winnaar
Hoekenees Ed van Berkel ging uiteindelijk met de "door hem zeer verdiende eer" en dus met "De Hoekse Kroontjespen" aan de haal en was dan ook apetrots op zijn overwinning! Odette en Jaap werden respectievelijk 2e en 3e en keerden, niet geheel ontevreden over hun poëtische prestaties, niet met lege handen huiswaarts….

De ware rijkdom

Zonnebrand, discodreun, billen en borsten;
biertjes en breezers, geflirt in het zand.
Gestoei in de golven, de Strandwacht rijdt rondjes:
een zomerse dag op het zonnigste strand.

Ver voor de lente reeds volle terrassen.
't Glas keert de wind bij Beachclub Royaal.
De Zeebries, La Playa, wildwuivende palmen;
de gasten wat witjes, het vel nog wat vaal.

Zondag, 't is middag, de Hoek aan de wandel.
Even na drieën, de Stena vaart aan.
De Watergeus wacht, want 'die snelle gaat draaien!'
Een meeuw steelt wat frietjes, de file blijft staan.

De windkracht is negen, de pier onbegaanbaar.
De zee wil weer beuken, het zand straalt de huid.
De Voyager vecht zich een weg door de golven.
Het Vispaleis sluit, rond de Expo gefluit.

Bagageklep open, de stoeltjes naar buiten.
De wereld trekt langs. 't Genot is basaal.
De Roerdomp, de Panter, een hopper, een coaster.
Een rijnaak verdwijnt in het Calandkanaal.

Al dat gezeur over zonnig of zonnigst.
De rijkdom zit dieper, die zon is banaal.
Wind, storm en golven, de duinen, de scheepvaart.
Dat is het! Dat is toch het Hoeks kapitaal?!

Ed van Berkel, januari 2005 - Hoek van Holland

Theatergroep Domino
Het "Open Podium" werd dit keer druk bevolkt met een zevental verstandelijk gehandicapte deelnemers van "Theatergroep Domino" uit Voorschoten die, samen met hun regisseur en assistente, een 10-minuten durende poëzieact ten beste gaven. Zij werden daarvoor ruim beloond met een daverend applaus van het publiek en bleven de verdere avond "plezierig" aanwezig.

Publieksprijs
Ook voor het aanwezige publiek was die avond een belangrijke, doch zware taak weggelegd! Zij moesten doormiddel van stembriefjes uit gaan maken wie van de 4-aanwezige genomineerden, waaronder Petra Middelburg Maassluis, Jacobus Walrave Rotterdam, dhr. L. Lazaroms Gouda en Ruud Brosens uit Breda, met de publieksprijs, een enorme beker met een Irischeque als inhoud, richting thuishaven zou vertrekken. Na stemming en telling van alle geldige stembriefjes kwam Ruud Brosens uit Breda als winnaar uit de stembus.

Daar ligt je hart…

Daar waar het water je lijkt te omarmen,
Waar de duinen je meenemen naar het licht,
Daar ligt de hoek met al zijn charmes,
De stad die zich op de Noordzee richt.

Vanaf de Veerpont met al zijn verleden,
Zie je deze oude vestingstad.
Ook zijn vuurtoren geeft je reden.
Voor het vinden van deze schat.

De plek die een jutter heeft gevonden,
Daar bij het einde van het strand,
Ligt daar mooi en ongeschonden.
Op de hoek van Nederland.

Waar de zon zich altijd zal begeven,
Daar temidden van het zand
Daar ligt je hart voor heel je leven,
De mooiste stad, Hoek van Holland.

Ruud Brosens, Breda

De muzikale noot
De Hoekse Troubadour en liedjesschrijver/zanger Petri Jakobs mocht eindelijk, in een halfuurdurende sessie tijdens de pauze (niemand bleek echt dorst te hebben), zijn muzikale talenten 'en public' tonen en dat maakte hij als vanouds weer voor de volle 100% waar.
Hij verraste zelfs vriend en vijand met een nieuw en zelfgeschreven lied over alles en nog wat in Hoek van Holland waarbij het refrein de zaal aanzette tot meezingen wat het publiek dan ook met volle overgave deed:

refrein

"Oh, wat is het toch fijn
om in Hoek van Holland te zijn.
De zonnigste badplaats… en strand
Van heel Neeee….derland.
Oh, wat is het toch fijn
om in Hoek van Holland te zijn.
Je springt er zó op de trein….
En de Steeee…..naline."

Petri zou Petri Jakobs niet zijn, als hij niet voor een verrassing zou zorgen en jawel! Hij kreeg de hele zaal plat met zijn ontwerp van een nieuw, door hem ontworpen logo, waarop in bekende kleuren de tekst "LALDI" was geplaatst met daaronder de tekst: "SamenSuperSterk"!

Duo Dijkshoorn & Werkman uit Vlaardingen musiceerden met bekende en onbekende meezingliedjes uit 't verleden en heden de eerder genoemde onderdelen aan elkaar en zorgden daarmee dat dichters even op adem konden komen, maar het publiek kreeg die kans echter niet…!

Op naar "Gedichtendag Hoek van Holland 2006"
Stichting De Hoekse Taalkamer kan en mag wat mij betreft terugkijken op een bijzonder geslaagde Gedichtendag Hoek van Holland 2005 en zij van de organisatie kijken alweer uit naar donderdag 26 januari 2006. Een volgende Gedichtendag en dus een datum die u als lezer zeker niet mag vergeten!

SDHTK-bestuur bedankt zijn sponsoren
DB en DRaad Deelgemeente Hoek van Holland
EBB Donatiefonds Hoek van Holland
Directie & Personeel Hotel America
Cleppie's Shop - fun & rage & trendy - Naaldwijk
ArtPhoto 2000 - bruidsfotografie - Rotterdam-Zuid
AntonBORN - beeldend kunstenaar - Wateringen
Drukkerij SK - voor al uw drukwerk - Hoek van Holland
J.C. Audio - geluid - Hoek van Holland
en verder alle...
deelnemers, gastdichters, muzikanten, fans, bezoekers (publiek), posterafnemers (winkeliers), kleuterleidsters & vrijwilligers BB-Kids, Jan van der Marel & verzorgsters & vrijwilligers Bertus Bliek & Brinktoren, Leen Vreugdenhil voor zijn openingsspeech en verder iedereen waarop ik kon rekenen en mijn gemeende excuses aan hen die ik vergeten ben op te nemen in dit rijtje!

Poëzie en Proza in de Bonnenpolder Lustrum Editie
Tempelaar zit overigens niet stil en is alweer druk in de weer voor Stichting De Bonnen, want op zondag 17 juli 2005 gaat om klokslag 13:00 uur, alweer de vijfde, dus Lustrum Editie van "Poëzie en Proza in de Bonnenpolder" van start en ook daar heeft Dirk, samen met de Hoekse Cultuurboer Leen Vreugdenhil uit diezelfde De Bonnenpolder, ook weer veel organisatorisch werk aan, maar of hij daarmee zit: "Ik dacht het niet! Organiseren en presenteren is mijn lust en mijn leven." aldus de altijd weer enthousiaste dichter/schrijver.

Kanttekening
Dirk Tempelaar, presentator bovendien voorzitter/secretaris van De Hoekse Taalkamer plaatste, ondanks dat alles naar tevredenheid was verlopen, toch een kanttekening: "Ik vind 't altijd weer jammer dat de jeugd in de leeftijdsgroep van 8 t/m 15-jaar niet in is voor poëzie en proza. Wij als literaire stichting zullen ons daarover zeker beraden, maar de uiteindelijke oplossing ligt eerlijk gezegd bij de jeugd zelf", aldus een trotse Tempelaar, die in zijn voorwoord ook een plaatsje had ingeruimd om zijn vrouw niet alleen als penningmeester, maar ook voor haar steun en inzet te bedanken.

Media
Terry Kaarspet ( literair journalist ), die deze avond zeker niet had willen missen!!!

Best viewed in IE4+ 1200 x 800