:: Dag 1 t/m 4 ::

-----------------------------------------------------------------------------------
Dag 1 Vertrek

Na het aftellen (daar begonnen we al mee bij dag 117), was het vandaag om 08.30 uur eindelijk tijd om richting Schiphol te vertrekken. Vandaag vertrekken we naar Washington DC, waar vandaan we a.s. donderdag 9 september weer vertrekken om richting Orlando af te reizen. In Orlando verblijven we nog eens 15 nachten, waarna het op 24 september helaas allemaal over is en er een vlucht via Washington naar Amsterdam staat gepland.

Ondanks de welbekende files waren we vandaag toch omstreeks 10.00 uur op Schiphol, precies 3 uur voor vertrek richting Washington DC. Tijdens het wachten voor het inchecken werden we uit de rij gehaald door een beveiligingsmedewerker die wat vragen stelde omtrent de reden van bezoek aan de VS en in onze koffers keek.































Om 13.05 uur vertrok, na weer een aantal veiligheidscontroles, “onze” Boeing 777 (triple 7 moet je volgens een kenner zeggen) van United. Gezagvoerder Wellow bracht ons naar dik 11.000 meter, waar we de komende 7 uur en 45 minuten ook zouden blijven. Na het zien van 2 leuke films (Stepford wives en Raising Helen), wat lezen en een heerlijke maaltijd met als toetje “Beechdean ice cream (Lekkerrrrrrrrrrrr !!!!!!) werd de landing ingezet. Om 14.45 uur plaatselijke tijd verlieten we het toestel om plaats te nemen in de rij wachtenden voor Immigrations. Omdat 3 immigration-officers op 500 passagiers iets te weinig is werd het 17.45 uur voor we konden plaatsnemen in de Super Shuttle Bus die ons naar ons hotel bracht. Aangekomen in het hotel was er nog maar behoefte aan een aantal dierlijke behoeften, n.l. douchen, eten, zappen en slapen. Omdat de vlucht en het wachten voor immigrations ons behoorlijk had uitgeput werd het eten overgeslagen. Om 20.30 uur (dat is bij jullie 02.30 uur) ging bij ons het licht uit.
-----------------------------------------------------------------------------------
Dag 2 Washington

Aangezien we gisteren na aankomst in het hotel eigenlijk te moe waren om de straten van Washington op te gaan om iets te gaan eten, werden we vanmorgen allebei behoorlijk vroeg (uurtje 5), met een rammelde maag wakker.  We besloten om op weg naar het opstappunt, voor  het  bezichtigen van de bekende monumenten in Washington, iets te eten. Dankzij een handige plattegrond van Washington liepen wij na een minuutje of 5 al langs een breakfast-zaakje.
Als een stelletje uitgehongerde leeuwen stortten we ons niet veel later op de heerlijke, ranzige egg-turkey-cheese sandwiches (wat smaakt dat heerlijk als je honger hebt) met daarbij een medium “bekertje” koffie. Nu moet ik er bij vertellen dat het mijn (Arjan) eerste keer in de States was en ik dus niet helemaal wist wat er door de Amerikanen onder “medium”  wordt verstaan. Inmiddels ben ik daar wel achter; bestel je in de VS een medium koffie, dan krijg je dus een beker met een halve liter koffie.
Na het ontbijt-avontuur besloten we om naar ons  opstappunt “Union Station” te lopen. Het was inmiddels gaan regenen (en dat bleef zo de hele dag). Tijdens het lopen werden we afgeleid door de fantastische auto’s die we hier zien rijden. Soms wordt je aandacht getrokken door een klein autootje, bijvoorbeeld een BMW X-5 of een Volkswagen Touraq, auto’s  die in Nederland juist opvallen omdat ze ten opzichte van Nederlandse auto’s behoorlijk groot zijn. Anyway, aangekomen bij Union Station snel tickets gekocht voor de “Old Town Trolley Tours”, een fantastische manier om met veel vrijheid de mooie gebouwen en monumenten in Washington te zien.
De trolley gaat langs 17 op- en uitstappunten in Washington, waar bij elk opstappunt om de 30 minuten een trolley passeert.
De eerste keer dat onze konten het (als hout aanvoelende) bankje verlieten, was om de “Arlington Cemetery” te bezoeken, een begraafplaats voor militairen waar inmiddels meer dan 200.000 (ex-) soldaten zijn begraven. Zeer indrukwekkend. Vervolgens bracht de trolley ons naar het uitstappunt bij de halte waar vandaan de “Lincoln Memorial“ was te bezichtigen. Stomtoevallig (ahum) stond er bij deze halte ook een keet die was voorzien met de letters “refreshments”. Wat vervelend: na de small(!) Pepsi en hotdogs zijn we te voet verder gegaan en hebben vervolgens het Lincoln Memorial, het Korean Memorial, het Vietnam Memorial, het World War II Memorial, en The White House bezichtigd.





























-Danielle voor het Lincoln Memorial-

Een klim in de Washington Monument (de naald) zat er helaas niet in, in verband met onderhoudswerkzaamheden die tot medio 2005 duren. Vervolgens zijn we weer aan boord gegaan van de trolley waarna driver “Big Tim” ons ondermeer langs “The Capitol” bracht. Dat de Code Orange door de regering is afgekondigd is hier en in de rest van Washington overigens goed te merken. Op straat is overal politie te zien (zoveel politieauto’s heb ik Nederland in een jaar tijd nog niet gezien), een politieman kwam zelfs even aan boord om te checken of er goed volk aan boord was.  Het gebouw van de FBI  filmen is trouwens ook niet slim als er net politie langsrijdt, ik was even bang dat onze trolley door een politiewagen zou worden klemgereden. Rond de klok van half 5 begonnen onze om voer schreeuwende magen weer om junkfood te schreeuwen. De trolleytour was inmiddels teneinde en de Mac D. bracht de oplossing. Al met al een zeer geslaagde dag. Morgenvroeg terug naar het vliegveld en op naar Orlando.
-----------------------------------------------------------------------------------
Dag 3 vertrek naar Orlando

Vanmorgen om 07.00 uur stond onze chauffeur van de Super Shuttle voor het hotel klaar om ons met zijn busje naar het vliegveld van Washington-Dulles te brengen. Onderweg hebben we lekker gebabbeld met deze aardige chauffeur die gelukkig op normale snelheid engels sprak en dat is altijd handig als je net voor de 2e dag in de States bent.  Het inchecken voor het de vlucht naar Orlando ging supersnel en op het uitdoen van de schoenen was de controle pea-nuts.
Na het oppikken van de bagage zijn we samen met Rob en Yvon (oom en tante van Danielle) richting de autoverhuur gewandeld om daar voor het eerst in een automaat te gaan rijden. Dat lukte trouwens best aardig in de gehuurde Chevy Classic, hoewel het straks thuis wel weer wennen wordt om te schakelen.
Vanaf de autoverhuur zijn we naar ons appartement op Poinciana Boulevard nabij de 192 gereden. Die 192 is trouwens voor de “firsttimer” een bijzondere ervaring. De 192 is een autoweg die aan weerszijden compleet is volgebouwd met liquir-stores (er zit er eentje op braakafstand van ons appartement!), (fastfood)restaurants, shoppingsmalls, giftshops en veel meer.































Ook het appartement is errug “Amerikaans” met 4 tv’s, 2 slaapkamers (waar van er eentje compleet in jaren 80-style), 2 badkamers met jaccuzi, een tv-/relaxkamer en een grote woonkamer met open keuken. Voor de nodige boodschappen  zijn naar de Wal-mart gereden, een supergrote supermarkt die naast de spullen die Albert Heijn ook verkoopt ook nog de nodige afdeling hebben voor de aanschaf van o.a. : fietsen, autobanden, fitness-apparatuur, vissportartikelen, medicijnen, audio en video-apparatuur, computers etc…
Het temperatuur-verschil met Washington bleek nogal groot en we geruime tijd niets hadden gegeten en gedronken (we kregen niets tijdens de vlucht van Washington naar Orlando !), leek dit de reden dat Danielle de namiddag en avond doorbracht op en nabij de wc-pot. Aangezien ik, Arjan, toch moest eten en Danielle vanwege haar innige relatie met de wc-pot niet veel zin en trek in eten had, ben ik met Rob en Yvon rond de klok van 20.00 uur het buffet-restaurant “Ponderosa” ingedoken. Daar eet je voor ongeveer 12$ je buikje meer dan rond. Het werkt als volgt: na binnenkomst bestel je een lap vlees met friet of een gepofte aardappel en iets te drinken. Alles wat je daarnaast wilt eten en drinken is onbeperkt af te halen aan het buffet.  Waarom zien we dit in Nederland niet?
-----------------------------------------------------------------------------------
Dag 4 Brak en Zwemmen

Vanwege de brakke toestand van Danielle hebben we toch maar besloten ons vandaag niet aan de achtbanen en andere maagrammelende attracties te wagen. Vandaag hebben we dus lekker samen met Rob en Yvon bij het zwembad gehangen en ge-bbq-ed, met andere woorden de Koala uitgehangen.
-----------------------------------------------------------------------------------
Top     lees verder >> dag 5 t/m 8