guestbook
algemeen
verhalen2

    Verhalen van vroeger.      updated: augustus verhalen toegevoegd.

    top_background_basic


    Tarzan’ in badkamer IJsseloord. 1969-1970.
     
    In IJsseloord vertoefden we vaak in de was-, douche ruimte (kamar mandi ).Dit was voor de jeugd een ontmoetingspunt
    Er waren soms mensen die daar gingen douchen, thuis kon je alleen baden.
    Ik had niks te doen, dus ik ging naar de badkamer hopende, dat ik de jongens zou tegenkomen.
    En ... ja hoor er waren een paar jongens in de badkamer. Er stond iemand te douchen. Ik vroeg nieuwsgierig:
    Hee …, wie staat er onder de douche? Hierop werd niet gereageerd. Ik vroeg aan de jongens: “ Wie staat onder de douche? ”.
    “ Het is U.M. “ (een leeftijdsgenoot), riep een van de jongens. Terwijl het water naar de gootsteen verdween.
    Riep ik zijn naam ,” U.M, ben jij dat? ”. Opnieuw geen antwoord. Oke dan maar via de harde hand. Ik trapte
    de douchedeur open! Oh…nee, het bleek oom W. te zijn. Het was al te laat om z`n handen voor zijn
    geslachtsdeel (tje) … te houden. Hij begon gelijk `moord en brand` te roepen anak kurang acar!
    Ik zal het tegen je ouders zeggen.
    En gaf me nog tikjes na. De jongens moesten lachen … Komt ervan als je zo nieuwsgierig bent!
    Maar ik daar liet ik het niet bij. Wat dacht je ... eerst een pak ransel van die man gekregen ... en hij zou nog naar mijn ouders gaan. Ik had dus niks te verliezen. Terwijl oom W. verder ging douchen nam ik heel zijn ‘ hebbe en houde’ incl. zijn ‘ Tarzan’ broekie mee naar buiten en hing alles op de hoogste top van de boom ...


    dd. 17 aug 2006.
    naam: E2rd.

    top_background_basic


    Meneer Zeeuw en Meneer Japie. 1962 - 1966.

    In IJselloord hadden wij Mr.Zeeuw en Mr. Japie, je kan het vergelijken als Nico en Rob van het programma eigen huis en puin toentertijd van RTL4. Als er iets in huis kapot was, werd het door Mr.Zeeuw of Mr.Japie gerepareerd. Mr. Japie was op papier loodgieter en Mr. Zeeuw timmerman. In principe deden ze alles. De ruimte waar beide heren zich vertoefden was achterin in de kamp ( belakan ). Als kind gingen we altijd naar beide heren en vroegen waar ze mee bezig waren. Soms kreeg je verhalen te horen of als ze het druk hadden, kort af, met gebroken maleis: ' Niet Sekarang'. (nu effe niet )

    Het leuke van Meneer Japie was dat hij heel veel trucjes kende. Wat ik me nog goed kan herinneren is de truc die hij deed met z'n duim. Wij waren met 4 a 5 kinderen ' Zo, apies gon julder doar mar ziete'. Nou we verstonden geen ene reet wat hij zei, maar omdat hij zo naar de bank wees, zijn we daar maar gaan zitten. Mr. Jaap: 'Iek ga julder iets lute zien'. Met zijn linkerhand pakte hij zijn rechterduim en 'rukte' zo zijn duim los ...
     Wij keken met stomme verbazing naar elkaar. Mr. Jaap dat doet toch pijn? Mr. Jaap: 'Neu hor, kik mor '. Ja hoor!, binnen luttele seconden ging hij met zijn linkerhand over zijn rechterduim en de duim het zat er weer aan.
    Geweldig Mr.Jaap! , zeiden we. Kunt U het nog een keer doen?
    En het ritueel begon opnieuw. Oki do nu is 't afgelupe, iek mot weer an 't wark, zei Mr.Japie.
    Een dag later waren we weer present bij Mr.Jaap en vroegen we hem hetzelfde te doen.
    Nee ik heb het nu te druk, zei Mr. Japie. Terwijl hij bezig was, stond hij leunend met zijn rechterhand op de werkbank.
    Iets verder van de werkbank lag een mes ... ( ja!) We keken elkaar aan ... en begrepen elkaar.
    Een van ons rende naar het mes, pakte het beet en sloeg zo hard als hij kon op de duim van Mr. Japie (de bedoeling om zijn rechterduim af te hakken).
    Ahhhhuuuuu, schreeuwde Mr.Jaap! Waarom deed je dat nou. Ja? ... zeiden we, U kan toch uw duim weer terugzetten?
    Gelukkig was het mes nog niet geslepen, anders liep hij nu nog zonder z'n duim …

    dd. 10 april 2006.
    naam: E2rd

    top_background_basic


    Optreden Ridderkerk (1973-1974)

    We hadden een optreden in zaal De Singel in Ridderkerk. De band had nog geen naam, maar de bezetting weet ik nog al te goed. Ohhh... we hebben toen wat afgelache...


    De bezetting was:
    Hans Hallatu - drums
    Mike Sohilait - bas
    Eduard Hehanussa - gitaar
    Eddy Manusama - gitaar
    Selwin Timisela (gastmuzikant) - gitaar
    'Vriend' van Hans Hallatu uit Zwolle - keyboard

    ‘Vriend' had een optreden geregeld in Ridderkerk en vroeg aan Hans of hij muzikanten kon optrommelen. Zo gezegd zo gedaan, Binnen een dag was de band beklonken. Wij konden in Ridderkerk optreden voor een gage waar The Eagles bij wijze van spreken niks bij waren. Zo gingen we uiteindelijk repeteren, want het optreden was al over twee weken. Nou, dan weet je wel hoe laat het is. Van oefenen kwam niks terecht, er werd meer gelachen en geouwehoerd. Dat we in Ridderkerk zouden optreden, ging als een lopend vuurtje. Op een gegeven moment wilde iedereen als roadie mee. Omdat er zoveel gegadigden waren, hebben we maar een selectie gemaakt. We wilden alleen “serieuze” gasten: Gerrit Hallatu, Karel Bakarbessy, lache dus hahahaha…

    Toen de dag was aangebroken, moest het allemaal gebeuren. De roadies, auto's, instrumenten en zanginstallatie, alles was op en top geregeld. De bandleden gingen nog bij elkaar. Pfff... effe de puntjes op de i. Ondertussen vertrokken de roadies alvast richting Ridderkerk...

    Het was onderhand vijf uur ‘s middags. We hadden alles goed doorgenomen, dachten we. "Waaattt!?, we hebben maar twee nummers!!! Shit. Hee, waar zijn de chauffeurs gebleven? Oh nee... die zijn al met de roadies naar Ridderkerk. Uiteindelijk gingen we met het openbaar vervoer, met de gebroeders Van Gogh dus. Om zes uur moesten we in Ridderkerk zijn om de instrumenten te stemmen. Te laat dus, dat haalden we nooit meer.

    Om half zeven kwamen we aan bij De Singel. Tot onze verbazing bleek de zaal tot de nok vol met meisjes uit Ridderkerk, IJsselmonde, Rotterdam-Zuid, Larenkamp etc. Bij aankomst in de zaal werden we toegejuicht alsof het optreden al achter de rug was en om een toegift werd gevraagd, hahaha....

    De installatie stond klaar en de instrumenten bleken gestemd. We moesten toegeven: alles was professioneel aangepakt, voor een buitenstaander. Pfff... effe de de microfoons testen, het was ondertussen muisstil. Op het podium achter de gordijnen hield een van de roadies de microfoon achter z'n kont en liet een keiharde scheet. Oohh, die klonk zo hard dat het publiek dacht dat het de basedrum was.

    Het optreden begon, maar na een half uur waren we nog steeds met hetzelfde nummer aan de gang. Kan je indenken: een half uur lang!
    Ja? Want we hadden alleen twee nummers, weet je nog?... Het werd uiteindelijk een geslaagd optreden. En de gage? 'Vriend' ging er met het geld vandoor... . Stonden we daar met njenteh!! Noppus dus. 'Vriend' woont tegenwoordig in Hawaii ... rentenieren van de gage.

    dd. 12 maart 2006.
    naam: E2rd.

    top_background_basic




     De drummer ( 1960-1970):

    In IJsseloord gingen we altijd al naar bandjes kijken, bijvoorbeeld als die gingen oefenen. Meestal bij E.B. of J.L en op feestjes of een trouwerijen. De band die toen op een feestje speelde was ?????, met E.B, H.W. en een drummer die ik me altijd zal blijven herinneren: A.S
    Op een gegegeven moment speelde de band een uptempo nummer met een lekkere beat. Tussendoor werd er wat geimproviseerd E.B keek naar A.S, die zo hartstochtelijk aan het drummen was dat-ie niet meer bij z'n positieven was. Positief stoned, zogezegd. E.B fluisterde naar A.S: sloowwwww...
    Maar A.S verstond solo..... Terwijl de andere bandleden rustig en zachtjes de instrumenten bestreken, begon de drummer als een beest op de drums te slaan, alsof zijn leven ervan afhing... Kan je dat voorstellen?

    dd. 12 maart 2006.
    naam: anoniem


    top_background_basic



     verhaal : Meetpeople en het onstaan van de music sesies  ( 1981-1986 )
            geschreven door Edmond van Dijck.
     
    ( Aardig om te weten, is dat de activiteiten zich afspelen, buiten de wijk, op de TrefTerp en het Jeugdhonk in Capelle-Oostgaarde )


    Het begin ...
    Na de zomer van ’81 kwam ik in aanraking met een werkgroep van Molukse Jongeren die actief was onder de naam Meet People. Contact was snel gemaakt want Frankie Supusepa, Rosse Mainasse en Nelis kende ik nog van de Thijsseschool en ook kwam Hans Hallatu, ook van de Thijsseschool, nog weleens langs. De groep organiseerde wekelijks disco’s of filmavonden maar daar was een beetje de klad in gekomen en we wilden wel eens iets met bandjes gaan doen. De eerste band die in het Jeugdhonk kwam spelen was het Delftse Stitch. Een relatief onbekende band in Capelle maar de slimmigheid was Frankie Supusepa mee te laten spelen op percussie. Dat was op zich niet zo’n probleem want de drummer van Stitch, Luuk Braun, Frankie en ondergetekende kenden elkaar van de eerdergenoemde Thijsseschool. Een paar keer oefenen in Delft, geluidsopnames mee naar huis en het was voor elkaar. Frankie tekende ook heel graag en maakte ook nog eens de posters voor dat optreden. Het werd rondgetoeterd in ‘de Wijk’ en op die avond zelf was het jeugdhonk afgeladen. Er waren tussen de 80 en 100 jongeren uit de wijk. Stitch speelde anderhalf uur, 90% eigen repertoir en iedereen vond het helemaal te gek. Moeten jullie vaker doen - bandjes! Dat hoorden we die avond nog vele malen. De toon was gezet voor de rest van het seizoen.

    Moluks Culturele Avond

    In Januari gingen we los met een ‘Molukse culturele avond’. We hadden een dansgroep, een Molukse modeshow uit Moordrecht en een kinderdansgroep uit Krimpen aan den IJssel, films van Onny Halatu en een Universitaire onderzoeker, Veenman, die de bijna 400 Molukse aanwezigen ging vertellen over Molukkers! (het was ook de tijd van het duizend-banenplan) De eerste echte Molukse band in een lange reeks die nog zou komen, was die avond Moluquena uit Nijmegen die drie sets speelde. Het was een zeer geslaagde avond. Grote stukken in de krant en veel complimenten van de bezoekers. De jonge medewerkers van Meet People, waarvan een aantal de hele avond in traditionele kleding liepen, waren apetrots!

    De eerste music session 1982.

    Na 2 kleinere bands beneden in het jeugdhonk was in mei de beurt aan Volunteers uit Moordrecht. De dansvloer in het midden was overvol. In het voorprogramma stond een Molukse gelegenheidsformatie. Namen ……kwijt. Jammer. Ook hier kwamen weer een driehonderd, voornamelijk Molukse jongeren op af. Belangrijker was dat Meet People ook was begonnen met het organiseren van de eerste Molukse sessie-avond. Meer dan twintig muzikanten werden uitgenodigd. Bij het samenstellen van de lijst heeft Adje nog geholpen en ook Hans Halatu van NusCera deed mee. Bijna heel Spectrum deed mee, en veel muzikanten die op dat moment niet (meer) actief waren. Hieronder de opstelling van de drie sessiegroepen:

    1: Mano Sohilait(gitaar), Eduard Hehanussa(bas), Saskia Wacanno(zang), Margie de Fretes(zang), Elaine Lokollo(zang), Mingus Leatemia(zang), Hans Halatu(drums), Frans Palapessy(percussie) en Johnny Patiia(gitaar).

    2: Ronald Lahallo(gitaar), Frankie Supusepa(percussie), John Malawau(drums), Mike Sohilait(bas), Evie Pattireeuw(zang) en Sara de Fretes(zang).
    3 : Edward Hehanussa(bas), Hans Halatu(drums). Boetje Maitimu(gitaar), Willy Manusama(zang) en Reggy Kakialatu(piano + zang).

    Op de lijst met muzikanten staan ook nog de namen van Rob Nanlohy en Danny Wattimena. Het is niet meer terug te halen bij welke formatie zij ingedeeld meespeelden. De drie formaties waren tijdens een vergadering in het jeugdhonk door loting samengesteld. Voor sommige muzikanten was die loting erg spannend.

    Iedere gelegenheidsformatie oefende enkele keren in het jeugdhonk en er was al een beetje sprake van onderlinge concurrentie. Duidelijk was dat iedere groep goed tevoorschijn wilde komen op de avond zelf. Met een schuin oog werd er naar elkaar gekeken. Maar op de avond zelf was iedereen enthousiast en deed zijn of haar retebest; de muzikanten moedigden elkaar aan en er was een grote saamhorigheid. Er werden ook spullen van elkaar geleend. De kwaliteit was echt maar ietsje minder dan van bestaande bands maar de reacties uit de zaal waren overweldigend. Het was die avond een groot feest met vooral Funk, Soul, Lagu2 en, zeg maar, een soort Westcoast Rock maar ook een enkel reggaenummer. Muziek waar Molukkers in die tijd van hielden.

     Iedereen had het na afloop al over ‘de volgende keer’ en bleef nog lang napraten. Ook Meet People kreeg heel veel complimenten (‘in de wijk gebeurt helemaal niets – jullie doen tenminste wat voor ons’) en er was echt een gevoel van trots onder de organisatoren.

    Frankie maakte dat jaar de kaartjes en de posters. Rose en Lies (Huwae) waren beschikbaar als er geoefend moest worden. Junus de Fretes was ook heel belangrijk en ook Saskia Wacanno en Elaine Lokollo die nog heel jong waren. Na dat eerste half jaar stond Meet People op de kaart en waren er zelfs verwachtingen voor het volgende jaar.

    Wat ook nog leuk is om te vermelden: De medewerkers van Meet People waren ook wel een beetje fan van NusCera; voor de optredens in Parkzicht en Paradiso organiseerden zij vanuit het jeugdhonk een soort groepsreizen met namevoor het betaalbaar vervoer en kwamen dan met twintig tot dertig jongeren naar genoemde optredens.

    Ook nog ...
    Tussen allerlei knipsels en aantekeningen duikt het handgeschreven verslag op van de eerste sessie zoals 1ik het naar de kranten heb gestuurd. Helaas door geen enkele krant geplaatst maar ik tik het toch even uit vanwege de details. Hier en daar wat overdreven taalgebruik maar het gaat hier om een tijdsdocument, bijna 24 jaar geleden op papier gezet.

    Niet geplaatste krantenbericht:


    Molukse sessie in Meet People grandioos success
    Inzet & enthousiasme van musici en organisatoren beloond


    Een afgeladen zaal, een prima sfeertje en het spontane samenspel van een grote groep muzikanten waren de ingrediënten van een prima avond vol muziek. Versier het geheel met slingers en ballonnen en lardeer de hele avond met van beneden opstijgende geuren van loempia’s en saté en je krijgt een compleet feest. Want een feest was het zeker op die broeierige zaterdagavond in de Trefterp – Oostgaarde.

    De eerste van in totaal vier formaties bestond uit een aantal ex – IJsseloord bewoners uit Alphen aan den Rijn. Zij mochten het publiek opwarmen met een aantal Funky en Jazzy achtige instrumentale nummers die bij velen in de smaak vielen.

    Direct daarop begon “formatie nr 2” met haar eerste set bestaande uit vnl. vocaal georiënteerde softrock en funky nummers van o.a. Maxime Nightingale, Rufus en Barbara Streisand. Sterk punt waren vooral de drie zangeressen, Evie Sohilait, Sarah de Fretes en Corrie Wattimena die zowel close harmony als solo tot eenzame hoogten wisten te komen.

    Nog een versnelling lager ging het met het ballads & duetten repertoire van formatie nr. 3 met als centraal duo pianist-vocalist Reggie Kakialatu en de met een professionele presentatie gezegende solo zangeres Willy Manusama. Hun samenzang in nummers van o.a. Paul McCartney en Fleetwood Mac bracht het ruim driehonderd koppige publiek volledig in vervoering.

    Dat er sprake was van een grote verscheidenheid tussen de drie Capelse sessiegroepen bleek wel toen formatie nr. 1 voor het voetlicht trad. Zij bewandelden werkelijk alle muzikale wegen tussen David Bowie en Stevie Winwood en Spandau Ballet en Bruno Basta.Vooral performer en solozanger Mingus Leatemia wist het publiek en masse op de dansvloer te krijgen. Leuk is te vermelden dat hij vocaal werd ondersteund door de drie jongste deelneemsters aan de totale sessie Margy de Fretes, Elaine Lokollo en Saskia Wacanno, respectievelijk achttien, vijftien en zestien jaar jong. Hun leeftijd was geen reden om weggedrukt te worden tussen de ouderen want zonder schroom deden zowel Elaine als Saskia ieder een nummer solo.

    De verschillende formaties wisselden elkaar gedurende de avond af met ieder twee sets. Wat er nog meer langs kwam: ‘Butterfly’, ‘Any old Sunday’, George Benson, Alphonse Mouzon, Patty Austin en Billy Joel. Afgesloten werd door de 21 muzikanten die samen in een soort reuze – jam het publiek dankte met Bob Dylan’s ‘I shall be released’ en Jackson Browne’s ‘People stay’.

    Napratend met de verschillende moegestreden muzikanten kunnen we van een zeer geslaagde avond spreken. Voor de organisatoren van Meet People was de opkomst van het publiek, de zaal was eigenlijk te klein, een graadmeter om hetzelfde te concluderen. Natuurlijk waren er hier en daar enkele oneffenheden maar als dat niet het geval was geweest zou Meet People niet uit mensen hebben bestaan maar uit machines. Prettig was ook dat een aantal jongelui van buiten de organisatie spontaan hielpen achter de bar en met opruimen. Ook de hapjes van Tante Juul hebben hun aftrek gevonden want reeds om twaalf uur stond de familie Wattimena met lege vitrines.

    Iedereen, en vooral de muzikanten, spraken alweer over ‘de volgende keer’ en dat zal hoogstwaarschijnlijk ook wel gebeuren.

    Juni 1982.


    Volgende keer: De periode vanaf het tweede seizoen met veel namen van Molukse bands uit heel Nederland die op de Terp hebben gespeeld en de tweede sessie! The Dude, Extra en het ware verhaal over de muzikanten en non-muzikanten van Djam Karet


    dd. 04 april 2006
    Edmond van Dijck
    ( oud Meetpeople medewerker )

    top_background_basic




    Meer verhalen binnenkort !
    1

powered by E2rd