Peru - Tacna & Chili - Arica

Tacna: fontein en kathedraal door Eiffel

Klik hier om alle foto's met vergrotingen te bekijken! - Klik hier om de DVD met diashows met muziek + beeldvullende foto's te bestellen!


Bezocht in Tacna: centrum met de kathedraal en fontein van Eiffel
Bezocht in Arica: centrum met de Iglesia san Marcos van Eiffel
Verder zuidelijk in Chili: Humberstone spookstad bij Iquique (zie foto's, niet in tekst beschreven)

Protestmars op het Plaza de Armas in Tacna

De grensplaats Tacna is een aardige stad die wat rijker overkomt dan de steden waar we tot nu toe geweest zijn. De Lonely Planet bevestigt onze indruk en meldt dat Tacna enkele van de beste scholen en hospitalen van Peru heeft. Tacna is in 1880 in de ‘War of the Pacific’ bezet door Chili en heeft tot 1929 bij Chili gehoord. Chili is aanzienlijk rijker dan Peru, dus wellicht is dat de verklaring. Waarom men in 1929 ervoor gekozen heeft om weer bij Peru te horen is ons niet duidelijk. Momenteel is het de Tacna-ezen (of hoe schrijf je dat??) kennelijk ook niet meer zo duidelijk. We hebben twee dagen in Tacna doorgebracht, anderhalve dag vóór en een halve dag na ons bezoek aan Chili, en beide dagen kwamen we in demonstraties terecht. De eerste keer in een demonstratie tegen huiselijk geweld, de tweede keer in een grote demonstratie tegen de President. De President is niet erg populair meer, zoals we ook in Lima al gehoord hadden. Ik heb wat foto’s gemaakt, op de één of andere manier waren we vlak bij de sprekers beland op het oorlogsmonument dat aan het einde van de Plaza de Armas staat, met erop een enorme boog en twee generaals (beelden dus), en hadden goed uitzicht over de menigte. Nooit gedacht dat ik nog eens een Zuid-Amerikaanse demonstratie zou vastleggen! Het ging er overigens teleurstellend gemoedelijk aan toe!

We zitten in een groot, net hotel met zwembad, het tweede zwembad pas van deze reis. Het is warm in Tacna, de temperaturen zijn sowieso steeds hoger dan we verwacht hadden. Zelfs op zeer grote hoogte, bv op 3700 meter in Chivay en de Colca Canyon is het door de zon warm. Zodra de zon ondergaat wordt het wel koud, harde wind en ‘s nachts kan het zelfs nu vriezen. De ‘Elias service’ hapert in Tacna, we worden niet opgehaald van de bus en als ik bel met het toeristenbureau moet ik voor het eerst mijn Spaans testen. In Tacna spreekt niemand engels, het ligt net buiten de toeristenroute. De meeste toeristen blijven in Peru en gaan van Arequipa naar Puno of bezoeken Chili via Bolivia. Mijn Spaans blijkt niet toereikend voor een eenvoudig telefoongesprek maar als we uiteindelijk besluiten zelf een taxi te nemen duikt er toch een mannetje van het toeristenbureau op dat ons redt uit de klauwen van de taxichauffeur (die daar niet blij mee is) en ons snel afvoert weg van het opstootje dat zich rondom ons verzameld heeft. Later, op de terugweg van Chili naar Tacna, nemen we maar meteen zelf een taxi naar het toeristenbureau (we moeten dan de tickets voor de bus naar Puno ophalen), heel wat eenvoudiger al is het nog even zoeken omdat het straatnummer op het visitekaartje wat we van het toeristenbureau gekregen hebben niet klopt. Het bureau blijkt een piepklein kamertje te zijn op de tweede verdieping van een smal oud kantoortje, niet ver van de Plaza de Armas.

Terugkomend van het werk laat iedereen even de schoenen poetsen, onderwijl een krantje lezend
Kathedraal van Eiffel op het Plaza de Armas in Tacna

Nadat we de in een parkje in de buurt van ons hotel uitgestalde oude locomotief bezichtigd hebben, lopen we naar het onvermijdelijke Plaza de Armas. Het centrum van Tacna is niet groot, wel zijn er uitgebreide buitenwijken zoals we zagen op de taxirit naar het hotel. Zoals gezegd zien de buitenwijken er netter uit dan de buitenwijken die we tot nu toe vanuit de taxi hebben zien langskomen. De kathedraal en de bronzen fontein op het Plaza de Armas zijn door Eiffel gemaakt, ja, dè Eiffel van de Eiffeltoren. De kathedraal is apart, van het Plaza de Armas gezien ziet hij er normaal kathedraalachtig uit, maar aan weerskanten zit hoog een hele rij kleine ronde raampjes, waardoor de kathedraal van opzij vaag aan een boot doet denken.  

De volgende dag steken we de grens over naar Arica. We hebben een taxi gehuurd, was nog niet eens zo duur, 20 dollar. De chauffeur loodst ons zeer ervaren langs de zes loketten waar we paspoorten en door de chauffeur opgestelde documenten moeten laten zien, onze bagage moeten laten scannen en in het algemeen vooral in de rij moeten staan. Heel gezellig overigens die rij, we zijn de enige toeristen en iedereen bemoeit zich tegen onze hotelkeuze aan. Het hotel wat we uitgezocht hadden wordt unaniem afgekeurd, de meesten kennen het niet eens en de rest legt uit dat het veel te ver van Arica ligt (lekker rustig leek mij juist), dat er werkelijk niets te doen valt en dat je als je naar Arica wil speciaal een taxi moet laten bellen, bereduur. Dan kan je nog beter het dure hotel nemen wat in Arica ligt, daar is men zeer positief over en na even creatief rekenen met taxikosten is het zelfs een goedkopere oplossing. Het meest geschikt vindt men het goedkope en ook volgens de Lonely Planet heel gezellige pension (hotel MarAzul) midden in de stad, compleet met papagaai.  

Arica is dè badplaats van Chili, helemaal in het noorden. In Arica is het nog warmer dan in Tacna. Het is hier het hele jaar goed weer, vaak helder en nòg droger dan de kust van Peru, er valt geen druppel regen. Hooguit eens in de paar jaar een beetje miezer regen. We zijn uiteindelijk in het luxe hotel terecht gekomen, hotel El Paso. We hebben een echte suite met uitzicht op het grote, rondlopende zwembad. Ideaal om even bij te komen van al het gereis. Ik ben blij dat er in hotel MarAzul in centrum Arica geen plaats was, het zag er inderdaad gezellig uit maar heel vol en het in de Lonely Planet vermelde zwembad bleek leeg èn piepklein, de binnenplaats was ook piepklein. De eetzaal heeft een dak van gevlochten riet, de zon schijnt erdoorheen, zodat je o vera l lichte vlekjes ziet. Relaxed ontbijten (het ontbijt is trouwens uitstekend, ze hebben alles, zelfs vers bruin brood)! In Nederland zou je beslist voor een ander dak kiezen! Ook ´s avonds is het in het geheel niet koud, wel komt de wind aan het begin van de avond telkens flink opzetten. ´s Ochtends wordt het zwembad bevolkt door prachtige grote vogels, een soort reigers, ze hebben ook wel wat van zeemeeuwen. Ze gaan langs de rand zitten om te drinken (er zal wel niet zo veel chloor in het water zitten dus!) en te badderen. In de verte in de bomen zitten aalscholvers. In centrum Arica, bij de grote rots ‘El Morro de Arica’, vliegen ladingen gieren met rode kop.

Reiger aan ons zwembad

Arica is een aantrekkelijke plaats, waar je probleemloos rond kan lopen. Nu pas merken we dat we ons in Peru toch niet helemaal op ons gemak voelden. Hier kunnen we rondlopen zonder op te vallen en zonder dat we steeds aangesproken worden. Arica heeft een paar mooie parken en een ruim opgezette winkelstraat met terrasjes en restaurantjes. Mooi ook, met een paar bijzondere gebouwen, alweer door Eiffel, veel bloemen en natuurlijk de zee. Een frisse zeewind, heel lekker in de hitte. De ‘Eglesia San Marcos’ van Eiffel is weer een heel aparte kerk, geheel van ijzer gemaakt, leuk geschilderd in wit, rood en wat groen. Arica is duidelijk een stuk rijker dan de plaatsen in Peru die we bezocht hebben, heel aangenaam om te zijn.

Ex Aduana de Arica van Eiffel

We hebben een ´pick-up´, 4-wheel drive, gehuurd om het noorden van Chili te verkennen, met name het Andes gedeelte: het nationale park Lauca en het Atacama gebied. We hebben nog nooit een 4-wheel drive gereden maar met een gewone auto mocht je alleen op asfaltwegen en aangezien me dat in Europa al niet lukt, leek ons dat minder geslaagd! Verder kan je diverse plaatsen die op mijn verlanglijstje staan alleen via zandpaden bereiken. We hebben een eigen risico, maar aangezien er hier in Chili aanzienlijk minder kangaroes zijn dan in Australië hopen we dat het deze keer beter afloopt…

Doorreizen naar NP Lauca >>>


Terug naar Virtual Traveling home