Twadde Printing!
Oantekens
út it Berchkleaster, de oersetting fan in hânskrift om
1460 hinne skreaun yn it kleaster yn
Burgum yn 2006 útjûn troch it Streekmuseum wie
útferkocht!Der wie genôch belangstelling foar in twadde printing dy is dus al efkes beskikber.
Wa't noch ien hawwe wol it is by it streekmuseum yn Burgum te keap foar 25 euro
IN FOARBYLD
Om in yndruk te jaan wer't it oer giet,
hjir njonken sjogge jo in stikje fan side 1r.
De tekst is net sa dúdlik it bled is troch de papierieltsjes oanfretten en der sit ek wat waar yn. It stikje is bedoeld as in soart foaropwurd en is skreaun yn in wat âldere hân, dy't letter yn it hânskrift net wer foarkomt. It is in stikje út de Collationes (petearen) fan Cassianus, dat útrint op in stikje út it libben fan Sint Antonius en it giet oer it libben fan iverige muontsen.
It hânskrift is ôfkomstich út de samling fan in biskop fan Brugge, dy’t op ‘e earste siden in beoardieling en koarte ynhâld skreaun hat, tekene mei:
J.B. eveque de Bruges.
Dat blykt nei in meidieling fan de Argifaris fan it bisdom Brugge, biskop Jan-Baptist Malou te wêzen, berne yn Ieper yn 1809, bybletekaris fan de universiteit fan Leuven fan 1838 - 1848 en biskop fan Brugge fan 1848 oant syn dea yn 1864, in kundich man en in leafhawwer, kenner en samler fan boeken. Der is in oantekening yn de katalogus fan A. De Poorter út 1934 dy’t dit befêstiget en dêr’t yn opmurken wurdt dat net bekend is hoe’t Malou oan dit hânskrift kaam wie. It is ús ek noch net slagge út te finen hoe’t it yn ‘e midsieuwen of letter út it kleaster yn Burgum wei yn België te lâne kaam is.
De skriuwers fan de Monasticon Windeshemense ûntdieken dat it yn it kleaster fan de reguliere kanunniken fan Augustinus yn Burgum skreaun wie, út de tekst blykt om 1460 hinne.
Om’t der hast neat út it kleaster sels bekend wie like it de muoite wurdich it hânskrift oer te skriuwen en oer te setten. Mei help fan Avero foar de kosten fan de mikrofilm en de Gemeente Tytsjerksteradiel foar de kopiën, en in protte stúdzje is dat no slagge. Der is in ôfskrift foar it grutste part yn it latyn, dat op har Boarneside op it ynternet publisearre wurde sil troch de Fryske Akademy.
It hânskrift is in sammelbân fan allerhande oantekens dy’t men bewarje woe. Koerslisten, krûden foar de siken, materiaal foar in ferbouwing oan kleaster, tsjerke en mûne, modelbrieven in kursus briefskriuwen, mar ek traktaten, kleasterregels, nije dekreten, preken en ferhanlingen oer it libben yn kleasters.
It is net allinne nijsgjirrich foar de pleatslike skiednis, mar foaral ek foar it tinken en de geastlike ûntjouwing, sa krekt foar de reformaasje, yn in kleastermienskip fan de kongregaasje fan Windesheim, dat wol in 80 kleasters omfette, fan Switserlân oant yn Skandinavië.
Al foar dat it útkomt hat bliken dien dat der dingen ynsteane dêr’t bygelyks stúdzjes oer de munten yn midsieusk Fryslân mei ferbettere wurde koenen.
DE SKRIUWER:
Wenne op it Kleasterhôf, oan’e Kleasterloane te Burgum, doe’t hy frege waard ûndersyk te dwaan nei de skiednis fan it kleaster. Hy hie altyd nocht oan skiednis hân, mar hie gjin oplieding yn dy rjochting en moast him dus earst it latyn en it lêzen fan âld skrift eigen meitsje foar dat hy der mei útein sette koe. It hat ek nei de ûntdekking fan it hânskrift yn Brugge, noch in hiel wurk west foardat it ôfskreaun, oerset en bestudearre wie. Ik hoopje dat it oan de ferwachting fan de lêzers foldocht, ek as it faaks wat oars is as hja ferwachte hienen.
De tekst is net sa dúdlik it bled is troch de papierieltsjes oanfretten en der sit ek wat waar yn. It stikje is bedoeld as in soart foaropwurd en is skreaun yn in wat âldere hân, dy't letter yn it hânskrift net wer foarkomt. It is in stikje út de Collationes (petearen) fan Cassianus, dat útrint op in stikje út it libben fan Sint Antonius en it giet oer it libben fan iverige muontsen.
IT BOEK:
is in oersetting fan in hânskrift út de
stêdsbybleteek fan Brugge, MS 558.It hânskrift is ôfkomstich út de samling fan in biskop fan Brugge, dy’t op ‘e earste siden in beoardieling en koarte ynhâld skreaun hat, tekene mei:
J.B. eveque de Bruges.
Dat blykt nei in meidieling fan de Argifaris fan it bisdom Brugge, biskop Jan-Baptist Malou te wêzen, berne yn Ieper yn 1809, bybletekaris fan de universiteit fan Leuven fan 1838 - 1848 en biskop fan Brugge fan 1848 oant syn dea yn 1864, in kundich man en in leafhawwer, kenner en samler fan boeken. Der is in oantekening yn de katalogus fan A. De Poorter út 1934 dy’t dit befêstiget en dêr’t yn opmurken wurdt dat net bekend is hoe’t Malou oan dit hânskrift kaam wie. It is ús ek noch net slagge út te finen hoe’t it yn ‘e midsieuwen of letter út it kleaster yn Burgum wei yn België te lâne kaam is.
De skriuwers fan de Monasticon Windeshemense ûntdieken dat it yn it kleaster fan de reguliere kanunniken fan Augustinus yn Burgum skreaun wie, út de tekst blykt om 1460 hinne.
Om’t der hast neat út it kleaster sels bekend wie like it de muoite wurdich it hânskrift oer te skriuwen en oer te setten. Mei help fan Avero foar de kosten fan de mikrofilm en de Gemeente Tytsjerksteradiel foar de kopiën, en in protte stúdzje is dat no slagge. Der is in ôfskrift foar it grutste part yn it latyn, dat op har Boarneside op it ynternet publisearre wurde sil troch de Fryske Akademy.
It hânskrift is in sammelbân fan allerhande oantekens dy’t men bewarje woe. Koerslisten, krûden foar de siken, materiaal foar in ferbouwing oan kleaster, tsjerke en mûne, modelbrieven in kursus briefskriuwen, mar ek traktaten, kleasterregels, nije dekreten, preken en ferhanlingen oer it libben yn kleasters.
It is net allinne nijsgjirrich foar de pleatslike skiednis, mar foaral ek foar it tinken en de geastlike ûntjouwing, sa krekt foar de reformaasje, yn in kleastermienskip fan de kongregaasje fan Windesheim, dat wol in 80 kleasters omfette, fan Switserlân oant yn Skandinavië.
Al foar dat it útkomt hat bliken dien dat der dingen ynsteane dêr’t bygelyks stúdzjes oer de munten yn midsieusk Fryslân mei ferbettere wurde koenen.
DE SKRIUWER:Wenne op it Kleasterhôf, oan’e Kleasterloane te Burgum, doe’t hy frege waard ûndersyk te dwaan nei de skiednis fan it kleaster. Hy hie altyd nocht oan skiednis hân, mar hie gjin oplieding yn dy rjochting en moast him dus earst it latyn en it lêzen fan âld skrift eigen meitsje foar dat hy der mei útein sette koe. It hat ek nei de ûntdekking fan it hânskrift yn Brugge, noch in hiel wurk west foardat it ôfskreaun, oerset en bestudearre wie. Ik hoopje dat it oan de ferwachting fan de lêzers foldocht, ek as it faaks wat oars is as hja ferwachte hienen.