Toen ik van de basisschool afkwam ben ik naar de huishoudschool in Oudenbosch gegaan. Dit was op VBO-niveau (Voorbereidend Beroeps Onderwijs). In het tweede jaar moest ik een vakkenpakket samenstellen. Ik heb toen gekozen voor UV (Uiterlijke Verzorging). Ik wou hier graag in verder en uiteindelijk schoonheidsspecialiste worden.
Ik heb uiteindelijk mijn diploma gehaald en ben gaan kijken naar een nieuwe school, maar de enige opleiding die ik kon gaan doen was in Goes en dat was een behoorlijk eind weg van Zevenbergen. Daar bij kwam dat het ook nog een hele dure opleiding was. Ik had na lang nadenken toch maar besloten om iets anders te gaan doen. Wat mij namelijk ook heel leuk leek om te gaan doen was SPW (Sociaal Pedagogisch Werk). Ik heb daar dus ook voor gekozen. Ik heb me ingeschreven bij het Da Vinci College Unit Welzijn in Dordrecht en tot op de dag van vandaag heb ik daar nog geen spijt van gekregen.
In het eerste jaar van de opleiding is het één en al theorie wat ik heb gekregen en die theorie moest ik in het tweede jaar toepassen in mijn stages. Het was een jaar wat bestond uit twee keer een half jaar stage.
Het eerste half jaar heb ik stage gelopen bij een kinderdagverblijf in Dordrecht. Ik heb het daar reuze naar mijn zin gehad. Na die stage had ik al voor mezelf besloten om na mijn opleiding ook te gaan werken bij een kinderdagverblijf.
Voor mijn tweede stage moest ik iets heel anders kiezen. Daarom heb ik toen besloten om naar een schoolinternaat te gaan in Oudenbosch. Ik wou toch iets doen met kinderen en kon niets anders bedenken. Daar heb ik wel spijt van gehad, want dit was geen leuke stage. Ik had hele slechte begeleiding en ik werd, samen met nog vier andere stagiaires, behandeld als schoonmaakster. Hierdoor en in verband met privéproblemen heb ik deze stage niet gehaald en moest ik nog een half jaar stage overdoen na het derde leerjaar van school. Dat betekent dus dat ik een half jaar langer over mijn opleiding moest doen. Aan de ene kant vond ik dat heel erg, maar aan de andere kant ook weer niet, want wat meer ervaring opdoen kan helemaal geen kwaad.

Ik moest een stageplaats vinden in de buurt van Hilversum, omdat ik ben gaan samenwonen met Ed . Daarvoor kreeg ik toestemming van school en ben gaan zoeken. Ik ben uiteindelijk terechtgekomen bij een basisschool groep 3 en 4.  Daar heb ik het reuze naar mijn zin gehad. Ik heb hele goede begeleiding gehad, leuke mensen leren kennen en heel veel geleerd. Omdat ik het er zo naar mijn zin heb gehad, heb ik gevraagd of ik daar mocht komen werken als klassenassistente, maar helaas, dat kon niet, want daar was geen geld voor. Toen kreeg ik het advies om iemand te bellen die mij wel verder kon helpen. Dat heb ik gedaan, maar begon toen zo erg te twijfelen dat ik er niet mee verder ben gegaan. Ik had besloten om gewoon mijn stage af te maken en dan te gaan werken bij een kinderdagverblijf wat mij toen leuker leek dan klassenassistente.

Zoals je eerder al kon lezen heb ik een jaar gewerkt op een kinderdagblijf. Ik heb wat ervaring opgedaan en ik ben er ook achter gekomen dat dit niet het werk is dat ik de rest van mijn leven zou willen doen. Wat wel???? Daar ben ik nog niet helemaal over uit. Maar in ieder geval wel iets met kinderen, maar wel wat oudere kinderen dan 0 tot 2 jaar.

Op het moment ben ik druk genoeg met Danielle, dus ik wil voorlopig nog niet gaan werken.

Opleiding

De ‘koude’ feiten over mijn opleiding en werk kun je vinden in mijn Curriculum Vitae. Maar er zit natuurlijk ook nog een verhaal achter al die feiten. Daarover kun je (als het je interesseert) hieronder meer lezen.

Zoals je wellicht al vermoedt bij het lezen van mijn CV heb ik tijdens mijn schooltijd veeeeeeeel belangrijker zaken aan mijn hoofd gehad dan leren. Uit de cito-toets bleek dat ik wel gymnasium zou kunnen doen, maar mijn ouders kenden mij al goed genoeg om te weten dat ik daar niet genoeg zelfdicipline voor zou hebben. Zo begon ik met frisse moed aan de HAVO. Helaas (vooral voor de leraren) was ik zelfs daar met mijn hoofd niet bij. Dit resulteerde in rapporten, die door mijn broers wel eens met de voetbalpool werden vergeleken: alleen maar ééntjes, tweetjes en drietjes.

Na drie jaar waren ze me zo zat op het Christelijk Lyceum in Zeist (ik moest tenslotte de reputatie die mijn broers daar al hadden gevestigd waarmaken) dat ik vriendelijk doch zeer dringend werd verzocht om elders mijn opleiding voort te zetten. Daarmee werd een periode van heel veel lol en plezier afgesloten.

Aansluitend heb ik -op mijn sloffen- mijn MAVO diploma gehaald, waarna ik het studeren eigenlijk wel zat was en ik ben gaan werken. Ik heb in die periode overigens wel de opleidingen PD (praktijkdiploma boekbouden) en MBA (moderne bedrijfsadministratie) gevolgd. Toen ik in 1972 in het bedrijf van mijn vader ging werken heb ik ook nog anderhalf jaar op het avond-atheneum in Utrecht gezeten, maar dat was toch echt te veel van het goede. Of dat nou te maken had met het feit dat er vlak bij die avondschool een hele gezellige kroeg zat. ik weet het niet.

Alweer vijf jaar geleden heb ik de opleiding voor mediation gevolgd, waardoor mijn leven niet alleen beroepshalve, maar vooral persoonlijk erg is verrijkt. Wat ik daar heb geleerd is voor mij zo belangrijk, dat ik een speciale pagina aan mediation heb gewijd. Een aanrader!

Werk

Op mijn zeventiende ben ik mijn arbeidzaam leven begonnen bij Accountantskantoor Brandt in Amstelveen. Een klein gezellig kantoor aan huis bij de familie Brandt, waar we met z’n vieren zaten.

Een jaar later ben ik in het bedrijf van mijn vader begonnen. Die had in 1972 het Adviesbureau voor Ondernemers (AVO) opgericht, waarin hij ondernemers uit het midden- en kleinbedrijf adviseerde o.a. over de opvolging. Daar heb ik bij elkaar ruim 22 jaar gewerkt. In het begin van de tachtiger jaren heb ik het bedrijf zelfs van hem overgenomen, samen met Hans Wijchers, de fiscaal jurist die al jarenlang bij het AVO in loondienst was.

In 1994 heb ik het AVO verlaten en ben als financieel directeur in dienst gekomen bij een middelgroot autobedrijf met drie vestigingen in het midden van het land. Helaas duurde dat maar een jaar, waarna ik een half jaar de tijd heb gehad om me te bezinnen over mijn verdere 'carrière'. Omdat het adviseren mij toch wel in het bloed zit, was een geen onlogische stap om in dienst te treden bij het Instituut voor het Midden- en Kleinbedrijf (IMK). Eerst in Amsterdam, na de verzelfstandiging in Hoofddorp. Vooral in Amsterdam heb ik een hele fijne en vooral leerzame tijd gehad. In een grotere organisatie bleek ook een wereld (lees netwerk) voor mij open te gaan. Helaas is de verzelfstandiging van het IMK geen succes gebleken en moest ik gaan omkijken naar iets anders. Mede door dat netwerk had ik toen meerdere opties. Ik werd door Walgemoed gevraagd om daar als familiebedrijven-adviseur te komen werken. Dat betekende totale doorspecialisatie op het gebied van advisering aan familiebedrijven. Op 1 november 1998 ben ik bij Walgemoed in dienst getreden.

Door mijn ruime ervaring in familiebedrijven (waaronder natuurlijk dat van mijn vader) en mijn affiniteit met de emotionele kanten van familiebedrijven voelde ik me daar als een vis in het water. Alles viel op zijn plek en ik had voor mijn gevoel mijn bestemming gevonden. Ik voel mij nu in hart en nieren familiebedrijven-adviseur en hou me dagelijks bezig met de advisering en begeleiding rond opvolgingsvraagstukken en communicatie in familiebedrijven. Met de afstemming van familie- en bedrijfsbelangen op elkaar worden zowel de harmonie in de familie als de continuïteit van de onderneming gewaarborgd. Door middel van mediation tracht ik eventueel verstoorde harmonie te herstellen. Wil je meer weten over mijn werk (en dat van mijn collega's)? Of als je specifieke vragen hebt over mijn werk, aarzel niet, maar mail me gerust. 

In 2000 is Walgemoed gefuseerd met BDO. Het bedrijf heet nu BDO Accountants en Adviseurs. Sinds december 2000 is mijn standplaats veranderd in Utrecht. Als je over de A12 langs Utrecht rijdt, kun je zien waar ik veel van mijn tijd doorbreng. Klik hier voor een kijkje op de site van BDO Adviesgroep Familiebedrijven.