De kosmos zal altijd voor ons zorgen, tenminste als we dat toelaten... We leren steeds meer over het universum, ook wel multiversum in mijn ogen. Maar al de opgedane kennis is nog lang niet algemeen. Dat de Aarde rond de Zon draait is voor iedereen duidelijk, maar dat er een evenzo beïnvloedend zwart gat in het centrum van onze melkweg zit is voor velen nog een nieuwtje. Misschien komt dat omdat we meer dan vroeger beseffen dat theorieën altijd alleen maar theorieën zijn ?

Het universum is wel een efficiënt geheel. Materie wordt energie en energie wordt materie. De ene vorm wordt omgezet in de andere. Het evenwicht verandert dus steeds en toch verandert er feitelijk niets. Het universum is een gesloten systeem waarin geen deeltje energie en geen atoompje verloren kan gaan.

En in dit systeem is niets net zo belangrijk als iets!

Dit zal je niet uiteraard niet snel met mij eens zijn. Iets is toch altijd beter dan niets? Hoor je niet vaak genoeg zeggen; Hey joh, neem toch eieren voor je geld, straks heb je helemaal niets. Maar zonder niets bestaan er geen eieren om te nemen. Er is zelfs veel meer niets dan iets. Elk object dat je maar bedenken kunt, komt voort uit het niets. Het is omgeven door het niets en keert uiteindelijk ook weer terug naar datzelfde niets. En in elk stoffelijk lichaam of materiaal is ook veel niets dan iets, want vastheid van materie is een fikse illusie !

Je zal wel raar op kijken nu, als je terug denkt aan hoe hard jij je hoofd wel eens tegen de deur of zo stootte, maar materie bestaat praktisch uit bijna 100% ruimte! Zo groot is anders wel de afstand tussen de atomen in verhouding tot hun omvang en zelfs binnen elk atoom is veel lege ruimte rondom de elektronen en hun kern. Boeddha vertelde ons ook al dat Vorm leegte is, en leegte vorm. Daarmee zegt hij dat het eigenlijke wezen of wel de essentie van alle dingen leegte is.

Hier dus echt een nadenkertje voor je. Onze oogjes zien toch echt een plank of deur waar je niet door heen kunt kijken en waar je toch behoorlijk wat energie moet leveren om het te kunnen doen veranderen van vorm. Praat ik nog niet eens over metaal of nog "stevigere" materialen.

Ook Stilte is een "niets". Toch wordt elk geluid geboren vanuit die Stilte , het sterft vervolgens weg in die Stilte en het is zijn gehele bestaan omringd door dezelfde Stilte. Het geluid kan er dus “zijn” door Stilte. Alleen al het herhalen van het woord Stilte om de aandacht te vestigen op de Stilte zelf, doet innerlijk iets met je. Stilte is de stem van de grote geest!!. Stilte (wat dus eigenlijk niets is) maakt dat ook jij stil kan worden van binnen. Stilte is ook een deur richting onze hogere waarheden.

Hetzelfde geldt ook voor Ruimte, das ook niets, toch? Je kunt Ruimte niet vasthouden of begrijpen omdat het nergens tegen afsteekt. Ruimte is niet te meten of vast te houden behalve als er 2 andere referentiepunten zijn. Ruimte zelf heeft geen bestaan maar het laat wel al het andere er “zijn”. Kijk eens naar een kamer: Er staan bijvoorbeeld een kast, boeken en een stoel in die kamer maar zij “zijn” niet de kamer zelf. De wanden, vloer en plafond geven slechts de grenzen van deze kamer aan maar ook zij “zijn” niet de kamer zelf.

Dus de essentie van de kamer is lege Ruimte en zonder dat is er gewoon geen kamer. Aangezien Ruimte eigenlijk niets is kan je dus zeggen dat niets belangrijker is dan iets toch? Probeer je maar eens bewust te worden van de Ruimte in en om je heen en besteed eens bewuste aandacht aan het niets. Je zal verbaast staan hoeveel ruimte erin jezelf zit terwijl je eigenlijk met een vol gevoel rond loopt. Vlak voor het in slaap vallen bemerk je die ruimte ook. En dat met je ogen dicht !

Ruimte is een dimensie net zoals Stilte. De meeste mensen kennen dit niet en zijn zelf ook niet in evenwicht. Zij zien slechts hun eigen lichamelijke vorm, maar zijn zich niet zich niet bewust van hun essentie dus wat zij nu werkelijk“zijn”. En aangezien elke vorm instabiel is, (het is namelijk gematerialiseerde energie en daarmee veranderlijk !), zijn ze vanzelfsprekend chronisch en automatisch bang. Dit overigens weer vaak totaal onwetend. De meest grote bek is ook het meest bang. Bang om het kritieke punt van overgave in zichzelf te ontmoeten. Iets wat natuurlijk nooit erkent zal worden. Pure zelfconfrontatie wat men probeert te ontlopen.

Nu kunnen wij Ruimte wel op aardse manieren aangeven met cijfers. Bijvoorbeeld: 1 lichtjaar is 9,5 biljoen km. En wij schatten het aantal sterren in onze melkweg op ruim 30 miljard. De aarde bevindt zich op een afstand van 30.000 lichtjaar vanaf het middelpunt in onze melkweg. Fikse afstanden voor een lullig mensje. Stel je de Ruimte nu eens voor zonder al deze objecten erin. Stel je eens voor dat jij als een soort van bewustzijnspunt in die lege Ruimte zweeft zonder sterren en planeten. Ja, echt helemaal leeg dus. Dan zou die Ruimte ineens niet zo groot lijken toch? Sterker nog; Er zou helemaal geen Ruimte zijn. En ook geen snelheid meer van hier naar >>>> daar. Want je hebt toch echt 2 referentiepunten nodig om a f s t a n d en Ruimte te laten ontstaan.

Ruimte ontstaat namelijk zodra het ene, (het ongemanifesteerde bewustzijn, dus zonder vorm) twee wordt. De eenheid die 2 wordt bestaat uit degene die ervaart en degene die ervaren wordt. Het is een speelruimte tussen niets en iets die in het bestaan is opengegaan en het biedt de vrijheid om te scheiden, te onderscheiden en te kiezen. Zonder de oorspronkelijke openbaarheid van het niets is er geen zelf-zijn en geen vrijheid. De fundamentele metafysische gebeurtenis van het menselijke bestaan is dus dat het, doordat het in het niets kan transcenderen, ook het “zijn” in zijn geheel kan ervaren.

Dit is de aller aller allereerste tegenstelling die je maar kunt bedenken. En zo staat het dus ook met jou en mij. Bijvoorbeeld in ziel en lichaam, stil en druk, rust en zoekende. Het menselijk bestaan betekent: in die speelruimte, in die open uitgestrektheid existeren. De speelruimte wordt ervaren door de ervaring van het niets. Het bestaan is in beweging omdat het speling en vrijheid heeft. Tot de vrijheid behoort het ervaren van het bestaan als niets en dat het voor zichzelf ruimte creëert om nee te zeggen. Het nee en het niets zijn ook het grote mysterie van onze vrijheid.

Er kan niets “zijn” zonder Ruimte en toch is Ruimte niets. Voor de oerknal (of hoe je t ook noemen wilt) was er geen lege Ruimte die alleen maar even gevuld moest worden. In den beginne was er niets, en toen is dat zeker ook nog ontploft? Nee, er was geen Ruimte omdat er niets was. Ruimte is nooit geschapen want Ruimte is niet iets. Maar op het moment dat het ene bewustzijn of denkmoment twee werd was er ook Ruimte waardoor dingen konden ontstaan. Onze eigen speeltuin dus ,Jippie !!!

Zwarte gaten zijn afkomstig van geïmplodeerde sterren.(Niet alle sterren worden overigens zwarte gaten). Maar volgens oude beschavingen, is er in het midden van het universum een gigantisch groot zwart gat. "Hunab Ku "genaamd. Dat betekent "schepper van maat en ritme". Het is een zwart gat dat het ene universum opslokt en aan de andere kant weer een nieuwe uitscheidt. Ehhhh, Jij dacht dat er "slechts" 1 universum was? Vergeet het maar, wij zijn een onderdeel van het ene multiversum na het andere multiversum.

Sterren komen, (de logica van hun baan ten opzichte van galactische centra in beschouwing genomen) vervolgens weer uit zwarte gaten. Naast het destructieve aspect zijn deze zwarte monsters dus ook opbouwend bezig. Vanuit de ultieme vorm van een galactische orde waarin natuurwetten niet nodig zijn, wordt een chaos gecreëerd die in controle gehouden moet worden door de hogere regels. En we draaien allemaal mee in deze draaimolen. Maar in plaats van telkens hetzelfde rondje te maken springen we geregeld over op een andere carrousel, die in meer of minder tijd weer zijn pad doorloopt. Uiteindelijk kunnen we stellen dat een zwart gat de materie met zijn natuurwetten gewoon afbreekt, om ze ergens anders later opnieuw weer te vormen.

Ook in onszelf zijn er Lege plekken, en die kunnen best wel ondragelijk zijn voordat wij de kracht van de Stilte ontdekken. Onze wereld heeft ook echt behoefte aan Stilte, alleen zijn de meeste van ons verslaafd aan stressproducerende prikkels. Een oplossing is om mentaal en emotioneel te vasten, een geestelijke ramadan om je systeem schoon te maken en ophouden om het te overladen met valse en onnauwkeurige vervuiling. Het zijn de afkickverschijnselen die het ons moeilijk maken. Ons Ego is niks anders dan een Junkie.

We zijn ook allemaal erg bang voor de Stilte, het niets, en de leegte. Want vindt een materialistisch vooroordeel in ons niet dat wat niet aangeraakt kan worden dan ook niet bestaat?(weer dat EGO) Okay, het niets is ook niet tastbaar, het is namelijk een kracht!

Trouwens,...Het niets, de lege plekken en lege momenten zijn helemaal niet leeg maar juist overvol. Tot de "nok" toe gevuld met wonderbaarlijke gedachtes of opkomende gevoelens. Het stroomt gewoon over vanuit al die lege plekken, die hier zo vreemd aanvoelen voor ons. Je moet de leegte gewoon leren omarmen, want het is de enige manier van genezen.

De mens is als een cirkel die door de hele wereld wordt omringd. Tenminste, zo voelen wij ons meestal wel. Wij zien onszelf in een beperkte ruimte bestaan, en omgeven door die gigantische oneindigheid. We proberen dan om wat buiten ons is, in ons cirkeltje op te nemen en daarmee een gevoel van innerlijke tevredenheid te krijgen. Dat lukt nooit! Want het is niet waar wij echt naar verlangen. Het veranderd ons alleen maar in neurotische behoeftige mensen.

Als ik de hemel inkijk .... naar al die sterren en planeten. Dan vind ik de Ruimte met zijn diepte en Stilte veel meer indruk maken dan de rest. Toch is het slechts leegte, meer echt niet. En dit wonder van Stilte en u i t g e s t r e k t h e i d waardoor alles kan bestaan vind je niet alleen in de Ruimte maar ook in jezelf !!!. Door te luisteren naar de Stilte wek je ook de dimensie van innerlijke Stilte in jezelf, omdat je je alleen door innerlijke Stilte bewust kunt worden van de Stilte om je heen.

Als je naar een boom kijkt en ziet hoe stil hij is, word je zelf ook innerlijk stil. Je maakt er dan op een heel diep niveau contact mee. Je voelt de eenheid met alles wat je in en door de innerlijke Stilte zien kunt. Het voelen van de eenheid van jezelf met alle dingen is Liefde. Yep ,..dat is het nou. Net zoals de kern en zijn elektron. Want een atoom is het beginsel van liefde via de binding die de kern en het elektron met elkaar bezitten dmv de middelpuntzoekende kracht.

Stilte is het gebied waar je creativiteit en oplossingen voor problemen vindt.Wijsheid komt vervolgens met het vermogen innerlijk stil te kunnen zijn. Alleen kijken en luisteren, meer niet. Niet denken, niet oordelen. In iedereen zit een dimensie van bewustzijn die veel dieper is dan het denken. En dat is nu de essentie van wie jij werkelijk bent. Het is je aanwezigheid. Als je die dimensie vind, bevrijd je jezelf van het lijden in jezelf en wat je anderen aandoet.

Het grote geheim ligt gesloten in tijd en Ruimte. Deze 2 aanpassen maakt het onzichtbare zichtbaar. Ach, laten wij eerlijk blijven. De grootste afstand tussen twee punten is toch eerder een meningsverschil ?? Geniet gewoon van het leven alsof het een film is; kijk ernaar en weet.... dat het allemaal illusie is.