Losse takjes

< >

Losse takjes

Start

Info over mezelf

He was sort of annoyed, parannoyed I believe, I don’t remember exactly.

Onze poes

Onze poes¹ spoort niet. Ze heeft een luizenleventje, ze spint, ze maakt bokkensprongen en ze is hondsbrutaal. Verder heeft ze een olifantshuid. Ze kan ook behoorlijk mekkeren, maar dat terzijde. Het enige normale dat ik aan haar heb kunnen ontdekken is het kattenkwaad dat ze uithaalt.¹ Volgens haar paspoort (in vier talen) Kusi Dasi, maar eigenlijk alleen Dasi: Kusi is haar zusje. Genoemd naar Kusidasi, een geliefde verbastering van Kuşadası, een plaats aan de Turkse westkust. Shahbanou heeft haar meegenomen uit Turkije. Natuurlijk noem ik haar (de poes) Poesie Dasi, of gewoon Poesie Mauw (of Poepie).

Onze haan

Onze haan is geschift: hij kraait. (Die haan is trouwens niet voor de poes.) En dit is een ijzersterke: onze kippen roesten!

Onze koe

Onze koe baalt als een stier. Haar dochter is ten prooi gevallen aan kalverliefde en loeit voortdurend: “Ik wil Bolletje!”

Ze had een vingerplant gekocht, maar die deed niet wat ze wou. “Dooie diender,” zei ze. “Weggegooid geld!” Ook de lidcactus was geen succes, om te beginnen moest zij zelf het initiatief nemen, en na afloop was ze een half uur bezig met een pincet de stekels eruit te trekken.

Amen. Ja, en?
Baaldag: de dag des Heren, maar niet des goeien.
Bak: lachcel.
El: Spaanse maat.
Grootje. Als ze zó verschrompeld is, zou je eerder kleintje tegen haar zeggen.
Hijger: amechtige telefonist.
Inslag: bliksembezoek.
Keten: een aaneenschakeling van barakken.
Knuppel: balsturig type; als je hem op het pluimvee loslaat is het hommeles.
Kraag: schuim op mijn jas.
Oot: dat gewas staat bekend om zijn moed.
Spoorzoeker: iemand die het station niet kan vinden.
Toveren: van een mug een olifant maken.
Uil. Zijn jongen zijn minder erudiet.
Uitgelezen. De elite raakt geen boek meer aan.

Het leger rukte op en af.

Maar Tacitus, die wijze heer,
die schrijft nu geen Annalen meer.

Venus, vidus, vicus!^1

1 Ik snap niet waarom dat altijd in het meervoud moet.

Speeldoos? Leuk zeg!

… Naast de hoofdbel zat een bijbel. Voor mensen die geloofden dat er tòch iemand thuis was, ook al had het drukken op de hoofdbel geen resultaat opgeleverd, bijvoorbeeld dat er open werd gedaan. …

96. Hun bedoeling was 69, maar op de een of andere manier kregen ze het niet voor elkaar.

In Den Bosch daar woont een Jan, en z’n pa is hertog.
Als je vraagt: “Waar woont je pa?”, dan zegt hij: “Da’s niet ver, joch:
om de hoek die brouwerij,
die’s van hem en straks van mij.”
’t Is een aardig kwantje!
Dag mijn lieve Jantje.

Oké dames, het is weer komkommertijd. Lekker met jullie banana split in het zonnetje op een terrasje, het wordt vanzelf wel weer herfst.

Als drankorganist wist hij haar uitstekend te bespelen.

"Waarom willen ze jullie nou eigenlijk sparen?" vroeg de wolf aan de geit. "Geen idee", zei de geit, "vraag het maar aan de kool, misschien dat die het weet." Maar de kool wist het ook niet.

Ik dacht: "Hier klopt iets niet." Ik luisterde nog eens extra goed, en inderdaad, de doodse stilte kwam van het hart van een dood vogeltje in de berm van de weg.

Dat land is uitzonderlijk rijk en welvarend, ze klagen er marmer en ivoor.

... Hij keek zó diep in haar ogen dat zijn blik er aan de achterkant weer uit kwam.

De teleurgang van het onderwijs driet mij zéér ver.

Ze leed aan angorafobie. Ze was niet alleen bang voor de kat, maar ook voor truitjes die van zulke beesten worden gemaakt. Haar psychiater zei dat ze gek was, dat normale mensen leden aan agorafobie, zonder n. Maar ze luisterde niet, behalve angstig was ze ook nog een keer stronteigenwijs.

Hij leed aan paalangst. "Weet je dat zeker?" vroeg zijn psychiater, "normale mensen lijden aan faalangst." "Wat heb ik met normale mensen te maken?" vroeg hij.

"O, wat zalig," zei ze, "je hoort hier de bladmuziek der bomen!"

"Ik heb een prachtig boek geluisterd. 'Alzo sprak Sara Troelstra' of zoiets. En ik heb al een nieuwe CD klaar liggen, 'Een hele bult licht' of zo. Als je een beetje erbij wilt horen zou jij dat ook moeten doen, je mag mijn CD's wel lenen als je krap zit."

— Ik ben niet bang voor vliegen.
— Ik ook niet, maar ze kunnen soms behoorlijk hinderlijk zijn.
— Ik zit altijd wel in de zenuwen, maar dat komt meer door dat gedoe op Schiphol.
— Als ik ze te pakken krijg sla ik ze dood. Al jaag je ze honderd keer weg, ze komen steeds weer op je hand of zo zitten, en ik heb de pest aan dat gekriebel.
— Een paar uur voor vertrek al aanwezig, lange rijen bij het inchecken, passencontrole, door die scanpoortjes ...
— Wespen, daar heb ik ook geen pardon mee, die krengen gaan altijd doodleuk op je glas zitten om een drupje mee te pikken. En als je ze wegjaagt worden ze agressief. Hommels, dat is wat anders, zien er ook lobbesachtig uit.
— En als je overal door bent zit je je nog een uur of langer te vervelen.
— Maar muggen, die kan ik wel schieten. Irritant om je hoofd zoemen, en als je het licht aandoet zijn ze nergens te bekennen, en als je weer rustig ligt heb je ineens een jeukbult.

— Hè??? Fingeren met een èf? Is dat soms Randstad-Nederlands?
— Hèhè, probeer het eens met de klemtoon op de twééde lettergreep.

(wordt vervolgd)