DE DIP

 

Elke loper krijgt er mee te maken: alles ging zo lekker, het ging goed vooruit, als je klaar met lopen was, had je al weer zin in een volgende keer en opeens is dat alles weg. Geen zin, pijntje hier, pijntje daar. Je slaat eens een training over, en nog eens en je gaat toch weer eens en het gaat niet. DE DIP slaat steeds verder toe en uiteindelijk legt DE DIP je hardloopschoenen in de kast. Einde van een mooi begin.

 

Wat te doen als je dit signaleert en je niet in de laatste fase van DE DIP terecht wilt komen, de fase waarin er geen weg terug meer is naar het lekker lopen?

 

  1. er een beetje aan toegeven > je zegt tegen jezelf dat het niet erg is dat je een keer niet traint en je geniet ervan. (in plaats van er van te balen)
  2. je probeert wel op de training te blijven komen, maar je doet wat minder je best.
  3. je zegt het tegen mij of een van je medelopers en je wordt vast weer opgepept.
  4. je spreekt wat af met een loper om samen een stukje te lopen en je legt de nadruk op gezelligheid.
  5. je merkt dat als je niet forceert, het midden zoekt tussen een beetje toegeven en een beetje druk (door wel te gaan op de trainingen) je langzamerhand de oude passie weer terugkrijgt. Als je De DIP dan overwonnen hebt, dan ben je opeens een stuk verder met je lopen. Misschien is het wel zo dat lichaam en geest dan weer samen oplopen. Je zult zien dat je dan opeens flinke vorderingen maakt en je beter bestand bent tegen de volgende DIP, die onvermijdelijk komen zal!