Klik hier en hier voor het actuele weer in onze omgeving! 

 

Getest: De YAKTRAX PRO!
door Michel Bekker

Met de ervaringen van vorige winter nog vers in het geheugen, had ze al een tijdje in huis maar omdat de winter tot aan vorige week geen schim was van die van 2011, lag mijn setje nog keurig verpakt in de kast met hardloopspullen. Een week lang vriest het al flink en vandaag, vrijdag 3 februari was het dan “eindelijk” zo ver, er viel sneeuw en eigenlijk meer dan verwacht moet ik toegeven. s’Middags op mijn werk wist ik het al: er MOEST vanavond hardgelopen worden in de sneeuw. Dus bij thuiskomst nu een keer geen piepers schillen maar snel omkleden en met nog het laatste beetje daglicht naar buiten, met in beider handen mijn hardloopsneeuwkettingen, de YAKTRAX. Ik had bedacht een rondje Millingerwaard te doen zodat je flink van de verse sneeuw kon genieten en ook belangrijk, de beste ingrediënten had om de YAKTRAX uit te proberen.

Bij het eerste het beste bankje aan de Rijndijk heb ik ze onder gedaan, iets wat verbluffend makkelijk gaat maar een volgend keer ga ik dat toch echt direct thuis doen, scheelt 10 koude vingers. Het lopen op dit antislip hulpmiddel bemerk je bijna niet en dat had ik niet verwacht. Tenslotte komt er iets wat bestaat uit rubber en verenstaal onder je voetzool en daar verwacht je veel van te voelen maar dat is dus niet zo. Nee, ze zitten er eigenlijk heel comfortabel men naar de eerste paar passen bemerk je direct hun functie. Ze knisperen alsof je op een gravelpad loopt en geven je de nodige grip die je nodig hebt om ondanks de sneeuw toch heerlijk relaxed en zelfverzekerd te kunnen hardlopen. De YAKTRAX is een absolute aanrader en geeft veel zekerheid in de sneeuw maar dat niet alleen, ook op ijs doen ze het erg goed. Onder het besneeuwde pad vanaf de theetuin richting Kekerdom lagen een paar flinke ijsplakken maar die bemerkte je nagenoeg niet. Ik kan niet anders dan er erg enthousiast over zijn en een ieder die nog twijfelt ze zeker aanraden.

Mocht je ze willen aanschaffen, let dan wel op dat je de PRO neemt, daar deze een wreefband hebben die je nodig hebt als je ze voor hardlopen wilt gebruiken.

Veel plezier, Michel

 

Het fenomeen Trailrunning.
Door Michel

Er wordt meer en meer interesse getoond voor deze tak van hardlopen maar wat is het eigenlijk?
Trailrunning is simpel gezegd het hardlopen op onverhard. Alle begaanbare of bijna onbegaanbare paden zijn daarvoor “geoorloofd”. Het is DE manier om echt van het hardlopen zelf te genieten. Achter iedere bocht schuilt een nieuwe uitdaging die kan varieeren van een simpele tak tot aan de meest steile en onneembare lijkende helling.

 

Als training levert je deze manier van hardlopen naast uithoudingsvermogen, balans, core stabiliteit en kracht een voldaan gevoel op, zeker als je de nodige modderspatten van je kuiten gewassen moeten worden op een druillege zondagochtend bijvoorbeeld.
Als wedstrijd heeft trailrunning als voordeel dat de gelopen tijd ondergeschikt is. Voor de fanatiekelingen gaat het om de klassering maar bij het gros van de lopers gaat het om het genieten van de omgeving en de beleving tijdens het lopen die je ervaart.
Dit laatste lees je steeds weer in alle verslagen van diverse deelnemers aan dit soort evenementen waarbij iedere finischer ook nog eens als een held onthaald wordt omdat er alleen maar wederzijds respect is voor de geleverde prestatie. Het verschil met een cross is dat deze laatste veelal uit rondjes bestaat en hooguit 10km max in lengte zijn en geeigend zijn voor de doorgewinterde wedstrijdsporter.
Als je het laatste nummer van Trailmagazine leest (zie elders op de LGO site), loopt je het water al uit de mond bij het bestuderen van de prachtige foto’s, waarbij je constant een schitterende en wisselende panorama’s voorgeschoteld krijgt en dat is ook precies zoals het bedoeld is: Genieten van iedere gelopen meter waardoor alle negatieve gedachten verbannen worden en je bij thuiskomst kunt vertellen dat je “echt lekker gelopen” hebt.
Nu is het niet zo dat je voor trailrunning perse de bergen in moet, integendeel.
Rondom Millingen zijn talloze mogelijkheden om e.e.a eens uit te proberen. In de Millingerwaard is inmiddels een aaneenschakeling van paden ontstaan die zich uitstekend lenen voor een eerste indruk. Het zijn veelal smalle paadjes, zogenaamde singletracks, waarop je dus niet met zijn tweeen naast elkaar kunt lopen. Deze kronkelen zich door het gebied en omdat er nagenoeg geen stijging aanwezig is, zijn deze ideaal om eens een te ontdekken. 
Het “ontdekken” is misschien nog wel de beste omschrijving van hetgeen je tegenkomt.
Naast onze eigen waard, kun je ook naar bv Kleve, de heuvelrug vanaf Wyler tot bijna aan de Waalbrug, het Reichswald bij Frasselt of de Wolfsberg bij Nutterden. Natuurlijk weet niet iedereen daar de weg en daarmee de leukste en meest uitdagende paadjes te vinden maar trailrunning is ook durfen afslaan, links, rechts maakt niet uit, alles wat een pad lijkt vraagt om hardlopend “genomen” te worden.
Dus, een keer geen gedoe met km-tijden en saaie asfalt rondjes. Ga de uitdaging aan en voel het genot vanaf je schoenen bezit nemen van je lichaam en geest.

 

Tijd voor Spikes of toch maar een hond?

Door Michel Bekker

Of het tijd is voor spikes vraag je me, ik ken wel een hond die Spike heet, pittig dingetje trouwens.
Hij kan me makkelijk bijhouden als ik weer eens langs kom rennen. OK, hij zit schijnbaar veilig achter een hekwerk van gaas maar toch verwacht ik iedere keer weer dat hij aan het eind van zijn blaffende spurt, ergens langs dat gaas een gat weet te vinden om mij vervolgens eens flink te grazen te nemen.
Spikey heeft het niet zo op hardlopers, of ik loop niet hard genoeg, kan ook natuurlijk.
Wel verbazend hoe, ook nu er sneeuw ligt, hij nooit een uitglijder maakt of, nog erger voor hem, aan het eind niet meer zou kunnen remmen en tegen de schutting van zijn buren knalt. Arme hond!

 

Natuurlijk zou ik graag wat harder kunnen en willen. De winter remt me echter in mijn trainingen, zeker nu het weer vaker vriest en er sneeuw ligt. En als ik dan s’avonds van mijn werk naar huis rijd, ben ik stinkend jaloers op die geluksvogels die je ondanks de omstandigheden toch ziet hardlopen of in ieder geval dit proberen. En je weet, niet geschoten…….

Zeker nu het cross-seizoen weer volop openbarst, zou ik graag hiervan eens een wedstrijdje mee willen doen. Lijkt me heerlijk om juist nu op door sneeuw, over ijs en door modder te knallen, nee, rammen is een betere omschrijving van mijn drang maar ik heb ze niet…….. DE SPIKES!
Spikey wel, de gelukshond, hij bezit de juiste wapens in de vorm van lange uitstekende nagels die hem alle grip geven die hij maar nodig heeft om dat te doen wat zijn instinct hem ingeeft, mij de stuipen op het lijf jagen.

Hoe zien ze eruit en wat kun je wel, maar ook niet mee?

Spikes zijn in feite lichte wedstrijdschoenen die aan de onderkant voorzien zijn van verwisselbare pennetjes (spikes). Je hebt voor de vele verschillende disciplines in de atletiek diverse uitvoeringen, maar ik zal me beperken tot de cross-spike.
Zoals op de foto te zien, bevat deze in de zool 6 stuks zogenaamde inserts. Dit zijn metalen busjes waarin schroefdraad aangebracht is en op een slimme manier in de zool verwerkt zijn. Hierin worden vervolgens de stalen spikes vastgezet met een speciaal sleuteltje, dat je overigens met de koop van een paar spikes erbij krijgt.
Deze spikes hebben een kegelvorm , aan de punten vlijmscherp en zijn in diverse lengtes verkrijgbaar. Hiermee kun je voor iedere terrein gesteldheid de juiste spike monteren om zo optimaal grip te hebben en er geen voorwaartse krachten verloren gaan door het constant wegglijden bij de afzet. Spikes van 20mm bij b.v boslopen zijn geen overbodige luxe. 
Je snapt wel dat je daarmee niet “even” langs je kuitbeen moet aaien want dan krijg je thuis geheid de vraag of de hond je uiteindelijk toch te grazen heeft gehad!
Met deze schoenen kun je ook bij baantrainingen gebruik maken.
Wat je er absoluut niet mee kunt, is het lopen op asfalt. Het gaat wel maar het voelt en klinkt alsof ze je een stel hoefijzers hebben onder geslagen, en dan heb ik het nog niet eens over het wegglijden hierop en de onmisbare slijtage van het scherpe puntje. Niet doen dus.
Daarnaast zijn het veelal neutrale schoenen met niet al te veel demping. Dat laatste heb je ook niet nodig als je het vertrouwde asfalt verlaat, maar eenmaal ermee gelopen, worden deze schoenen snel “je vriend”. Ze geven je het vertrouwen om ontspannen met elke terreingesteldheid het gevecht aan te gaan en zitten ongelofelijk geriefelijk. Dit laatste ook mede door hun super lage gewicht. Ze voelen echt als een paar sokken…heerlijk.

Vreemd genoeg zijn deze “specials” ook nog eens stukken goedkoper dan de gemiddelde hardloopschoen, er zit nu eenmaal minder materiaal aan. Een setje spikes (12 stuks) kosten rond de € 3.50. 
Dus….mocht je nog wensen hebben voor de kerst en warme 2011 voornemens hebben in de winter aan je kracht te gaan werken GO SPIKE !

Wintertijd is Capituleren?

Door Michel Bekker

 

Het hoort bij de tijd van het jaar.
Steeds vroeger donker, steeds minder mogelijkheden om bij daglicht nog te kunnen hardlopen. Nu alweer verlangend naar het voorjaar en de toenemende daglichttijd die je ter beschikking hebt om je hobby uit te oefenen.
De beperkte straatverlichting geeft je nu ook niet direct het gevoel onder het daglicht te trainen en te genieten van de omgeving.
De weekenden zijn dan veelal een verademing maar om nu al je trainingen buiten je vaste intervaldag om in deze 2 dagen te stoppen?

Gelukkig bestaat er de hoofdlamp! 

Hiermee zijn er ineens weer veel meer mogelijkheden. De huidige generatie geeft je zoveel meer zicht, waardoor je met een gerust hart over de donkerste gedeeltes kunt gaan zonder angst voor valpartijen omdat je stoepranden of andere oneffenheden niet gezien hebt.
En wat dacht je van het hardlopen over onverhard, bospaden e.d. Met een hoofdlamp is zelfs dat iets waarna je kunt uitkijken. Het is zo apart om juist in het donker het onbekende tegemoet te gaan.
Doordat je de lichtbron op je hoofd draagt, heb je licht daar waar je kijkt. Natuurlijk zou je een zaklamp in je hand ook kunnen proberen maar dat haalt het bij lange na niet bij het voordeel van zo’n hoofdlamp.

Naast het gebruik voor het hardlopen is zo’n lamp voor nog veel meer doeleinden geschikt. Ooit wel eens met een lekke band in het donker staan hannesen? Geen licht op je fiets of onvoldoende licht tijdens het klussen of sleutelen? 
Naast het feit dat je zelf veel beter ziet, is het gezien worden in het verkeer natuurlijk ook ineens geen issue meer.

Je hebt 2 uitvoeringen, 1 waarbij de batterijen direct achter het lampje zitten, zoals hieronder bij de Petzl Tikkla of 1 waarbij de batterijen in een apart kastje zitten die aan de elastische band aan de achterzijde van je hoofd zit.
Het draagcomfort bij de eerste uitvoering is het grootst.
De benodigde batterijen bestaan meestel uit de 3 AAA types. Deze zijn heel erg licht en geven lang energie, zeker door het gebruik van de LED (‘s) als lichtbron.

Qua prijsniveau lopen de hoofdlampen uiteen van € 9.95 tot € 400,-. Voor ons als simpele hardlopers kun je met een exemplaar van rond de € 15,- perfect uit de voeten. Uiteindelijk bepaald de hoeveelheid LUMEN de kracht en daarmee de reikwijdte van de lichtbundel weer. Dit bepaald ook direct de prijs. Daarnaast hebben de wat duurdere exemplaren wat meer instelmogelijkheden zoals b.v. een ECO stand en/of een roodlicht optie.
Voor de prijs hoef je de aanschaf dus niet te laten en bepaal je zelf hoever je daarin wilt gaan.
Ook geen “ja maar” betreffende het gewicht, want je voelt alleen het de elastieke band, zo licht zijn ze.
En dus behoeven we niet te capituleren voor het donker en de wintertijd,Hoofdlampje op en gaan!!

 

Samen trainen geeft meer Endorfine

Samen trainen doet meer voor je dan alleen extra gezelligheid. Sporten met een groep zorgt er voor dat je meer endorfine aanmaakt. 
Samen met anderen sporten zorgt er voor dat je lichaam meer endorfine, een gelukshormoon, aanmaakt. Dat blijkt uit recent onderzoek. 

Euforisch gevoel 
Als je sport maakt je lichaam vanzelf endorfine aan, dat is al lang bekend. Deze stof is verantwoordelijk voor de euforische sensatie die je achteraf kunt ervaren. Onderzoekers ontdekten nu dat dit effect groter is wanneer je samen met anderen sport. Ze testten twaalf roeiers die intensief sporten met een virtuele boot. Zes roeiden samen, de andere zes gingen solo trainen. Degenen die alleen trainden hadden meer pijn, als gevolg van minder endorfine in hun bloed, dan degenen die samen roeiden. 

Gelukkig 
Dat betekent volgens de onderzoekers dat dit niet alleen je sportprestaties verbetert. Volgens hen is deze stof verantwoordelijk voor het mechanisme dat zorgt dat we gelukkig worden van activiteiten als samen dansen of lachen. Onderzoeker Emma Cohen: "Hoe een groepsactiviteit endorfine in je bloed verhoogt, is nog niet duidelijk. Maar dit resultaat bewijst wel dat samen bewegen hier verantwoordelijk voor kan zijn." 

Groepslessen werken 
Sportpsychologe Carole Seheul vindt het een wonderbaarlijk resultaat. "Sporten in groep is goed om verschillende redenen: bijvoorbeeld qua motivatie en op sociaal vlak. Groepslessen werken dus echt." 

Hoe het precies werkt is nog onduidelijk. De extra stoot endorfine kan ontstaan doordat de atleten zichzelf belonen voor hun samenwerking. Of de verhoogde tolerantie voor pijn specifiek is voor het zeer synchroon roeien is nog onduidelijk. De data uit andere studies op dit gebied laten zien dat gezamenlijke fysieke inspanning de sociale contacten kan versterken. Hierbij wordt onder meer verwezen naar militaire training. 

Het omgekeerde effect is mogelijk. Als de roeiers voor een lange periode teamgenoten zijn geweest en inmiddels elkaar niet meer zien dan is het mogelijk dat alleen al de aanwezigheid van de groep het endorfine effect teweeg kan brengen. 

Samen hardlopen 
De meeste lopers beoefenen hun sport solo, dat bleek uit recent Europees onderzoek naar hardlopers. De studie van Emma Cohen kan erop wijzen dat als je een stevige prestatie neer wilt zetten je misschien toch beter met een loopvriend of vriendin of met een groep kan gaan trainen. Door de hogere pijntolerantie kun je langer trainen en je kunt intensiever trainen. Het kan voor coaches een aanwijzing zijn om atleten meer aan elkaar te koppelen. 

Emma Cohen is antropologe aan de universiteit van Oxford. Ze publiceerde haar onderzoek in Biology Letters. 

KRAMP
Tijdens het lopen kramp in je spieren krijgen is altijd een vervelend. Algemeen wordt aangenomen dat kramp veroorzaakt wordt door een te laag gehalte aan sodium en kalium in de spieren. Een recent onderzoek* uit Argentinië heeft echter aangetoond dat kramp die bij o.a. lange afstandlopers voorkomt niet altijd door een te laag sodium en kalium gehalte ontstaat. Eén van de meest voorkomende oorzaken van kramp zijn kleine spierbeschadigingen. Je kunt kramp (spierbeschadigingen) voorkomen door wanneer je de spieren voelen trekken en harder worden, het tempo wat te verlagen. Zodra je spieren zich weer wat ontspannen, kun je het tempo weer oppakken. Kramp kan ook ontstaan als neven effect bij medicijn gebruik tegen bijvoorbeeld een te hoog cholesterol gehalte, hoge bloedruk of diabetes. Ook alcohol gebruik kan de oorzaak van kramp zijn. Als je regelmatig last hebt van krampverschijnselen en hiervoor niet direct een verklaring voor hebt, is het raadzaam om je huisarts eens te raadplegen. Veel oorzaken, zoals o.a. vernauwde bloedvaten, een laag niveau van mineralen in je bloed, kunnen hier aan ten grondslag liggen. Als je tijdens inspanning kramp voelt aankomen, hoeft dat dus niet meteen een diepere oorzaak te hebben maar is het raadzaam om je tempo wat te laten zakken. 

* Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons, July 2007). 

Dr. Gabe Mirkin, M.D.