Als geloof geen bergen meer kan verzetten  dan is er een heel diep dal

                       
 

Als moed overgaat in wanhopigheid heeft de hoop verloren

Machteloosheid krijgt zijn kans en de woede kent geen grenzen

Geloof word pure verspilling van de tijd ,want het kan immers de pijn niet verzachten

 

 

Dan komt er een dag en dan klaart de donkere lucht,de wolken blijven nog wat hangen maar, ook de zon ziet zijn kans

Zoals ook de woede zijn grens heeft bereikt en geloof je weer de kracht geeft om een berg te verzetten

Wetend dat verdriet niet overgaat en je geen andere keus heeft om met de pijn te moeten leven

Eens komt de dag dan krijgt het leven weer wat kleur,ook al blijft het minder glanzend dan voorheen

Maar jij kroop uit dat dal

Jij Alleen........

 

                    

 

Verstuur dit gedicht
Vul het emailadres van de ontvanger in:


 

Dit gedicht is geschreven door Gerda en is copyright.

 Dit gedicht mag niet worden geplaatst op andere websites,zonder  toestemming  van de schrijfster !!!!

Gerda's Gedichten

Webdesign by Gerda

Artwork Jonathan Earl browser