Veel gestelde vragen

Vragen over drachtige zeugjes

- Kunnen drachtige zeugjes bij elkaar blijven tijdens en na de bevalling?
Dat hangt er van af of ze allemaal even lang drachtig zijn. Als dat het geval is dan kunnen ze samen blijven. Zo niet, dan loop je het risico dat wanneer 1 van de zeugjes bevalt, de andere gaan helpen en de jongen gaan likken en daardoor krijgen ze oxitocine binnen en dat wekt weeën op, waardoor ze dan te vroeg zullen bevallen met alle gevolgen van dien.
-
Kan een zeugje bij een castraat blijven zitten tijdens de dracht en na de
bevalling?
Ja, dat kan wel, al is het in een aantal gevallen raadzaam om toch de castraat vlak voor de bevalling weg halen, omdat het zeugje vrij snel na de bevalling bronstig wordt en dan kan het bij hele onstuimige paartjes gebeuren dat ze in alle opwinding boven op de pasgeboren baby's gaan staan/zitten.
-
Hoe lang kan je de beertjes na de geboorte maximaal bij de moeder houden?
Dat is heel wisselend. Wij houden altijd goed in de gaten wanneer de beertjes gaan brommen en veel interesse in het vrouwelijke geslachtsdeel gaan tonen. (Daar gaan ze dan steeds aan snuffelen en aan likken) Zodra wij dat zien halen we ze weg bij de zeugjes. Sommige doen dit al met 2,5 week en andere pas met 5 weken. Ze moeten wel minstens 250 gram wegen voor ze bij de moeder weggehaald mogen worden en dan natuurlijk niet alleen zetten, maar samen met andere jonge beertjes of een oudere beer.
- Hebben drachtige zeugjes nog iets extra's nodig ?
Ja, drachtige zeugen hebben een verhoogde Vitamine C behoefte. Dus lekker veel gras of ander vers groenvoer waar de zeug aan gewend is , of dagelijks een suikervrij Vitamine C tabletje geven.
-
Is er iets wat niet (meer) mag of waar je mee uit moet kijken bij drachtige
zeugjes?
Drachtige zeugjes zo min mogelijk omzetten naar andere hokken. Of anders zo vroeg mogelijk in de dracht. Verplaatsen is stress en stress is niet goed voor een drachtige zeug.
Vragen over baby cavia's

- Hoe kan je bij baby cavia's zien wat een zeugje is en wat een beertje?
Het geslachtsdeel van een zeugje heeft de vorm van een Griekse Y. En dat van een beertje heeft een letter i vorm, dus een verticaal streepje met een rondje erboven. Zie onderstaande foto's

- Mag je pas geboren cavia's al vasthouden?
Wij laten de moeder met baby's altijd eerst met rust totdat de jongen helemaal droog zijn. Als ze droog zijn worden ze gewogen en wordt er gekeken of het zeugjes en/of beertjes zijn. Je mag ze vanaf dan ook best af en toe even pakken om te knuffelen, maar natuurlijk niet meteen heel lang, maar even een paar minuutjes en dan snel weer terug naar mams zodat moeder en kids rustig de tijd krijgen om aan elkaar te wennen. Vanaf dat de baby's een week of 2 zijn is het aan te raden om ze regelmatig even te pakken om lekker met ze te knuffelen, zodat ze aan mensen wennen en ze tegen de tijd dat ze kunnen verhuizen al redelijk tam zullen zijn.
Informatie over Satijn cavia's

Satijncavia's zijn cavia's met een bijzondere haarsoort. Zij hebben haren met een holle schacht waardoor het licht anders gereflecteerd word dan bij normaalharige cavia's en een prachtige satijnglans ontstaat. Satijncavia's heb je in alle kleuren en komen in alle rassen voor. Zoals bv. een satijn gladhaar of een satijn teddy of een satijn tessel.
Blythe satijn CH teddy & Milou satijn US teddy
De vrije universiteit van Berlijn heeft enkele jaren geleden ontdekt dat bij onderzoek van een groep van zo'n 60 satijncavia's alle volwassen dieren leden aan de ziekte osteodystrophie. Bij sommigen was uiterlijk nog niets te zien, de dieren leken volledig gezond, maar op rontgenfoto's was duidelijk de verandering in botstructuur te herkennen.
De leeftijd waarop de eerste sypmtomen van de ziekte zichtbaar worden is heel verschillend. Meestal treden de eerste symptomen zo tussen 1,5 tot 2 jaar op. Er zijn echter ook satijncavia's die met 6 jaar nog geen zichtbare klachten hebben. Het vermoeden bestaat dat deze ziekte op hetzelfde gen ligt als de satijnfactor. Of dat ook daadwerkelijk zo is, dat is nog niet bewezen.
Osteodystrofie=het onttrekken van calcium aan de botten. Waardoor het skelet zacht en instabiel wordt en de geringste belasting al botbreuken tot gevolg heeft. Tot nu toe bekende oorzaken van deze ziekte zoals foutieve voeding of Nierziekten konden bij de ondezochte cavia's uitgesloten worden. De ziekte is niet te genezen en de dieren sterven als ze niet tijdig geeuthanaseerd worden een langzame zeer pijnlijk dood.
Symptomen: meestal begint de ziekte met een langzame konstante gewichtsafname. Het verloop van de ziekte is zeer verschillend. Enkele dieren hebben als eerste moeite met lopen (een huppelende gang en vaak rusten, deels met de achterpoten in de lucht) anderen hebben moeite met eten omdat bij cavia's vooral de kaak en schedel botten betroffen zijn. Het tempo waarin de botontkalking verloopt is verschillend van dier tot dier. In het eindstadium is de ziekte met verschrikkelijk lijden verbonden. Het is daarom zeer belangrijk dat de ziekte snel herkent wordt, zodat men het dier in kan laten slapen en hem/haar verder lijden bespaart wordt.
Wat betekent dit voor de satijncaviabezitter:
Als baasje van een satijncavia moet u er dus rekening mee houden dat er een kans is dat ook uw dier deze ziekte heeft. Zo gauw de eerste symptomen optreden is het verstandig uw dierenarts op de hoogte te stellen van deze ziekte bij de satijncavia's. (niet alle dierenartsen zijn hier namelijk van op de hoogte) U moet hem/haar vragen rontgenfoto's te maken van het skelet, vooral bij de schedel en de beentjes zijn de veranderingen te herkennen. Op een rontgen foto ziet zo'n bot er verdikt en opgezwollen uit. Het bot heeft dan een vage onduidelijke rand, terwijl het normaal gesproken scherp omlijnd is.
Als de diagnose osteodystrophie gesteld is dan is het enige juiste dat u voor uw cavia kunt doen hem of haar in laten slapen om zo verder lijden te voorkomen.