Nu het tentoonstellingsseizoen nadert of soms al begonnen is, zult u moeten beginnen met het trainen van uw dieren, zodat die straks niet wild en schuw over de keurtafel rennen, tot wanhoop van de keurmeester en gevaar voor hen zelf.

Nu zullen de oude dieren hun geleerde les niet vergeten zijn, maar het zijn vooral de jonge dieren die bovengenoemde kuren vertonen.

Van nature is de cavia een schuw en nerveus dier, wat is te verklaren door het feit dat in de natuur hard weglopen zijn enig verdedigingsmogelijkheid is. Maar als men de cavia’s geregeld in de handen neemt en vooral; rustig met ze omgaat en toespreekt, verliezen ze hun schuwheid spoedig en worden ze zeer vertrouwd met hun enige verzorger.

Toch ben ik van mening dat niet elke kleurslag even rustig is, denken we bijvoorbeeld aan onze roden, die hebben toch nogal de neiging om snel de benen te nemen. Gelukkig zijn er ook stammetjes die deze eigenschap niet bezitten.

Men begint met de jonge dieren op een tafeltje te plaatsen dat met een kleedje bespannen is. Gebruik liever geen kleed van nylon, want daar kunnen hun nagels aan blijven hangen, wat als gevolg heeft dat u uw diertje voorlopig wel kunt thuishouden. Houd de cavia met een hand vast, want bij het minst geringe schrik, schieten ze soms weg.

Met de andere hand strijkt men het dier over de rug en spreekt het daarbij toe. Dit laatste is beslist nodig, want anders schrikt het van geluiden en praten tijden de keuring.

Wanneer me dan zover is dat de cavia rustig blijft zitten en men hem dan loslaat, dan leert men hem zich op zijn voordeligst te tonen, door de voorhand iets op te tillen en de achterhand iets naar beneden te drukken, zodat de schouderpartij goed uitkomt.

Een getrainde cavia zal dat ook doen op de keurtafel, wanneer de keurmeester hem in de goede stand zet voor een juiste beoordeling.

Geef de cavia wel de kans om de achterbenen fatsoenlijk neer te zetten alvorens te zeggen dat het dier een slechte achterhand heeft. Of koehakkig is.

Gelijk met trainen begint men met het toilet van onze staartloze vriend, het conditioneren van onze gladhaar. De Standaard schrijft hierover: " de beharing is gesloten, zacht en glanzen. En moet glad aanliggen en geheel doorgehaard zijn".

Over het algemeen zijn veel pelzen te lang. Het zijn vooral de uitstekende grannenharen op de achterhand die hier schuldig aan zijn.

OM het grannenhaar te verwijderen gebruikt men de duim en wijsvinger om al wrijvend dat lange grannenhaar er uit te halen. De hand van een goede caviafokker, en daarmee bedoel ik die duim en wijsvinger, staat nooit stil als hij een cavia vast heeft.

Wacht niet tot de laatste avond voor de show, maar begin hier vroegtijdig mee. Het is beter geleidelijk iets te doen dan in een avond de gehele achterhand kaal te plukken.

Na bovengenoemde handelingen kent u, wat betreft de pels, uw cavia niet meer terug. De meeste cavia’s hebben om optimaal geshowd te worden, een bad nodig. Dit het liefst ruim een week voor de show, om de pels de gelegenheid te geven zijn natuurlijke ligging en glans terug te krijgen.

Dit wassen kan met een shampoo gebeuren en naspoelen met lauw water.

Om nog een beter resultaat te krijgen kan men ze ook meteen dompelen in een bad tegen schurft of huidsaandoeningsmiddel.

Men slaat dan twee vliegen in een klap, de cavia is gewassen en tevens behandeld voor huidmijt. Pas wel op voor kouvatten!

Tot zover het conditioneren van onze gladhaar, welke uiteraard ook voor satijn en gekruinde geldt.

Onze langhaar-fokkers weten gelukkig in het algemeen hun showdieren prima voor te brengen. De meeste showdieren hebben de heerlijke lucht van de shampoo nog bij zich.

Maar minder gesteld is het met onze vriend de borstelhaar. Ik denk dat de meeste fokkers hun borstel haren niet wassen, om geen aanmerking op de kaart te krijgen van beharing kan stugger.

Toch is een bad voor onze borstelbeharing geen luxe. Het voordeel is dat je het oude haar kwijt bent en de beharing zal ook minder huidschilfers laten zien. Een tandenborstel om de rozetten wat te fatsoeneren, en ook de oortjes en de beentjes niet te wassen. Denk tevens aan de lengte van de nagels. Op tijd knippen voorkomt krom groeiing.

Show uw dieren niet te vaak. Eenmaal per maand is zeker het maximum voor hen. Met bovengenoemde raadgevingen wens ik vooral de beginnende fokkers succes en u allen een plezierig en vooral succesvol tentoonstellingsseizoen toe.

Het showen van dieren is niet het dier uit het hok halen en in een verzendkist doen 

en we zien wel wat er van komt.Nu dat ziet men wel op een grote show waar veel cavia’s te 

koop zijn, de meeste behalen dan een onvoldoende, een matig, voldoende of goed, een klein aantal van de te koop aangeboden dieren behalen een zg of hoger, maar die zijn in vele gevallen wel geconditioneerd. Wat is conditioneren, dat is een dier zo goed mogelijk in lichaamsconditie en beharingsconditie en tamheid voor te brengen.

Want dat laatste is ook belangrijk. De meeste caviafokkers zien al als de cavia geworpen heeft of ze er goed uitzien.

Al na een paar dagen word zo’n kleine cavia op de tafel gezet en proberen ze deze al zo stil mogelijk te laten zitten, in een zo goed mogelijke houding dat hij of zij zich al zijn mooie eigenschappen kan laten tonen, en later ook aan de keurmeester.

Het gebeurt nogal eens dat een mooi dier niet te keuren is op de keurtafel en zich niet van de mooiste zijde kan laten zien, dat is jammer want het mooie komt dan niet tot zijn recht.

De lichaamsconditie komt als u hem de goede en voldoende voeding geeft vanzelf, maar als u bijvoorbeeld 10 cavia’s hetzelfde voedsel geeft zijn er altijd bij met een fraaie lichaamsconditie maar ook met zg of minder, en om die mindere ook beter te krijgen zal u met voederen iets uit moeten proberen, of als u genoeg dieren heeft, houd alleen de dieren aan met een zg of fraaie lichaamsconditie want dat zijn de goede groeiers waar je ook met de fok de betere nakomelingen weer uit kan verwachten. De beharingsconditie is bij beginners meestal minder, dat moet u een keer gezien hebben bij een fokker die hier al jaren mee bezig is.

Bij een witte of créme of andere kleurslagen kan men deze eerst wassen met shampoo, daarna föhnen en niet meteen in de hokken doen, maar eerst de cavia weer op temperatuur zien te krijgen.

Na een paar dagen probeert u tussen vinger en duim de losse haren eruit te halen die vooral op de achterhand nog aanwezig zijn bij de glad aanliggende dieren. Men kan ook een wollen doek iets vochtig maken en deze over de beharing halen, als de oude haren eruit zijn dan moet de beharing mooi glad aanliggen.

Op de achterhand verharen cavia’s het moeilijkst, daar is dan ook het meeste werk, als u alle losse haren eruit heeft, dan kan men spreken over een zg beharing.

Als u dit werk goed gaat doen dan merkt u het wel als er op de beoordelingskaart fraaie beharing staat.