VELPSE VOGELSCHUTTERSVERENIGING
 
 INDEX

 >  Nieuws en activiteiten

 >  Koningsschieten

 >  Historie

 >  Schutterskoningen

 >  Foto's

 >  Contact
Historie Velpse Vogelschuttersvereniging

Officieel bestaat de Velpse Vogelschuttersvereniging (VVSV) sinds 1935, maar al in 1871 en misschien al eerder, bracht de Rozendaalse Kapel de Velpse Vogelschutters naar het Ossendal. De in 1871 opgerichte Velpse Harmonie heeft vele jaren later die plaats ingenomen. Helaas moeten we het tegenwoordig zonder begeleiding van een muziekkorps doen. Even een terugblik in de tijd.

Vogelschieten
Het organiseren van het vogelschieten is jaren in handen geweest van Oranjevereniging Velp voor Oranje. De geweren waren toen van de Burgerwacht en werden bewaard op het politiebureau.
 

In 1935 werd, op voorstel van Velp voor Oranje de Schuttersvereniging opgericht, met toen als voorzitter een bestuurslid van Velp voor Oranje. Gedurende de jaren 1940 – 1945 werd tijdelijk ondergedoken. Na de oorlogsjaren kwamen de Schutters los te staan van ‘Oranje’. De samenwerking is vanaf die periode uitstekend te noemen.

Het vogelschieten vindt vanaf de beginjaren al plaats in het Ossendal op het landgoed Beekhuizen, een bosgebied langs de Zutphensestraatweg tussen Velp en Rheden. Er is werkelijk geen mooiere plek denkbaar. Slechts n jaar (2001) moest er, in verband met een uitbraak van mond- en klauwzeer, uitgeweken worden naar een andere plaats. In dat jaar is er geschoten op De Pinkenberg in Velp.

Na de oorlog was de toeloop van nieuwe leden zo groot, dat er zelfs met twee vogels werd geschoten. Koning werd hij, die de vogel het eerst naar beneden schoot, de tweede werd automatisch tot prins benoemd.

Het maken van de vogel is een kunst op zich. Het hout mag niet te droog, te nat, te hard of te zacht zijn. Tot enkele jaren geleden werd vaak een deel van een oude lantaarnpaal gebruikt, tegenwoordig meestal een stuk naaldhout, dat dan een bepaalde tijd in het water gelegd wordt. Nadat de romp in vorm is gebracht worden de kop, vleugels en staart er aan bevestigd. De heer E. Davids was een meester op dit gebied, hij heeft meer dan 55 jaar de vogel gemaakt.
 

De regels en voorwaarden voor het vogelschieten zijn in de loop der jaren behoorlijk strenger geworden. Vroeger mocht er gewoon geschoten worden in het bos. In een krantenartikel uit 1987 werd in een interview zelfs gezegd dat “de kogels niet gevaarlijk zijn, je kunt ze bij wijze van spreken met je hand opvangen”. Toch moest er wel een waarschuwingsadvertentie voor ‘gevaarlijk schietterrein’ in de plaatselijke krant komen. Tegenwoordig wordt alleen een vergunning afgegeven als je bij het schieten gebruik maakt van een kogelvanger. Enkele leden hebben de handen uit de mouwen gestoken met het gevolg dat we sinds enkele jaren in het bezit zijn van een eigen kogelvanger. Deze schietbak is trouwens ook te huur voor andere verenigingen enz. Inlichtingen hierover bij het bestuur.

Gemiddeld wordt de vogel met 167 schoten naar beneden gehaald, maar soms zijn er maar 70 schoten nodig. Er zijn echter ook wedstrijden geweest waar maar liefst 298 keer geschoten moest worden voordat de vogel zich gewonnen gaf.

De vervaardiging van het vaandel, de trots van de vereniging, is een illustratie van de saamhorigheid in de vereniging. Ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan hebben de dames van de leden met de hand dit prachtige vaandel geborduurd. Om dit te kunnen bekostigen, haalden de dames bij verschillende adressen wekelijks een bedragje op. En van hen kon prachtig borduren en werkte er maandenlang aan. Omdat dit handwerk zoveel tijd vroeg, zorgden de anderen dat haar huishouding kon blijven doordraaien.

Een traditie die tot heden gelukkig in ere is gehouden, is het vervoer van de schutterskoning(in). Per koets wordt hij of zij naar het schietterrein gebracht. Na afloop van het schieten wordt de nieuwe koning(in) via een feestelijke rondgang door Velp en een huldiging in het dorp, weer thuis gebracht.
 

Ook de invulling van de feestavond is in de loop der jaren enigszins gewijzigd. Konden we vroeger genieten van live muziek, tegenwoordig moeten we het uit kostenoverwegingen doen met mechanische muziek. De huldiging van de koning(in) vindt wel op dezelfde wijze plaats, nl. door het uitreiken van een schildje. De symbolen op het schildje zijn in overleg met de winnaar gekozen. Werd in de beginjaren altijd een gouden horloge als persoonlijke prijs gegeven, nu gaat dit in de vorm van een waardebon. Ook de leden die de andere onderdelen van de vogel eraf geschoten hebben, krijgen een prijs uitgereikt. Een verloting en een heerlijk buffet maken de feestavond compleet. En natuurlijk wordt nog steeds ter afsluiting het Wilhelmus gezongen.
 

index
Zaalschieten

In 1956 werd overgegaan tot het organiseren van het zaalschieten, hetgeen (met een enkele onderbreking)  tot op de dag van vandaag nog altijd voortduurt.

De vereniging heeft in al die jaren tal van onderkomens gehad. Het vinden van een goede locatie kostte bloed, zweet en tranen. Na vele omzwervingen langs De Vereniging, De Poort, De Duiventil en de grote zaal van het Gereformeerd Centrum, wordt er momenteel geschoten in het Narrenhuus van carnavalsvereniging De Narrenkap aan De Beemd te Velp.

In de maanden oktober tot en met april wordt een competitie georganiseerd. Om de twee weken zijn enkele leden druk met het opbouwen van de 10-meter baan in de zaal. Er kan worden geschoten met wedstrijdluchtbuksen en een pistool.

Werd er vroeger naast de competitie ook gekaart en gebiljart, nu wordt er geschoten op het rad van avontuur, kegeltjes, haasjes en gelukskaarten. Maar de gezelligheid is gebleven!