Dinsdag 20 juli Vivonne - Dampièrre 87 km

Alles was nog nat toen we wakker werden.
In die nattigheid en modder de tent afgebroken, ingepakt en na een klein ontbijt op pad.
Eerst boodschappen doen, onderweg nog een pannetje gekocht om zelf te kunnen koken (hahaha) en een fles gas, want dat was ook op.

De hele dag op en af fietsen, veel vals plat, zoals we dat noemen.

Het was droog en warm weer, maar ik heb veel pijn in mijn rug, ik denk van die nattigheid in de tent.
Zelfs met finimal gaat het niet over, maar we fietsen toch door.
We fietsen door velden, maar ook door prachtige bossen.
Fôret dÁulnay fietsen we richting Dampièrre Regelmatig treffen we Idi en Koos,
en we besluiten om samen te fietsen en een camping te zoeken.
Hiervoor moeten we van de route afwijken omdat er nergens geen camping is op de route.
In het Fôret dÁulnay fietsen we dus richting Dampièrre.

Ze nodigen ons voor ’s avonds uit op het eten.
Koos kookt altijd omdat hij dat leuk vindt.
Het eten was heerlijk, nasi , gebakken eieren met ham, tomaten en komkommer en als toetje yoghurt.
Na nog gezellig te hebben gekletst in de tent gedoken. Weer regen de hele nacht.

Woensdag 21 juli Dampièrre - Saintes 67 km

We vertrekken weer rond 8 uur, (midden in de nacht volgens Heinz), maar het weer is heel slecht.
Het duurt meer dan een uur voor we weer op de route zijn, omdat we de weg kwijt geraakt zijn.
In Aulnay komen we er gelukkig weer op.
Omdat het steeds blijft omweren en regenen besluiten we in Saintes te stoppen.
Eerst naar de kerk gegaan, een stempel halen en kaarsjes aansteken.
Toen op zoek naar een auberge de jeunesse. Die was vol , maar men vertelde ons dat er hier een refugie was.
Men belde daar op om te vragen of er plaats was en toen daarheen gefietst. Je kon er koken, douchen en slapen.
Er was plaats voor 6 personen, maar buiten ons was er nog 1 voetganger die daar overnachten kwam.
Die ging te voet van Tours naar Bordeaux, ieder jaar liep hij een stuk van de route omdat het anders te veel was voor hem.

De refugie lag onder de pelgrimskerk St. Eutrope, dicht bij de crypte van St. Eutrope, de eerste bisschop van Saintes.

Petra belde op om te vertellen dat morgen onze kleindochter geboren wordt en daarna belde Jos nog even.

We gaan uit eten, want ik heb geen zin om te koken.
Bittburger met Rumpsteak en Salade Nicoise en voor mij Vin rouge.
Het is nu lekker buiten, de zon schijnt dus we kunnen op het terras eten.
Na het eten teruggewandeld naar de refugie en het bed ingedoken. Heerlijk geslapen, want ik wordt pas om 8 uur wakker.

Donderdag 22 juli Saintes - Montalivet les Bains 78 km

Opstaan, koffie en thee zetten en een kaarsje aanmaken, want vandaag wordt onze kleindochter geboren.
Na het ontbijt nog foto’s gemaakt en toen op weg.
Het was weer vochtig weer, maar gedurende de dag werd het wel warm.
Heuvel op en heuvel af en boodschappen doen.

In Royan naar het touristenbureau om te vragen of ze een adres van een tandarts weten.
Dat kregen we, maar die had geen tijd, pas om 17.00 uur, maar onze veerboot ging al om 14.30 uur, dus daar konden we niet op wachten.
Dus aan de kust van de Atlantische Oceaan de veerboot gepakt richting Pointe de Grave.

Op de veerboot hebben we het geboortekaartje van Myrte open gemaakt.
Zo konden we dus zien hoe onze kleindochter gaat heten.

Vanaf Pointe de Grave waren heel mooie fietspaden langs de kust en door de duinen.
We fietsen nog tot Montalivet les Bains en bouwen ons tentje op.
De camping is smerig, alleen maar zand en als het regent wordt dit dus echt vies.
De douche en de wc zijn nog smeriger, dus maar niet onder de douche.

Petra belt op om te vertellen over de geboorte van Myrte, om 16.01 uur. Alles was goed gegaan.
Ze weegt 7½ pond , en wij zijn blij dat alles goed is.Alleen jammer dat je haar niet kunt zien, maar ja….

Daarna Pizza gegeten en op tijd weer de tent in.

S’Nachts alweer onweer en regen.

Vrijdag 23 juli Montalivet - Arès 98 km

Om 6 uur waren we al op, natte spullen inpakken en om half 8 al op de fiets.

Het schoot wel lekker op, want het was rustig en mooie brede fietspaden.

Om 9 uur pauze gemaakt in de bossen, broodjes gegeten en koffie en thee gezet.Na een half uur onze tocht weer voortgezet.
Tot Hourtin fietsen we door de bossen, daarna door de duinen.
Vanaf Carcans hebben we een smal betonpad door de duinen, heel erg smal, kapot en slecht en bij tegenliggers moet je van je fiets af.
Het is druk hier op dit stuk, dus vaak stoppen.
Ik ben blij als we in Lacanau zijn, want daar is er weer een breder pad.

S’Middags treffen we Idi en Koos weer en samen de tocht naar Arès voortgezet want af en toe waren we verkeerd gefietst.
Schijnt dus aan ons routeboekje te liggen en niet aan ons.

Eerst doen we boodschappen in een supermarkt en toen naar een camping.

Vriendelijke mensen hier, en vandaag de eerste keer zelf eten gekookt, dat doen we dus nooit meer!
Dat gehannes met een pannetje dat iedere keer van de brander afglijdt….

Ons mam gebeld en even verteld hoe het allemaal gaat.

Joep belt nog op om te vertellen dat ze in Dax zijn, 140 km verder dus.

Heinz heeft nog steeds kiespijn, dus morgen toch maar weer een tandarts zoeken.
De campingbeheerder weet er eentje en hij belt dan om een afspraak te maken.

Van Koos en Idi een klapstoeltje geleend, kun je tenminste zitten naast je tent ipv in het smerige zand.

Weinig geslapen door veel lawaai van de jeugd op de camping, maar toch vrij fit om 6.45 uur opgestaan.

Zaterdag 24 juli Arès - Labouheyre 99,5 km

Koffie en thee gedronken en de was van de lijn gehaald. Die is nog vochtig, dus zo ingepakt.

Toen naar de tandarts, wachten op de beurt, Heinz in de zenuwen.

’t Blijkt een ontsteking van het tandvlees te zijn.
We krijgen een recept mee en in de apotheek de medicijnen gehaald met twee dozen pijnstillers.
Hopelijk helpt het.

We kopen nog brood en gebakjes en gaan dan op pad.
Na 24 km pauze in Mios in het bos voor een uitgebreid ontbijt en de fietsbroek wisselen, want die ik aanheb zit niet echt prettig.
Pas nieuw maar niet goed. Ik ben de hele dag vrij moe, weet niet hoe dat komt, misschien toch door de slechte nachtrust.

’s Middags spagetti gegeten in Biganon met veel cola. Hier komen we weer op de hoofdroute.
Het is ontzettend warm en ik drink de hele tijd door. Ice tea smaakt niet meer bij die hitte, dus vanaf nu alleen water. 

Als we in Moustey stoppen om drinken te kopen zien we Fons en de drie uit Nuenen weer.
Die hadden op een bankje gezeten achter de kerk, lekker in de schaduw. Dat gaan we ook doen.
We spreken af om na ± 20 km een hotel te zoeken, hun houden voor ons een kamer vrij.

Lekker uitgerust tussen feestvierende mensen (bruiloft), en daarna verder.

In Commensacq is een chambre d’hôte, dus wij ernaartoe.
Het blijkt er vol te zijn en we mogen er ook geen tent in die grote tuin opzetten.
De mensen die ernaast wonen bieden ons lekkere koele jus dórange aan en dat gaat er wel in.
Ze vragen waar we naar toe willen en zeggen dat we een hotel zoeken en nu nog 8 km verder moeten.
Ze bieden aan om ons met de auto ernaartoe te brengen , maar dat wil ik niet. Die 8 km fietsen we dan ook nog wel.

Het is een mooie brede weg ernaartoe, wel druk.

In Labouheyre aangekomen roepen die 4 ons, want hun hebben ons voorbij zien fietsen.
Ze hebben daar in het hotel een kamer voor ons.
Fietsen afladen, alles naar boven sjouwen, douchen en dan lekker gaan eten van het geld van Petra en Harry voor de geboorte van Myrte.

Daarna nog een paar glazen wijn en bier op en om 23.00 uur naar bed.

Zondag 25 juli Labourheyre- Cagnotte 97 km

Goed geslapen en om 6.30 uur al weer op. Ingepakt en wegwezen, niet na nog eerst wat koffie te hebben gedronken.

Om half 10 gaan we in Escource ontbijten. Lekkere sandwich met brie en tomaten en grote bakken koffie.
Na een uurtje weer langzaam op de fiets. Het loopt goed , de benen willen wel, dus het schiet lekker op.

In Taller bij het gemeentehuis op een bankje gaan zitten en weer sandwich gegeten en 1 uur pauze gemaakt.
Vanuit Taller fietsen we door naar Dax.

De bedoeling was om hier een slaapplaats te zoeken,
maar het is zondag, bijna alles is dicht of onbetaalbaar en omdat het pas 15.00 uur is besluiten we verder te fietsen.
Het duurde een tijdje voor we de route weer hadden en toen begon het klimmen weer.
Na 14,5 km , in Cagnotte waren we echt moe. Dus hier een slaapplaats zoeken.
Een vrouw die op het terras zat wilde met de auto wel kijken of er in de chambre d’hôtes of de gîtes nog plaats was, dus ik mee.
20 km gereden, bergop, bergaf maar alles was vol en toen bood ze aan dat we bij haar in de tuin onze tent mochten opzetten.
In haar garage had ze een douche en wc voor vrachtwagenchauffeurs en die mochten we gebruiken.
Wat wil je nog meer!

Tent opgebouwd, gedoucht en toen aan de tuintafel gegeten. Daar knap je weer van op.
Joep en Zus nog gebeld, die waren toen in Roncevalles, Spanje dus.

Daarna belde Jos nog.
We blijven nog wat zitten en toen kwam Suzanne Lafitte ( bij haar in de tuin staat onze tent) bij ons zitten.
Ze brengt wijn en bier mee en in gebrekkig Frans en Engels zitten we toch nog meer dan een uur gezellig te kletsen.
Wat is het toch fijn dat er zulke mensen zijn.

Maandag 26 juli Cagnotte- St. Jean de Vieux 77 km

Nu gaat het echte klimmen beginnen. Heinz had er vannacht al nachtmerries over.
De eerste klim van 2½ km tot 7% fietste ik toch vrij gemakkelijk omhoog, de afdaling was ook prima, brede weg en weinig verkeer.

Nu zitten we in Sorbe-l’Abbaye voor onze koffie met een sandwich.
Daarna gaan we naar de kerk, een kaarsje aansteken en kijken of we een stempel krijgen.

Verder gefietst en Heinz moppert maar over het zware fietsen.

We maken een uur pauze in Saint Palais. In het klooster van de paters Franciscanen een stempel gehaald.
Daarna op de markt een tosti gegeten, veel gedronken, kaarten gekocht en geschreven en toen op weg naar St. Jean-Pied de Port.

Veel lange en zware klimmen, veel pauzes tussendoor en af en toe een stukje lopen.
In een bushalte pauze gemaakt en fruit en chips gegeten.

Daarna weer verder en in Lacarre hebben we cola en tonic gedronken en een beker ijs.

Daarna naar St. Jean de Vieux, een kleine plaats voor St. Jean-Pied de Port.
Heinz wilde niet meer verder fietsen dus de eerste camping die we tegenkwamen zijn we onze tent gaan opbouwen.

Weinig accommodatie, maar dit was er eentje zonder beheerder. Daarna omgekleed en het dorp ingelopen om te gaan eten.

In het hotel wat direkt naast de camping lag gegeten.
Met Petra gebeld, die was al thuis uit het ziekenhuis.
Ze had bezoek van Ger en Ellen en daar ook nog een tijd mee gepraat.
Daarna de tent in en gaan slapen.

Morgen maken we een rustdag, dus fietsen we niet .

Dinsdag 27 juli St.Jean de Vieux- St. Jean-Pied de Port 5km

Vandaag toch al vroeg op en toen 5 km gefietst.
Dan een hotel genomen, Centrâl Hôtel, en een dagje niks doen en verwennen.

Eerst een heerlijk bad genomen en de haren gewassen. Daarna de fietskleding gewassen.

Toen zijn we gaan uitzoeken wat we op de verdere tocht niet nodig hadden en wat wel.
Dit hebben we in mijn gele zak gestopt en toen naar het postkantoor gebracht en naar huis gestuurd. Het was 9 kilo!!

Heinz heeft echt een doorhanger, ziet het gewoon niet meer zitten. Hoop dat dat wel beter wordt.

We gaan wandelen in het dorpje , het is er overal heel erg druk. Een grote toeristenplaats schijnbaar.

Op onze wandeling komen we langs verschillende refugio’s en bij eentje staat alles in het nederlands.
Wij daar naar binnen en het bleek dat hier nederlanders hielpen bij de verzorging en de instandhouding.
Koffie gedronken en nog veel tips gekregen voor onze verdere reis.
Zeker een uur fijn zitten praten en toen weer verder.
Toen kwamen we Idi en Koos weer tegen. Die waren net aangekomen en waren wel moe.
Verhalen verteld over de tocht en over hun kinderen die ze getroffen hadden.

Daarna wij naar ons hotel, maar onderweg nog een driepootstoeltje gekocht voor Heinz, kon hij ook op de camping zitten.
Leonie gebeld, want die was jarig die dag en ook met Klaudia gesproken.

In het hotel spaghetti gegeten en een fles rode wijn erbij.
Om half elf naar bed, maar ik kon niet slapen. De zenuwen voor de volgende dag, denk ik.

168,50 euro hotelkosten!!! betaald voor slapen en eten.........

Woensdag 28 juli St. Jean-Pied de Port- Pamplona 81 km

Een zware dag staat ons te wachten.
Vandaag moeten we over de Roelandspas, op een hoogte van 1057 m.
Om 7 uur al op de fiets, dus ook al vroeg in de ochtend de Spaanse grens over.Hier is ook nog alles in diepe rust.
In Valcarlos een korte pauze voor de kerk op een bankje. Yoghurt gegeten, wat noten en gedronken.
Toen verder want er komt nu een klim van 16 km!! Met een stijging van af en toe 8-9%.
Zonder af te stappen naar boven gefietst en om 10.15 uur staan we boven.
Het is er druk want een groep italianen op de mountainbike komen er ook aan.
Daar praten we nog even mee, die hebben een andere route als wij en die dalen door de bossen af naar beneden.
Wij volgen onze route en dalen af naar Roncevalles. 

In Roncevalles halen we een stempel en praten nog even met de beheerder van het refugio.
Dan gaan we koffie drinken en hier treffen we een nederlands echtpaar met hun twee dochters.
Die zijn dit jaar in Bordeaux gestart en fietsen ook naar Santiago. 

We besluiten tot Pamplona te fietsen vandaag en we fietsen dus verder.
Nou dat was niet gemakkelijk. Na de derde klim (van 3 km) was ik doodop.
Een uur pauze gemaakt, een prachtig uitzicht op die berg,
en nog gesproken met nederlanders die met de camper onderweg waren en hier ook pauze maakten.
Het nederlandse gezin maakte hier ook pauze en twee meiden die samen die route fietsten troffen we hier ook. 

Koel cola gehad en daarna aan een afdaling van 12 km begonnen. 

Het was 42 graden die dag, dus ik had het gewoon niet meer.
Tijdens het afdalen zelfs pauze gemaakt om uit te rusten en te drinken.
Toch doorgefietst naar Pamplona en na 1½ uur eindelijk de refugio gevonden.

Die was in een oud klooster, heel groot , veel voetgangers, en de bedden stonder er werkelijk overal.
Op de gang zelfs en wij hadden het pech bed 63 en 64 te hebben, dat stond voor de wc en douche.
Dus de hele avond en halve nacht liepen ze de houten trappen op en af naar hun slaapplaats en langs ons bed om naar het toilet te gaan.

Dus weer slecht geslapen en de lucht die er hing was ook niet echt geweldig!

Om 5 uur ’s morgens begonnen de eersten alweer te vertrekken en om 7 uur moest iedereen uit bed zijn.
Een non liep daar rond en gooide iedereen die er nog in lag uit bed.
Op de gang aangekleed , een kop koffie uit de automaat en toen naar buiten aan de frisse lucht.

Donderdag 29 juli Pamplona- Estella 58½ km.  36 gr.

Vandaag is Heinz jarig, 59 is hij geworden. Eerst even feliciteren en dan gaan we onze fietsen klaarmaken om te vertrekken.
Het wordt weer een zware tocht. We fietsen 5 km en gaan dan eerst in een kleine bar ontbijten.
Pas om 9 uur kun je iets te eten krijgen en zo langzaamaan komen er veel voetgangers binnen om ook te eten.
Hier treffen we ook engelsen, die ook slecht geslapen hebben en maar 10 km willen lopen die dag om bij te komen.
Na wat verhalen heen en weer vertrekken we rond kwart voor 10.
Daar we de weg niet vinden nemen we het loperspad, nou dat hebben we geweten.
Kiezelpaden, hobelig en af en toe zo steil dat ik de fiets er niet omhoog geduwd kreeg.
Na 10 km zitten we weer op de route.
Het is alleen nog maar klimmen en een beetje dalen en Heinz maar mopperen.
Niet echt leuk om zo te fietsen, bij iedere klim te wachten en dan pas weer verder.

In Puerta de la Reina een lange stop gemaakt(alweer).
Daar was feest vandaag met ’s avonds stierengevechten . Door die straatjes werden de stieren dan door de stad gejaagd naar het stadion.
In een klein restaurant tomatensla en pasta gegeten, wel duur hier, maar we moesten hier wel iets eten, er was verder alles gesloten.
Daarna weer verder en het begint met een steile klim van 2½ km.
Omdat de weg smal is en erg druk omdat er aan de weg gewerkt wordt, stap ik af en loop.
Dit is me te gevaarlijk! En maar puffen, want het is behoorlijk warm.
In Estella een camping gezocht en gevonden.
Om er te komen moest je ook nog behoorlijk klimmen, je kwam langs een waterfontijn om te drinken en ook kon je er rode wijn drinken,
alleen die hebben we niet gezien. Tent opbouwen en bijkomen.

Dan treffen we een nederlands echtpaar, de uitbaters van de refugio in Roncevalles.
We zijn er op het terras een wijntje mee gaan drinken en hebben fijn gepraat.
Hun hadden die tocht vorig jaar gemaakt en zij had net zo veel moeite met klimmen als Heinz.
Ze probeert hem moed in te spreken omdat ze aanvoelt dat hij het zwaar heeft en net zo tegen iedere klim opziet als zij.
Om half 9 gaan we samen eten in het restaurant en om half 11 duiken we onze tent in.

Vrijdag 30 juli Estella- Lagrôno 52½ km   36 gr.

Na een rumoerige nacht, veel lawaai van de jeugd die uit de stad terugkwam, om kwart voor 7 opgestaan. Koffie en thee gezet en opgeruimd en ingepakt. Heinz heeft weer veel kiespijn , dus zijn gezicht staat niet vrolijk.

We vertrekken en worden door Gerard uitgezwaaid. Boodschappen gedaan en toen fietsen. In MOnasterio gaan we ontbijten. Er staat een pc, dus ik probeer alles om een foto van onze kleindochter Myrte te zien. Lukt dus niet, wel in het gastenboek van Heinz-Dieter* een berichtje geschreven en Michael een e mail gestuurd.

Daarna weer verder, want er staan nog vette klimmen te wachten, heuvelachtig noemen ze dat.

In Los Arcos neemt Heinz de verkeerde afslag. Ik roep, fluit en gil , maar hij hoort niks. Ik denk die ziet wel dat hij verkeerd gaat en komt wel terug, dus ik wel de goede route, de NA 111 en Heinz zit op de NA112. Best zware klimmen hier maar ook twee mooie afdalingen. De natuur is ook heel mooi hier en de vergezichten, prachtig gewoon. Om 13.30 uur ben ik bij de Cathedraal en ga wat drinken.

Dan ga ik op het punt waar de 111 op de 112 uitkomt op een bank wachten, misschien komt Heinz wel langs. Om 14.45 uur nog steeds niets en ik besluit naar de camping te fietsen omdat we gezegd hadden dat we hier op de camping wilden gaan staan. Hier aangekomen op een bank langs de rivier gaan zitten, de gsm aangezet en om 15.15 uur belt hij me op om te vragen waar ik ben. Hij is in een hotel op 2km afstand en komt dus nu op de fiets hiernaartoe.

De tent opgezet op een stuk zandgrond, bah! En toen douchen. Een uurtje in de tent gelegen en daarna gaan eten in een restaurant hier dicht in de buurt. Daar treffen we duitsers die met de camper op pad zijn en die de camino met de camper al een paar keer gedaan hebben. Na het eten aan de bar van de camping nog een paar wijn en bier gedronken . Om 11 uur de tent in.

Zaterdag 31 juli Logrôno- Belorado 78 km 36 gr.

Om 7 uur op de fiets. Een heel stuk verkeerd gefietst omdat de route slecht aangegeven stond of omdat we weer eens niet opgelet hebben.Om 10.15 uur kwamen we in St. Domingo aan. Hier eerst een fototoestel gekocht en na een stempel te hebben gekregen in de refugio, met een klein flesje olijfolie, naar de kathedraal. De mis was bezig , dus ook maar gaan zitten. Na de mis foto’s gemaakt van de kip en de haan in die kerk en van St. Jacques . 

Hier koop ik voor mezelf een mooi kruisje met mooie blauwe steentjes.

Daarna op het terras toastbrood met jam gegeten en koffie gedronken. Na 1½ uur weer verder op de fiets, aan het eind van de stad nog foto’s gemaakt van de pelgrim en van ooievaarsnesten. Die zie je hier toch veel boven op oude gebouwen en op kerktorens.

Om 14.00 uur komen we in Belorado aan. Hier eten we een pelgrimsmenu en proberen hier een slaapplaats te krijgen want Heinz is moe en omdat het zo warm is vind ik het ook wel goed. We vinden een fonda, herberg, een mooie ruime kamer met 2 bedden, een aparte douche en wc. Lekker douchen en omkleden en toen gaan wandelen in het dorp. Het is hier feest, de jeugd zingt , danst en maakt muziek op het dorpsplein. Het lijkt wel carnaval. Later op de avond nog een keer gaan eten en toen naar onze slaapplaats.

Zondag 1 augustus Belorado- Melgar 98 km

Om 7 uur weer op de fiets. In het dorp feest de jeugd nog steeds en zijn erg vervelend, trekken aan je fiets, willen achterop springen en meer van die domme dingen. Maar ja, alcohol….

Het begint meteen weer met klimmen, maar het loopt heel goed . In 3 uur tijd zijn we al in Burgos. Een paar foto’s gemaakt, maar het is zondag , heel rustig in de stad en alles is gesloten dus maar doorfietsen. Het is al 28 graden, het wordt weer warm. Om half twaalf in Las Quintanillas een paar cola gedronken met een gebakje, want eten krijgen we er niet omdat het nog geen 1 uur is! Wat is dat vervelend hier met die tijden.

Dus maar weer doorfietsen , het is nu 42 graden en het is echt puffen in die hitte, zeker nu het klimwerk er weer is van enkele kilometers lang.

Op de N120 blijven doorfietsen, verkeerd gekeken en de afslag gemist. Maar dat geeft niet, die komt toch naderhand weer uit op de nederlandse route en dit is de spaanse camino die over de N120 loopt.

Om 15.00 uur zijn we in Melgar de Fernamental en we besluiten hier een hotel te zoeken, het is zo warm dat fietsen niet te doen is.

We kunnen pas om 16.00 uur een kamer krijgen, dus eten we eerst wat, drinken een fles rode wijn en gaan daarna naar de kamer. Eerst 2 uur plat , dan in bad. Heerlijk! Aankleden, in mijn dagboek schrijven en dan gaan we een wandeling maken. In het dorp op een terras bier en wijn gedronken, lekker in de avondzon die nu wel te hebben is. Daarna gaan we naar het hotel . Een slecht, doorgelegen bed, dus weer slecht geslapen.

Maandag 2 augustus Melgar_ Mansilla de las Mulas 119½ km

In regen en onweer om half acht gestart. Dat was niet prettig, dus het liep niet zo goed in het begin door regen en natuurlijk tegenwind. Naderhand kwam de zon door en toen ging het fietsen heerlijk. In Carrión de los Condes komen we weer op de nederlandse route. Vanaf Sahagún is het een brede weg langs bomen, gemakkelijk te fietsen en je hoeft geen weg te zoeken. 

Langs de weg zie je veel kruizen staan met namen van pelgrims die tijdens de tocht overleden zijn, er zijn er bij van het jaar 1999, dus nog niet zo lang geleden. Verschillenden liggen plat, alsof men ze omver geduwd heeft. 

Dit zet je toch weer tot nadenken, hoe je zo ver kunt gaat dat je het er niet levend vanaf brengt. Er gaat me hier op deze lange weg toch heel veel door mijn hoofd. Je kunt hier wel op veel plaatsen op een bankje zitten, maar dat komt omdat de voetgangers hier ook lopen op het grindpad langs het fietspad. Maar alle bankjes staan in de volle zon, niet echt uitnodigend bij 42 graden! Ik maak wel enkele foto’s van wegwijzers die hier langs het pad staan.

Alleen in de kleine dorpjes waar je door fietst zijn heel slechte straten en is het echt oppassen geblazen. Wel vaak gestopt om te drinken, eten is voor mij nu niet zo belangrijk als het zo warm is. Maar het loopt goed, dus er worden veel km gemaakt vandaag.

’s Avonds maken we weer een wandeling door het dorp, gaan lekker gebak eten met koffie, kopen een wijwatervaatje in een dorpswinkel. Joep belt nog op om te vertellen dat het met hun ook goed gaat, wel dat het zwaar fietsen is. Ook nog even met Zus gesproken die tips geeft over het afdalen in de hogere bergen. Heel lief. Om 9 uur gaan we naar het hotel, nemen er een pelgrimsmenu , een fles rode wijn en zitten op het buitenterras nog na te genieten.

Dinsdag 3 augustus Mansilla de las Mulas- Rabanal 91 km

Vandaag is onze 36ste huwelijksdag. 

Vandaag weer vroeg op pad richting Léon. Hier aangekomen te voet richting binnenstad. Alles is nog gesloten, het is er nog heel rustig en voor de kathedraal alleen wat fietsers die ook op weg zijn. Op de grond mooie goudkleurige schelpen in de voetpaden ingemetseld. Enkele foto’s gemaakt, maar je kunt altijd maar delen fotograferen, omdat de gebouwen groot en breed zijn. Dus koop ik ook ansichtkaarten van de kathedraal. Nog een foto van de pelgrim gemaakt en toen maar verder gefietst voor het erg druk wordt in de stad. In Villadangos del Paramo drinken we koffie met gebak en daarna doorgefietst naar Astorga. Ook een grote stad, de kathedraal bezichtigd en een stempel gehaald. Door het museum gewandeld en door de binnenstad en op een terrasje spaghetti carbonare gegeten. Het is hier ook heel druk, veel touristen . Over de markt gelopen en wat fruit gekocht.

Om half drie weer verder, het klimmen begint weer want we willen naar Rabanal, dan hebben we morgen nog maar de helft van de berg naar Cruz de Ferro.

Heel veel tegenwind, maar wel fijne rustige paden. We fietsen ook langs veel meer voetgangers als in het begin. Op de laatste kilometers begint het te regenen en onweer komt. Gelukkig is er in de hostal nog een kamer vrij voor ons, de laatste. De refugio’s zijn allemaal vol. Heel veel voetgangers zien we hier. Waar komen die allemaal vandaan? 

Even uitrusten op bed en dan douchen. 

Gelukkig regent het niet meer , dus we maken nog een wandeling door het dorpje en gaan dan eten. Weer het pelgrimsmenu met weer een liter rode wijn en een liter water. Daarna nog met Klaudia gebeld en toen naar bed. 

Heerlijk geslapen!

Woensdag 4 augustus Rabanal- Vega de Valcarce 76 km

Toen ik wakker werd was ik behoorlijk zenuwachtig. Weet niet waarom, maar vandaag fietsen we naar Cruz de Ferro. Eerst nog koffie gedronken, want eten kan ik niet nu. Het pad is behoorlijk stijl , dus zwaar trappen. Het is heel erg mistig, weinig zicht dus en er zijn heel veel voetgangers op paden maar 6 fietsers. Boven aangekomen heb ik veel gehuild, alsof hier mijn eindpunt was en ik het toch maar gehaald had. Dit is de plek waar ik de steen van Heinz-Dieter* wil neerleggen, die steen die de hele tocht al in de tas zit. Ik heb daar heel veel moeite mee, net alsof ik toch weer iets van hem achter moet laten,maar ik doe het toch maar. Ik gooi hem op die grote hoop die er ligt. Heinz begrijpt mijn emoties niet, denk ik.

Foto’s gemaakt en een voetganger gaat zelfs op de grond liggen om foto’s van ons te maken. 

Nu afdalen en dan aan de volgende klim beginnen, want het weer is er niet naar om hier op een bankje te gaan zitten en van het uitzicht te genieten. 

De afdaling was niet gemakkelijk, voetgangers op de weg die niet aan de kant gaan, slecht zicht, dus meer remmen als wat anders. Toch goed in El Acebo aangekomen en hier gaan we koffie drinken en een sandwich met vis eten. Hier ook een stempel gehad.

Het weer klaart op en dus aan de volgende afdaling begonnen. In Ponferrada weer pauze gemaakt, maar niet zo lang want het was erg druk in de stad. In Cacabelos nog cola gedronken en toen doorgefietst naar Villafranca. Hier maken we een langere pauze, eten een omelet en dan begint route 5, de laatste route naar Santiago. Dat is nog maar 209 km. Als alles goed gaat zijn we er dus zaterdag. Nog tot Vega de Valcarce gefietst, 16 km bergop, een klein gehucht, maar we hebben hier een pension gevonden en voor maar 15 euro kunnen we er overnachten, dus dat valt wel mee. Eerst een uurtje rusten en daarna door het dorp gewandeld. Het is aangenaam warm nu.

Het monument, het lijkt wel de hut van oom Tom, gefotografeerd, en toen espresso gaan drinken. We krijgen nog niets te eten , het is nog geen 8 uur, zeggen ze. In de dorpswinkel doen we boodschappen en hier kunnen we een sandwich eten. Dat doen we en nemen er nog eentje mee voor morgenvroeg. Daarna naar het pension en naar bed, want ik ben moe.

Donderdag 5 augustus Vega de Valcarce_ Paradela 85 km

Vanmorgen bij helder weer vertrokken, de klim naar Cebreiro. 

Heel moeilijk vandaag, ik heb problemen met de ademhaling. Het uitzicht onderweg is wel prachtig en daar geniet ik dus wel van. Stukken te voet gedaan omdat mijn longen op springen staan. Ik neem mijn noodmedicijnen en daarna gaat het beter en kan ik weer fietsen.

In Cebreiro maken we pauze, eten weer heerlijk gebak en kletsen gezellig met Italianen die hier ook pauze maken. Ik koop weer een wijwatervaatje, nu van porselein en hoop dat ik het heel thuis krijg.

Daarna naar de kerk, kaarsjes aangestoken en stempels gehaald. 

Nu verder en Heinz die weer eens eigenwijs was, gaat weer de verkeerde kant op, ik niet. Het was ook iets warmer nu, dus aangenaam fietsen.

Na de pas- Alto de Poio- aan de afdaling begonnen. Het is koud nu en het begint te regenen. Heinz zie ik nog niet, wie weet wanneer die achter me aan komt. Onderweg wordt het weer droog en warmer. Gefietst door bergkammen die helemaal verbrandt waren, je rook dit ook nog heel goed. 

In Triacastela pauze gemaakt en hier zie ik Heinz dus weer. We gaan naar Samos verder en maken hier pauze en drinken cola en koffie.

Dan de klim naar Sarria en hier gaan we eten. Een ensalada mixta en we nemen een sandwich mee voor onderweg. Door de stad gefietst, was wel eenvoudiger als in andere steden, maar wel veel verkeer. Nu dus op weg naar Portomarin. Daar is nergens geen slaapplaats meer te krijgen , dus terug naar Paradela waar we een kamer krijgen in een pension door te zeggen dat we telefonisch besteld hadden. Hier treffen we weer de Italianen, die slapen hier ook. Een mooie kamer, mooie douche en toilet. We doen de was en besluiten daarna naar Portomarin te gaan. Dit is een stadje met 1 winkelstraatje en veel auberges. Het is er ontzettend druk. In de kerk geweest, kaarsjes aangestoken, foto’s gemaakt en wat fruit voor de volgende dag gekocht. Daarna weer terug naar het pension waar we heerlijk gegeten hebben. Na 1 fles vino naar bed. Goed geslapen.

Vrijdag 6 augustus Paradela-Santiago de Compostela 105 km

Om 7 uur aan de klim van ± 14 km begonnen. De benen willen in het begin nog niet, maar in Ventas de Narón drinken we koffie, de laatste grotere hoogte voor Santiago, en dan gaat het wel weer. Het is mistig, ’t regent en het zicht is slecht. Hier zijn heel veel lopers onderweg, op onze hele route niet zo veel gezien als nu. 

De afdaling hier was een grote verschrikking. Diepe en grote gaten in de weg, voetgangers die niet aan de kant gaan, dit is niet prettig fietsen zo.

Voor Ligonde maken we nog een foto van het verweerde kruisbeeld met aan de ene kant Christus en aan de andere kant Maria met haar dode zoon. Je kunt bijna niets meer herkennen ervan. 

Na veel zweet en pijn komen we aan de N547. Hier maken we een pauze in een bushokje en besluiten daar om vandaag toch door te fietsen naar Santiago. Ik wil gewoon vandaag aankomen, en niet morgen. Waarom weet ik niet, maar de weg hier is breed, fijn asfalt en het fietsen loopt prima hier. Het is nu constant klimmem en dalen, maar de gedachte aan ons doel geeft vleugels.

In Arzúa nog gestopt en cola gedronken, vanaf hier zijn het nog maar 50 km.

Verder gefietst over de N547 en 10 km voor Santiago haalt Heinz de auto die we gehuurd hebben voor de dagen hier en om alles naar het vliegveld te kunnen vervoeren, ik doe er bijna al mijn tassen in en fiets verder naar Santiago en hij komt dan met de auto na. Ik moet het voetpad van de camino nemen met de fiets omdat de weg overgaat in autoweg waar je met de fiets dus niet op mag.

Dit stuk is zwaar, veel pittige stijgingen zitten er nog in, maar het lukt wel.

Heinz gaat de auto, die we gehuurd hebben, halen en ik doe mijn tassen er allemaal in. komen om 14.45 uur Santiago de Compostela binnen en fietsen naar de cathedraal, dat zijn nog 6 km. Daar aangekomen voel je je op de een of andere manier alleen en verlaten en ik denk zo van :is het dit nou?

Voor de cathedraal besluit ik op Heinz te wachten en tref daar Zus en Joep. 

Een hartelijk weerzien hier dan toch, fijn als er iemand is die je kent.

Heinz belt op om te zeggen dat hij een hotel voor ons gevonden heeft en mij heeft zitten zoeken en niet weet waar ik ben. Met de auto kan hij toch niet tot aan de cathedraal komen , dus ik fiets terug naar het hotel dat aan het punt ligt waar je Santiago binnenfietst.

We nemen hier dus het hotel voor 3 dagen en bellen Klaudia op om te zeggen waar we wonen.

Zij gaat voor ons de vlucht terug regelen, wij gaan eten en dan om 22.30 uur naar bed.

Zaterdag 7 augustus Santiago de Compostela

Vanmorgen naar de stad gefietst om ons postelaat op te halen . Eerst sta ik al een half uur in de verkeerde rij, maar na vragen weten we waar we moeten zijn. Om half twee hebben we eindelijk de stempel en het postelaat. 

Daarna gaan we koffie drinken en een beetje winkelen. We gaan naar de kathedraal en steken hier het meegenomen kaarsje aan, voor alle overleden kinderen, voor Rebecca en Melina, dat ze weer zullen genezen en andere intenties. Ik maak ook enkele elektrische kaarsjes aan.

Buiten aangekomen zien we Fons, Ton, weer. Wat een hartelijk weerzien, iedereen feliciteert ons, kusjes hier en daar en adressen uitgewisselt. Dit is toch heerlijk, mensen te treffen, die je onderweg ook vaak gezien hebt en die het ook af en toe moeilijk hadden. 

We gaan nog lekker op een terrasje zitten , doen nog boodschappen en gaan terug naar het hotel. Klaudia nog gebeld of alles geregeld is met de vlucht en ze belt de volgende dag terug om de vluchtgegevens door te geven.

Zondag 8 augustus

’s Morgens eerst lekker uitgebreid ontbijt gehad in het hotel. Daarna gaan we met de auto naar de kathedraal voor de mis, want het regent hard.

Gelukkig hebben we een zitplaats want het is er heel druk. 

Van de hele viering hebben we niks verstaan, er werd alleen maar Spaans gesproken. Het wierookvat was er ook niet, dat was wel een teleurstelling. 

Daarna nog een beetje rondgewandeld en ’s avonds terug naar het hotel.

Daar ontmoeten we een grote groep Belgen die ook op de fiets hier zijn. Die hebben een verzorgde fietstocht gehad, in 17 dagen hierheen, met hotelovernachtingen en bagagewagens en verzorgingsauto erbij. Heel gezellig zitten praten.

Maandag 9 augustus

Het regent nog steeds en het is maar 16 graden.

We gaan ontbijten en daarna alles inpakken en uitchecken. 

We besluiten nog een keertje naar de stad te gaan omdat ik schoenen wil kopen en een aandenken voor onze kleindochters. We zien Ton, nog langsfietsen op weg naar de bus om naar Frankrijk te reizen.

Het blijft regenen en we gaan terug naar het hotel , drinken er koffie en eten er ook nog. Daarna alles in de auto gepakt, fietsen, tassen en al en op weg naar het vliegveld. 

Daar aangekpmen zetten wij de auto op de parkeerplaats, halen er onze spullen allemaal uit en lopen naar het vliegveld. Het is er niet druk, maar om het half uur wordt er omgeroepen dat je goed op je spullen moet opletten!

Dinsdag 10 augustus