Van donderdag 4 mei t/m vrijdag 23 juni,

waarvan

woensdag 10 mei t/m dinsdag 20 juni gezamenlijk als ACSI-groep.

Donderdag 4 mei (dodenherdenking) 2006: Hilversum - Pfalzfeld, 377 km.

Gisteravond nog even op internet gekeken naar de benzineprijzen in de verschillende landen waar we doorheen zullen trekken. Nederland wint met stip voor 1 liter loodvrij 95 wordt € 1,40 gerekend, Duitsland en Italië rekenen € 1,26, in Oostenrijk ben je € 1,04 kwijt en in Griekenland betaal je slechts € 0,91. Zeker Griekenland scheelt erg veel in vergelijk met de prijzen bij de Nederlandse pompstations. Uiteindelijk bleken de benzineprijzen in Griekenland tussen de € 0,90 en € 1,10 te liggen.

Eén tot twee dagen eerder vertrokken dan oorspronkelijk de bedoeling was. We waren klaar met inpakken, het weer was geweldig, dus waarom nog langer gewacht. De Rijn stroomafwaarts gezien zijn we via Nijmegen en Venlo de linker Rijnoever gevolgd.

Op een parkeerplaats ergens voor Venlo werd ineens getoeterd en voordat we er erg in hadden zagen we een autocaravan combinatie voorbijrijden met een grote, groene ACSI-stikker. Wie dat zijn geweest is vooralsnog onduidelijk, misschien komen we daar later achter als we elkaar in Volders (Oostenrijk) treffen. We zijn volgens planning terecht gekomen op camping 'Schinderhannes' in Pfalzfeld. Globaal gezien een tiental kilometers ten zuidoosten van Koblenz. Het ene deel is bestemd voor doortrekkers, dat door heel veel Nederlanders wordt aangedaan; een hoog klompengehalte dus. Het andere deel van de camping wordt ingenomen door vaste kampeerders, waar hoofdzakelijk Duits wordt gesproken. Het sanitair is Duits-schoon en de behandeling zeer keurig en correct. Voor te late passanten is er een terreintje waar je 's nachts kunt gaan staan en waarvan de plekjes zelfs van stroom voorzien zijn. Een prachtige zonnige dag, waarbij de slaap snel opkomt. Deels door de spanning van het vertrek en de te verwachten fraaie monumenten en landschappen en deels door de drukke dagen die hier aan voorafgingen.

Vrijdag 5 mei (bevrijdingsdag): Pfalzfeld - Illertissen, 370 km. Totaal 747 km.

Vandaag weer zo'n heerlijke zonnige reisdag. We zitten nu op de camping 'Illertissen' in Illertissen onder de zuid-rook van Ulm. Toen we aankwamen was de camping nog in z'n middagslaapje en hebben we een half uurtje moeten wachten voor we het terrein opkonden. Prima plekje, goed sanitair en zoëven weer lekker gegeten. Loop ik over het terrein kom ik het echtpaar tegen, waarachter we gisteren stonden bij het inchecken op de camping in Pfalzfeld. Ik herkende niet direct de mensen, maar zag het aan de Zeeland-sticker die op hun camper was geplakt. Na een babbeltje bleken het mensen uit Breda te zijn op weg naar Kroatië. Het ‘camperen’ beviel ze als eerstejaars uitstekend. Nog wat tipjes meegegeven en tot ziens gezegd. Wat ons opvalt is dat we praktisch geen kinderen tegenkomen. Zitten we dus gewoon in het seizoen van de gepensioneerden. Heeft ook z'n voordelen. Lekker rustig op de camping en niet druk op de wegen. Tot nu toe (tegen de Oostenrijkse grens aan) nog geen files gezien. Het reizen gaat dan ook erg snel en soepel. Morgen verlaten we de 'Autobahn' en zoeken we het wat hogerop. Rijden via de Fernpass naar Volders, iets ten oosten van Innsbruck.

Zaterdag 6 mei: Illertissen - Volders, 235 km. Totaal 982 km.

Het mooie weer rijdt met ons mee. Wat is het toch prachtig om in de zon Oostenrijk binnen te rijden via de Fernpass. De Alpentoppen dragen, na afgelopen winter, nog ruim hun witte sneeuwpetjes.

Rond een uur of 2 waren we op de 'Schlosz Camping' in Volders en werden begroet door Bertie en Leen Meerveld (assistent captainechtpaar), die hier gisteren al waren aangekomen. Tevens bleek dat zij het waren geweest die ons eerder een claxongroet hadden gebracht in de buurt van Venlo. In de loop van de middag heeft het even geregend, maar nu schijnt weer volop de zon.

Mia en Henk Glim (het captainechtpaar) zijn nog niet gearriveerd. Ook de andere deelnemers zullen in de loop van de volgende dagen arriveren. Vanaf ons zitje voor de camper kijken we uit op de met sneeuwbedekte Alpentoppen, terwijl om ons heen ergens de koeien en/of schapen moeten lopen afgaande op het geklinkel van de bellen die om hun nek hangen. Wel jammer is dat ze het zwembad vergeten zijn te vullen.

Zondag 7 mei: Verblijf in Volders.

Vandaag, zoals voorgenomen, geen meter gereden. Lekker lui geweest en een beetje rondgekeken. De camping is momenteel verdeeld in drie gedeelten. Het ene deel fungeert als terrein voor de losse passanten. Het andere deel is gereserveerd voor de rallyrijders van de ANWB en het deel waar wij op staan is bestemd voor de ACSI-mensen. Vandaag kwamen alle equipes van de ANWB zo'n beetje achter elkaar binnenrijden. Zij waren gisteren al ergens in Duitsland bij elkaar gekomen. Morgen, maandag, vetrekken ze waarschijnlijk ook weer min of meer tegelijk richting hun uiteindelijke vakantiebestemming in Toscane.

Enkele ACSI-sten zijn vandaag aangekomen, terwijl we direct proberen hun namen te onthouden, wat zeker voor mij geen eenvoudige opdracht is. Het is leuk om te zien hoe onze groep een groep gaat vormen. Eerst wat aftastend, je weet namelijk nooit wat voor vlees je in de kuip hebt, terwijl er later op de dag al wat jovialer met elkaar wordt omgegaan. We moeten maar afwachten hoe zich dat verder gaat ontwikkelen.

Overigens is dit voor ons best een leuk en interessant gegeven. Gewend om alleen te reizen geeft dit misschien wel een extra dimensie aan het hele gebeuren. Vandaag het simmend geluid tussen de V-snaar en de poelies met het vet van een waxinelichtje verholpen. Een goed idee van Leen. Ik was aanvankelijk op zoek naar een stukje 'harde' zeep, maar dit werkt voorlopig ook. Lekker weer.

Maandag 8 mei: Verblijf in Volders.

Min of meer besloten zelf niet te rijden als het niet nodig is. 's Ochtends met het streekvervoer naar Innsbruck gegaan. Bij het instappen in Volders hoefden we niet te betalen, niet omdat de buschauffeur ons zo aardig vond, maar omdat de geldautomaat in de bus defect was. In de Maria Theresiastrasze op een terras in de zon een bakkie gedaan. Langs het 'Gouden Dak' gewandeld naar de Hofkirche. Een Tiroler Volkskunstmuseum met het grafmonument van Maximiliaan I (1519). De keizer zit er als bronzen beeld geknield op de witte sarcofaag, waarop in 24 reliëfs zijn daden staan uitgebeeld. Rondom staan 28 meer dan levensgrote bronzen standbeelden van Maximiliaans familieleden en voorouders. Maximiliaan ligt hier niet begraven, maar in Wiener Neustadt. Overigens is het 'Gouden Dak' (pronkloge met vergulde koperen platen) een opdracht geweest van deze Maximiliaan, die vanonder dit dak het volksvermaak/toernooien op het marktpleintje ervoor gade kon slaan.

Terug op de camping bleek er weer een aantal ACSI-sten te zijn aangekomen, waaronder ook de captain Henk en zijn vrouw Mia. Het bijhouden van de namen stellen we nu verder maar uit tot de kennismakingsavond op woensdag. Lekker weer.

Dinsdag 9 mei: Verblijf in Volders.

Vanmorgen naar Wattens gelopen om de producten en prijzen van Billa met die van de SPAR te vergelijken. De Billa wint. Het was vandaag een tamelijk regenachtige dag. Goed tegen het stof zullen we maar zeggen. Het humeur heeft er in ieder geval bij mij niet onder geleden. De groepsvorming geeft toch wel een interessant studieobject. Vanmiddag op uitnodiging van Leen op de Glühwein geweest. Het was nog lekker ook na dik een jaar 0 alcohol. Weer wat nieuwe neuzen gezien en de handen geschud. Merk wel dat bepaalde opmerkingen snel een eigen leven gaan leiden, die dan weer aangedikt van mond tot mond gaan. Morgen gaat het spel op de wagen en begint in wezen onze ACSI-reis. Er is dan ‘s middag om 3 uur een welkomstmeeting, gevolgd door een gezamenlijk diner in Volders. Het plan is ook om onze eerste was te doen, zodat we geheel schoon en 'gestreken' Italië kunnen binnentrekken.

Woensdag 10 mei: Verblijf in Volders.

Op twee afzeggers na zijn alle equipes gearriveerd. Het weer is goed opgeknapt na de regen van gisteren. Voor de camper liep vanmiddag waarschijnlijk een wezel of een hermelijn langs. Het juiste merk zullen we waarschijnlijk nooit te weten komen. Het dier liep te snel om zijn kenteken te kunnen bekijken. Tijdens de eerste welkomstmeeting vanmiddag heeft Joan zich opgeworpen om de fooienpot bij te houden en uit te betalen. Later bleek dat ze een Griekse volzin uit het hoofd moet leren, om de Grieken in hun eigen taal te kunnen bedanken. Jasas (Goede morgen, middag, avond, tot ziens enz.). We zijn direct op pad gegaan en hebben bij iedere equipe € 30 geïnd en tegelijkertijd de lijst met namen gecompleteerd. Dat is in ieder geval klaar en nu nog proberen de namen te onthouden. Ook werd tijdens deze bijeenkomst de route voor morgen uiteengezet. Eigen tempo rijden en niet voor 14.00 uur in Vicenza aankomen.

Daarna zijn we met de hele groep uit eten gegaan in een naburig restaurant. Simpel, edoch lekker gegeten. Ook de zoutlozen werden niet vergeten. Ik heb sinds ruim een jaar voor het eerst weer een biertje gedronken.

Smaakte nog lekker ook. De van te voren afgesproken fooi keurig overhandigd aan de captain en zijn vrouw, die toch het hele gebeuren nog moesten afrekenen. Weer wat meer te weten gekomen over onze medereizigers. Na een rondje voorstellen; naam, hobby's, kinderen, kleinkinderen etc. gezellig afgetafeld en terug naar de camping.

Donderdag 11 mei: Volders - Vicenza, 332 km. Totaal 1314 km.

Vandaag met schitterend weer naar camping ‘Vicenza’ bij Vicenza gereden. Het stukje Brenner was erg mooi. Later werd de omgeving weer wat vlakker en konden we behoorlijk opschieten. Toen we op de camping aankwamen was er al een andere ACSI-groep aanwezig, die onderweg is naar Slovenië. De camping hier is niet veel bijzonders, typisch een doortrekkamp pal naast de autostrada. We zijn van plan morgen behoorlijk vroeg te vertrekken, zodat we voor in de middag in Pesaro zijn en nog van het zwembad en de Adriatische Zee kunnen genieten. De route is prima uitgestippeld en alles verloopt naar wens.

Vrijdag 12 mei: Vicenza - Pésaro, 319 km. Totaal 1633 km.

Zoals voorgenomen vanmorgen om even over zeven vertrokken. Was een goed plan, want rond Bologna was er behoorlijk veel verkeer. Prachtig zonnig weer met zeer aangename temperaturen. Echt korte broeken weer. Rond een uur of half twee op de camping ‘Panorama’ in Fiorenzuola di Focara, even boven Pésaro, aangekomen. Mooie terrassencamping met een leeg ….. zwembad. We hebben vandaag zo'n beetje het mooiste plekje. Lekker rustig aan gedaan en een beetje bijgekomen van de autostrada. Iedere dag rond een uur of zes hebben we routebespreking voor de volgende dag. Het geheel werkt wat op de lachspieren, omdat elke bocht en noem maar op, wordt beschreven tot in details. We zijn dan net een klas schoolkinderen. Hoort er wel allemaal bij. Morgen een klein stukje en dan inschepen voor Griekenland. Wordt waarschijnlijk een enerverende nacht.

Zaterdag 13 mei: Pésaro - Ancona, 88 km. Totaal 1721 km.

Vanmorgen rond half tien vertrokken, bijna in colonne, en in de voormiddag verzameld op parkeerterrein nr. 8 voor inscheping op de 'Olympia Palace' van de Minoan Lines. Tot aan die tijd even rondgekeken in Ancona, een pizza gegeten en op de kade gezeten en bootjes bekeken.

Rond een uur of vier gingen we aan boord op het kampeerdek. Hilariteit alom. Gaskranen dicht; elektriciteit uit het plafond; spiegels inklappen; de boel afsluiten en verder in het restaurant en groupe gedineerd.

Zwembad aan boord was niet gevuld. Na het eten nog wat rondgekeken rond een uur of elf naar bed. Van slapen kwam echter niet veel. Hoewel er geen golfje stond lagen we toch in bed irritant te schudden door de stabilisatoren van het schip. Pracht weer.

Zondag 14 mei: Ancona - Platariá, 8 km. Totaal 1729 km.

Eigenlijk niet echt een oog dichtgedaan en rond een uur of twee 's nachts thee gezet en gedronken. Het was toch tamelijk benauwd/warm op het kampeerdek. Claustrofobische angsten, ingesloten tussen grote vrachtwagens, waren daar mede de oorzaak van.

OVERTOCHT MET DE OLYMPIA PALACE VAN ANCONA NAAR IGOUMENÍTSA.

Rond een uur of vier Griekse tijd (klok één uur vooruit) gedoucht en aan dek de dageraad afgewacht. Erg mooi. Toen het licht begon te worden waren we in de buurt van Korfu. Toch blij dat de nacht voorbij was. Rond een uur of negen (na 14 uur varen) ontscheping in Igoumenítsa en opstellen op het parkeerterrein voor het laatste stukje naar camping ‘Kalami Beach’ in Platariá. Een terrassencamping die opeens 24 caravans en campers moest huisvesten. Uiteindelijk stonden we allen op de aangewezen plek en konden we genieten van de omgeving en het ouzo welkomstdrankje. Moederdag werd 'vrouwendag' en gaan we dinsdag vieren, omdat een ANWB-groep het restaurant al had geannexeerd. Heel lekker geslapen zonder geschommel en gewiebel en ………… met de ramen open.

Maandag 15 mei: Verblijf in Platariá.

FILMPJE GRIEKSE MUZIEK.

Excursie naar de dodenrivier de Achéron, Zálongo en het klooster(tje) Dimitra, Párga en het dodenorakel van Ephyra. Vandaag begon de dag wel erg ongelukkig. Omdat ik nogal al last had van een neusverkoudheid wilde ik wat verlichtende neusspray inhaleren. Helaas nam ik echter het spuitbusje van de muggendood en spoot dat in beide neusgaten, diep opsnuivend. FOUT. Neus direct gespoeld en gewacht op de eventuele gevolgen, die gelukkig zijn uitgebleven. We zouden om half acht vertrekken voor een excursie, maar door vermeld voorval waren we iets later bij de bus.

We zijn met de bus eerst in het dal van de Achéron wezen kijken en vervolgens naar Zálongo, een monument dat herinnert aan de 60 vrouwen en kinderen van de stam der Soulioten, die zich vrijwillig van de rotsen stortten om niet in handen te komen van het leger van Ali Pasha, de wrede zetbaas van de Turken.

De vrouwen voerden een reidans uit, waarbij de laatste van de rei, bij de afgrond gekomen, zich naar beneden wierp (1802).

Het laatste stuk naar het monument bestaat uit een trap van 409 treden. Heb ze afwaarts geteld. Als afscheid van Zálongo het nonnenklooster(tje) Dimitra bekeken en heimelijk een foto gemaakt.

Voor de lunch, die we later in restaurant ‘Ostria’ in Párga (een typisch toeristenplaatsje, dat nog niet zo lang geleden een verstild vissersdorpje was) hebben gebruikt zijn we nog langs het dodenorakel van Ephyra gereden. De Grieken noemden dat ooit de stad van koning Aidoneus, maar Aidoneus is dezelfde als Hades, 'de onzichtbare', de koning van de onderwereld. Hier kwamen eeuwenlang, net als Odysseus en met hetzelfde ritueel, mensen hun doden om raad vragen.

Een kennismaking met een ongelooflijk staaltje van grof boerenbedrog dat profiteerde van het oerbesef van de mensheid dat leven en dood één geheel vormen. Het schepje van de archeologen heeft dit alles centimeter voor centimeter blootgelegd. Warm.

Om in het vervolg van dit reisverslag de vernoemde tempels en andere bezienswaardigheden beter te kunnen begrijpen volgt hieronder een beknopt overzicht van de Griekse goden en hun hiërarchie. De Griekse mythologie is letterlijk de kennis van de Griekse mythen en sagen. Dit zijn verhalen over goden, halfgoden en de interactie tussen goden en mensen. De mythologie geeft verklaringen voor het ontstaan van de wereld, de hemellichamen, de mensen, de goden, het kwaad en ziekten, natuurverschijnselen en de oerelementen aarde, water, vuur en lucht. Ze vormde de basis van het geloven en denken van de oude Grieken. Van hen is bekend dat zij pogingen hebben ondernomen om de gekende mythen uit eigen cultuur en omgeving te systematiseren en in een nieuw kleedje te steken. Daarbij werden stambomen van de gekende goden en mythische wezens opgesteld, werden oudere godheden, soms uit andere culturen zoals Anatolië en het oude Mesopotamië en Egypte, mee opgenomen en ingepast, werden ook nieuwe mythen gecreëerd om dergelijke inpassingen te verklaren. Ook oude bijna vergeten historische gebeurtenissen werden tot mythe verheven, zoals die van de Amazonen, of werden in mythevorm overgeleverd. Daardoor kreeg de mythologie in het algemeen een vernieuwde verschijningsvorm, werd zij zeer uitgebreid en bovendien erg complex.

Dinsdag 16 mei: Verblijf in Platariá.  

Rust-, was-, boodschappen- en vrouwendag. Groep wordt groep en plaatsen worden ingenomen. Een gezamenlijk Grieks diner op de camping. Joan vond vanmorgen een door een kat ‘dood’ gebeten slang. Heeft een uurtje over de afrastering gehangen, een tijdje op tafel gelegen en na het telefoontje met Jochem begon de slang ……… weer tot leven te komen. Warm.

Woensdag 17 mei: Verblijf in Platariá.

Excursie door het Pindosgebergte naar het dodenorakel van Dodóna, Ioánnina en het klooster ‘Philantropion’ op het eiland Nisí. Vanmorgen rond half zes opgestaan, omdat we voor het begin van de excursie eerst het bed wilden verschonen en de was wilden doen. Half acht stond de bus op ons te wachten en gingen we eerst op weg naar Dodóna. In Dodóna (Nekoromanteion, 8-ste eeuw BC) leefden priesters die nooit hun voeten mochten wassen en die op de grond sliepen om beter contact te hebben met de Aarde (de moedergodin Aarde) en andere onderaardse goden.

Daar woonde ook een god in een 'heilige' eik, die geen tempel had en ook geen naam. Grieken die vanuit het noorden hier binnendrongen, noemden hem Zeus. In die heilige eik 'woonde' hij niet alleen, nee, hij sprak daarin tot de mensen middels het ruisen van de bladeren en gaf antwoord op de vragen die zij hem op loden plaatjes hadden gesteld. De bronzen bekkens, die als bescherming rond de eik waren geplaatst, bromden mee met de wind en die geluiden waren ook al voorspellend. Honderdduizenden Grieken zijn hier geweest 'wier geloof in de kunst van het waarzeggen onbegrensd was'. Op de plek waar ooit de eik heeft gestaan is door een archeoloog een nieuw eikje geplant. Zittend op de trappen van het theater kijk je uit over de groene vallei naar de hellingen van de Tomaros.  Vervolgens zijn we naar Ioánnina (Ta Ioánnina) gereden, gelegen aan het Pamvótismeer, met op de achtergrond de berg Mitsikelis.

De Aslan Moskee, het huidige museum voor de volkskunst van Ioánnina, werd gebouwd in 1618 door Aslan Pasha op de resten van de verwoeste Johannes de Doperkerk. Hiermee bezegelde hij de Turkse heerschappij na een opstand, geleid door Diónisos Filósofos, te hebben neergeslagen. Bij deze moskee zijn het graf van Ali Pasha en de resten van zijn oosters paleis te vinden. Rondom de moskee bevond zich een begraafplaats. Bewijs hiervoor wordt geleverd door de vele grafzerken met Arabisch opschrift (inclusief de tulbanden). In de hoofdruimte van de moskee is de minbar te vinden, de verheven zetel waar de priester, de Oulema op het zevende niveau –trede- uit de Koran leest tijdens het gebed. In de hoek, achter een kleine deur voert een 75-treden wenteltrap omhoog naar de minaret, waar de priester, de Muezzin, vijfmaal per dag de gelovigen tot gebed roept.

Ali Pasha van Tepeleni (1744-1822) een Albanese roverhoofdman, vizier van de sultan en bondgenoot van een ieder die hem voor zijn diensten betaalde resideerde in Ioánnina.

Hij had 500 vrouwen en trouwde aan het eind van zijn 'loopbaan' met Vrossina, een meisje van rond 14 jaar. Toen de sultan genoeg kreeg van Ali stuurde hij een leger onder leiding van Hurshid Pasha, die hem in het klooster van ‘Pandeleimon’ op het eilandje Nisí, waarheen hij gevlucht was, vermoordde. Hij stuurde zijn hoofd, overdadig getooid met sieraden, tezamen met zijn harem naar de sultan. Daarna met de boot overgestoken naar het eilandje Nisí en een bezoek gebracht aan het klooster ‘Philantropion’, met mooie fresco’s.

Tot slot van deze dag het huis van Ali Pasha bezocht waar hij met zijn Vrossina woonde, totdat hij werd vermoord. Ook heeft hij ongeveer 300 jonge vrouwen in het Pamvótismeer laten verdrinken met een klontje suiker op de tong (een zoete dood). Op de camping verhuisd naar terras 2, met meer ruimte en een mooi uitzicht. Warm.

Donderdag 18 mei: Verblijf in Platariá.

Vandaag een rustdag voor de reis van morgen naar Kastráki/Kalampáka. Spulletjes gewassen, toilet geleegd, enz. enz.

Vanmorgen opgeschrikt door piepende remmen, schurende vangrailgeluiden en een paar doffe klappen.

Er was een Griekse auto vanaf de weg boven langs de camping uit de bocht gevlogen, door de vangrail heen, een stuk naar beneden gevallen net buiten de camping. Wonder boven wonder geen doden of gewonden. Warm tot heet.

Vrijdag 19 mei: Platariá - Kalambáka, 231 km. Totaal 1960 km.

Vroeg op en vroeg vertrokken; rond een uur of half acht. Er stond ons een gigantische rit te wachten en dat klopte. Over de Katarapas (1700 m) in het Pindosgebergte, 231 km bergop en bergaf zonder één recht stukje. Camping ‘Vrachos Kastráki’ in Kastráki-Kalambáka, onder de steenklompen van de Meteora ziet er op het eerste gezicht goed uit. Andermaal mogen we niet klagen over ons plaatsje. Zijn nu toch wel redelijk geserpentineerd en hangen wat in de stoelen. Nog steeds prachtig weer en het ziet er voorlopig ook goed uit. Weer vergeten het zwembad te vullen.

Zaterdag 20 mei: Verblijf in Kalambáka.

Excursie Meteora-kloosters. Vannacht een paar spatjes gehoord op de camper. Ondertussen is het weer net zo mooi als de voorgaande dagen. Facultatief met Erna en Ben naar het 'Metamorfosis, uit de 14-de eeuw, op de ‘Megálo Metéoro’ (ook wel ‘De Grote Meteoor’ genoemd, was het eerste en hoogst gelegen klooster -623 m – dat hier werd gesticht) geweest; een van de vele kloosters in het Meteora-gebied. Vanaf dit klooster een prachtig uitzicht op de omgeving en het 'Ayio Panton Varlaam’ (‘Allerheiligenklooster’ uit 1518 genoemd naar de eerste heremiet die zich in 1350 op deze rots terugtrok) en het 'Agios-Nikolaos-Anapaphsas'. Op de terugweg in Kastraki lekker koffie gedronken en boodschappen gedaan voor de 'vrije' BBQ vanavond op de camping. De ijskast vertoont wat kuren. Ook bij overige ACSI-sten blijkt de ijskast niet naar behoren te werken. Stroomuitval en/of onvoldoende voltage kan hiervan de oorzaak zijn. De ijskast overgezet op gas en verder maar afwachten.

METÉORA KLOOSTERS BIJ KALAMBÁKA, GEBOUWD ROND 1350.

Zondag 21 mei: Verblijf in Kalambáka.

Zonnige en warme rustdag.

Maandag 22 mei: Kalambáka - Kato Gatzea, 157 km. Totaal 2117 km.  

Op tijd vertrokken voor de rit naar camping 'Sikia' in Kato Gatzea op het schiereiland Pilion. Een makkelijke en snelle rit, die alleen problemen opleverde in Volos door werkzaamheden aan de weg. De stad Volos ligt aan de Pagasitische Golf aan de ene kant en grenst aan de andere kant aan het Pilio-gebergte, met zijn dichterlijke bergdorpjes. Het is een grote, moderne en dynamische stad die bovendien in één van de mooiste streken van Griekenland ligt. De urbanisatie is in volle gang en ook de haven, de derde van Griekenland, ontwikkelt zich snel.

Camping 'Sikia' in Kato Gatzea is een keurige terrassencamping geleid door twee vriendelijke dames. Welkomstdrankje ouzo.

Dinsdag 23 mei: Verblijf in Kato Gatzea.

Excursie over de Pilion. Genoemd naar de gelijknamige berg (1650 m), die in de legende beschreven wordt als de zomerse woonplaats van de twaalf goden der Olympus en de mythische streek van de Argonauten en de Kentauren, die zich helgroen en indrukwekkend verheft ten noordoosten van Volos tussen de Pagasitikos en de Egeïsche Zee.

PILION: KISSOS AGIA MARINA.

Overweldigende en adembenemende natuur. Hoge bergen, waarvan sommige 's winters dienen als skigebied (omgeving Hanai). Diepe afgronden en ongelooflijke vergezichten, dan weer over de Pagasitische Golf en dan weer over de Egeïsche Zee. De buschauffeurs die we tot nu toe hebben gehad zijn werkelijke kunstenaars en loodsen de grote bussen over smalle en zeer bergachtige trajecten naar de plaatsen waarheen ze moeten.

Vanaf de camping in Kato Gatzea naar Tsagkaráda, eenverrukkelijk bergdorp op beboste hellingen. Op het dorpsplein staat de grootste en oudste (1000 jaar) plataan in Griekenland. Vervolgens naar de ‘Agia Marina’ in Kissos en naar Agios Ioánnis aan de Egeïsche Zee om de lunch te gebruiken.

Na de lunch via Zagora, Hanai (wintersportgebied) en Portariá naar Makrinítsa. Hier staan veel gerestaureerde herenhuizen met een wijds uitzicht over de havenstad Volos. Uiteindelijk via Volos weer terug naar Kato Gatzea. Onderweg een korte stop gemaakt in Anilio (staat niet of nauwelijks op een kaart), waar 'women of the agricultural team' vruchten, zoals sinaasappels, kersen, olijven en appels koken en gekonfijt inpotten. Een zeer zoete lekkernij. Bewondering voor de Griekse chauffeur die op een rustige en behendige manier zijn bus, van Duitse origine, over de vaak te smalle wegen moet manoeuvreren. Ook de informatieve en gezellige Grieks sprekende Belgische gids droeg bij tot een prima dag. Warm.

Woensdag 24 mei: Verblijf in Kato Gatzea.

Zonnige en warme rustdag. 's Avonds gezamenlijk diner met Bouzouki-muziek; zittend op een terras met uitzicht over zee.

Donderdag 25 mei: Kato Gatzea - Delphi, 248 km. Totaal 2365 km.

Op tijd vertrokken en via Volos en de snelweg naar Thermopylae (naam van de vroegere koning van Spartí) gereden.

De weg naar Athene kruist ten oosten van Lamía de Pas van Thermopylae. Hier trad in 480 BC een leger van ongeveer 7000 man onder bevel van Leonidas I van Sparta een Perzisch leger tegemoet, dat volgens Herodotus uit 2.641.610 soldaten bestond. Hoewel Leonidas de pas een aantal dagen kon verdedigen, slaagden de Perzen erin een doorbraak te forceren; ze vielen de Grieken in de rug aan.

Slechts twee Griekse soldaten overleefden de slag, waarna heel centraal Griekenland, inclusief Athene in handen van de Perzen viel. De Perzische landmacht werd uiteindelijk door Athene en haar bondgenoten verslagen in de slag bij Plataiaí in 479 BC. Tegenover het monument (1955) liggen de warme zwavelhoudende bronnen, die helaas niet meer in exploitatie waren. Thermopylae ('warme bronnen') ontleent hieraan zijn naam. Vervolgens via een schitterende route, inclusief de Drosochóripas (850 m), naar camping 'Delphi' in Delphi gereden. Adembenemend uitzicht vanaf de camping over het landschap en in de verte het meer van Korinthe. Het zwembad is gevuld en zalig van temperatuur. Welkomstdrankje tsipouro met olijven uit eigen ‘tuin ‘. Warm.

Vrijdag 26 mei: Verblijf in Delphi.

Vandaag met Erna en Ben carpoolend naar Osios Loúkas gereden, waar het klooster te vinden is met dezelfde naam, fraai gelegen in een boomgaard en Dístimo.

Dit klooster, gewijd aan de kluizenaar en genezer Heilige Lucas, is in architectonisch opzicht één van de belangrijkste middeleeuwse gebouwen van Griekenland. Keizer Romanós liet het klooster rond 1011 bouwen als uitbreiding van een vroegere kerk uit 944. De achthoekige stijl van de hoofdkerk werd een kenmerk van de laatbyzantijnse kerkarchitectuur, terwijl de mozaïeken in het interieur de Byzantijnse kunst tot haar laatste grote periode verhieven. Ten tijde van het Osmaanse Rijk was Osios Loukás het toneel van veel strijd. In 1821 betuigde bisschop Isaias hier zijn steun aan de Griekse vrijheidsstrijders. Op de terugweg naar de camping langs Dístomo gereden, waar een monument staat dat herinnert aan de vreselijkste dag uit het bestaan van het dorp. De Duitsers stormden er in 1944 binnen, woedend om een daad van het verzet. Ze forceerden deur na deur en schoten de bewoners van elk huis dood, van pasgeborenen tot hoogbejaarden. Dístomo is één van de vele dorpen waar zoiets gebeurde. Het monument vertelt het verhaal op ontroerende wijze. Warm.

Zaterdag 27 mei: Verblijf in Delphi.

Bezoek aan Delphi. Eerst het museum bezocht en daarna het heiligdom van Apollo.

De eerste opgravingen in Delphi begonnen in 1892, waarbij een veel groter terrein werd blootgelegd dan nu zichtbaar is. Delphi is beroemd om zijn Apollo-heiligdom, maar er was ook een heiligdom gewijd aan de godin Athene. De Athene-tempel bevindt binnen een tweede omheining in het zuiden; daar staat ook de tholos. Ten noorden van het theater ligt het stadion waar de Pythische Spelen plaatsvonden. Heet.

Woensdag 31 mei: Verblijf in Korinthe.

FILMPJE KANAAL VAN KORINTHE.

Excursie door het Kanaal van Korinthe. Ter hoogte van Loutráki, aan de Golf van Korinthe, zijn we aan boord gegaan van de ‘Alpha II’ en gewacht tot het kanaal werd vrijgegeven voor de pleziervaart.

Het kanaal doorgevaren en weer op open zee de boot gedraaid en weer door het kanaal terug. Mocht van de kapitein ook even het roer in handen nemen. Lekker tochtje en door de zeewind niet TE warm.

Donderdag 1 juni: Verblijf in Korinthe.

 Excursie naar Mycene, schathuis van Atreus, Náfplio, lunch aan de kust in de buurt van Náfplio en naar het Epidaurus met het museum en asclepios (ziekenhuis).

Warm tot zeer warm; 42 graden C. 's Avonds de vriendschappelijke wedstrijd tussen Nederland-Mexico 2-1.

Vrijdag 2 juni: Verblijf in Korinthe.

Rust- en wasdag. Het blijft warm.

Zaterdag 3 juni: Verblijf in Korinthe.

Excursie Athene. Eerst de Acropolis bezocht en daarna de aflossing van de wacht. Na de lunch het Nationaal Archeologisch Museum. Heet.

FILMPJE ATHENE AFLOSSING VAN DE WACHT.

ACROPOLIS.

Zondag 4 juni: Verblijf in Korinthe.

Excursie naar het museum van Antiek Korinthe en vervolgens naar de Akrokorinth, de berg waar godin Aphrodite werd vereerd. Op de terugweg over de brug van het Kanaal van Korinthe en langs de supermarkt (AB). Heet.

Woensdag 7 juni: Verblijf in Githeon.

FILMPJE  RONDRIT MÁNI.

Excursie met Erna en Ben over de Máni-binnen. Onderweg genoten van het overweldigende landschap met weidse uitzichten. Schitterende halfslapende haventjes. Marktje bezocht en een akrokérama van de gevleugelde god Hermes gekocht. Op de zuidpunt, bij Kaap Taínaro, heerlijk gegeten aan een soort baai. Prachtig, maar wel heel erg warm. ’s Avonds Griekse muziek.

Donderdag 8 juni: Verblijf in Githeon.

Vanmorgen klaagde Joan over flinke oorpijn. We zijn per taxi naar een ‘Health Center’ in Githeon geweest. De dokter constateerde ‘mushrooms’, paddestoelen, een schimmelinfectie die waarschijnlijk in het zwembad van Delphi is opgelopen. Van de dokter naar de apotheek gelopen, het recept opgehaald (€ 3) en weer met de taxi terug naar de camping. Na 5 dagen moet de infectie over zijn en de pijn weg. We zullen zien. Hete rustdag.

Vrijdag 9 juni: Githeon - Foinikoúnta, 186 km. Totaal 3024 km.

Routedag Githeon – Foinikoúnta naar camping ‘Ammos’. Weer zo'n prachtige route, langs Spárti, door het Táygetosgebergte, langs de Langadakakloof en over de pas bij Lagkádas (1350 m). Vervolgens over Kalamáta naar de eerste vinger van de Peloponnesos. Het weer blijft onveranderd ‘te’ mooi.

Zaterdag 10 juni: Verblijf in Foinikoúnta.

Rust- en stranddag. Boodschappen gedaan bij een winkelcomplex in ‘the middle of nowhere’ langs de doorgaande route. Heet.

Zondag 11 juni: Verblijf in Foinikoúnta.

Rust- en stranddag. In de ochtend competitie ‘jeu de boules’ georganiseerd en 's middags naar Nederland – Servië Montenegro 1–0 gekeken. Uitgedost in het Oranje.

Maandag 12 juni: Foinikoúnta - Olympía, 160 km. Totaal 3184 km.

Routedag Foinikoúnta – Olympía naar camping ‘Diana’. Een gezellige terrassencamping, waarbij het moeilijk manoeuvreren is om op je bestemde plek te komen. Dit zeker voor de auto’s met caravan. Het zwembad is gevuld, maar tamelijk fris. Onderweg een stop gemaakt bij het paleis van koning Nestor. Aanvankelijk bewolkt, later knapte het op. Warm.

Dinsdag 13 juni: Verblijf in Olympía.

Bezoek Olympiá museum en antiek Olympiá. Nog steeds erg warm.

OLYMPIÁ.

Woensdag 14 juni: Verblijf in Olympía.

Rustdag en winkelen. Het ‘moderne’ Olympiá bestaat uit niet veel meer dan één lange straat, waarlangs de souvenirwinkels, de goudsmeden en de tavernes zich aanéén rijgen. Als je rustig loopt te shoppen word je min of meer de winkel binnen gepraat. Niet op een irritante manier, maar soms toch wel vervelend. Vanaf de camping slechts 5 minuten bergafwaarts lopend. Vriendelijke mensen van de camping, waarvan de vrouw een liefhebster is van Paverotti. Heet.

Donderdag 15 juni: Olympía - Kato Alissós, 131 km. Totaal 3315 km.

Routedag Olympiá – Kato Alissós naar camping ‘Kato Alissós’, met een ommetje naar Loutrá Kyllínis op zoek naar een thermaalbad. Wel een bad gevonden, maar niet meer in bedrijf. Het baden blijkt hier geïntegreerd te zijn in hotels, die daarvoor speciaal zijn ingericht. Dit is echter niet onze bedoeling.

Vrijdag 16 juni: Verblijf in Kato Alissós.

Bezoek aan de Moní Megá Spílaio (klooster), het dorp Kalávryta, het vrijheidsstandbeeld van Germanós, de bisschop van Patrá, het Aya Lávra (klooster open na 16.00 uur) en tenslotte met het treintje van Kalávryta terug naar Diakoftó. Nabij Kalávryta staat een herdenkingsmonument, dat herinnert aan de plaats waar op 13 december 1943, 1435 jongens en mannen van 14 jaar en ouder door de Duitsers zijn gefusilleerd. In het bijbehorende kapelletje brandt voor iedere dode een lampje. In Kalávryta een bijzondere kerk bezocht met twee torens. Op iedere toren is een klok. Eén van de klokken, in de linker toren, is op 14.32 uur stil blijven staan, toen de jongens en mannen op de naburige heuvel werden doodgeschoten.

Nederland – Ivoorkust 2-1. Met deze uitslag plaatst Nederland zich sowieso samen met Argentinië voor de volgende ronde.

Zaterdag 17 juni: Verblijf in Kato Alissós.

Bezoek dorpje, inkopen en marktbezoek en gereedmaken voor de afscheidsavond met folklore. Iedereen werd op deze avond bedankt voor hetgeen hij of zij tijdens deze reis had betekend voor de groep. Heet.

Zondag 18 juni: Kato Alissós - Pátras, 5 km. Totaal 3320 km.

 Rustdag en 's avonds inschepen rond 23.00 uur plaatselijke tijd. Lang moeten wachten alvorens iedereen aan boord was. Vanwege de hitte en het gedreun van het schip niet geslapen.

Maandag 19 juni: Adriatische Zee.

Verblijf aan boord en een afscheidsdiner. Vreselijk heet. Zitten, stukje lopen, wat drinken, weer zitten en weer …… In de loop van de avond nog wat gezelligheid met een groep Grieken, die een paar dagen naar Venetië gingen. ’s Nachts geen oog dicht gedaan. Te warm, te benauwd en een claustrofobische omgeving.

Dinsdag 20 juni: Venetië - Kranebitten, 404 km. Totaal 3724 km.

Aankomst Venetië rond 09.00 uur plaatselijke tijd (30 uur varen). Vanaf het schip ‘Pasiphae Palace’ van de Minoan Lines, varend op het ‘Canale Grande’, een fantastisch uitzicht op Venetië.

AANKOMST VENETIË.

Als een miniatuurstadje ontplooit Venetië zich bij het varen door het kanaal. Na het ontschepen rond een uur of 10, door het havengebied en over de ‘Ponte della Liberta’ naar het vasteland. Daarna flink doorgereden over de autostrada en de Brennerpas naar Kranebitten (bij Innsbrück). Heerlijk om na twee maanden weer zonder groep te zijn. Geen rekening houden met enz. Gezellig Engels gesproken met vier jongelui uit Nieuw Zeeland. Is weer eens wat anders dan hakkelen in het Grieks. Zalig geslapen vanwege de normale temperaturen.

Woensdag 21 juni: Kranebitten - Buxheim, 190 km. Totaal 3914 km.

Naar Buxheim gereden bij Memmingen (Duitsland). Onderweg in Heiterwang (Oostenrijk) voor de Duitse grens geconstateerd dat er iets in de cabine lekte. In Reutte, 8 km verderop, naar garage geweest voor, wat bleek, een lekkend ventiel van de interieurverwarming. Uiteindelijk provisorisch gemaakt, omdat onderdelen lang op zich zouden laten wachten.

Nederland-Argentinië 0 – 0. Geheel alleen voor een zeer groot scherm, nippend aan een lekker koel biertje, heerlijk zitten kijken

Donderdag 22 juni: Buxheim - Wassenach, 470 km. Totaal 4384 km.

Flinke rit gemaakt onder goede omstandigheden. De Duitse Autobahn was prima berijdbaar en niet druk. Ruik honk. Van Buxheim naar Wassenach am Laacher See (Eiffel). Mooie camping aan de Laacher See, met een ingewikkeld douchesysteem.

Vrijdag 23 juni: Wassenach - Hilversum, 335 km. Totaal 4719 km.