Aangepast op donderdag 15 september 2011.

 

 

 

 Midden Europa.

ROUTE 2010.

KLIK HIERONDER OP DE VLAGGEN VOOR FOTO'S.

 

 

De vlaggen.

De vlag van Duitsland (Duits: Flagge der Bundesrepublik Deutschland of Bundesflagge) is een horizontale driekleur van zwart (boven), rood en goud. In zijn huidige vorm werd de vlag in 1919 aangenomen, in 1933 afgeschaft en in 1949 weer in gebruik genomen als nationale vlag van de Bondsrepubliek Duitsland.

De kleuren zwart, rood en geel hebben in de geschiedenis van Duitsland een belangrijke rol gespeeld. Tegenwoordig worden de kleuren geassocieerd met de Duitse democratie die na de Tweede Wereldoorlog is opgebloeid, waarmee ze als republikeins-democratische kleuren worden afgezet tegen het zwart-wit-rood van het Duitse Rijk en nazi-Duitsland. Volgens de Duitse Bondsdag staan de kleuren voor de Duitse eenheid in vrijheid. Zij symboliseren niet alleen de vrijheid van Duitsland, maar ook de persoonlijke vrijheid van de Duitsers.

De vlag van Polen wordt gebruikt sinds het begin van de 20e eeuw. De vlag bevat twee gelijke horizontale banden in de kleuren wit (boven) en rood. De Poolse "Dag van de Vlag" wordt sinds 2004 gevierd op 2 mei. Deze dag is echter geen vrije dag. De Poolse vlag heeft geen specifieke symboliek anders dan dat ze het Poolse volk en land symboliseert. De reden hiervoor is dat de vlag is gebaseerd op de middeleeuwse Poolse wapens en banieren en dus de historische Poolse kleuren vertegenwoordigt.

De vlag van Slowakije bestaat uit drie gelijke horizontale banen in de kleuren wit (boven), blauw en rood. In de bovenhoek aan de hijskant staat het wapenschild van Slowakije afgebeeld, gecentreerd tussen de witte en rode baan. De vlag is in gebruik sinds 3 september 1992.

De kleuren van de vlag zijn (in de gebruikte volgorde) sinds halverwege de 19e eeuw de Slowaakse kleuren en staan derhalve voor de eenheid van het Slowaakse volk. Daarnaast zijn de drie kleuren de Panslavische kleuren, waarmee ze de Slavische aard van het Slowaakse volk symboliseren. Het wapenschild is een oud-Gotisch schild. Het toont drie blauwe heuvels tegen een rode achtergrond. Op de middelste heuvel staat een zilveren Patriarchenkruis. De heuvels symboliseren de Tatra, de Fatra (beide in Slowakije) en de Mátra (in Hongarije), drie bergketens in het noorden van het voormalige Koninkrijk Hongarije.

De vlag van Hongarije is een horizontale driekleur in de kleuren rood, wit en groen. In de staatsversie van de vlag staat in het midden het wapen van Hongarije, terwijl de oorlogsversie het wapen op een wit veld boven twee takken met een gedecoreerde rand toont. In deze vorm is de vlag officieel in gebruik sinds 1957, maar het rood-wit-groen speelt al veel langer een belangrijke symbolische rol in Hongarije. De vlag is afgeleid van de vlag die door de vrijheidsbeweging van 1848-1849 gebruikt werd. Deze beweging pleitte voor het afschaffen van de Habsburgse monarchie en het oprichten van een Hongaarse republiek. De driekleur werd destijds gebaseerd op de Franse vlag en de ideeën van de Franse Revolutie, waarbij de kleuren rood, groen en wit uit het toenmalige wapen van Hongarije werden gehaald.

De Hongaarse vlag heeft zijn oorsprong dus in de republikeinse beweging uit de 19e eeuw (via de vorm van de driekleur) en in het middeleeuwse Hongarije (via de kleuren rood, wit en groen). Folklore uit de Romantiek gaf elke kleur een symbolische betekenis: rood staat voor kracht, wit voor geloof en groen voor hoop. Anderen zagen rood als symbool van voor het vaderland gevloeide bloed, wit als kleur van de vrijheid en groen als verwijzing naar de Hongaarse grond.

De vlag van Oostenrijk heeft drie gelijke horizontale banden in de kleuren rood, wit en rood.

Samen met de Deense vlag behoort de Oostenrijkse vlag tot de oudste nationale vlagontwerpen van de wereld. Volgens een legende werd de vlag uitgevonden door Hertog Leopold V van Oostenrijk (1157-1194) en bedacht tijdens een woeste strijd ten tijde van de Kruistochten. Na de Slag van Acre was zijn witte kledij volledig doorweekt in bloed, maar toen hij zijn riem verwijderde was de textiel daaronder nog wit. Hij vond dit zo'n bijzonder gezicht dat hij de vlag van Oostenrijk liet maken naar dit ontwerp. In feite werd de vlag in de dertiende eeuw ontworpen door Hertog Frederik II van Oostenrijk (1210-1246), uit het huis Babenberg. Frederick streefde voor het Aartshertogdom Oostenrijk naar grotere onafhankelijkheid van de keizer van het Heilige Roomse Rijk. De huidige vlag is sinds eind 1918 in gebruik, aangezien de vlag van Oostenrijk-Hongarije zwart-geel was. Het rood-wit-rood was wel een onderdeel van de civiele vlag van Oostenrijk-Hongarije en vormde (met wapen) ook de handels- en oorlogsvlag van dit verdwenen keizerrijk. Met de stichting van Deutschösterreich na de Eerste Wereldoorlog werd de rood-wit-rode vlag officieel aangenomen; deze bleef na de stichting van Oostenrijk als voortzetting van Deutschösterreich in gebruik.

De vlag van Tsjechië is dezelfde vlag als die van het voormalige Tsjecho-Slowakije. Toen dit land op 1 januari 1993 werd opgesplitst in Tsjechië en Slowakije, bleef Tsjechië de oude vlag gebruiken, terwijl Slowakije een eigen vlag aannam.

De Tsjechische vlag dateert uit de Tsjecho-Slowaakse tijd. In de eerste versie (1918) ontbrak de blauwe driehoek en waren dus alleen de witte en rode baan aanwezig. Deze kleuren zijn afgeleid van het wapen van Bohemen (een zilveren leeuw op een rood veld). Na twee jaar werd een blauwe driehoek toegevoegd als verwijzing naar Slowakije en als onderscheidingskenmerk van de vlag. Sinds de Tsjechische onafhankelijkheid in 1993 wordt de blauwe driehoek gezien als een symbool van Moravië, aangezien het Moravische wapen een rood-wit geblokte adelaar op een blauwe achtergrond is. De kleuren wit, rood en blauw zijn de pan-Slavische kleuren.
 
       

Vakantie midden Europa 2010.

Van dinsdag 11 mei t/m zaterdag 26 juni,

waarvan woensdag 12 mei t/m donderdag 24 juni gezamenlijk met Suus en Hans.

Dinsdag 11 mei: 410 km, totaal 410 km Hilversum-Uetze.

Van 10.00 tot 16.00 uur op de snelweg gezeten. Geen files, maar wel redelijk druk. Zagen, voor ingewijden, 'Hansworst' bij Bad Oeynhausen. Regelmatig gestopt bij een temperatuur van rond de 11 graden. Gelukkig onderweg geen regen. Uetze binnenrijden, gevoelsmatig de weg volgen en dan vragen naar de camping. Rechtdoor en 'bei Ampel links Richtung Burgdorf und weiterhin ist der Zeltplatz beschildet'. Dat was duidelijk en we waren er ook in geen tijd.  Staan met de camper op het 'HASENKAMP' met veel konijnen en geen hazen. Als de konijnen het haasje zijn, dan klopt de beschrijving. De camping is mooi en ruim van opzet. Naast vele vaste plaatsen zijn er ook een groot aantal passantenplaatsen rond het meer gedrapeerd, waar wij een half jaar geleden hebben gestaan. Ook nu is het praktisch uitgestorven. Genieten van de rust en de vogelgeluidjes. Klaas Vaak komt waarschijnlijk zeer snel. Rond 20.00 uur deed Klaas zijn werk.

Woensdag 12 mei: 266 km, totaal 676 km Uetze-Berlin/Kladow.

Hoewel we wat later wilden vertrekken om niet voor de campingpoort van Kladow te hoeven wachten i.v.m. Mittagruhe, waren we toch al om 09.00 uur op pad. Redelijk vroeg wakker door de vorige korte avond. Mooie, vasthoudende kevers gezien bij de afwasruimte. Rustig aan gedaan; eerst getankt bij het benzinestation dat we gisteren zagen. Was wel in één nacht de benzineprijs met 4 cent verhoogd. Als je alles van te voren weet, enz. Onderweg bij Helmstedt/Marienborn de 'Gedenkstätte Deutsche Teilung Marienborn' bezocht. De voormalige grens tussen Oost- en West Duitsland, die tot 1990 heeft gefunctioneerd.

HELMSTEDT/MARIENBORN, VOORMALIGE GRENSOVERGANG TUSSEN OOST- EN WEST DUITSLAND.

Ondanks een aantal verdere stops waren om 14.30 uur bij de camping en zouden we nog een half uur hebben moeten wachten. Zien we Hans ook wachtend bij de ingang (was de sleutel vergeten). De meisjes van Hans (vrouw en schoonzus) waren Berlin in en Hans was naar het Luftwaffen-museum geweest. Een aardige meneer heeft het hek voor de voetgangers opengemaakt en zo konden we het terrein op en hebben we bij de caravan van Suus en Hans kopjes thee gedronken. Rond 15.00 uur de camper opgehaald en gestationeerd tegenover Suus en Hans. Nu (16.00 uur) is Hans de meisjes ophalen, die aan het terugkomen zijn uit de stad. Hebben gebeld dat ze bij de Aldi op verder vervoer wachten. Gezellig weerzien met thee, wijn en biertje. Wat heen en weer kletsen, eten en …… weer op tijd naar bed. Het is vandaag redelijk tot lekker droog weer met een graad of 18. 

Donderdag 13 mei: verblijf Berlin/Kladow.

Goed en lang geslapen. Zijn naar Berlin geweest met de bus van 09.28 uur, vervolgens in Spandau de verkeerde metro genomen en uiteindelijk via een omweg terecht gekomen bij het Neues Museum. Eerst kaartjes kopen en daarna om 12.30 uur groepsgewijs naar binnen. Veel Schliemann gezien en het beeld van Nefertiti, met prachtige originele kleuren. Was ondertussen te laat geworden om ook nog een bezoek te brengen aan de 'Berliner Unterwelten'. Via de Straszenbahn terug naar Kladow en vandaar weer met de bus naar de camping. In Berlin veel feestvreugde gezien en wandelende

FILMPJE BERLIJN.

Duitsers met biertjes in de hand. Drinkende jongeren met een verrijdbare tap in de metro. Het leek wel of iedereen ergens een biertje vandaan kon toveren, dat ook tijdens het openbaar vervoer werd genuttigd. Het is vandaag hemelvaartsdag, dat in Berlin en omgeving gelijk wordt gevierd met de 'Herrentag' een soort Duitse vaderdag, wat het rijkelijke biergebruik verklaart. Omdat Jezus zweverig opsteeg, vonden de Duitse mannen dat ze op deze dag ook wel wat zweverig mochten zijn. Omdat ze niet vanzelf kunnen opstijgen, gebruiken ze alcohol in plaats van thermiek. Fris weer rond een graad of 14. Naaste buren gekregen, die maar heen en weer bleven rijden om TV-ontvangst te kunnen bewerkstelligen. Uiteindelijk zijn ze maar blijven staan en kunnen ze vanavond niet naar de TV kijken.

Vrijdag 14 mei: verblijf Berlin/Kladow.

Vandaag met z'n vijven naar Berlin. Eerst met de auto richting Kladow, daar op de bus gestapt naar centrum Berlin en vervolgens met een S naar de 'Neue Synagoge Berlin'.

NEFERTITI.

Voor het bezoek koffie gedronken. Een indrukwekkende synagoge, waarvan alleen de voorzijde is blijven staan tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tijdens deze oorlog is de synagoge door de Duitsers in brand gestoken. Na dit bezoek weer middels de S naar herstelde en heringerichte Duitse schuilkelders geweest.

Op deze manier krijg je toch een betere indruk hoe één en ander heeft plaatsgevonden tijdens het bombarderen van Berlijn. Na de indrukken te hebben verwerkt in Berlijn een broodje minder gezond gegeten en weer met de S terug naar een Aldi in Kladow. Wat geshopt en met boodschappen en al terug naar de camping. Een feestdrankje gedronken ter ere van de jarige Suus. Uitsmijtertje gegeten en na het eten koffie met gebak van de 75-jarige.

Zaterdag 15 mei: 283 km, totaal 959 km Berlin-Görlitz/Hagenwerder.

Vannacht flink geregend en ook nog een paar uur in de vroege ochtend. Marian is door Suus en Hans in Berlin op de trein gezet, terwijl wij ondertussen zijn vertrokken naar Görlitz, of liever gezegd een camping nabij Hagenwerder ten zuiden van Görlitz. Aanvankelijk regenachtig en koud. In de middag wat droger en een graad of 11. Volgens de weersverwachtingen hebben we het ergste nu wel gehad en wordt het stilaan beter. We staan met vijf caravans op een grasveldje aan de rand van een meer. Met zonneschijn is de omgeving prima, maar zonder zon is het een stuk troostelozer. De camping is er één uit de losse pols. Je zoekt maar een plekje, prikt de stroomkabel erin en ergens zal er ook nog wel een waterkraantje zijn. Het sanitair bevindt zich bij de ingang en is in noodgevallen te ver weg 'om het nog te halen'. Volgens Duitse kenners niet echt een Duitse camping. Als je Marokko, Turkije en België gewend bent, kom je hier zeker mee weg. Bij aankomst toch nog even buiten gezeten, maar weldra naar binnen en kacheltje aan. Lekker Thaďs gegeten en nu wat bij de kachel zitten lezen of iets anders. Gelezen wat morgen te bezichtigen valt in Görlitz en dat is zeker de moeite waard in een stadje dat meer dan duizend jaar oud is. 

Zondag 16 mei: 77 km, totaal 1036 km Görlitz/Hagenwerder-Cieplice/Jelenia Góra.

Vanmorgen de mooie stad Görlitz bezocht. De stad wordt gescheiden door de rivier de Neisze. Aan de oostzijde van de rivier het Poolse stadsdeel Zgorzelec en aan de westzijde het Duitse Görlitz.

RAADHUISTRAP IN GÖRLITZ.

Nu, na het opheffen van alle grensformaliteiten, zijn beide helften verbonden door een voetgangersbrug en kun je vrij heen en weer wandelen tussen Duitsland en Polen. Na dit bezoek zijn we, zonder enkele vorm van grenscontrole, doorgereden naar Jelenia Góra in Polen. Enerzijds vanwege de beperkte accomodatie op de camping in Hagenwerder en anderzijds vanwege de kou, terwijl we ook wisten dat de camping in Jelenia Góra beter toegerust is. Een alleraardigst ontvangst door Peter van Kinderen, de eigenaar of uitbater, die ons uitnodigde voor een wodkaatje.

 

Maandag 17 mei: verblijf Cieplice/Jelenia Góra. 

Vanmorgen naar Jelenia Góra voor boodschappen. Eerst pinnen, daarna de markt voor goedkope Poolse sigaretjes en in het historisch centrum van Jelenia aan de koffie. Na een bezoek aan Carrefour en het tankstation terug naar de camping. Bezig geweest met de accu van Hans, terwijl de meisjes de was hebben gedaan. Het is buiten gevoelsmatig ietsjes aangenamer. Polen zijn niet afspraak zeker. Doen wel hun best, maar hun gedachtegang is anders.

Dinsdag 18 mei: verblijf Cieplice/Jelenia Góra.

Vandaag met z'n vieren de omgeving afgestruind. Via Piechowice, waar we de winkel van de gesloten kristalfabriek hebben bezocht en hotel Las met lekkere koffie, naar het kuuroord Szklarska Poręba aan de voet van het Karkonosze-gebergte. Ook Szklarska staat bekend om zijn kristallen voorwerpen. Aanvankelijk waren we van plan om met de stoeltjeslift naar boven te gaan, maar hebben hier vanaf gezien vanwege het weer.

DEZE HOUTEN ROMAANSE VANGKIRCHE, IS IN 1842 GEKOCHT VAN HET PLAATSJE VANG IN NOORWEGEN EN IN DE BUURT VAN kARPACS WEER GEMONTEERD.

Van Szklarska naar Karpacs om het bekende houten Wangkerkje te bekijken. Dit houten Romaanse kerkje, is in 1842-1844 gekocht van het plaatsje Vang in Noorwegen, waar het is gedemonteerd, vervolgens verscheept en in Karpacs weer opgebouwd. Op de terugweg naar de camping onderweg lekkere goulashsoep gegeten om wat warm te worden.

 

Woensdag 19 mei. verblijf Cieplice/Jelenia Góra.

Zu vier naar de burcht in Czocha. Na vreemde problemen met de parkeerwachter uiteindelijk de burcht bezocht met een privé rondleiding. Na Czocha, via de goulashsoep terug naar het centrum van Cieplice om de kerk te bezoeken, die gesloten was, en te pinnen om af te rekenen met de camping in Cieplice. Na het vereffenen van de rekening, voorbereidingen getroffen voor de etappe van morgen naar Wrocław.

De geschiedenis van de burcht Czocha.

Burcht Czoch (zamek Czocha) is één van de belangrijkste toeristenattracties van Silezië. Het ligt schilderachtig op de oever van het Leśniańskie-meer en is over een afstand van kilometers in de omtrek al zichtbaar.

 

De burcht Czocha werd in de 13-de eeuw uit brokstukken graniet en steen, op initiatief van de Tsjechische koning WacŁaw ll (1300-1305), opgetrokken. De bouw van de burcht moest de grens van het Tsjechische grondgebied beschermen. De grens liep langs de rivier de Queis. Hier, waar nu de burcht staat, was Tsjechisch grondgebied en aan de andere kant van de rivier het land van de Piasten, Polen.

ZAMEK CZOCHA TOEGANG.

In 1315 trouwde de Poolse prins Henryk l met Agnieszka, de koninklijke dochter van WacŁaw ll en verkreeg daardoor de burcht als huwelijksschat en ook het grondgebied daar omheen.

Vanaf 1420 behoorde de burcht aan de magnaat en raadgever van de keizer Hartung van Klüx. Tijdens zijn lange afwezigheid werd de burcht door de Hussieten, genoemd naar Johannes Hus, ingenomen.

Langzamerhand verloor de burcht de functie van vesting en werd het een verblijfplaats van ridderfamilies.

DE RIDDERZAAL.

In 1453 werd de burcht overgenomen door Kasper von Nostitz, de grondlegger van een 250 jaar durende dynastie.

In 1703 kocht Johann Hartwig von Üchtritz de burcht. Voor 53.000 Taler, een zilveren munt die gedurende 100 jaar in vrijwel geheel Europa werd gebruikt, verkreeg hij het recht een grondgebied met nalatenschap te stichten.

EEN SLAAPVERTREK.

Het einde van de pracht van de burcht vond plaats in het jaar 1793. In de nacht van 17 op 18 augustus veranderde een reusachtige brand de burcht in een ruďne. De daken verbrandden, de toren met de drie klokken, de gemeubileerde kamers, de rijke, uitgebreide bibliotheek, het archief en de vele kunstverzamelingen. Één jaar na de catastrofe begonnen de eigenaren met de wederopbouw, die 5 jaar duurde.

Aan het begin van de 20-ste eeuw, in 1909, werd de burcht gekocht door Ernst Gütschow, algemeen directeur van de tabaksfabriek 'Jasmatzi Werke' te Dresden. In opdracht van Gütschow werd de burcht door professor Bodo Ebhardt uit Berlijn verbouwd. Tijdens deze verbouwing werden de binnenruimtes gemoderniseerd. Ernst Gütschow woonde tot februari 1945 in de burcht, waarna hij naar Dresden verhuisde en later naar Bad Wildungen in West Duitsland.

BINNEN DE MUREN VAN DE BURCHT.

 

Doordat de burcht verscheidene keren verwoest is en weer hersteld, vertoont het een scala aan bouwstijlen.

Kasteel Czocha biedt ook geheime ondergrondse gangen. Tevens diende Czocha vaak als decor voor films, zoals: "Waar is de heer generaal", of "De geheime kracht van cijfers". Ook de documentaire "Gevoel van de 20-ste eeuw", werd hier opgenomen.  

Het weer is nog steeds niet wat het wezen moet. Noot: Tijdens ons verblijf op de camping van Hagenwerder (zie zaterdag 15 mei) kwam ik in gesprek met een duitssprekende vrouw op zoek naar haar afkomst in Silezië. Omdat ik van moeders kant daar ook wortels heb liggen was ik geďnteresseerd in haar verhaal. Toen zij mij een tweetalige kaart van Polen liet zien was ik helemaal verrukt, omdat op deze kaart Ober Beerberg (Górne Baworowo) eindelijk te vinden was. Heb een foto van de kaart genomen en zowel Beerberg (Baworowo) als Ober Beerberg (moet de geboorteplaats zijn van mijn overgrootvader) liggen op een steenworp afstand van Czocha. Moeders opa werkte in de metaal en misschien heeft hij wel bijgedragen aan de renovatie van deze burcht.

Donderdag 20 mei: 140 km, totaal 1176 km Cieplice/Jelenia Gora-Wrocław.

Bij het opstaan voelde het buiten aangenamer aan dan de vorige dagen. In Jelenia Góra nog wat boodschappen gedaan en op weg naar Wrocław. Het is droog en zonnig. Een tussenstop gemaakt in Świdnica om de 'Vredeskerk' te bezoeken. Na koffie op het gezellige plein verder op zoek naar de kerk. Uiteindelijk bleek dat we in de verkeerde kerk hebben rondgekeken. De 14-de eeuwse Kerk van de H.H. Stanislaw en Wenceslas, een gotisch bouwwerk  met de hoogste toren van Silezië, was zeker ook zeer de moeite waard.

INTERIEUR VAN DE 14-DE EEUWSE KERK VAN DE HH. STANISŁAW EN WENCESLAS IN ŚWIDNICA.

In de loop van de middag op de camping in Wrocław aangekomen, waar we aanvankelijk het natte gras werden opgestuurd wat geen succes bleek. Vooral Hans had problemen om met auto en caravan uit het 'moeras' te komen. Hebben onszelf toen maar op het beton gestationeerd. Wat snoeren aan elkaar geknoopt en klaar was de sok. Buiten gezeten en gegeten.

Vrijdag 21 mei: Verblijf Wrocław.

Vanmorgen met de tram naar het centrum van Wrocław gereisd. Het is nog wel even wennen aan de Poolse opschriften etc. Na een niet te drinken kop koffie, het wereldberoemde panorama van Racławice bewonderd. Het panorama van Mesdag is beslist minder aantrekkelijk. Wat door het centrum van de stad geslenterd en op het plein van het raadhuis revanche genomen voor de eerder genuttigde bak slobber. Op zoek naar de universiteit, die we hebben gevonden na een uitgebreide lunch.

EEN FRAGMENT UIT HET PRACHTIGE PANORAMA VAN RACŁAWICE TE WROCŁAW.

Vooral de aula, van de in de oorlog bijna geheel verwoeste universiteit, was enorm en ook het oratorium was indrukwekkend. Al verder slenterend, na een bezoek aan een overdekte markt, de opstap van de tram gevonden en teruggetramd naar de camping. Hans wilde toch graag nog wat aan de lekkende auto doen (water op de vloer van de bijrijder) en zo zijn we uiteindelijk terecht gekomen bij een garage verderop in de stad. Sleutelen, kijken, overleggen en weer sleutelen, zodat we uiteindelijk wisten waar het probleem vandaan kwam. Op de camping de lekkage professorisch verholpen en nu maar hopen dat verdere problemen uitblijven. Ook nog even gezocht naar het waarschijnlijke gaslek, maar nog niets gevonden. Heerlijk zonnig en af en toe zelfs warm weer. Naar mijn mening hebben we nu de regen en de kou wel gehad. Al weer.

Zaterdag 22 mei: 207 km, totaal 1383 km Wrocław-Częstochowa.

De dag begon aanvankelijk nevelig, maar toen we eenmaal Wrocław uitgehobbeld waren brak op de snelweg de zon door. Ons aanvankelijke plan om via het bezienswaardige stadje Brzeg te reizen, ging niet door i.v.m. de gemelde wateroverlast in dit deel van Polen. Ook was de route een 15-tal kilometers langer dan de planning door de omleidingen in de buurt van Opole.

HET RIJK VERSIERDE INTERIEUR VAN DE AULA VAN DE UNIVERSITEIT TE WROCŁAW.

Op een gegeven moment zagen we links en rechts van de weg sloten, die fietspaden bleken te zijn, waarop een Pool tot zijn trapas in het water zich voort trachtte te bewegen. Ook grote stukken land stonden onder water. Na de zon tijdens de route, kwam de regen vlak voor Częstochowa met bakken kort en hevig naar beneden. We staan nu naar eigen keuze letterlijk hoog en droog op het beton, pal naast de verblijfplaats van de Poolse Zwarte Madonna, die zich een paar keer per dag laat zien en dan weer even plotseling verdwijnt. Tientallen volgepropte autobussen staan naast ons op het parkeerterrein met mensen die allemaal dit bedevaartsoord bezoeken. Juist nu, de pinksterdagen, is het bijzonder druk. Ook wij zullen morgen de Zwarte Madonna gaan aanschouwen.

Zondag 23 mei: verblijf Częstochowa.

Eerste Pinksterdag, in slow motion begonnen. Het weer was redelijk en werd na verloop nog redelijker. Rond één uur wandelend naar de 'Zwarte Madonna' (Czarna Madonna). Het hele complex van Jasna Góra (lichte berg) met de 'Zwarte Madonna' ligt naast de camping. Een soort Lourdes op een wat kleinere schaal. Onder het toeziend oog van de madonna de mis bijgewoond. Na het hele complex bekeken te hebben aan de koffie en weer terug gelopen naar de camping. De twee Polen en de Fransman zijn inmiddels vertrokken, zodat Purmerend en Hilversum op de camping overblijven. Na het warme eten de dag

DE ZWARTE MADONNA (CZARNA MADONNA) IN CZĘSTOCHOWA.

van morgen besproken. Agnes en Ed zijn in ons huis gearriveerd en volgens een SMS-je gaat alles maar wens, ook met Sjaakie die de schoot van Ed heeft opgezocht.

Maandag 24 mei: verblijf Częstochowa.

Vandaag wisselend weer. Met z'n vieren een aantal 'zameks' bezocht. Ruďnes van kastelen in de directe omgeving van Częstochowa. Eerst zamek Olsztyn, na de lunch zamek Mirow en twee kilometer verder zamek Bobolice.

FILMPJE ZWARTE MADONNA.

Deze laatste wordt grondig onderhanden genomen en ziet er al weer uit als een kasteel. Was nu nog gesloten, maar zal waarschijnlijk volgend jaar voor het publiek worden opengesteld. Op de terugweg nog even langs de Lidl en pinnen. Morgen vertrekken we richting Kraków.

Dinsdag 25 mei: 177 km, totaal 1560 km Częstochowa-Kraków.

De dag begon redelijk tot zeer redelijk. De wegen waren behoorlijk. Op een 30-tal kilometers voor Kraków besloten we om van de route af te wijken op zoek naar de 'olifant van Grodzisko'. Kaarten hieromtrent zijn onduidelijk en zo ook de wegbewijzering. Wat we wel vonden was een bijzonder houten kerkje, waar ook regelmatig Polen stopten om dit kerkje te aanschouwen. Kortom hebben we ter plekke naar het olifantje gevraagd, maar of ze kenden hem niet of ze konden ons niet uitleggen waar het beest stond. Uiteindelijk bood een Poolse familie ons aan om vooruit te rijden, zodat we ze alleen maar hoefden te volgen.

ZIET ER WEL MOOI UIT, MAARRRRRRR...........

De wegen werden steeds smaller en uiteindelijk reden we op een zandgrindpad lichthellend naar boven. We waren er. Een kerkje en naast het kerkje het olifantje. Nu weer terug. Voor de camper geen probleem, maar voor een autocaravan combinatie des te meer. Na veel heen en weer gemanoeuvreer uiteindelijk de caravan losgekoppeld, met de hand gedraaid en weer achter de auto. Zonder onze Poolse gids hadden we het nooit kunnen vinden, waarvoor onze dank. Het laatste uur naar de camping langs en deels door Kraków. Druk, veel nieuwe wegen die Tom niet kende, zodat we af en toe de weg hebben moeten vragen. De camping ziet er prima uit. Schoon, terrasvormig en groen. Na het eten twee wassen in de machine en onder een afdak opgehangen. Ja, de regendreiging is er nog steeds.

 Woensdag 26 mei: verblijf Kraków.

De was hangt nog steeds te drogen, terwijl het weer regent. Na de lunch vertrokken voor een bezoek aan het concentratiekamp Auschwitz. Geen blije beelden in een druilerige entourage. Na Auschwitz twee kilometer verderop langs Birkenau gereden. Hetzelfde gevoel en hetzelfde weer. Op de terugweg naar de camping gegeten in een restaurant. Bij aankomst op de camping bleek dat het daar nog meer had geregend dan dat wij onderweg over ons heen gestort hebben gekregen. Kortom een trieste, naargeestige dag.

Donderdag 27 mei: verblijf Kraków.

Vanmorgen met de auto naar de zoutmijnen in Wieliczka. Omdat ik deze mijnen al had gezien en wist wat er te wachten stond, ben ik bovengronds gebleven en heb heerlijk in het zonnetje gezeten. Het was vandaag prima weer. Na de zoutmijnen naar het centrum van Kraków. De auto geparkeerd onderaan de Wawel. De Wawel opgeklauterd, van waar je een mooi zicht hebt op de rivier de Wisła en aan de andere zijde weer naar beneden.

DE FLORIANUSPOORT IS ÉÉN VAN DE MOOISTE GOTISCHE TORENS IN KRAKAU. DE FLORIANUSPOORT WERD IN DE 14-DE EEUW GEBOUWD IN OPDRACHT VAN PRINS LESZEK CZARNY. DE TOREN MAAKTE DEEL UIT VAN HET VERSTERKINGSSYSTEEM VAN DE STAD, DAT IN 1473 REEDS UIT 17 TORENS BESTOND. DE TOREN IS 33,5 M METER HOOG EN IS DE ENIGE VAN DE 8 POORTEN DIE IN DE 19-DE EEUW NIET VERNIETIGD WERD.

Na overleg zijn we met een sightseeďngcar door het centrum van Kraków gereden en hebben ons laten afzetten bij de geparkeerde auto. Vervolgens snel thuis, de droge was binnengehaald, waarna het weer begon te regenen. Op internet gekeken naar de weersverwachting en die gaf aan dat er in Polen nog meer regen ging vallen, terwijl de temperatuur ging dalen. Volgens internet zou het weer in Slowakije (over de bergketen) aanzienlijk beter zijn. We hebben toen besloten door te rijden naar Levoča (aan de andere kant van het Tatra-gebergte) in Slowakije en derhalve Zakopane over te slaan. Jammer, maar het kan niet anders.

Vrijdag 28 mei: 96 km, totaal 1656 km Kraków-Zakopane.

Geregend tot middernacht. Bij het ochtendgloren een strak blauwe hemel. Van onderen nat en van boven de zon. Hebben de plannen weer bijgesteld en zijn toch maar naar Zakopane gereden. Een prachtige warme en zonnige dag. Hebben ondertussen al veel dingen kunnen laten drogen. Staan nu op de camping op een hoogte van 800 m met uitzicht op de eeuwige sneeuw van het Tatra-gebergte. Achter het gebergte ligt Slowakije. Het is nu rond acht uur en we kunnen nog steeds buiten zitten, terwijl de zon achter de bergen is verdwenen. Lekker buiten gegeten. Kortom het ziet er allemaal veel aangenamer uit. Als het weer morgen nog steeds zo mooi is, blijven we hier nog een dag, zo niet dan gaan we naar Slowakije, waarvoor de weersverwachtingen gunstiger waren. Misschien is het eind van ‘de natte moesson’ nu wel aangebroken. We zullen zien. Hoop doet leven, maar 'gelukkig' water ook.

UITZICHT VANAF DE CAMPING IN ZAKOPANE.

Zaterdag 29 mei: verblijf Zakopane.

Goede morgen en alles was weer grijs. Het Tatra-gebergte was geheel in nevelen gehuld. Met de auto naar Zakopane gereden en daar het stadje van boven naar beneden gelopen, op de markt gekeerd en weer naar boven gelopen. Geprobeerd de overtallige zloty's op te maken. Meenemen naar Slowakije heeft geen zin. De rest van de middag een beetje geluierd. Nu, in het begin van de avond worden de bergen weer vaag zichtbaar.

Zondag 30 mei: 107 km, totaal 1763 km Zakopane-Levoča.

Bij het opstaan was het mooi weer. Redelijk op tijd op weg naar Levoča. Tussen Polen en Slowakije ook geen grenscontrole meer. Voordat we het wisten waren we in Slowakije. Veel groen. We wilden wat Slowaakse koruna’s pinnen en stopten in het eerste het beste plaatsje met een pinautomaat. Kaartje erin, pin op 150 Euro en er kwamen ook gewoon 150 Euro's uit. In Slowakije kun je alleen met Euro's betalen bleek later. Nog even naar de camping gezocht en rond een uur of één geďnstalleerd en in de zon plaats genomen en geborreld. We zitten nu aan de zuidelijke kant van het Tatra-gebergte. Rond etenstijd gerommel van onweer in de verte en even later was de bui ook boven de camping. Al weer regen dus. 's Avonds een klaverjasje gelegd en de beginselen van het rikken geleerd.

Maandag 31 mei: verblijf Levoča.

Vanmorgen was het een beetje droog en een beetje nat. Rond een uurtje of tien naar Spišský Hrad (kasteel) gereden. Tijdens het beklimmen van de bult, waarop het kasteel ooit is gebouwd, kwam de zon even door. Op het parkeerterrein stonden al een aantal autobussen en eenmaal boven gekomen zagen we dat de bussen vol hadden gezeten met schooljeugd op Slowaaks schoolreisje.

Spišský Hrad (Spišburcht).

Deze grimmige kasteelruďnes maken deel uit van een historisch complex, samen met het stadje Spišské Podharadie (podharadie betekent 'onder het kasteel'), dat tussen de burcht en Spišská Kapitula ligt, een nederzetting 6 km naar het noordwesten.

DE SPIŠBURCHT, EEN ENORM VESTINGCOMPLEX, BESLAAT EEN OPPERVLAKTE VAN 4 HA. HET IS DE RUĎNE VAN HET GROOTSTE VESTINGCOMPLEX VAN MIDDEN-EUROPA. IN DE 17-DE EEUW WOONDEN ER 2000 MENSEN.

DE TOEGANGSPOORT, DIE NU DIENST DOET ALS ENTREE VOOR DE VELE BEZOEKERS.

De Spišburcht was de administratieve hoofdstad van de regio Spiš, een historische provincie bewoond door Saksen. De oudste delen van de burcht dateren van de 11-de en 12-de eeuw. Na de uitbouw in de 15-de eeuw had hij vijf binnenplaatsen. In 1780 brandde hij af; geleidelijk wordt hij gerestaureerd. Het uitzicht vanaf de burcht is imponerend.

DE FAMILIE ZÁPOLAYA, DIE IN DE 15-DE EN 16-DE EEUW DE EIGENAAR WAS VAN DE BURCHT, HERBOUWDE DE MUREN EN VERSTERKTE ZE MET NIEUWE KANONPOSITIES.

In de zomer worden er op de binnenplaatsenkleurrijke, historische schouwspelen opgevoerd en riddertoernooien gehouden.

DE BURCHTKAPEL, EEN 15-DE EEUWSE GOTISCHE KAPEL VAN DE FAMILIE ZÁPOLAYA, IS OPGESIERD MET ZES HOUTEN HEILIGENBEELDEN, WAARVAN ER LINKS DRIE OP DE FOTO STAAN. IN 2003 ONDERGING DE KAPEL EEN TOTALE RENOVERING.

In een deel van de kapel is een kleine expositie te zien, gewijd aan de archeologie en geschiedenis van de Spišburcht en aan een collectie historische wapens en wapenrustingen.

Het personeel dat de bezoekers helpt is erg vriendelijk en doen hun uiterste best om het de gasten naar de zin te maken. Veel trappen op en af, die ons door het labyrint van het kasteel leidden. Vanaf het hoogste punt een prachtig uitzicht op de omgeving, dat ons

FILMPJE  SPIŠBURCHT. 

ook vertelde dat er weer zwaar weer in aantocht was. In de regen terug naar de auto en terug naar Levoča.

ÉÉN VAN DE OPVALLENDSTE GEBOUWEN IN LEVOČA IS HET STADHUIS DAT IN 1550 IN GOTISCHE STIJL WERD GEBOUWD EN IN DE VROEGE 17-DE EEUW WERD AANGEPAST AAN DE RENAISSANCE-STIJL.

Op het plein van het stadhuis heerlijk gegeten, tegen onwesterse tarieven. Na de uitgebreide lunch het stadhuis en het postkantoor bezocht. Het eerste voor de cultuur en het tweede voor de contacten thuis. In de namiddag in de regen terug naar de camping, waar het al net zo begint te soppen als op de camping van Kraków. Hoelang wordt er al niet over de opwarming van de aarde gesproken, nooit echter iets gehoord over een constante zondvloed! Besloten om morgen de camping te verlaten, waarschijnlijk nog een hele kunst met de oplopende helling en het doorweekte gras, en richting Tiszafüred in Hongarije te rijden. Daar is het thermaal water tenminste warm (38 graden) en  kunnen de stramme lijven misschien wat opgewarmd worden. Door het slechte weer en hierdoor het verkorten van de verblijven op de verschillende campings, lopen we ondertussen twee dagen voor op ons uitgestippelde reisschema. We kunnen nu eenmaal niet een lekker middagje in de zon luieren, laat staan BBQ-en.

Dinsdag 1 juni: 257 km, totaal 2020 km Levoča-Tiszafüred.

De dag begon zoals hij gisteren was geëindigd. Regenachtig dus. Hans kon redelijk probleemloos de sappige helling met de caravan afkomen. De camper moest echter op dezelfde sappige helling gedraaid worden, wat maar voor der helft lukte. Bzzzt, vast in de sompige, gladde kleiachtige grond. Met drie Slowaakse en één Hollandse duwer (Hans) lukte het toch nog redelijk makkelijk uit de blubber te komen. Na het afrekenen op weg naar Hongarije. De Slowaakse bergwegen, als ook de Hongaarse bergwegen zitten redelijk vol met kuilen, waar behendig omheen gestuurd moest worden. Het manoeuvreren werd moeilijker toen ook nog delen van de weg blank stonden. Modder- en waterstromen die van de bergen afkwamen en het wegdek aan het oog onttrokken.

OVERSTROOMDE WEGEN TUSSEN SLOWAKIJE EN HONGARIJE.

Onder de afkapping van een gesloten benzinestation droog geluncht. Wie niet sterk is moet toch slim zijn. Uiteindelijk is het allemaal gelukt en kwamen we via Eger in Tiszafüred aan. Andermaal geen grenscontrole. We zagen ver weg boven de poesta zelfs stukken blauwe lucht. Hans had mooie plekjes uitgezocht op een grindachtige ondergrond. Tijdens het binnenrijden van de camping zagen we een ACSI-groep staan. En even later ontmoetten we Olga en Gerrit (reisleiding die we hebben meegemaakt op onze reis naar Turkije), die met deze groep naar Roemenië onderweg is. Een hartelijk weerzien met een borrel bij Gerrit. Na de borrel en voor het eten naar het thermaalbad, waar onze lichamen genoten van een opwarmbeurt. Van een dergelijk bad knap je niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk lekker op. Hoewel hier internet is konden we vanwege de bomen geen verbinding krijgen. Morgen nog een keer proberen.

Woensdag 2 juni: verblijf Tiszafüred.

Jochem jarig. Joan had vanmorgen al vroeg gebeld om haar vriendje te feliciteren. Zaten ze al in het zwembad. Toen ik langzamerhand aan het wakker worden was kwam Joan net terug uit het thermaalbad. Het weer en de lucht zien er een stuk beter uit en het is zelfs droog. Suus en Hans doen een rondje poesta, terwijl wij huishouden, de was doen en boodschappen. Nabij de receptie op internet geweest en de weersverwachting zijn zeer hoopgevend. Morgen aanzienlijk warmer en droger, terwijl daarna geen wolkje meer aan de hemel dient te staan. De vooruitzichten zijn dus eindelijk positief, wat ook wel eens tijd werd na drie weken regen. Vanmiddag lekker weinig gedaan. Het eten voorbereid voor een gezamenlijke spaghettimaaltijd. Lekker gegeten en ’s avonds nog een kaartje gelegd. Wiarda gebeld voor de verjaardag van Jochem. Hij was nog bezig met de avondvierdaagse. Het was droog en redelijk zonnig vandaag. De eerste tekenen voor een totale verbetering!

Donderdag 3 juni: verblijf Tiszafüred.

Vandaag eerst in Tiszafüred naar de plaatselijke overdekte markt en .... natuurlijk koffie gedronken. Toen 40 km verderop naar het Nationaal Park Hortobágy, een beschermd poestagebied. Hier hebben we een paardenfokkerij bekeken met de daarbij behorende folkloristische paardenshow. Later in huifkarren een stukje de poesta op om de schapen met de zwarte, gedraaide horens te kunnen zien. 

FILMPJE HORTOBÁGY.

De huifkartocht was aanzienlijk ingekort i.v.m. de zeer drassige, natte grond. Na de pottenbakkerij terug naar de camping. Doperwten gedopt en daarna uit eten gegaan! Heel erg veel gelachen. Fris weer, ondanks de verbeterende voorspellingen.

DE CSIKOS (RUITERS) IN HET NATIONAAL PARK HORTOBÁGY OP DE POESTA.

Vrijdag 4 juni: 169 km, totaal 2189 km Tiszafüred-Szentendre/Budapest.

Coen jarig. Camper wilde door al het vocht niet direct starten en na het droog- en schoonmaken van de stroomverdeler deed-ie weer wat ie moet doen. Eerst in Tiszafüred getankt en een tolvignet aangeschaft voor de snelweg naar Budapest. Hoewel het niet koud is, is het nog steeds bewolkt en valt er af en toe een buitje. De reis naar Szentendre/Budapest verliep voorspoedig en snel, zodat we rond het middaguur op de camping waren. De camping, die op een eiland in de Donau ligt, is ook weer redelijk drassig. We hebben onze huizen met twee wielen op een grindachtige ondergrond gezet, zodat we in ieder geval weg kunnen als het water nog verder stijgt en over de camping begint te stromen. Twee dagen zijn we volgens de campingbeheerders in ieder geval nog veilig, maar daarna kan de Donau snel stijgen en moeten we misschien 'de camping ontruimen'. Komt het water niet van boven dan wel van onderen. De eerdere zonvloed opmerking verdient een nadere bestudering. Zelden, eigenlijk nooit, zulk slecht weer gehad tijdens de vakanties. In de middag Szentendre bezocht. Een aardig stadje aan de oevers van de Donau. Politie en brandweer waren flink in de weer om de kademuren met zandzakken en plastic te verhogen en te verstevigen. Langzamerhand begint het tot ons door te dringen dat de steeds hoger wordende Donau een behoorlijke dreiging begint te vormen. De camping waar we opstaan is in wezen een eilandje in de Donau, dat met een houten brug verbonden is met de 'vaste wal'.

DE CAMPING VAN SZENTENDRE VOOR EN NA DE OVERSTROMING.

Toen we vanmiddag naar Szentendre wandelden hadden we de waterhoogte gemarkeerd met een zandheuveltje. Bij terugkomst rond etenstijd was het zandheuveltje verdwenen en was het water in een paar uur ruim 10 centimeter gestegen. Ook de politie had al polshoogte genomen en zoals later bleek diende de camping de volgende morgen ontruimd te worden. Om morgenochtend de receptie niet te overlasten hebben we na het eten naar een alternatieve camping in Budapest gevraagd. De campingbeheerster heeft ons haarfijn en vriendelijk uitgelegd hoe en waar de andere camping aan de rand van Budapest te vinden en te bereiken is. De plassen die al op de camping waren toen wij aankwamen bleken niet van de regen te zijn, maar van opkomend grondwater dat steeg naarmate de Donau steeg. Voor het naar bed gaan nog even naar de waterstand gekeken, die alweer behoorlijk hoger was. 's Nachts overvallen worden door water leek ons geen pretje, maar wat konden we verder doen. De aangestelde dijkwacht heeft de hele nacht het eiland in de gaten gehouden en zou ons wekken wanneer de nood daar was. Ondanks deze onprettige wetenschap toch lekker geslapen.

Zaterdag 5 juni: 36 km, totaal 2225 km Szentendre/Budapest-Budapest.

In deze omstandigheden op tijd wakker. Aan de dijkbewaker gevraagd hoe het er nu voorstaat. 'Het kan 12 uur, maar ook 2 tot 3 uur duren' eer het water over de dijken stroomt. Op sommige plaatsen kwam het water als bronnen spontaan uit de bodem. Betaald en meteen vertokken. Over de brug waren we veilig en bereikten in een uurtje de eerder voorgestelde camping. Deze eigenaresse bleek de dochter te zijn van de camping die we net hadden verlaten. De jongedame was net zo vriendelijk en behulpzaam als haar moeder in Szentendre. Toen we naar de toestand in Szentendre vroegen bleek de camping al een meter onder water te staan. Je moet er toch niet aan denken om van een afstandje je mobiele woning te zien verdrinken, want met een halve meter water kan een camper of een caravanauto combinatie al niet meer uit de voeten. Bij het gas geven zak je direct weg in de blubber.

DIJKEN IN SZENTENDRE WERDEN BEWAAKT EN MET ZANDZAKKEN VERSTEVIGD.

Een zeer narrow-escape en een zucht van verlichting. Veel schade en verdriet bij de betrokken Hongaren op de camping. Het moet echter voor hen vaker voorgekomen zijn, gezien de op palen gebouwde vakantiewoningen. Vanmiddag, na uitgebreid geďnformeerd te zijn, met het gratis openbaar vervoer (voor 65 plussers) naar Budapest. Met de hopperbus een sightseeing gemaakt langs de interessantste plekken om al vast een globaal inzicht te krijgen van de stad. Hoe paradoxaal ook, maar nu zitten ver van de waterproblemen op een droog grasveld in de hete zon. Het weer blijft voorlopig warm tot heet volgens de voorspellingen. We hebben vanavond, op aanraden van de lieve, behulpzame campingeigenaresse in de mensa van de hier naastliggende universiteit gegeten. Een driegangen menu voor rond de € 3. Dat is in Nederland totaal ondenkbaar. Ten eerste kom je niet zo maar een universiteit in en ten tweede zijn dit onvoorstelbare prijzen. Zo eindigt deze tamelijk emotievolle dag toch nog met een kleine glimlach.

Zondag 6 juni: verblijf Budapest.

Vanmorgen zijn we met de auto van de jonge campingbeheerster, afgestudeerd juriste, naar het begin- en/of eindpunt van de metro gebracht voor een bezoek aan Budapest. Met de rode lijn naar het centrum van de stad om bij het Parlementsgebouw weer boven de grond te komen. Na wat wachten en koffiedrinken rond 12.00 uur het enorme, grote en mooie gebouw aan de binnenzijde bekeken met een Engelssprekende Hongaarse gids. Bij de ingang onderzocht op explosieven. Vanwege mijn heupprothese weer uit de rij en met de hand verder onderzocht. Het blijft op mijn lachspieren werken. Na het bezoek even in het park gezeten in de schaduw van dikke bomen. Van de rondrit van gisteren hadden we nog een tocht op de Donau tegoed. Een eind langs de kade geslenterd en bij dok 10 op de boot gestapt. Een lekkere ontspannende tocht op een breed en wildstromende Donau. Dwars door de stad gelopen naar de synagoge van Budepest, waar we een Engelstalige rondleiding kregen van een strenge Hongaarse jodin, die ook in Amsterdam was geweest. Tegenover de synagoge heerlijk op een terrasje gegeten. Na het eten op de metro en het laatste stukje met de bus naar de camping. Warm.

Budapest Parlementsgebouw.

 

Het Hongaarse parlementsgebouw (Országház) ligt aan de Pest-zijde aan de linkeroever van de Donau in Boedapest. Het Huis van Afgevaardigden houdt hier regelmatig zitting. Staatshoofden en andere prominenten worden hier door de Hongaarse president en ministers ontvangen.

Het gebouw beheerst het gedeelte van de Korso tussen de Kettingbrug (Lánc-hid) en de Margitbrug. Het staat symbool voor Boedapest maar zeker voor Hongarije. Het is in 1885 ontworpen door Imre Steindl en het kwam in 1902 gereed. Het behoorde tot de fraaiste monumenten van de wereld. De lengte is 268 meter, de grootste breedte is 118 meter. De hoogte is 27 meter en de koepel is 96 meter hoog. Het Parlement beslaat 17.745 m2. In de beide zijvleugels van het in gotische stijl opgetrokken bouwwerk zijn de zittingszalen ondergebracht. Aan de zijde van de Donau bevinden zich lees-, gezelschaps- en eetzalen. De parlements-bibliotheek bevat 400.000 boeken. Het ontwerp van Steindl werd uitgekozen na een prijsvraag. De nummers twee en drie zijn eveneens gerealiseerd. Het betreft de monumentale gebouwen tegenover het parlement. Eén ervan is nu het Museum voor Volkenkunde.

Op de zuilen van de onder de koepel van het Parlement staan de beeltenissen van de 3 vorsten uit het Huis Habsburg, 9 Hongaarse koningen en 4 Zevenburgse (ligt nu in Roemenië) vorsten. De koepel is door twee grote en 20 kleine torens omgeven. Op de randen staan tussen gotische tinnen en zuilen 242 historische standbeelden. Er zijn in het gebouw 29 trappenhuizen en circa 115 zalen in ondergebracht, terwijl 10 tuinen de sfeer nog verhogen. Voor de versieringen van de trappenleuningen, trappen en zalen heeft men meer dan 40 kg goud toegepast. De zalen zijn versierd met fresco's en beelden van kunstenaars uit de 19-de eeuw. Hieronder bevindt zich o.a. een werk van de beroemde Hongaarse schilder Mihály Munkácsy.

Aan de noordzijde van het parlementsgebouw staat het standbeeld van de eerste president van de Hongaarse republiek, Mihály Károly, die in 1918 en 1919 deze functie vervulde. Het front van het imposante gebouw staat naar de Kossuth Lajos tér gericht. De brede monumentale trappen die naar de ingang voeren, worden geflankeerd door bronzen leeuwen. Op het plein staan standbeelden van Lajos Kossuth (gemaakt door Kisfaludi-Strobl, Kocsis en Ungvári) en Ferenc Rákoczi II, gemaakt door János Pásztor. In de omgeving van het Parlementsgebouw staan voorts vele regeringsgebouwen, waarin ministers zetelen. In 1989 wapperden nog voor het parlementsgebouw de rode communistische vlaggen en was op de koepelspits een grote rode ster te zien, die 's avonds verlicht was. Het jaar daarop was dit alles verdwenen, net als het communistische regime in Hongarije.

Nabij het Parlementsgebouw is het verboden te parkeren of zelfs dichterbij te komen. Een Hongaarse militaire wachtpost verzoekt u vriendelijk om weg te gaan. Overigens kan men met een groep en gids het parlement bezoeken, maar dat is op ongeregelde tijdstippen, naargelang het Huis der Afgevaardigden er zitting heeft. In het weekend worden er rondleidingen verzorgd, in verschillende talen (waaronder Duits en Engels). Deze duren ca. 45 minuten. De rondleiding gaat langs de centrale ontvangsthal met de Zweedse marmeren zuilen, de koepel (zie boven) met de kroon, scepter en koningsappel, en de zaal van het Hongaarde Hogerhuis. Deze zaal (aan de Noordkant van het parlement) is identiek aan de zaal van de Volksvertegenwoordiging (Tweede Kamer) aan de zuidkant. Hoewel Hongarije oorspronkelijk, zoals de meeste west-europese landen, een twee-kamer stelsel had, heeft het land nu slecht één volksvertegenwoordigende kamer. De zaal voor het Hogerhuis (of Senaat) is dus in onbruik geraakt. Beide zalen hebben 368 zetels voor parlementsleden.

FOTO 1: DE SCHITTERENDE KOEPEL IS HET CENTRALE PUNT VAN HET PARLEMENT. HOEWEL DE GEVEL NEOGOTISCH IS, VOLGT DE PLATTEGROND BAROKKE CONVENTIES.

FOTO 2: DE BESTE KUNSTENAARS WERDEN UITGENODIGD OM HET INTERIEUR TE VERFRAAIEN. DE WEELDERIGE HOOFDTRAP IS VERSIERD MET PLAFONDFRESCO'S VAN KÁROLY LOTZ EN BEELDEN VAN GYÖRGY KISS.

FOTO 3 EN 4: DE KOEPELZAAL.

FOTO 5: HET PLAFOND VAN DE 96 M HOGE KOEPEL BESTAAT UIT EEN VERFIJND NEOGOTISCH ONTWERP VAN HERALDISCHE VERSIERINGEN.

FOTO 6: DE PILAREN DIE DE CENTRALE KOEPEL VAN HET PARLEMENT ONDERSTEUNEN, ZIJN VERSIERD MET BEELDEN VAN HONGAARSE HEERSERS.

FOTO 7: HET OUDE HOGERHUIS IS VRIJWEL IDENTIEK AAN DE KAMER DER AFGEVAARDIGDEN. BEIDE HEBBEN GALERIJEN VOOR HET PUBLIEK ROND EEN HOEFIJZERVORMIGE BINNENKANT. 

FOTO 8: HET PARLEMENT GEZIEN VANAF DE DONAU.

Maandag 7 juni: verblijf Budapest.

Met de auto terug naar Szentendre om als ramptoerist de camping te bekijken, vanwaar we eerder min of meer gevlucht waren en naar bleek niet onterecht. De gehele camping stond een paar meter onder water. Het water reikte tot aan het dak van de receptie. Als we waren blijven staan, hadden we alles kwijtgeraakt. Ook nog even naar het stadje Szentendre zelf gereden. Hier hadden de verstevigde kademuren het tot nu toe gehouden. Nu, 17.00 uur, is het waterpeil stabiel en de verwachtingen zijn dat het water langzamerhand weer gaat dalen.

FILMPJE BOEDAPEST DONAU.

Het blijft echter een gok. Gaan zo dadelijk met z'n vieren BBQ-en. Een uitgesteld etentje van Suus' haar verjaardag. In de loop van de middag is de, in aanbouw zijnde camping volgestroomd met een groep Nederlanders, die onder de naam 'Hobbyclub' een rondreis maken door Hongarije.

HET INTERIEUR VAN DE GROTE SYNAGOGE TE BUDAPEST.

Bekende taferelen, zoals het uitzoeken van een goede plaats om TV-ontvangst te hebben en het naast een bepaalde familie willen staan. De groep gaat morgen Budapest in en wij gaan naar Oostenrijk. Wordt morgenochtend waarschijnlijk een hele toestand met één toilet en één douche. Ha, ha. Warm.

Dinsdag 8 juni: 302 km, totaal 2527 km Budapest-Kaumberg/Wien.

Vanmorgen redelijk op tijd uit bed om te proberen voor de Hollandse kolonie nog even te douchen, hetgeen gelukt is. Om me na het afdrogen aan te kleden had ik een soort plastic stoeltje geregeld. Denk nog bij mezelf dat het toch niet zo zou zijn dat ik door dat plastic bouwval zou zakken. En krak …. ja hoor, vierpoot werd driepoot en ik lag op de natte douchevloer met de benen onder de deur door in de modderige drek. Schrok me dood. Wat geworsteld om weer op de been te komen, terwijl alles gelukkig nog functioneerde. Alleen wat last van mijn elleboog, die de klap had opgevangen. Heupje helemaal oké. Op aanraden van de vader van onze lieve Eva, sinds een maand eigenaresse van de camping, konden we beter rechtdoor dwars door Budapest rijden en na de Elisabethbrug (Erzsébet híd) linksaf richting Györ/Wien. Hebben we ook gedaan, maar wat was het druk en warm. Na twee uur Budapest-file bereikten we eindelijk de M1 richting Wien.

Koffie gedronken, getankt en een autobaan vignetje gekocht. Met de drukte van Budapest in ons achterhoofd besloten we bij Györ de M1 te verlaten om via Sopron Oostenrijk binnen te rijden om dan onder Wien langs naar Kaumberg te gaan. Zo hebben we de drukte in en rond Wien kunnen vermijden. Zal wel een goede beslissing geweest zijn, want verdere files zijn we niet meer tegengekomen. Mooie, rustige camping onder een strak blauwe hemel. Het sanitair is, mede ook gezien de sanitaire voorzieningen in Polen, Slowakije en Hongarije als vergelijk, om door een ringetje te halen. Dus 's avonds nog eens extra lekker van de douche genoten. Welkomst borrel gedronken, broodjes besteld en lekker slapen.

WE VERLATEN BUDAPEST EN RIJDEN TUSSEN DE KLOTILDEPALEIZEN DOOR NAAR DE ELISABETHBRUG.

Woensdag 9 juni: verblijf Kaumberg/Wien.

Gewekt door de hitte van de zon, buiten ontbeten en lekker weer onder de douche. Het plan voor vandaag is een dag van rust. Eerder was er in de stekker van Hans’ caravan een pootje afgebroken, zodat de clignoteur voor linksaf niet meer werkte. Richting aangeven door je arm buiten het raam te steken is op den duur ook geen optie, dus zijn we op aanraden van de campingchef hier ter plekke, naar een caravanhandelaar  20 km verderop gegaan op zoek naar een andere stekker. Wel stekkers, maar niet het goede type. Auto in de wasstraat, brood gekocht en weer terug naar de camping. Hans wat heen en weer gebeld met de ANWB in Nederland en uiteindelijk was er een zaak in Sankt Pölten die de beoogde stekker op voorraad heeft. Lekker weer buiten gegeten in de schaduw. Kaartje gelegd en alle ramen open om de camper wat te koelen. Ook de Turkse ventilator draait op volle toeren, maar het blijft behoorlijk warm, zowel binnen als buiten. Hier gelden overigens weer de normale Europese prijzen.

Donderdag 10 juni: verblijf Kaumberg/Wien.

Met de auto naar Sankt Pölten gereden om de stekker op te halen. Ook hier hadden ze niet het goede type stekker. Jammer voor de ANWB en nog jammerder voor Hans. Al het geregel voor niets geweest en nog een paar uur in de hitte gereden ook. Want heet was het vandaag. In de middag met de auto naar  een metrostation om op de Stefansplatz weer boven te komen. De fiaker (paardenkoets) of een stadsrondrit met de bus was geen optie in verband met de brandende zon. De Stefansdom van binnen bekeken, maar omdat er een dienst was konden we niet echt de kerk in. Naar de Staatsoper gelopen, nadat we onderweg eerst nog Sachertorte en koffie hadden genuttigd. Vervolgens naar de Naschmarkt. Een gezellige, vanouds joodse markt, met allerlei lekkere dingen. Op de markt hebben we besloten de dichtstbijzijnde metro te pakken en naar de geparkeerde auto terug te gaan. Vervolgens snel terug naar de camping om in de schaduw te zitten.

HET INTERIEUR VAN DE STEFANSDOM IN WENEN.

Vrijdag 11 juni: verblijf Kaumberg/Wien.

Snikkie heet. In Berndorf, ongeveer 15 km oostelijk van Kaumberg, naar het zwembad geweest. Wekenlang regen en nu weer klagen over de hitte. Na het zwembad nog even op zoek geweest naar de Araburg en ook gevonden. De laatste kilometers moesten gelopen worden, wat we maar niet hebben gedaan vanwege de hitte. 's Avonds kwam Hans, terwijl we bijna sliepen, nog even de uitslagen van het WK doorgeven.

Zaterdag 12 juni: verblijf Kaumberg/Wien.

Vanmorgen kwam Hans, toen we nog in bed lagen, vragen om een eurootje voor in de wasmachine. Vraag me af of Hans door die hitte wel naar bed is geweest. Ha, ha. Vandaag de hele dag weer snikheet. Veel in de schaduw gezeten en alleen het hoognodige gedaan. Rond een uur of vier zijn Suus en Hans met de auto naar Wien gegaan om het Hundertwasserhaus te bekoekeloeren. Wij hadden weinig puf, ook al om het feit dat we Hundertwasser al eerder gezien hadden. Rond een uurtje of zes begon de blauwe lucht snel te veranderen in een prachtige onweerslucht. De eerste bui gaf veel wind en weinig spetters, maar de tweede bui heeft alle sluisdeuren opengetrokken. Heerlijk verfrissend en spectaculair om naar te kijken. Rond acht uur kwamen Suus en Hans geheel voldaan uit Wien terug, waar ze lekker gegeten hadden, terwijl parkeren in de stad geen enkel probleem opleverde. Nu, rond negen uur, is de bui voorbij en regent het niet meer.

Zondag 13 juni: 233 km, totaal 2760 km Kaumberg/Wien-Chvalšiny/Český Krumlov.

Het plan aangepast om op een camping te gaan staan, waar we in ieder geval een verfrissende duik kunnen nemen. Deze mooi gelegen camping in Chvalšiny, onder Nederlands beheer, heeft een zwembad en een visvijver waar ook in gezwommen kan worden. De route van Kaumberg naar Chvalšiny/Český Krumlov was schitterend. Tom verdient vandaag een mooi cijfer. Voordat we het wisten waren we in Tsjechië en weer zonder formaliteiten aan de grens. Maar wat moeten we nu met een zwembad. We vertrokken uit Oostenrijk met een graad of 35 en naar gelang we de bestemming naderden werd het steeds kouder. Het koelde zelfs af naar 15 graden. Binnen 24 uur een verschil van 20 graden. Wie kan dat bedenken. Terwijl ik dit aan het intikken ben regent en onweert het weer. Eén ding scheelt dat we al gewend waren aan regen. Het is zo langzamerhand een vakantie van uitersten wat het weer betreft. Zullen straks lekker slapen onder het Texelse schaap. Voor het eten nog even naar het naastliggende dorpje gelopen om sigaretjes te kopen met geleende Tsjechische kronen. Morgen pinnen en boodschappen doen. Kunnen we de schuld van 400 kronen weer aflossen.

Český Krumlov.

Het goed bewaard gebleven middeleeuwse plaatsje Český Krumlov is één van de grootste toeristentrekkers van het land.

DE BRUG MET ARCADEN TUSSEN HET KRUMLOVKASTEEL EN HET THEATER.

Het werd gesticht in de 13-de eeuw en behoorde van 1302 tot 1611 toe aan de Rožmberkdynastie. Hun familiewapen, een rode roos met vijf blaadjes, is overal in Český Krumlov te zien. De Eggenbergs zwaaiden er een eeuw lang de scepter, totdat de Scharzenbergs van 1717 tot 1947 de macht overnamen. Sinds 1992 staat deze plaats op de

DE MIDDELEEUWSE BINNENSTAD.

Werelderfgoedlijst. Het historische centrum ligt aan de rotsige oevers van de sterk meanderende rivier Vltava.

DE PREEKSTOEL IN HET IMPOSANTE SCHIP VAN DE ST. VITUSKERK.

DE STADSAPOTHEKER IN 1620 TOEN ČESKÝ KRUMLOV NOG KRUMMAU HEETTE.

De binnenstad met zijn marktplein, stadhuis en St. Vituskerk, ligt op de rechteroever, in een gebied dat aan drie zijden omsloten wordt door water. Op de linkeroever bevinden zich een kasteel en het dorp Latrán.

Maandag 14 juni: verblijf Chvalšiny/Český Krumlov. 

Bij het opstaan een klein zonnetje. Met z'n vieren naar Český Krumlov voor boodschappen. Eerst naar de Tesco waar we ook kunnen pinnen. Koffie gedronken en daarna naar de Lidl. Rond een uur of half één terug op de camping. Om half twee met praktisch de gehele campingbevolking, die overigens alleen maar Nederlanders telt, naar de TV-schuur. Een gigantisch beeld, het leek wel een bioscoop, waarop we de povere verrichtingen van het Nederlands elftal tegen de Denen hebben kunnen zien.

FILMPJE EUROPESE KANARIE.

In dit geval telt echter het resultaat en een 2-0 overwinning op de lastige Denen staat in de boeken. Enkele mensen, waaronder ik, hadden zich in het oranje uitgedost. Altijd leuk voor de sfeer en de homogeniteit. Of is het misschien een stukje patriottisme. Het kleine landje aan de Noordzee dat tot grote prestatisch in staat is.

DE EUROPESE KANARIE GEFOTOGRAFEERD OP DE CAMPING VAN CHVALSINY.

Sinds we op deze camping zijn, worden we regelmatig bezocht door de Europese kanarie. Een vrij zeldzaam vogeltje dat hier in deze omgeving woont. Ze zijn redelijk mak, maar tot nu toe kon ik het vogeltje nog niet fotograferen. Broodkruimels op tafel gelegd en morgenvroeg kijken of de kanarie weer langs komt. Het was vandaag zeer redelijk weer, ondanks de minder goede vooruitzichten.

Dinsdag 15 juni: verblijf Chvalšiny/Český Krumlov.

Naar de glasstudio 'SKELNĂ HUŤ' in Hluboká nad Vltavou. Het handwerk bewondert en drie waterdruppels besteld voor moeder. Tijdens onze aanwezigheid heeft de glasblazer twee van de drie druppels geblazen. Ook wat glazen vogeltjes gekocht om als souvenir mee te nemen. De drie glazen druppels, één moest er nog geblazen worden, kunnen we na 2 dagen ophalen i.v.m. de uitharding van het materiaal. Zonder gelijkmatige uitharding blijven de glazen kunstwerkjes fragiel. Na de lunch naar České Budějovice voor een bezoek aan de Budvar of Czechvar bierbrouwerij. Rondleiding gehad in een groep van acht personen. Vier Duits-Afrikaanse mensen en wij met z'n vieren. Interessante dag met redelijk weer.

Budvar.

Budweiser is een type lagerbier (vergelijkbaar met pils) uit de stad České Budějovice in Tsjechië. Het bier wordt gebrouwen sinds 1265. De naam is afgeleid van de Duitse naam van de stad: Budweis. Iets dat uit Budweis komt werd aangeduid met Budweiser. Gedurende een bepaalde tijd was Budweiser Budvar (Tsjechisch: Budějovický Budvar) de hofbrouwerij voor de keizer van het Heilige Roomse Rijk.

De brouwerij brouwt Budweiser in vier varianten:

  • Regular (een hoofdzakelijk rood etiket);
  • Light (met een hoofdzakelijk blauw etiket);
  • Free (met groen etiket), wat een alcoholarm alternatief is;
  • Strong (Tsjechisch: Drak) (met zwart etiket).

Het lageren duurt voor een 'rode' Budvar 72 dagen. Voor Budvar Strong duurt de lagertijd 270 dagen. Budweiser Budvar heeft een rijke mout- en hopsmaak. In het bier wordt Saazer hop gebruikt. De typische bittere smaak door de hop en de karakteristieke moutsmaak maken dit bier makkelijk te onderscheiden van de Amerikaanse evenknie (deze heet ook Budweiser).

Hoewel de brouwerij Budějovický Budvar werd opgericht in de 13e eeuw, claimt Anheuser-Busch dat het merk Budweiser pas sinds 1895 commercieel wordt vermarkt. Dit is 19 jaar na het eerste Budweiser brouwsel van Anheuser-Busch. Het Tsjechische bedrijf verweert zich hier tegen door te stellen dat de claim op de naam verder terug gaat. In 1265 verleende koning Ottokar II van Bohemen de onafhankelijke brouwers in de stad het recht bier te brouwen. Zij deden dit in een stijl die nu onder de naam Budweiser bekend staat, analoog aan een brouwstijl uit een andere Tsjechische stad: Pilsen. Deze bieren worden aangeduid met pilsener, aldus het bedrijf.

In veel landen is het bier dat geproduceerd wordt door Budějovický Budvar het enige dat verkocht mag worden met de naam Budweiser. In die landen wordt de Amerikaanse variant verkocht als Bud. Omdat er twee producenten zijn met de merknaam Budweiser, zijn hierover al vele rechtszaken gevoerd. In sommige landen wordt het Tsjechische Budweiser aangeduid met Budvar en Budweiser Budvar.

Budějovický Budvar is onlangs begonnen met een beperkte distributie in de Verenigde Staten en Canada onder de naam Czechvar.

FILMPJE  BUDVAR BROUWERIJ.

Woensdag 16 juni: verblijf Chvalšiny/Český Krumlov.

Vanmorgen eerst naar Holašovice gereden om het op de lijst van Unesco staande dorp te bewonderen. Na de koffie doorgereden naar het interessante en mooie Český Krumlov. Lekker rondgedwaald en vele interessante bouwwerken bewonderd. Joan vakantiesouvenir, twee bellen en een hanger, gekocht in een druilerige regen. Het weer wil echt niet verbeteren.

FILMPJE ČESKÝ KRUMLOV TRDELNIK. (Trdelnik is opgerolde deeg, gewikkeld rond een stok en gegarneerd met suiker en walnootmix.)

Na terugkomst op de camping en het warme eten, wat gedronken op de camping en tegelijkertijd op internet geweest om de laatste berichten en voetbaluitslagen te vernemen.

Donderdag 17 juni: 186 km, totaal 2946 km Chvalšiny/Český Krumlov.-Pavov/Jihlava.

Vandaag via Hluboká nad Vltavou (zie dinsdag 15 juni) en Telč naar Jihlava gereden. We hebben besloten om het geplande Praha (Praag) letterlijk links te laten liggen om later via Jihlava en Kutná Hora naar Dresden te rijden. Toen we in de loop van de morgen bij de glasblazerij op de afgesproken tijd en dag arriveerden, was er slechts één waterdruppel gereed, de tweede was gebroken en de derde is nooit geblazen.

FILMPJE GLASBLAZERIJ IN HLUBOKÁ.

We waren redelijk teleurgesteld en hebben dat de eigenaar ook duidelijk laten blijken. Waarschijnlijk heeft hij gedacht dat we toch niet terug zouden komen.

DE GLASBLAZERIJ VAN HLUBOKÁ.

Na wat heen en weer gepraat bleek dat zijn zoon als glasblazer in Leerdam werkzaam te zijn. We hebben opnieuw drie druppels besteld met een lengte van circa 20 cm met een gat als oog om ze op te hangen.

Afgesproken is dat wanneer zijn zoon, na een bezoek aan zijn woonplaats in Tsjechië, weer terug is in Nederland, hij contact met ons opneemt om de druppels bij ons af te leveren. We zullen het zien en beleven. Koffie gedronken en door een mooi landschap naar Telč gereden. Ook deze stad is zeker een bezoek waard en staat dan ook op de Unesco-lijst. Na Telč doorgereden naar de camping in Pavov/Jihlava. Eerst bestond de camping niet meer volgens de autochtonen, maar uiteindelijk toch gevonden. Het is zo’n camping uit de tijd van het communisme. Oud, roestig en onvriendelijk. Het warme water functioneert en morgenvroeg hopelijk ook de douches. Stonden we aanvankelijk met z'n tweeën op de camping, ondertussen zijn er nog vier vakantiestellen bijgekomen, wat we niet verwacht hadden. Vandaag redelijk tot lekker weer.

HET MARKTPLEIN VAN TELČ.

Vrijdag 18 juni: verblijf Pavov/Jihlava.

In de loop van de ochtend naar Pavov gereden (Pavov is een randgemeente van Jihlava) om de kristalfabriek aldaar te bezichtigen. Fabriek was al een tijdje gesloten, alleen het uitverkoop winkeltje was nog open. Suus en Hans hebben nog wat kristallen souvenirs gekocht. Teruggereden naar Jihlava en wat rondgelopen op het immens grote stadsplein. Naar de VVV geweest voor informatie over een andere kristalfabriek. Geen fabriek in deze omgeving is nog in bedrijf. Wat gegeten en verder rondgelopen, tot eindelijk de regen ons deed besluiten om naar de camping terug te keren. 's Middags een kaartje gelegd en gelachen. Even wat zon gehad, maar nu wordt het weer aardedonker. Nog nooit een dergelijk slechte vakantie gehad wat het weer betreft.

 

Zaterdag 19 juni: 73 km, totaal 3019 km Pavov/Jihlava-Kutná Hora.

Met redelijk weer vertrokken naar Kutná Hora (wat het weer betreft zijn we steeds sneller tevreden), waar we een mooi plekje hebben op camping St. Barbara. Kleine, knusse camping met prima sanitair. Receptioniste spreekt goed Engels (zij studeert deze taal) en het overige personeel is ook zeer behulpzaam. 's Middags, nadat we bij de Billa eerst nog boodschappen hebben gedaan, naar de tweede poulewedstrijd van het Nederlands elftal tegen Japan gekeken. Ook deze wedstrijd werd gewonnen met 1-0. Magere wedstrijd. Plannen gemaakt voor morgen in Kutná Hora. Er is hier jaarlijks een groot feest in juni, de 'Royal Silvering', waarbij de hele stad omgetoverd wordt tot een middeleeuwse stad. Iedereen die verkleed is kan gratis het feestterrein op, zo niet dan een kaartje kopen. We zullen het morgen gaan zien. In de loop van de avond nog wat ver vuurwerk.

Kutná Hora 'Royal Silvering'.

Eénmaal per jaar vindt in Kutná Hora de 'Royal Silvering' plaats.

EEN BIJZONDER AARDIGE MAN MET ZIJN ROOFVOGELS, DIE ONS ALLES UITLEGDE NAAR WAT WIJ VROEGEN.

Een middeleeuws stadsfeest, waarbij iedereen zijn of haar steentje bijdraagt. Gekleed in middeleeuwse kledij trekt men naar het feestterrein in het centrum van de stad.

Na informatie bleek, dat iedereen die verkleed was gratis toegang heeft tot het feest.

DE WATERPIJP EN VEEL MUZIEK EN DANS.

Dit verklaart waarschijnlijk ook dat er zo veel bewoners middeleeuws uitgedost waren. Wij dus niet, maar gewoon in vakantiekleding.

Toneelstukjes gingen in het Tsjechisch, maar omdat de uitbeelding zo duidelijk was konden we het prima volgen.

EEN CALLIGRAFISTE.

De omgeving, met uitzicht op de St. Barbarakathedraal, is sprookjesachtig. De sfeer was buitengewoon genoeglijk en de toegewijdheid van de deelnemende Tsjechen was prima. 

Zondag 20 juni: verblijf Kutná Hora.

Vaderdag. Vanaf de camping lopend naar het centrum van Kutná Hora. Op een zeer groot geaccidenteerd feestterrein was van alles te zien, te eten, te drinken en te doen. Middeleeuwse stalletjes met middeleeuws geklede mensen. Dansen, muziek, zwaard vechten en Tsjechische toneelstukjes. Lekker ontspannen rondgewandeld. Na het feestgebeuren de wereldberoemde kathedraal St. Barbara van Kutná Hora bezocht.

FILMPJE KUTNÁ HORA MIDDELEEUWS FEEST.

Zeer bijzonder bouwwerk. Rond etenstijd in de stad gegeten, min of meer vanwege vaderdag en tevens als afscheid van deze vakantie. In de avond gesproken met twee heren op een motor uit Deventer. Eén van de rijders meende onze camper te herkennen. Hij had ons drie jaar geleden gezien in Marokko op de camping van Zagora. Het bleek allemaal te kloppen. Wat is de wereld dan toch weer klein, om in Tsjechië dezelfde motorrijder tegen te komen. Overigens een compliment voor het geheugen van die man. Nog steeds geen zomer.

Kutná Hora St. Barbarakathedraal.

Vanwege het zilver dat er van de 13-de tot de 18-de eeuw gewonnen werd, was Kutná Hora na Praag de belangrijkste stad van Bohemen. Dat het een rijke stad was, valt af te leiden uit de aanwezigheid van veel mooie gebouwen, zoals de St. Barbarakathedraal,

HET BIJZONDERE DAK VAN DE KATHEDRAAL.

het Italiaanse Hof (Vlašský Dvůr), waar de koninklijke munt gevestigd was en later het stadhuis, de 14-de eeuwse gotische St. Jakobuskerk en het 15-de eeuwse Stenen Huis (Kamenný Dům). In 1995 is het centrum van Kutná Hora bestempeld tot Werelderfgoed.

DE KANSEL (1655) WORDT GESIERD DOOR VIER STENEN RELIËFS VAN DE EVANGELISTEN, DIE IN 1566 ZIJN VERVAARDIGD DOOR MEESTER LEOPOLD.

OP DE ACHTERGROND HET BAROKKE ORGEL UIT DE JAREN 1740-1760, VERVAARDIGD DOOR DE PLAATSELIJKE ORGELBOUWER JAN TUČEK.

De St. Barbarakathedraal is één van de indrukwekkendste gotische kerken van heel Europa.

HET HOOGALTAAR EN RECHTS HET FRAAIE GEOMETRISCHE GEWELF UIT DE 16-DE EEUW, ONTWORPEN DOOR BENEDIKT RIED. IN HET GEWELF ZIJN DE EMBLEMEN VAN LOKALE GILDEN AANGEBRACHT.

Zowel het interieur als het exterieur van het gebouw is rijkelijk gedecoreerd en de grote ramen laten zeeën van licht binnen. In veel van de zijkapellen zijn interessante fresco's aangebracht; de afbeeldingen, onder meer van zwoegende mijnwerkers en arbeiders die munten slaan, laten zien hoe de stad rijk geworden is. 

Maandag 21 juni: verblijf Kutná Hora.

Vanmorgen naar het ossuarium (knekelnuis) van Sedlec (kostnice Sedlec) gereden. Vreemd en een beetje raar om al die botten, beenderen en schedels in een soort compositie te zien hangen. Daarna op zoek naar de witte (albino) herten van Žehušice.

IN HET OSSUARIUM VAN SEDLEC, IN EEN VOORSTAD VAN KUTNÁ HORA, ZIJN EEUWENLANG BOTTEN BEWAARD, DIE IN 1870 DOOR FRANTIŠEK RINT ZIJN GERANGSCHIKT IN DE VORM VAN KRUISEN, EEN FAMILIEWAPEN EN ZELFS EEN KROONLUCHTER.

De hekken waren gesloten. Volgens de Engelstalige informatie ter plekke hadden we ons rond tien uur moeten melden voor een rondleiding. Via de Billa terug naar de camping om verder de dag wat uit te rusten. Bedompt weer. Op de plek waar gisteren de motorrijders stonden staat nu een caravan met Nederlandse mensen. Tijdens het gesprek bleek uiteindelijk dat onze nieuwe buren uit Hilversum kwamen. Hebben in de Leeuwenhoekstraat gewoond, terwijl zij op de Huygensschool heeft gezeten en ook op de reünie van de school is geweest, tijdens het 100-jarige bestaan in 2005. Weer die kleine wereld en nog steeds geen zomer.

 

Dinsdag 22 juni: 218 km, totaal 3237 km Kutna Horá-Dresden.

Mooie reisdag en goede wegen. Het laatste stuk langs de Elbe was erg mooi, zowel in Tsjechië als in Duitsland. Onderweg nog wat gesleuteld aan de verlichting van Hans' caravan. Verbogen pootjes en loszittende contacten. Aan de grens met Duitsland, Tsjechisch getankt en de rest van het geld omgezet in goederen, waaronder een tuinkabouter. Geld wisselen heeft geen zin. Rond drie uur op de camping aan de rand van Dresden. Hele grote en drukbezochte camping. Nederlanders en Duitsers. Schoon Duits sanitair. 'Taxikosten' met Hans afgerekend. Internet mogelijkheid. Voor acht uur € 1,50. Veel kinderen gebeld en moeder. Morgen naar Dresden om mooie dingen te bekijken.

Woensdag 23 juni: verblijf Dresden.

Met het openbaar vervoer naar Dresden. De bus stopt voor de camping en rijdt dan naar het 'Hauptbahnhof'. Te voet verder naar het centrum van de stad. Mooie dingen gezien, zoals de Maria-kirche. Na wat omzwervingen uiteindelijk beland in het 'Verkehrsmuseum'. Ook erg interessant, vooral voor de heren, en mooi opgezet. Uiteindelijk weer terug met het openbaar vervoer en 's avonds met de aanwezige Duitsers naar Duitsland-Ghana (1-0) gekeken. Wel lachen en gezellig.

Dresden.

Vanaf 1485, toen de regerende familie Wettin zich er vestigde, werd Dresden een belangrijke stad.

DE 100 M HOGE SCHLOSZTURM OF HAUSMANNSTURM. RECHTS EEN DEEL VAN DE HOFKIRCHE.

DE 102 M LANGE FÜRSTENZUG GEMAAKT IN 1904 VAN STUKJES PORCELEIN.

Onder vorst August de Sterke werd de stad in de 18e eeuw een kunst- en cultuurcentrum.

HET STANDBEELD VAN MARTIN LUTHER OP HET PLEIN VAN DE FRAUENKIRCHE.

DE KOEPELS VAN DE RUSSISCH ORTHODOXE KERK.

Vanwege de vele barok- en rococoarchitectuur kreeg de stad de bijnaam Elbflorenz (Florence aan de Elbe).

Vanaf 1889 was Dresden dankzij Heinrich Ernemann dé plek voor de Europese fotografische industrie.

DE SEMPER-OPERA.

EEN BEELDENGROEP IN DE TUIN VAN ZWINGER.

Vele technologische vernieuwingen kwamen er vandaan zoals de eerste éénogige kleinbeeld (24 x 36 mm) spiegelreflexcamera ter wereld.

DE CHOLERA FONTEIN.

EEN BEELD LANGS DE OEVERS VAN DE ELBE.

Verder was Dresden in de 20e eeuw thuishaven van VEB Pentacon-fabriek die onder meer de Praktica maakte.

Begin 20e eeuw werd de kunstenaarsgroep Die Brücke in Dresden opgericht.

In de nacht van 13 op 14 februari 1945 werd door de Britten een bombardement op Dresden uitgevoerd. Ruim 25.000 mensen verloren het leven en 75.000 woningen verdwenen van de kaart. De extreem hete vlammenzee veroorzaakte een vuurstorm die mensen de vlammen inzoog.

Deze verwoesting was niet de enige die de stad teisterde:

  • In 1491 verwoest door een grote brand;

  • In 1760 verwoest door een kanonnenbeschieting tijdens de zevenjarige Oorlog;

  • In 1849 door het onderdrukken van een opstand voor een grondwet, het Dresdener oproer;

  • In augustus 2002 teisterden overstromingen de stad, een gevolg van de overvloedige regenval in het stroomgebied van de Elbe (hoogwater in Centraal-Europa 2002).

Na de Tweede Wereldoorlog wilden de communistische autoriteiten Dresden ombouwen tot een socialistische metropool. Dat hield in dat bijna alle ruďnes in het stadscentrum werden opgeruimd. Historisch waardevolle gebouwen werden gesloopt, ondanks sommige protesten, zoals de Sophienkirche die in 1962 werd afgebroken. Een aantal historische gebouwen werd herbouwd, zoals de Zwinger en de Semper-opera. De ruďnes van de Frauenkirche bleven staan als een monument. Na de Wende werd gekozen voor een andere stedelijke planning: de stad moest veel meer van haar vooroorlogse uiterlijk terugkrijgen. De Frauenkirche werd volledig herbouwd en andere delen van de stad werden in een historische trant heringericht (historisme (architectuur). Hierdoor heeft Dresden een historische, barokke uitstraling gekregen en trekt de stad meer en meer toeristen. Nog altijd wordt aan deze stedelijke 'vernieuwing' gewerkt.

Donderdag 24 juni: verblijf Dresden.

Vandaag weer naar Dresden. Het openbaar vervoer krijgen we langzamerhand door. Eerst halverwege de stad uitgestapt voor een bezoek aan de Russisch-orthodoxe kerk. Weer ingestapt en verder gereden tot het hoofdstation. Op de tram naar het centrum. De nieuwe kerk en 'Zwinger' bekeken en ten slotte naar het 'Grüne Museum', met veel barokke kunststukjes. Tot slot langs de Elbe koffie gedronken en weer terug met het openbaar vervoer. Morgen vertrekken we richting Nederland, zodat we in de loop van de middag nog wat dingen te regelen hebben. Foto's e.d. Eten en voetballen kijken.

FILMPJE DRESDEN. 

Vrijdag 25 juni: 480 km, totaal 3717 km Dresden-Vlotho/Bad Oeynhausen.

Afscheid genomen van Suus en Hans en over een snelle autobaan route op weg naar Osnabrück, via Leipzig, Magdeburg, Braunschweig en Hannover. Tussen Hannover en Osnabrück gaf het metertje van de dynamofunctie aan dat de dynamo met minder dan 12 volt de accu laadde. Wat inhoudt dat de motor de accu langzaam aan het leegtrekken is, zodat je op een gegeven moment stil komt te staan. Een eerdere ervaring met een dergelijk mankement deed ons besluiten in de eerste de beste plaats te stoppen voor een garage in de hoop op hulp. Bad Oeynhausen van 'Hansworst' was de komende plaats. Van de snelweg af en gestopt voor een BMW garage. Zij konden ons niet helpen, maar we mochten wel gebruik maken van de telefoon en het toilet. We konden zelfs aan de achterkant van het gebouw overnachten, indien noodzakelijk. ANWB gebeld en alles uitgelegd. Deze zou contact zoeken met de ADAC in Duitsland. Kortom blijf waar je zit en verroer je niet. Ook nog gebeld met de doorlopende reisverzekering, die ons te kennen gaf dat we voor € 75 p.p.p.n. een overnachtingsplaats konden zoeken. Met een half uurtje was de ADAC al onder onze motorkap en bleek het probleem inderdaad defecte diodes te zijn. Achter de ADAC naar het ADAC steunpunt gereden zo'n 2 km verderop. Terwijl wij in het zonnetje zaten werd de dynamo gedemonteerd en afgevoerd naar een speciale werkplaats. Na vier uur kwam de ADAC meneer en de dynamo gereviseerd terug. Weer teruggeplaatst en alles deed het weer. Ondertussen was het rond een uur of negen en veel zin om nog door te rijden naar Osnabrück hadden we niet. Op 8 km echter van de ADAC werkplaats was een camping in Vlotho, eigenlijk een zeer toepasselijke naam, omdat we inderdaad vlot stilstonden. Camper neergezet en op weg naar de kantine voor een drankje, een babbeltje en wat voetbal. Lekker geslapen.

Zaterdag 26 juni: 299 km, totaal 4016 km Vlotho/Bad Oeynhausen-Hilversum.

Lekker kunnen doorrijden en rond 14.00 uur op de koffie bij Wiarda in haar nieuwe huis. Ondanks het behoorlijk slechte en natte weer en misschien wel mede daardoor veel gezien en beleefd. Kortom een geslaagde vakantie.  

Free counter and web stats