Van zondag 20 april t/m donderdag 26 juni,

waarvan

zondag 27 april t/m maandag 23 juni gezamenlijk als ACSI-groep.

 Zondag, 20 april 2008: Hilversum - Lahnstein, 373 km.

Vanmorgen rond een uur of tien vertrokken met helder, droog maar toch wel fris weer. Via Utrecht, Arnhem, Oberhausen en Keulen over de 'Rechtsrheinische Autobahn' naar Koblenz. Bij Koblenz over de Rijn naar de linkeroever, iets verder weer naar de rechteroever en na het oversteken van de rivier de Lahn kwamen we bij camping Wolfsmühle in Lahnstein aan. Niks wolf en niks molen, maar wel een gezellig uitziende camping. Het was rond een uur of vier en konden buiten zitten en eten. Na het eten nog wat rondgelopen en zeer op tijd naar bed rond een uur of acht. Moe van het 'eindelijk weg en het niks vergeten zijn'.

Maandag, 21 april 2008: Lahnstein - Hohenstadt, 373 km. Totaal 746 km.

Wat onwennig geslapen en 's nachts vrij warm gehad. Straks maar een extra raampje open. Vroeg op, kan het ook anders, en vroeg op pad. In Lahnstein eerst wat benzine ingenomen en weer over de Rijn via de 'Linksrheinische Autobahn' naar Ludwigshafen. De Rijn weer overgestoken en via Heilbronn naar Ludwigsburg iets voor Stuttgart. Een mooi barok Schlosz dat we vanaf een afstand hebben bekeken i.v.m. parkeerproblemen. Na de lunch kwamen we rond een uurtje of drie op camping 'Waldpark' in Hohenstadt aan.

Vanaf Stuttgart gezien richting Ulm ligt de camping links van de weg direct na de Aichelberg. De afslag tevens een 'Behelfsausfahrt', die pal na een tunnel ligt gelukkig niet gemist, wat vele kilometers scheelt. Toen we aankwamen waren we de enigen. Even later kwamen Engelsen, met hun camper op weg van Hongarije naar het grote eiland aan de overkant van de Noordzee, naast ons staan, voor 'an overnighting'. In de middag regen en koud, echt weer voor erwtensoep. Op tijd naar bed, weliswaar een uurtje later dan gisteren.

Dinsdag, 22 april 2008: Hohenstadt - Kramsach, 333 km. Totaal 1079 km.

Om acht vanmorgen waren onze Engelse buren bezig om de camper met behulp van een tractor van het grind af te trekken. Uitermate vreemd omdat ze gisteren bij aankomst heen en weer hebben gemanoeuvreerd over hetzelfde grind om de camper met een Europese in- en uitstap goed neer te zetten. Hebben nog even met de Duitse  'campingbaas' staan praten en zijn toen ook vetrokken, gehuld in dichte nevels (zie foto boven). Onderweg naar Memmingen werd de mist wat minder, maar begon de regen toe te nemen. Geen plezierige uitzichten en niet lekker rijden met dit druilerige weertype. Einde Autobahn een beetje getankt, genoeg om in Oostenrijk te komen, koffie gedronken en een Oostenrijks vignet aangeschaft. Vlak voor de Duits-Oostenrijkse grens nog wat Duitse 'Semmeln' gekocht voor de lunch. De Fernpass over met wat natte sneeuw en later weer regen.

Woensdag, 23 april 2008: Verblijf in Kramsach.

De hele nacht en ochtend geregend. Vanmorgen is de ANWB-ploeg verrokken richting Vicenza in Italië. In de loop van de middag klaarde het wat op. Praktisch niets tot niks gedaan. Zitten, lopen, lezen en een paar foto's op en van de camping gemaakt. Wel verbazen we ons iedere keer over de buitengewone luxe van de camping. Duurzame materialen gebruikt, smaakvol en heel erg schoon.

KRAMSACH: REINTALER SEE BIJ CAMPING TONI SEEBLICH.

Donderdag, 24 april 2008: Verblijf in Kramsach.

Vandaag was het tussen de buien door droog. Na de koffie met Oostenrijkse zoetigheden getankt bij zo'n automaatpomp. Vijftig euro in het apparaat, slang gepakt en weer opgehangen omdat de slang te kort was om bij de tank te komen, camper een stukje verplaatst en weer de slang gepakt. Toen helemaal niets meer. Geen benzine en geld weg. Op een knopje gedrukt en warempel binnen de kortste keren kwam een jongeman in benzinepak naar ons toe. Eén en ander uitgelegd, waarop verder alles in orde kwam. Volgens hem was een camper toch wel zeer 'Geil'. Daarna naar de Billa (een soort supermarktje) voor wat boodschappen. Bij de lopende band kassa bleken we vergeten te zijn om de appels te wegen. Cassière pakt de appels rent door de supermarkt en komt met de gewogen appels terug. Zou in Nederland ondenkbaar zijn dergelijke klantvriendelijkheid. Jammer, erg jammer. Nog even langs Gertl (garage-eigenaar)gereden voor een second-opinion wat betreft het storende geluidje. Gewoon doorrijden, kan geen kwaad.

In de loop van de middag kwam er weer een stel op de camping aan. We zijn nu met vier stellen en hebben met z'n achten een verjaardagsborrel gedronken.

Vrijdag, 25 april 2008: Verblijf in Kramsach.

Vandaag bijna weer de gehele dag geregend. In de middag wil het af en toe wel opklaren. In de loop van de middag zijn er weer vier stellen aangekomen, waaronder Suus en Hans. Heel gezellig het weerzien. Babbel, babbel, babbel. Pien jarig en even gebeld naar die lieverd. Brok in de keel.

Zaterdag, 26 april 2008: Verblijf in Kramsach.

Rustige en toch wel een regenachtige dag. Samen met Suus en Hans naar Rattenberg geweest. Ligt aan de overkant van de Inn op een steenworp afstand van Kramsach. Hans moest wat glasgeblazen hondjes ophalen voor een vriend in Nederland. Winkelend kwamen we Monique en Rob tegen die van Kranebitten kwamen en zich na het winkelen in Rattenberg bij de groep voegden. Weer een gezellig moment in het druilerige weer.

Nog even met z'n viertjes in Billa geweest voor wat inkopen. In de loop van de dag hebben zich weer een aantal medereizigers gemeld op de camping. Op een enkele equipe na zijn we compleet. De laatste medereizigers zullen zich in Vicenza bij de groep voegen.

Zondag, 27 april 2008: Verblijf in Kramsach.

Na een nacht met nachtvorst is het vandaag prachtig weer geweest. Een graadje of vierentwintig en heerlijk om een wasje te doen. We zijn bijna compleet en de groep wordt langzamerhand een groep. Om 16.00 uur hebben we een algemene introductie gehad met wat verdere informatie. Voor de eerstelingen onder de ACSI-sten verduidelijkend en voor de herhalende ACSI-sten herhalend. Na de eerste middagmeeting 's avonds om 19.00 uur gedineerd op de camping. Was gezellig en ontspannend. Waarbij wat drank de tongen deed losmaken. In ieder geval zitten de hooggespannen verwachtingen er goed in en is het onzichtbare ijs redelijk gebroken. Morgen, de tweede ACSI-dag, met z'n allen over de Brennerpas naar Vicenza in Italië.

Maandag, 28 april 2008: Kramsach - Vicenza, 380 km. Totaal 1459 km.

Wat wolken en wat zon bij het opstaan. Vanmorgen voor Olga (captains vrouw) de chipcard van het ultieme sanitair bij de receptie afgegeven. Bij het vertrek van het captains echtpaar was namelijk de receptie nog niet open. Na het vertrek rond een uur of tien nog even langs de Billa in Kramsach en even verderop in Innsbrück redelijk goedkoop Oostenrijks getankt. Hoop met deze volle tank tot in Griekenland te komen. Na de Brennerpas tijdens het afdalen naar de Povlakte werd het weer steeds helderder en lekkerder. De Alpennevels zijn tussen de Alpen blijven steken en dat is maar goed ook. Het laatste stuk voor Vicenza de juiste afslag gemist, zodat we aan de verkeerde kant van de Autostrada uitkwamen. Uiteindelijk zagen we de camping wel liggen, maar er lag nog een snelweg en een tolstation tussen. Stiekem wat onwettig gemanoeuvreerd en stonden toen opeens voor de ingang van de camping. Na het diner met zalm en garnalen de plannen met Hans besproken hoe morgen Vicenza aan te vallen. We zijn van plan om met het openbaar vervoer naar Vicenza te reizen, wat Palladio's te bekijken en weer met het openbaar vervoer naar de camping terug te gaan.

Dinsdag, 29 april 2008: Verblijf in Vicenza.

Klammig en bewolkt bij het opstaan. Met z'n zessen met het openbaar vervoer naar Vicenza geweest. De oude binnenstad was bezienswaardig om de architectonische kunsten van Palladio.  Het Teatro Olimpico, gebouwd door Palladio in 1584, was zeker de moeite waard. De vaste decors vertonen door hun helling naar achteren een driedimensionale ongerijmdheid die interessant maar niet storend aandoen. Gezien het tijdperk een hoogstandje. Tussen de middag een veel te grote pizza weggewerkt.

Tijdens de routebeschrijving van 18.00 uur vlaggetjes (rood-wit-blauw en oranje) uitgedeeld aan onze mede ACSI-sten i.v.m. Koninginnedag van morgen. We moeten redelijk vroeg op pad om ruim voor inschepingstijd op de kade in Venetië aanwezig te zijn.

Woensdag, 30 april 2008: Vicenza - Venetië, 67 km. Totaal 1526 km.

Koninginnedag. Vanmorgen rond half tien vertrokken onder een bewolkte lucht. De meeste campers, caravans waren versierd met de uitgedeelde vlaggetjes vanwege Koninginnedag. Drukke Autostrada naar Venetië, maar het was slechts een klein hortje. Om elf uur stonden we allemaal keurig opgesteld voor de inscheping, die plotseling en snel kwam. Voordat alle wagens, vrachtwagens enz. aan boord waren was het rond twee uur en vertrokken we.  In de loop van de middag werd het weer steeds  mooier en zonniger. Nu 21.15 uur Griekse tijd (klok een uurtje vooruit) racen we over de Adriatische Zee met een snelheid tussen de 40 en 50 km/p.u. (een zooitje  knopen). We hebben een ruimere plek dan voorgaande jaren en we kunnen vanuit de camper de zee aan ons voorbij zien schieten. Volgens de interne mededelingen komen we morgen rond 12.00 uur in Igoumenitsa (Griekenland) aan. De nacht aan boord vinden we niet prettig. Motorgeronk, wat diep gedreun en af en toe een voelbare correctie van de stabilisatiemotoren. We zullen zien.

Donderdag, 1 mei 2008: Igoumenitsa - Platariá, 8 km. Totaal 1534 km.

Vrijdag, 2 mei 2008: Platariá - Kalambáka, 234 km. Totaal 1768 km.

Vanmorgen rond een uurtje of tien vertrokken. In Igoumenitsa wat getankt en een ALDI aangevallen.  Bij Ioanina op hetzelfde parkeerterrein gestopt als twee jaar terug en daar geluncht. Door het Pindosgebergte, met een route-afwijking naar Metsovo, dr'in en dr'uit, over de Katarapas, koffie gedronken en de Karelia's (sigaretten à € 2,20 p.p.) weer ontdekt. Door de vele  vrachtwagens was het toch een behoorlijk zware rit. Het weer was gelukkig prima en uiteindelijk kwamen we rond een uur of vijf in Kalambáka aan. Camper neergezet en gelijk aan de routebespreking voor de volgende dag. Gelukkig hoefde Joan niet te koken, want er stond een gezamenlijke maaltijd op het programma. Lekker veel sla en Grieks vlees. Redelijk op tijd naar bed voor morgen, waar een route van 400 km op het programma staat naar Kavala.

Zaterdag 3 mei 2008: Kalambáka - Kavala, 399 km. Totaal 2167 km. 

Gezien de afstand van vandaag rond negen vertrokken. De eerste zestig kilometers waren wat bergachtig, maar daarna kwam er een schitterende snelweg via Thessaloniki tot bijna aan Kavala. We waren dan ook redelijk vroeg, rond twee uur, op de camping aan zee. Spontaan ontstond er een soort 'straatfeest' waar de gehele groep met een drankje aanwezig was. Wij kwamen iets later, omdat we meestal redelijk op tijd eten. Na het gezellige samenkomen moest iedereen nog achter het fornuis, terwijl wij al klaar waren en even naar het strand zijn gelopen (100 meter).  Morgen een rustdag, dus we zien wel.

KAVALA: ZONSONDERGANG.

Zondag 4 mei 2008: Verblijf in Kavala.

Dodenherdenking. Vanmorgen geprobeerd om lopend naar Kavala te gaan. Het bleek te ver en te gevaarlijk langs de weg zonder trottoirs. Wat later met z'n zessen in de auto van Hans naar Kavala. Was toch nog een kilometer of 5. In de havenstad wat rondgekeken en terrasjes gepikt. Rond een uurtje of drie weer met z'n allen in de auto terug.  Tijdens de routebespreking rond 6 uur een minuut stilte i.v.m. dodenherdenking. Wat later nog een regenbuitje.

Maandag 5 mei 2008: Kavala - Alexandroupolis, 198 km. Totaal 2365 km.

Bevrijdingsdag. Vandaag nog geen 200 km naar Alexandroupolis. De eerste stop was in Port Lagos, waar op twee eilandjes kerkjes waren gebouwd, die onderling en met de wal verbonden waren door een houten loopbrug. Daarna letterlijk doorgereden met een lusje naar Komotini. Druk stadje waar voor de camper geen plaats was. Vanavond een buitje gehad en de routebespreking voor morgen. De grensformaliteiten naar Turkije zijn voor velen onder ons ingewikkeld, onbekend en langdurig. We zullen zien en blijven lachen.

Dinsdag 6 mei 2008: Alexandroupolis - Edirne, 187 km. Totaal 2552 km.

Vanmorgen rond negen uur vertrokken i.v.m. de te verwachten lange wachttijden aan de grens met Turkije, die weleens kunnen oplopen tot 2 à 3 uur. Direct na vertrek nog even de tank volgegooid met goedkope Griekse benzine. Altijd lachen bij de tankstations als de pomphouder gedecideerd naar de diesel grijpt. Een aantal keren moet ik hem dan wijsmaken dat onze camper een echte benzinemotor heeft.

Woensdag 7 mei 2008: Verblijf in Edirne.

Vandaag de eerste gezamenlijke excursie met de bus. Na een bezoek aan een tussenstation van de Oriëntexpres hebben we het medische centrum van de Cami moskee bekeken. Veel 'prehistorische' geneeskundige attributen.

Via het olieworstel-centrum met het, voor dit specifieke spektakel gebouwde stadion, naar de Selimiye moskee. Tussendoor nog wat door de stad geslenterd en uiteindelijk, na een bezoek aan de Eski moskee, met de bus terug naar de camping. Hè, hè.

Donderdag 8 mei 2008: Verblijf in Edirne.

Vrijdag 9 mei 2008: Edirne - Nisantasi/Selimpasa, 196 km. Totaal 2748 km.

Voor vertrek eerst nog een wasje gedaan en rond een uur of elf vertrokken. Een vrij eenvoudige en snelle weg tot we in de buurt van Nisantasi/Selimpasa kwamen. We zijn daar wat gaan dolen, omdat borden en plaatsnamen ontbraken. Uiteindelijk hebben we de 'vuilnisbakken-route' gereden. Op de vuilnisbakken staan namelijk wel de plaatsnamen. En zo zijn we tenslotte in een reusachtige onweersbui op de camping terecht gekomen. De aangewezen plek was naast het hondenhok, dat nogal stonk. Na het schoonspuiten van het hondenverblijf stonk het nog steeds en zijn we glibberend naar een ander veldje gereden met een mooi uitzicht.

Zaterdag 10 mei 2008: Verblijf in Nisantasi/Selimpasa.

Met de bus naar Instanbul geweest. Was me het dagje wel van 's ochtends half negen tot 's avonds half negen. Maar we hebben dan ook wel wat gezien. Gestart bij het Hippodrome, lopend naar de Blauwe Moskee en vandaar weer naar de Haghia Sophia. Rond het middaguur naar het terrein van het Topkapi-paleis. Met uitzicht over de Zee van Marmora Turks geluncht. Na de lunch het Topkapi-complex onder leiding van een Duitssprekende tolk uitgespit. Zelfs de harem hebben we bekeken. Vervolgens naar de Cisterne en tot slot naar de Grote Bazar.

Zondag 11 mei 2008: Verblijf in Nisantasi/Selimpasa.

BEVOLKINGSGESCHIEDENIS. Om de geschiedkundige voorwerpen en het ruïnebestand beter te kunnen plaatsen is het van belang op de hoogte te zijn van de bevolkingsgroepen die Turkije hebben bewoond en nog bewonen. PREHISTORIE: De eerste bewoners waren nomadische jagerverzamelaars, die met de seizoenen meetrokken . Stille getuigen hiervan zijn de stenen werktuigen en andere ruwe artefacten, botten van dieren en voedselfossielen uit het Paleolithicum (20.000 BC), gevonden bij Burdur ten noorden van Antalya. De eerste permanente bewoners waren de prehistorische boerengemeenschappen van Mesopotamië. Rond 10.000 BC vestigden groepjes mensen zich in Anatolië. Rond 7.000 BC zijn hier talloze nederzettingen gesticht. Ze hielden schapen, geiten en ossen en gebruikten honden om hun vee te beschermen en te hoeden. Men ontdekte hoe men metaal kon smelten. Verschillende methoden werden ontwikkeld om gebruiksvoorwerpen te gieten en vervaardigen, zoals wapens en sieraden. De eerste gietkoperen voorwerpen zijn in Anatolië gemaakt en stammen uit ca. 5.000 BC. DE EERSTE STAD: Samen met Hacilar was Çatalhöyük (5.000 mensen) bij Konya waarschijnlijk de eerste stad ter wereld. Archeologen hebben met zekerheid kunnen bepalen dat de huizen stevige gebouwen waren van baksteen en hout. MOEDERGODIN  ÇATALHÖYÜK. De inwoners geloofden in animisme (primitieve levensbeschouwing). Zo speelden de kleine terracotta figuurtjes van een voluptueuze vrouwelijke godheid (de moedergodin) waarschijnlijk ook een rol bij vruchtbaarheidsrituelen. DE KOPERTIJD: In de Kopertijd (ca. 5500-3000 BC) was landbouw en het houden van dieren een een manier van leven. Het winnen van erts en het smelten ervan werd verbeterd. Belangrijke plaatsen in die tijd waren Hacilar en Canhasan. DE BRONSTIJD: Tussen 3000-1200 BC ontwikkelden de Anatolische metaalbewerkers nieuwe vaardigheden. Hierdoor ontstond een levendige handel in gouden sieraden, ornamenten, riemen, kruiken en beeldjes van de moedergodin. DE ASSYRIËRS: De Assyriërs afkomstig uit Noord-Mesopotamië voerden handel met de bewoners in Anatolië. Zij vonden het belangrijk om hun transacties vast te leggen en ontwikkelden het spijkerschrift op kleitabletten. ASSYRISCHE HANDELSOVEREENKOMST OP EEN KLEITABLET. HETTITISCHE HIËROGLIEFEN. DE HETTIETEN: Rond 2.000 BC arriveerden de Hettieten in Anatolië. Hun geschreven taal in spijkerschrift en hiërogliefen, is waarschijnlijk de oudste Indo-Europese taal. Ze konden ijzer smeden, wat hun het voordeel gaf van een sterke militaire macht met strijdwagens. Koning Anitta veroverde grote delen van Midden-Anatolië. Tijdens de Hettitische bloeitijd vervaardigde men stijlvolle aardewerken voorwerpen, metalen figuren, vaten in de vorm van dieren en zegels met koninklijke symbolen. HETTITISCH SPIJKERSCHRIFT. Rond 1220 BC plunderden piraten van de Middellandse Zee de grenzen van het Hettitische Rijk. Veel mensen stierven of vluchtten. De Assyriërs maakten gebruik van het leed en lijfden veel van hun koninkrijken in. De overgebleven delen van het Hettitische Rijk werden bezet door de Frygiërs, een stam uit de Balkan, die vanuit het noordwesten waren binnengevallen. DE LYDIËRS EN LYCIËRS: In de 7-de eeuw BC werd Anatolië langzaamaan gedomineerd door de Lydiërs, terwijl de Lyciërs aan de Middellandse Zeekust floreerden. LYCISCHE ROTSGRAVEN. Hun rotsgraven zijn nog steeds te zien in Fethiye en Antalya. De Lydiërs waren fameuze zilversmeden en bedachten de munt. Ondertussen zorgde de Ionische Renaissance voor een bloei van de Griekse cultuur en handel langs de Egeïsche kust. Pioniers uit Milete stichtten kolonies langs de Middellandse- en Zwarte-Zeekust. Stadstaten als Knidos en Halicarnassus floreerden en luidden de nieuwe fase van de geschiedenis van Anatolië in. DE HELLENISTISCHE PERIODE: Tussen 330 en 132 BC leidde Alexander de Grote de oostelijke expansie van Griekenland en nam het toen op tegen het machtige Perzische Rijk, dat in de 5-de eeuw BC grote delen van Anatolië had opgeslokt. In Anatolië werden de nieuwe kolonisten al snel de heersende klasse die de hellenisering uitdroegen. In die tijd werden onder meer Pergamum en Perge gesticht.   PERGAMUM OP EEN HEUVEL BOVEN DE STAD BERGAMA. HET OPEN GRIEKSE THEATER, AANGELEGD IN DE 3-DE EEUW BC, TELT TACHTIG RIJEN BANKEN, WAAR ZO'N 100.000 MENSEN KONDEN ZITTEN. DE RESTANTEN  VAN DE HELLENISTISCHE POORT BIJ PERGE IN DE BUURT VAN ANTALYA. LATER, IN DE BYZANTIJNSE TIJD, RAAKTE DE STAD IN VERVAL EN IN DE 7-DE EEUW WERD HIJ VERLATEN. DE ROMEINSE PERIODE: De Romeinse Republiek, rond 500 BC gesticht in Midden-Italië, begon in de 2-de eeuw BC aan een snelle expansie naar het oosten. Nadat de Romeinense legers de Griekse strijdkrachten in Corinthe hadden verslagen, waren daarna de Galaten in Anatolië aan de beurt. Hoewel de Romeinen in militair opzicht zegevierden, was de Griekse beschaving van grote invloed op Rome. Griekse kunst en cultuur domineerden het Romeinse leven. Het Romeinse bewind bracht de voordelen van de Romeinse beschaving, zoals rechtspraak, betere hygiëne en weg- en waterbouwkunde. Terwijl de legers oprukten bouwden ze indrukwekkende heerbanen. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk was het mogelijk om van de Adriatische kust naar Syrië te reizen op geplaveide wegen. Het Stadiasmunoment (monumentale wegwijzer) in Patara, toont allerlei wegen en afstanden door Lycië. Tijdens het bewind van de 'vijf goede Romeinse keizers' (Nerva, Trajanus, Hadrianus, Antonius Pius en Marcus Aurelius) kregen de afgelegen gebieden talloze aquaducten en nymphaea (monumentale fonteinen) voor de verspreiding van vers water en de afvoer van afval. GEDENKPLAAT OP HET HIPPODROOM VAN SCHENKER KEIZER THEODOSIUS.   DE OBELISK WAS EEN ROMEINSE BUIT UIT EGYPTE. Theaters en raadszalen werden gebouwd, net als stadia en gymnasia voor de sportevenementen. In 324 liet keizer Constantijn zich tot het Christendom bekeren en stichtte hij Constantinopel (op de plek van het huidige Istanbul) en binnen zes jaar was deze de hoofdstad en het christelijke centrum van het Rijk. Machtige muren omsloten de zeven heuvelen en de keizer gaf opdracht voor de bouw van een hippodroom, forum en badhuizen. De laatste grote keizer na Constantijn was Theodosius. Na diens dood werd het Rijk in tweeën verdeeld en was het begin van het einde van het Romeinse Rijk. HET BYZANTIJNSE RIJK: Het Byzantijnse Rijk bereikte zijn hoogtepunt onder Justinianus (527-565) die grote bouwprojecten begon, waaronder de bouw van de Haghia Sophia. ISTANBUL: HAGHIA SOPHIA. Onder zijn bewind kreeg Constantinopel prachtige paleizen, kerken en openbare gebouwen. In de 8-ste eeuw slonk het rijk gestaag onder druk van de Arabische expansie en de toestroom van Seldjoeken. Bijna duizend jaar lang was Constantinopel de rijkste stad van de christelijke wereld. In 1204 plunderden kruisvaarders de stad en roofden ze veel schatten. OORSPRONG VAN DE TURKEN: Het Turkse volk stamt af van Centaal-Aziatische nomadenstammen, bekend als de Turkmenen. In de 10-de eeuw plunderden de Turkmenen het door Byzantijnen geregeerde Anatolië. HET SELDJOEKSE RUMSULTANAAT: Sultan Alp Arslan plunderde rond 1065 Anatolië. In 1071 probeerden de Byzantijnen de Seldjoeken te verslaan, maar hun leger werd vernietigd in de Slag van Manzikert (Malazgirt). Hoewel de Seldjoeken niet van plan waren Anatolië te regeren, zorgde het vacuüm dat de Byzantijnse nederlaag veroorzaakte voor de formatie van een reeks islamitisch-Turkse staten. Tussen eind 11-de eeuw en eind 12-de eeuw was het rumoerig in Anatolië. De komst van de kruisvaarders veranderde het machtsevenwicht drastisch. De Seldjoeken verplaatsten hun hoofdstad naar Konya en de Byzantijnen probeerden andermaal tevergeefs de Seldjoeken terug te drijven. Onder de heerschappij van Kiliç Arslan ll (1156-1192) werd het Seldjoekse Rum-sultanaat de machtigste staat in Anatolië. De inname van Antalya in 1207 gaf toegang tot de Middellandse Zee. Ze bouwden bruggen, hans en karavanserais (de Sultanhani bij Aksaray). SELDJOEKSE STENEN BRUG BIJ ASPENDOS. KARAVANSERAI SULTANHANI BIJ AKSARAY. MONGOOLSE OVERHEERSING: In 1243 versloegen de Mongoolse troepen het Seldjoekse leger en werden de Seldjoekse sultans vazallen onder de Mongolen. In de 13-de en 14-de eeuw bekeerden veel christenen zich tot de islam, omdat de Mongolen minder belasting oplegden aan moslims. De Mongolen heersten tot 1335 over Anatolië, tot rebellerende Turkmenen de eerste Beylik-staten stichtten. Het emiraat Ertuğrul, in Eskişehir, triomfeerde. De zoon van Ertuğrul, Osman, stichtte een dynastie, bekend als de Osmanen en schiep één van de grootste rijken die ooit hebben bestaan. HET OSMAANSE RIJK: De expansie van de Osmaanse staten versnelde aan het eind van de 13-de eeuw. In 1453 werd Constantinopel door Mehmet ll (de Veroveraar) ingenomen. Door de constante oorlogen schoven de grenzen op tot diep in de Balkan en het Midden-Oosten. Syrië en Egypte vielen in 1516-1517, waardoor de heilige steden Mekka en Medina onder Osmaans bestuur kwamen. Rond 1550 was de Osmaanse sultan de centrale figuur van de (soennitische) moslimwereld. Het Osmaanse Rijk, vooral bekend om zijn excessieve rijkdom, werd ook gekenmerkt door efficiënt bestuur, religieuze tolerantie en enorme militaire macht. Het Osmaanse Rijk bereikte zijn hoogtepunt onder het leiderschap van sultan Süleyman de Prachtlievende (1520-1566). Het liep van de grensgebieden van Zuid-Hongarije tot Jemen en van de Krim tot Marokko. Een geolied bewind en een goede militaire organisatie. Een belangrijk gebruik was devşirme, waarbij christelijke onderdanen één zoon in dienst van de sultan gaven. Deze jongens bekeerden zich tot de islam en werden ambtenaar of janitsaar (militair). ISTANBUL: DOLMABAHÇE PALEIS. Deze janitsaren stonden onder ijzeren discipline en moesten celibatair zijn, maar konden privileges krijgen. Hierdoor kon een ambitieuze kul (slaaf) zich een machtige status verwerven. Het is zelfs zo dat veel grootviziers (eerste ministers) product waren van het devşirme-systeem. Na Süleymans dood werd het rijk door een aantal middelmatige sultans bestuurd. Het rijk werd een gemakkelijke prooi voor de intriges en complotten van de janitsaren en voor de expansiedrift van andere mogendheden. In oorlogen met Rusland, Venetië, Oostenrijk en Perzië verloor het rijk veel territorium. Rond 1912 verloor het rijk nog meer Europees bezit door de Balkanoorlogen. Een jaar later nam het verzwakte rijk deel aan de Eerste Wereldoorlog aan de kant van Duitsland. De menselijke en economische offers waren heel hoog. In 1918 was alleen het binnenland van Anatolië nog van de Osmanen. Er zou nog een bittere onafhankelijkheidsoorlog volgen, voor het moderne Turkije geboren kon worden. ATATÜRK: Mustafa Kemal (1881-1938), een gerespecteerd legerofficier, riep de bevolking op tot het vormen van een republiek. Toen de Grieken bij de slag van Dumlupinar verpletterd waren en alle buitenlandse mogendheden waren verdreven, keerde de rust terug in Anatolië en werd de republiek uitgeroepen. MUSTAFA KEMAL OP WERKBEZOEK IN EDIRNE. Het Verdrag van Lausanne (1923) erkende de nieuwe grenzen en territoria van Turkije. Ankara werd de hoofdstad. Dat Mustafa Kemal leider van de nieuwe staat werd, verbaasde niemand. Na 1935 stond hij bekend als Atatürk (Vader der Turken). Hij bewonderde de Europese cultuur en levensstijl en zag een modern, verwesterd Turkije voor zich. In 1928 was het land een seculiere staat met een westerse constitutie. Islamitische rechtbanken en scholen werden afgeschaft en het Latijnse alfabet verving het Arabische. Toen Atatürk in 1938 overleed was het vervoer verbeterd en waren nieuwe industrieën opgezet. De voormalige premier en legerleider Ìsmet Ìnönü nam de macht over en leidde de staat tot 1952. ANKARA: MAUSOLEUM VAN ATATÜRK. ANKARA: GRAFTOMBE VAN ISMET INÖNÜ. In 1993 werd Tansu Çiller de eerste vrouwelijke premier, een mijlpaal voor de vrouwenbeweging in Turkije.

Maandag 12 mei 2008: Verblijf in Nisantasi/Selimpasa

Met de bus naar Istanbul voor een tweede bezoek. Vanmorgen rond kwart over acht vertrokken naar de Eyüp Sultan moskee, daarna met de bus naar de kabelbaan die ons naar het Pierre Lotti (koffie)-huis bracht. Terug naar beneden gelopen over de begraafplaats en met de bus naar het Kariye museum. In de middag afgezet bij de hoofdstraat van Istanbul waar een tramlijntje loopt met begin- en eindpunt en één tussen(passeer)-station. Aan het eind van de tramlijn in de metro gestapt en bij de Galatabrug weer boven de grond gekomen. Wat gewandeld en gekeken naar de vissers die vanaf de brug aan het vissen waren. Aan het eind van de middag de Süleymaniye moskee bezocht. Bij terugkomst waren een aantal mensen op de camping aangekomen die we kenden van onze vorige vakantie naar Marokko. Leuk om Hella en Hugo, Addy en Peter en Joke en Jan weer eens te zien en wat bij gebabbeld. Toch ook wel weer een vermoeiende dag met veel geslenter.

Dinsdag 13 mei 2008: Verblijf in Nisantasi/Selimpasa.

Met de bus naar Istanbul voor een derde bezoek. Ook nu weer rond kwart over acht vertrokken Eerst naar de kruidenmarkt en vervolgens een twee en een half uur durende boottocht via de Gouden Hoorn over de Bosporus naar de ingang van de Zwarte Zee. Aan het eind van de boottocht met z'n allen een Turkse warme lunch genuttigd met uitzicht op de Bosporus. Daarna met de bus naar het weelderige Dolmabahce paleis. Rond een uurtje of zes terug op de camping en redelijk op tijd naar bed.

Woensdag 14 mei 2008: Nisantasi/Selimpasa - Burhaniye, 459 km. Totaal 3207 km.

Vanmorgen rond half zes opgestaan en om kwart voor zeven op pad voor een lange rijdag. Eerste stop na 175 km om inkopen te doen, geld te wisselen en te tanken. Langs de zee van Marmora naar de Dardanellen en met de pont overgestoken naar Canakalle in Aziatisch Turkije. Schade aan de camper opgelopen tijdens de oversteek. Na een extra bezoek aan Troije (het paard) rond half zeven aangekomen op de camping van Burhaniye.

Donderdag 15 mei 2008: Verblijf in Burhaniye.

Een lekkere rustdag en redelijk laat opgestaan. Dingen gedaan en de ANWB gebeld om de schade te melden tijdens de overtocht van gisteren. 's Middags rond vier uur de verjaardagen gevierd van 5 medereizende dames. Gezellig en redelijk tot goed weer.

Vrijdag 16 mei 2008: Verblijf in Burhaniye.

Opnieuw een rustdag en lekker weer. Douchen moet je na de lunch doen, want dan hebben de zonnepanelen het water op redelijke temperatuur gebracht. Geluierd, in de zon gezeten met uitzicht over de Egeïsche Zee. Na het eten facultatief jeu de boules gespeeld. Wordt vervolgd in competitievorm. 1 Yeni (nieuw) Türk Lirasi (Lira) bestaat uit 100 Yeni (nieuw) Kurus en dat is ongeveer € 0,52.

 Zaterdag 17 mei 2008: Verblijf in Burhaniye.

De derde rustdag op rij met veel zon. Vanmorgen even wat boodschappen in Burhaniye gedaan. Een half uurtje op internet geweest. Gezeten, gelezen en uitgerust. Vanavond na de routebespreking met z'n allen uit eten geweest. Gezellig en gelachen.

 Zondag 18 mei 2008: Burhaniye - Bergama, 97 km. Totaal 3304 km.

Korte reisdag naar Bergama. Laat in de morgen vertrokken en vroeg in de middag aangekomen. Redelijke tot goede camping. Alleen het warme water om te douchen blijft problematisch. Warm weer. 's Avonds was er op de camping een huwelijksfeest. We hebben er bij mogen zitten en mochten meedoen. Heel gezellig en zeer gastvrij. Obers met tableaus vol frisdranken, iets verder en wat afzijdigstond ook een tap. Het leek wel of ze trots waren dat er Nederlanders op hun feest aanwezig waren. We hebben zelfs de bruid en de bruidgom gekust. Leuke Turkse muziek en bijbehorende dansjes.

 Maandag 19 mei 2008: Verblijf in Bergama.

Busexcursie naar Pergamum. De bewoners van deze Romeinse nederzetting waren de uitvinders van het perkament. De aanleiding hiertoe was het cadeau aan Cleopatra van 200 Papyrusrollen.

Tussen de middag geluncht op de camping. Na de lunch een tapijtknoperij bezocht, waarbij het gebruik van zijde werd toegepast. Moerbeibomen, zijderupsen en hun cocons. Uit één cocon wordt ongeveer 1000 meter zijdedraad gehaald. Interessant om dit alles te zien.  

Dinsdag 20 mei 2008: Bergama - Bursa, 304 km. Totaal 3608 km.

Een redelijk snelle route naar Bursa. Het laatste stukje fout gereden, zodat we in het centrum van Bursa terecht kwamen. Een paar extra kilometertjes gereden. Onderweg koffie gedronken voor 50 kurus per kop (€ 0,25). Kregen van een 'vertegenwoordiger' een potje honing, zo maar. Wulpse stieren over de weg achter koeien aan. Alles kan hier. Geen ongelukken.

Staan nu 'geparkeerd' op een afgezet stuk parkeerplaats bij een winkelcentrum 'As Merkez' (hier is het). In het centrum van het winkelcentrum  werd geschaatst op een heuze schaatsbaan, terwijl buiten de mussen uit de bomen vallen. Wel sanitair, maar geen douche.

Woensdag 21 mei 2008: Verblijf in Bursa.

Busexcursie naar Bursa met Fatih die ook in Istanbul onze gids was. Fatih was om 3 uur 's nachts uit Istanbul, waar hij woont, vertrokken om op tijd, 8 uur hier aanwezig te zijn. Een drukke, rommelige stad. Door de ligging van Bursa (veel water rondom) een hoge luchtvochtigheid, zodat het vandaag klamheet aanvoelde.

Ottomaanse graven en moskeeën bekeken. Tussen de middag met z'n allen een stevige, warme Turkse lunch gebruikt. Na de lunch 'vrijgelaten' en tot slot de zijdebazaar bezocht. 's Avonds buiten gedoucht met water uit de camper. Lekker verfrissend. Morgen een lange rit naar Ankara.

Donderdag 22 mei 2008: Bursa - Ankara, 462 km. Totaal 4070.

Even na 07.00 uur rustig vertrokken. Het eerste stuk na Bursa was vrij rommelig. Daarna werd de weg breder en rustiger. Onderweg een paar maal gestopt om koffie te drinken en wat te eten. Het laatste stuk op de rondweg van Ankara was 8-baans, waar geen eind aan kwam (meestal bij een rondweg). Rond een uur of vier op de camping naast het hotel aangekomen. Het was een warme dag. Redelijk sanitair.

Vrijdag 23 mei 2008: Verblijf in Ankara.

Met de bus op excursie naar Ankara. Eerst naar het mausoleum van Atatürk inclusief het bijbehorende museum. Vervolgens naar het Anadolu museum en de citadel van Ankara waar we geluncht hebben met uitzicht over de stad. Langzaam naar beneden geslenterd en via het 'koperstraatje' naar de bus. Tot slot een bezoek aan een toren. Met de lift naar boven om van het uitzicht te kunnen genieten.

Ikzelf ben beneden blijven wachten. Bij terugkomst van de groep konden we onder de toren nog een supermarkt aanvallen. Rond half zeven terug op de camping. Hete dag.

Zaterdag 24 mei 2008: Ankara - Ortahisar, 313 km. Totaal 4383 km.

Vanmorgen zeer bijtijds vertrokken voor een lange etappe. De weg was dermate goed dat we snel konden doorrijden. Onderweg een aantal tussenstops gemaakt, waaronder een bezoek aan het Derwishen-klooster van Haci Bektas. De doorgangen achteruitlopend verlaten en bij binnenkomst de deurpost kussen of aanraken. Rond vijf uur op de Kaya-camping in Ortahisar. Zwembad en goed sanitair met lekkere douches. Prachtig uitzicht vanaf de camping over het dal van de Göreme.

Zondag 25 mei 2008: Verblijf in Ortahisar.

De vrije dag besteed aan het verkennen van het naburige Ortahisar met Suus en Hans. Hans en ik bij de kapper geweest. Gewassen, geknipt, gemasseerd, oorharen weggebrand, geharst, neusharen verwijderd, weer gewassen en geföhnd. Hele toestand en veel gelachen en thee gedronken. 's Middags rustig aangedaan en in de avond met de bus naar een folkloreavond. Derwishdansers, folkloredansers en een buikdanseres. Tussendoor gegeten. Erg genoten en schik gehad. 

 Maandag 26 mei 2008: Verblijf in Ortahisar.

Prachtige omgeving waar vroeger duiven werden gehouden voor de mest en de eitjes. Na de korte wandeling kon je ook nog verder voor het langere gedeelte. Joan had de smaak te pakken en heeft de langere lus ook gelopen. Na het avondeten ballen gegooid voor de competitie.

Dinsdag 27 mei 2008: Verblijf in Ortahisar.

Vandaag in de omgeving een excursie gedaan. Naar een dal (kloof) en daar gewandeld en een paar 'verborgen' kerkjes bekeken. Tussen de middag geluncht en 's middags de excursie vervolgd met wat opmerkelijk, fotogenieke plekjes in de omgeving. Interessant en heel bijzonder landschap.

Woensdag 28 mei 2008: Verblijf in Ortahisar.

Wat een dag. Wekker op vijf uur en direct het bed uit. Met een busje en Hans' auto naar de startplaats van de ballonnen gereden. De groep op een onherbergzame plaats ingestapt en vervolgens de lucht in. Rond de lunch was de groep weer terug op de camping.

's Middags een afspraak in de Hamam. Heet, spoelen, schrubben en masseren. Gezellig. Om acht uur 's avonds weer met z'n allen de bus in om te dineren in Ortahisar. Dodelijk vermoeid rond half elf het bed in.

MET Z'N ALLEN DE LUCHT IN. ( WAS DAT OOK NIET VAN SPEYCK)

Donderdag 29 mei 2008: Ortahisar - Sultanhani, 209 km. Totaal 4592 km. 

Korte reisdag naar Sultanhani. We hebben het aantal kilometers wat vergroot door een flinke omweg via Derinkuyu, Gölcük en Güzelyurt, waar we in de schaduw van bomen op het dorpsplein wat hebben genuttigd en erg gelachen. Op deze omweg ook nog de 'Rode Kerk' bezocht. Rond een uur of drie op de camping aangekomen. Wat later op vier boerenkarren naar de Karavanserail van Sultanhani gereden en bezocht. Via een tapijtherstel bedrijfje terug naar de camping voor een welkomst drankje.

Vrijdag 30 mei 2008: Verblijf in Sultanhani.

Busexcursie naar Konya, een zeer strenggelovige stad.

FILMPJE KONYA VRIJDAGMIDDAGGEBED.

Onder leiding van een langdradige Duitssprekende gids eerst onderweg een stop gemaakt bij een karavan- serail en vervolgens in Konya de Aleddin Kukibad moskee bezocht.

 Na de lunch het Mevlana museum. Openbare vrijdagmiddagdienst onder de hete zon naast en in de moskee. Op de terugweg in de bus geluisterd naar, het toch wel, rustgevende muziek van Mevlana.

Zaterdag 31 mei 2008: Sultanhani - Silifke/Tasucu, 371 km. Totaal 4963 km.

Een prachtige afwisselende rit. Eerst een troosteloze steenachtige woestijn met her en der een paar hutjes en wat kleine armetierige dorpjes. In de omgeving van Karapnar het kratermeer van Meketuslasi bezocht. Na Karaman werd het landschap weer wat bergachtig en de omgeving minder armoedig. Twintig kilometer ten noorden van Mut het Alahan klooster bezocht.  Op het parkeerterrein aan de voet van de berg gevraagd of het mogelijk was om met de camper omhoog te rijden. Geen punt volgens de parkeerwachter. 'De weg' ongeveer drie meter breed bestaande uit deels beton en deels grint had een stijgingspercentage van zo'n 20%. Passeren was nauwelijks mogelijk en de afgronden steil en diep. Na twee kilometer motor te heet geworden en zo veel mogelijk langs de kant gezet om af te koelen. Een paar grote keien achter de achterwielen gezet voor je weet maar nooit. Na een afkoelingsperiode van een kwartier de camper weer gestart en na nog een kilometer klimmen, alles in de eerste versnelling, kwamen we uiteindelijk boven bij het klooster aan.

Genoten van het uitzicht en van het klooster. De camper op het zeer kleine parkeerplaatsje gedraaid en stapvoets naar beneden. Het zweet van het voorhoofd gewist en na diepe zucht en weer vrolijk verder gereden. Vanaf Mut naar Silifke door het Taurusgebergte gereden. Het asfalt was zo zacht, zodat het klonk of we door het water reden. In Silifke nog wat gedronken en wat inkopen gedaan. Daarna het laatste stukje naar de camping in Tasucu.

Zondag 1 juni 2008: Verblijf in Silifke/Tasucu.

Vandaag een rustdag aan het strand. Joan met Hans naar de markt. Verder geluierd en gezwommen. In de namiddag een verkorte ballengooien competitie gespeeld. Joan werd met twee andere vrouwen kampioen. Daarna met z'n allen op de camping gegeten. Doen we dus niet meer.

Maandag 2 juni 2008: Silifke/Tasucu - Anamur, 122 km. Totaal 5085 km.

Dinsdag 3 juni 2008: Anamur - Manavgat, 194 km. Totaal 5279 km.

Langs de kust naar Manavgat. Het eerste stuk was een mooie kronkelige kustweg. Later ging de weg over in een vierbaansweg.

Al vorderend werd het steeds drukker en kwamen we in de buurt van de Turkse Costa's.  Camping bijna gemist, maar door een aantal Rummi spelende Turken op het goede spoor gezet. De camping lag praktisch aan de overkant. Doordat er een middenberm was, moesten we een paar kilometer doorrijden, op de rotonde keren, weer terugrijden en tegenover de spelende Turken de weg verlaten. Een lange smalle camping, waarvan alleen de laatste/eerste caravan aan zee stond.     

Woensdag 4 juni 2008: Verblijf in Manavgat.

Op excursie naar Aspendos, Perge en Antalya, waar we ook heerlijk geluncht hebben. De gids die we eerder in Konya hadden, was ook dit keer onze gids. Warme tot hete dag.

 Donderdag 5 juni 2008: Verblijf in Manavgat.

Vandaag een luie, rustdag aan de rand van het strand. Vanmorgen met Hans een Suus wat inkopen gedaan voor de BBQ. Lekker gegeten met z'n viertjes. Op tijd naar bed. Toch moe, mede door de warmte, na zo'n rustdag.

Vrijdag 6 juni 2008: Manavgat - Kas, 301 km. Totaal 5580.

Bij opstaan wat bewolking. De eerste 100 km was langs de boulevard van Antalya. Flats, flats, toeristen en toeristen. Aan deze kust komen naast de vliegtoerist ook veel Russische 'bigspender' toeristen. Op de terrasjes wordt primair afgerekend met dollars of Euro's.

'Gelukkig' worden Turkse lira's ook geaccepteerd. Later, richting Kumluca, verdwijnen de massatoeristen en wordt het landschap weer mooi en bergachtig. We staan nu op de camping in Kas en hebben wel een heel bijzonder plekje, wat hoger en schaduwrijker dan de plekken van de overige ACSI-sten.

Zaterdag 7 juni 2008: Verblijf in Kas.

Zondag 8 juni 2008: Verblijf in Kas.

Met de bus op excursie naar Myra. De plaats waar de bekende St. Nicolaas bisschop is geweest. Leuk om Myra te bekijken en de graftombe van St. Nicolaas te zien. In Myra stikte het van de Russen. Zelfs winkels dragen Russische teksten. Voor hen moet Myra een soort bedevaartplaats zijn. Ze wilden stuk voor stuk op de foto met het beeld van St. Nicolaas en traden daarbij bruut en onaangepast op. Ook hier waren de prijzen, door hun aanwezigheid, hoger dan in het overige Turkije. Zal wel zo moeten zijn. In vergelijking met de Russen treden de Turken zeer beschaafd op. Dollars en Euro's zijn de prijzen waren gehandeld wordt. Ga er van uit dat het verderop weer 'gewoon' Turks wordt met de Turkse lira als betaalmiddel. Na het bezoek aan Myra geluncht en een boottocht gemaakt in de omgeving van Kale. Boot met een glazen bodem, zodat we op een gegeven moment de resten konden zien van een onder water gelopen stad. Erg interessant en leuk. Ergens voor anker gegaan, zodat we vanaf de boot konden gaan zwemmen. Ook een hele belevenis. 's Avonds met wat fanatiekelingen voetbal gekeken.

Maandag 9 juni 2008: Verblijf in Kas.

Dinsdag 10 juni 2008: Kas - Pamukkale, 303 km. Totaal 5883 km.

Reisdag naar Pamukkele. Op de camping van het uitzicht genoten. Het aanlokkelijke zwembad was toch nog te koud. Verder weinig gedaan.

PAMUKKALE (=KATOENEN KASTEEL): KALKSTEENTRAPPEN.

Woensdag 11 juni 2008: Pamukkale - Selçuk/Pamuçak, 199 km. Totaal 6082 km.

Vanmorgen naar het hoog gelegen parkeerterrein gereden van Hierapolis. Over het terrein naar de kalkformaties van Pamukkale gelopen. Erg heet, maar het was de moeite waard. Rond het middaguur de weg vervolgd naar Pamucak aan de westkust. Een lange, hete en stoffige weg. De camping in Pamucak ziet er behoorlijk uit en er zijn genoeg toiletten en douches. De zee is ook zeer aanlokkelijk, maar de temperatuur. Na iedere reisdag doen we zo langzamerhand aan ballengooien. Dus vanavond ook weer gegooid. Ben je net schoon, zweet je weer en voel je je weer viezig en stoffig.

Donderdag 12 juni 2008: Verblijf in Selçuk/Pamuçak.

Rustdag in Pamucak. Wat huishoudelijke dingen gedaan. Warm, erg warm. Dus zo min mogelijk bewegen en een beetje uitrusten. Joan en Hans naar Selcuk gereden voor wat boodschappen.

Vrijdag 13 juni 2008: Verblijf in Selçuk/Pamuçak.

Vandaag de laatste excursie in Turkije gehad. In de bus naar het sterfhuis van Maria en vervolgens naar het bloedhete Ephesus. Na de lunch, in een soort kantine, een bezoek gebracht aan het museum in Selcuk. Artemis, koning van de jacht, gedecoreerd met stierenballen, ruimschoots op de foto gezet. Na het museum naar de kerk waar apostel Johannes is begraven. Kale bedoening en nog steeds bloedheet. Vanavond met z'n allen naar het voetballen gekeken, tussen Nederland en Frankrijk. Heerlijke wedstrijd.

Zaterdag 14 juni 2008: Verblijf in Selçuk/Pamuçak.

Zondag 15 juni 2008: Selçuk/Pamuçak - Burhaniye, 280 km. Totaal 6362 km.

Snelle en aanvankelijk monotone reisdag naar Burhaniye. Erg druk en warm rond Izmir. De camper onder de bomen gezet in de schaduw en verder weinig tot niets gedaan. 

Maandag 16 juni 2008: Burhaniye - Alexandroupolis, 353 km. Totaal 6715 km.

Lange reisdag naar Alexandroupolis. De oversteek bij Canakalle ging zeer voorspoedig. Aankomen, kaartje kopen, de boot op en afvaren. Op de boot nog even m'n schoenen laten poetsen voor 3 lira (rond € 1,50). Langs de Dardanellen naar de grens bij Kesan. Vier controles en een spoeltunnel. Wel tunnel, maar geen ontsmetting. Rond 5 uur waren we, op de voor ons bekende camping, vanwege de heenreis. Morgen een wat kortere reisdag naar Kavala. Grotendeels over de snelweg.

Dinsdag 17 juni 2008: Alexandroupolis - Kavala, 162 km. Totaal 6877 km.

Woensdag 18 juni 2008: Kavala - Kalambáka, 420 km. Totaal 7297 km.

Lange, vermoeiende en hete reisdag. We hebben niet helemaal het routeboek gevolgd maar zijn langs de Olympus, via Larissa en Trikala naar Kalambáka gereden. Met Suus en Hans gedineerd op het terras. Hete dag. Tot rond twaalf uur buiten gezeten.

Donderdag 19 juni 2008: Verblijf in Kalambáka.

Vanmorgen met Hans en Suus een rondje Meteora en daarna in Kalambáka geld gepind en frappé's gedronken. Heerlijk. Weer zo'n hete dag rond de 40 graden. 's Avonds happy hour, finale jeu de boules en prijsuitreiking denksport. Ook hebben we voor de vijfde keer de voetbalpot gewonnen. Het geluk achtervolgt ons.

Vrijdag 20 juni 2008: Kalambáka - Platariá, 215 km. Totaal 7512 km.

KALAMBÁKA: METEORI-KLOOSTERS.

Reisdag naar Plataria over de Pindos. Voor Ioanina de in aanleg zijnde snelweg genomen naar Igoumenitsa. Na de Katara-pas reed dit aanzienlijk sneller en was de afstand ook korter. Op twee stukken na konden we snel doorrijden tot Igoumenitsa. Op de camping bijna dezelfde plek als op de heenweg. 's Middags gezwommen en 's avonds op de camping gegeten. Wel was het erg warm en muggerig.

Zaterdag 21 juni 2008: Verblijf in Platariá.

 Vandaag de laatste dag op het Griekse vastenland. Veel niets gedaan. Wat voorbereidingen getroffen voor het afscheid en het bedanken van het captains-echtpaar. 's Avonds naar Nederland-Rusland gekeken.

Zondag 22 juni 2008: Platariá - Igoumenitsa, 8 km. Totaal 7520 km.

Maandag 23 juni 2008: Venetië - Dobbiaco, 217 km. Totaal 7737 km.

Hele erge warme nacht en nauwelijks geslapen. Rond tien uur aankomst in Venetië. Twee uur later dan de oorspronkelijke planning. Schip minder snel gevaren i.v.m. dure olieprijzen. Van Venetië via Trevisio en Cortina mooie camping gevonden in Dobbacio. Mooi gelegen in de Dolomieten. Temperatuur is zeer aangenaam en we zullen vannacht dan ook waarschijnlijk goed slapen.

Dinsdag 24 juni 2008: Dobbiaco - Hohenstadt, 431 km. Totaal 8168 km.

Woensdag 25 juni 2008: Hohenstadt - Stokkum/Arnhem, 576 km. Totaal 8744 km.

Weer heerlijk geslapen. Bij vertrek van de camping werden we wat opgehouden door Nederlanders die op het pad stonden en problemen hadden met het aankoppelen van hun caravan. Verder een vrij eentonige Autobahn die we uren hebben gevolgd en waarbij we onderweg een paar flinke onweersbuien over ons heen kregen. Uiteindelijk in de buurt van 's Heerenberg op een camping gestaan in Stokkum. Keurige camping en ……….. we konden weer gewoon Nederlands praten. Moe en op tijd naar bed.

Donderdag 26 juni 2008: Stokkum/Arnhem - Hilversum, 119 km. Totaal 8863 km.

 De laatste 100 km naar huis. Omdat we zo vroeg waren zijn we eerst langs Wiarda en oma van Loo gereden en hebben daar een kopje koffie gedronken.