Hans la Bastide werd geboren op 1 januari 1923 in Ambawara, Java, voormalig Nederlands Indie. Hij zat in de laatste klas van de HBS toen Japan Pearl Harbour aanviel. Nederlands Indië verklaarde vrijwel direct de oorlog aan Japan. Hans deed versneld eindexamen en werd opgeroepen voor het KNIL. Nog voor zijn training er op zat was het KNIL al verslagen en was hij krijgsgevangen. De eerste tijd verbleef hij in een kamp bij Tjilatjap, Java. Het was niet best, maar bleek een hemel vergeleken bij de latere kampen. Begin 1943 werd hij overgebracht naar Birma, waar hij onder afschuwelijke omstandigheden werkte aan de beruchte spoorlijn. Een jaar later, de spoorlijn was klaar, werd hij overgebracht naar Japan, waar hij in de kolenmijnen van Kyushu, vlak bij Nagasaki, een afgrijselijke tijd mee maakte. Na de twee atoombommen, waarvan de laatste op Nagasaki, werd hij bevrijd door de Amerikanen en overgebracht naar de Filipijnen. Hoewel de Amerikanen er in slaagden om bijna alle krijgsgevangenen zo snel mogelijk naar huis te brengen, waren de mensen uit Nederlands Indie minder gelukkig. Sukarno had de onafhankelijkheid uitgeroepen en er brak een oorlog uit. Eerst in februari landde Hans in Tandjong Priok en was hij terug in zijn geliefde Java. Hij had zich weer opgegeven voor de KNIL en kwam als MP in Batavia aan. De tijd die volgde moet verschrikkelijk geweest zijn en in augustus 1946 werd hij naar Nederland gestuurd om geheel te herstellen van een aantal onvoorstelbare jaren die ieder mens moet tekenen.
In Nederland volgde hij de Tropische Hogere Landbouwschool in Deventer en in 1949 wilde hij weer terug naar zijn geliefde Indonesie. Hij trouwde en in begin 1950 startte hij zijn baan bij de RCMA op Sumatra. In 1957 werd hij door Sukarno, met vele andere Nederlanders, er weer uitgegooid. Hij kon, niet voor de eerste keer, weer helemaal opnieuw beginnen.
Op 24 juli 1984 overleed Hans la Bastide na een afschuwelijke tijd, aan zijn derde of vierde hartaanval. Zijn oorlogsverleden heeft hem nooit losgelaten. Nederland deed dat wel: Hans was een van die vele slachtoffers van een verre en afschuwelijke oorlog, die door Nederland in de steek gelaten is. Zij moesten maar zien hoe zij op eigen kracht de vrede konden overleven. Hans is dat niet gelukt, hij heeft zijn pensioen niet gehaald. Zijn krachten waren op en de rest van Nederland haalde de schouders op.
Betreffende zijn oorlogsdagboek, zie de volgende pdf documenten:
Betreffende Het "Prentenboek", zie de volgende pdf documenten (let op: sommige verhalen beschrijven een afschuwelijk gebeuren wat mogelijk niet voor iedereen geschikt is):