De Geschiedenis der Heeren JaerClub  I.A.S.O.N.

Wordt aan gewerkt...

 

Waar onzer naam zijn oorsprong vindt...

De tocht der Argonauten

 De tocht van de Grieken naar Colchis onder aanvoering van de held Iason is een van de belangrijkste van de mythische jaren want de meest uitgelezen dappere jongelieden namen eraan deel. Maar laten we beginnen bij het begin van de feiten die leidden tot deze grote tocht.

Phrixus en Helle

Athamas, koning van Orchomenus (BoeotiŽ), had bij zijn vrouw Nephele twee kinderen: Phrixus en Helle. Maar Ino verleidde de koning en bracht hem ertoe Nephele te verstoten en haar tot echtgenote te nemen. lno was een slechte stiefmoeder voor de kinderen. Haar haat jegens hen ging zo ver dat ze een plan beraamde: zij haalde de vrouwen van het land ertoe ze het zaad dat klaar lag om gezaaid te worden, te roosteren in hun ovens. Uiteraard leverde dit geroosterde zaad nadat het gezaaid was geen oogst op, en er volgde grote hongersnood in het gebied. Athamas zond zijn mannen naar Delphi om het orakel om raad te vragen. Ino kocht de afgezanten om en zij kondigden de volgende orakelspreuk aan: opdat de aarde weer vruchtbaar zou worden, moest Phrixus aan Zeus geofferd worden. Het volk kwam in opstand en verzocht de koning aan de orakelspreuk gehoor te geven. Uiteindelijk bezweek Athamas onder deze druk, maar op het moment dat Phrixus naar het altaar geleid werd zond Nephele, de moeder van de kinderen, een bok met gouden vacht.

Phrixus en Helle klommen op de rug van het dier en dat steeg op en nam de kinderen mee, ver weg. Toen hij echter over het schiereiland bij ThraciŽ vloog boog Helle over om naar beneden te kijken en werd duizelig. Zij viel en verdronk in het water van de Pont, die sindsdien Hellespont heet. Phrixus kwam alleen in Colchis aan waar AeŽtes koning was, zoon van Helios (de zon) en PerseÔs en broer van de tovenares Circe. Daar offerde hij de bok om Zeus gunstig te stemmen en verzocht om bescherming bij AeŽtes, die hem zijn dochter tot bruid gaf. Phrixus schonk hem daarop het Gulden Vlies (de huid van de bok). De koning van Colchis hing de huid aan een eikeboom in de tuin die gewijd was aan oorlogsgod Ares en liet hem dag en nacht bewaken door een draak, een enorme slang, die nooit sliep.

Pelias en Iason

In Iolcus heerste koning Pelias, zoon van Poseidon en Tyro, die op achterbakse wijze de troon had overgenomen van zijn halfbroer Aeson. Aeson had uit vrees dat zijn gemene broer zijn zoon Iason, wettig erfgenaam van de troon, zou doden, Iason verborgen in het Pelion-gebergte in de grot van de Centaur Chiron en deze met zijn opvoeding belast. De wijze Chiron onderwees lason in het schrift en de kunst van die tijd en toen deze oud genoeg was zond hij hem naar Iolcus om de troon op te eisen.

Tijdens deze reis verloor de schone jongeling bij het oversteken van de Anavros-rivier een sandaal die door de stroom meegevoerd werd. Toen Iason in Iolcus aankwam met slechts ťťn sandaal, raakte koning Pelias zeer van streek want jaren eerder had een orakelspreuk hem reeds voorspeld dat iemand die met slechts ťťn sandaal uit de heuvels af zou dalen, hem van de troon zou stoten en zou doden.

En zo liet de sluwe broer van Aeson, toen zijn neef de hem wettig toebehorende troon kwam opeisen, het voorkomen alsof hij in zijn slaap Phrixus had gezien die hem had verzocht ervoor te zorgen zijn ziel en het Gulden Vlies terug te brengen uit het paleis van koning AeŽtes in Colchis. Hij verzocht dus de - jonge Iason om gevolg te geven aan de orakelspreuk die luidde dat hij een schip moest bouwen en daarmee moest afvaren. Met andere woorden dat hij de leiding van de tocht op zich zou nemen opdat de ziel van Phrixus rust zou vinden. Hij beloofde en bezwoer de goden dat hij bij terugkeer in Iolcus van Iason met het Gulden Vlies afstand van de troon zou doen ten gunste van Iason.

De voorbereidingen van de Argonauten

Iason stemde toe in de voorwaarde van Pelias en begon met de voorbereidingen van de reis. Hij bestelde bij de architect Argos een schip met vijftig riemen. Het schip was perfect, zo bestond er in die tijd geen tweede. Dankzij een stuk hout van de heilige eikeboom van Dodone, geschenk van godin Athena, kon het schip spreken en had de gave van de voorziendheid. Het was een uiterst snel vaartuig en daarom kreeg het de naam Argo (argos = snel).

Terwijl de Argo klaargemaakt werd voor de reis, raadde de Centaur Chiron Iason aan de plannen voor zijn verre reis bekend te maken in heel Griekenland en de moedigste en knapste jonge mannen uit te kiezen om deel te nemen aan de tocht. En zo gebeurde het: de bemanning van de Argo, de Argonauten zoals ze genoemd werden, waren allen helden of zelfs godenzonen. Onder hen bevonden zich Tiphys (stuurman van de Argo), Orpheus de musicus, de zieners Idmon en Mopsus, Herakles, Hylas, fldas, Castor en Polydeuces (Pollux), Periclymenus (zoon van Neleus), Peleas en zijn broer Telamon en vele anderen die in die tijd tezamen het neusje van de zalm waren wat heldenmoed en mannelijkheid betrof.

De tocht van de Argo

Na een offer aan Apollo gingen de Argonauten aan boord van het schip bij de Pagasitische Golf.

De vooruitzichten waren gunstig en het schip voer af. De eerste stop was het eiland Lemnos waar zij slechts vrouwen aantroffen omdat alle mannen gedood waren. De Argonauten zorgden ervoor dat er zonen geboren werden en vertrokken weer. Nadat zij Samothrace gepasseerd waren kwamen ze via de Hellespont bij Kyzikos. Daar, in het land van de Dolionen werden ze gastvrij ontvangen door koning Kyzikos en zijn onderdanen. Maar toen zij daarvandaan wilden vertrekken werden ze door de wind weer teruggedreven. Door een misverstand dat uiteindelijk fataal bleek, herkenden de Dolionen de Argonauten niet, noch de Argonauten de Dolionen, en zo kwam het tot een woeste strijd tussen hen waarbij uiteindelijk Kyzikos en vele van zijn onderdanen het leven lieten. Toen men uiteindelijk de fout inzag, was het te laat. Toch werden de doden aan beide zijden geŽerd en de vergissing betreurd.

Aan de kust van Myssia, de volgende pleisterplaats, werd Hylas, de geliefde vriend van Herakles, door de nimfen meegenomen. En zo bleef Herakles achter om hem te zoeken samen met Polyphemus, en vervolgden de Argonauten hun reis zonder hen. Toen ze door het land van de ziener Phineas kwamen, bevrijdden ze hem van de verschrikkelijke Harpijen en als dank voorspelde hij hen de toekomst en gaf raad over de Symplegaden. De Symplegaden waren drijvende rotsen die, zodra er een boot tussendoor voer, met geweld tegen elkaar stootten zodat de boot verpletterd werd. Phineas raadde hen aan een duif vooruit te laten vliegen tussen de Symplegaden door. Als het de duif zou lukken ertussendoor te komen, zou de Argo ook veilig kunnen passeren. Zo niet, dan moesten zij het maar niet wagen. De Argonauten zonden de duif vooruit. Bij zijn passeren stieten de Symplegaden met een geweldige klap tegen elkaar. Zij rukten de vogel echter slechts de staartveren uit. En ging het ook met het passeren van de Argo: de boot voer ertussen door en liep slechts wat lichte averij aan de achtersteven op. Uiteindelijk kwam de Argo met zijn bemanning na vele avonturen in het land van koning AeŽtes aan.

In Colchis

Zodra ze in Colchis aankwamen begaf Iason zich naar Koning AeŽtes en sprak met hem over de opdracht die Pelias hem gegeven had. AeŽtes stemde erin toe lason het Gulden Vlies af te staan op voorwaarde dat deze zonder enige hulp twee woeste vuurspuwende stieren met ijzeren poten, een geschenk van Hephaestus, zou inspannen. En vervolgens moest hij een akker omploegen en inzaaien met de drakentanden die hij hem gaf. Medea, dochter van AeŽtes en tovenares, werd verliefd op Iason en nadat zij hem had laten beloven met haar te trouwen, bood ze hem haar hulp aan. Zij gaf hem een Magisch smeersel om zichzelf en zijn schild mee in te smeren alvorens de strijd met de stieren aan te binden. Dit smeersel zou hem voor ťťn dag onkwetsbaar maken voor vuur en metaal. Zij onthulde hem ook dat uit de gezaaide drakentanden onmiddellijk gewapende mannen zouden groeien, klaar om hem te doden. Zij gaf hem zelfs de raad om van een afstand een steen in hun midden te gooien, en zij zouden dan elkaar doden in een woeste strijd over wie die steen tussen hen geworpen had. En zo, met de hulp van Medea, wist Iason te overwinnen. Maar AeŽtes hield zijn woord niet. Integendeel: hij trachtte de Argo in brand te steken en de Argonauten te doden.

argonauten (36079 bytes)

Schets die Iason voorstelt terwijl hij tracht de stier te temmen, met steun van Medea.

Toen maakte Iason, alweer met de hulp van Medea, de draak in slaap en nam stiekem het Gulden Vlies weg. Vervolgens gingen zij er zo snel mogelijk vandoor. Zodra AeŽtes de verdwijning van lason en Medea bemerkte en bovendien de ontvreemding van het Gulden Vlies, zette hij onmiddellijk de achtervolging van de Argo in. Medea doodde echter om AeŽtes op te houden haar broer Absyrtos, die haar vergezelde op haar vlucht en wierp om de zoveel tijd een stuk van hem in zee. De ongelukkige AeŽtes verloor tijd terwijl hij probeerde de delen van zijn geliefde zoon te verzamelen en zo gelukte het de vluchtenden definitief te ontkomen.

De omzwervingen van de Argo

Terwijl AeŽtes had aangelegd ergens aan de kust van de Zwarte Zee om zijn zoon te begraven vervolgde de Argo haar tocht. Zij passeerde de die toen nog (zegt men) de Pont met de Adriatische Zee verbond, voer langs de Heridanos (Po) en de Rhone in het land waar de LiguriŽrs en de Kelten woonden, kwam weer op de Middellandse Zee terecht en voer langs het eiland der Sirenen. Van verre klonk reeds het lieflijke gezang. Maar Orpheus, de musicus uit ThraciŽ, met zijn melodieuze lier en prachtige stem, zong zo mooi dat geen enkele Argonaut aan de verlokking van de Sirenen gehoor wenste te geven. De nostalgische liederen van Orpheus spraken over thuis en de hun geliefde personen die hen opwachtten in het vaderland en deden zo de wens ontstaan de thuisreis te aanvaarden. De Argonauten kwamen na nog vele omzwervingen die hen langs Circe voerden, langs Scyiia en Charibdis, het eiland der Phaeacen en de kust van Libye, uiteindelijk op Kreta aan waar ze te doen kregen met de Gigant Talus, de robot geconstrueerd door Hephaestus. De toverkunsten en slimheid van Medea hielpen hen bij het uitschakelen van Talus die door Minos werd gebruikt om het eiland te bewaken tegen een inval van vreemdelingen.

argonauten (78545 bytes)

Een zeer fraaie afbeelding op een roodfigurige aardewerken schaal uit de 5de eeuw v. Chr. Iason komt half bewusteloos uit de muil van de draak tevoorschijn. Naast hem staat godin Athena en op de achtergrond is het aan een boom hangende Gulden Vlies te onderscheiden. Deze voorstelling refereert aan een variant op de bekende mythe, die overigens niet bewaard gebleven is.

De terugkeer in Iolcus

Zij zetten onder slechte omstandigheden hun reis voort vanaf de zee voor Kreta, kwamen weer op de Aegťische Zee en tenslotte kwamen ze in Iolcus aan met het Gulden Vlies. De tijd was aangebroken voor lason om de troon van koning Pelias op te eisen. Pelias had intussen alle familieleden van Iason gedood en weigerde de troon af te staan aan de wettelijk gerechtigde. En toen nam Iason zijn toevlucht tot de toverkunsten en slimheid van zijn echtgenote. Medea slaagde erin het paleis binnen te gaan en de dochters van Pelias zover te krijgen hun vader te doden door hen voor te liegen dat ze op die manier meehielpen aan een verjongingsproces van Pelias. Vanaf dat punt kent het verhaal verschillende varianten. Volgens ťťn daarvan werd Iason met Medea aan zijn zijde koning van Iolcus en vertrouwden ze hun zoon toe aan de zorg van de Centaur Chiron, volgens een andere versie vertrokken zij uit Iolcus om in Korinthe verder te leven, nadat zij eerst afstand van de troon hadden gedaan ten gunste van Acastus, de enige zoon van Pelias.

argonauten (49755 bytes)

Iason, met het Gulden Vlies in zijn handen, keert terug in Iolcus waar hij wordt verwelkomd door Pelias. (Apulische krater, 350-340 v. Chr.).

______________________

Voor vragen mailt u naar M. Elshof

 

   

                                webdesign by Macc 2002