De wondere wereld van onze mopsen

Dit verhaal gaat over Beau de mops van mijn dochter.
Wij zijn allen tegen broodfokkers op welke manier dan ook.
Ik heb het de kinderen dan ook ingeprent om er nooit aan te beginnen.
Uitgelegd dat deze honden dan wel misschien goedkoper zijn maar al gauw merk je dat de dokterskosten hoog zijn.
Nou wil het dat Cindy mij opbelde en zei dat ze een hondje wilde kopen bij de dierenzaak.
Ik raadde het haar meteen af. En zei je weet hoe ik er tegenover sta.
Ze woonde niet meer hier dus had er natuurlijk weinig over te zeggen.
Toen ze thuiskwam had ze een klein lief mopsje bij zich.
Ik keek eens naar het beestje en natuurlijk was ik ook verkocht aan die arme stumpert.
De volgende dag belde ze jankend op en zei Mam Beau is bijna dood.
Het liefste had ik gezegd Ik had je gewaarschuwd maar dat doe je niet in zo'n situatie.Beau lag in zijn mandje en je zag amper dat hij ademde.
Ik had de dienstdoende dierenarts gebeld maar die kwam niet, wel kon ik naar hem toe komen. Maar Beau kon niet meer worden vervoerd dat werd zijn dood dat wist ik zeker.Ik heb bij hem gezeten en zijn mondje vochtig gehouden. Zelf had ik ook geen hoop meer. Maar je gaat door. We hebben 1 dag en 1 nacht bij hem gezeten. En ineens werd hij een beetje levendig. En binnen een paar uur liep hij weer. Wel alsof hij dronken was. De dokter zei dat hij oververmoeid was.Dus wij hadden nog geluk we hebben hem in het begin lichte voeding gegeven.
En langzaam werd Beau onze lieve Beau.
Wij hebben geluk gehad.
Ook wil ik er nog even bij vermelden dat Beau een kleine worm bij zijn oog had kruipen toen ze hem hadden opgehaald.
En dat Beau toch nog 450 euro koste.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

wij hebben het er heel lang over gehad om een hond aan te schaffen want het is niet niks om een hond aan te schaffen je moet er wel heel goed over nadenken en je moet er beide achter staan. Eerst hebben we op internet gezocht want ik had twee rassen in mijn hoofd een Sharpei en een franse Bulldog.

Eerst de voordelen en nadelen naast elkaar gelegd en vergeleken en ja hoor beide kwamen we uit op een franse Bulldog.

Nou dan ga je kijken en rondbellen helemaal geen idee dat er ook broodfokkers bestonden misschien wel naïef maar ik denk dat het bij veel mensen zo gaat omdat als je nog geen huisdieren hebt je daar ook helemaal geen benul van hebt.

En als je besluit vast staat ja dan wil je natuurlijk niet lang wachten om je hondje te halen (achteraf dom natuurlijk) maar ik denk dat het zo wel bij veel mensen is .

Ik had op teletekst een nestje van Sharpei en franse bulletjes gevonden dus ik gebeld en een afspraak gemaakt.

Wij op zondag naar Valkenswaard gereden en eenmaal daar aangekomen met een verwelkomend van tientallen honden die gewoon los op de werft liepen kwam er een mevrouw naar ons toe en zei oh jullie komen voor de franse Bulldogjes

Nou twee bulletjes op het grasveld en ja even spelen en kijken waar je de keuze uit moet maken je weet wel hoe dat gaat, nou wij zeiden natuurlijk oh die Sharpei kan ik die ook zien ja die liepen in de tuin dus wij daar ook nog even naar toe, die vrouw kwam heel aardig over en ze had zelf heel veel honden binnen en van haar zelf dus dan denk je dat zit wel snor. dus wij hadden besloten om een bulletje daar aan te schaffen wij afgesproken dat we de week later terug zouden komen

Ik had verder geen bakken gezien waar veel honden inzaten nou we de hond een week later ophalen en ja hoor eenmaal thuis aangekomen naar de da en die zei dat hij goed was op de diarree na .....

Een aantal weken afgetobd je weet wel elke dag op een gegeven moment nou naar een half jaar tobben met haar. Ze heeft oa. puppyschurft gehad.

Ze is ook snel vatbaar voor verkoudheden en last van reverse sneezing. Dus uiteindelijk blijft ze nog steeds wat kwakkelen met haar gezondheid.

Ik denk dat het bij veel mensen onwetendheid is dus daarom moet er op alle manieren gewaarschuwd worden want zo is het bij ons ook gegaan. De aanschaf van Maro was 500 euro. Uiteindelijk met alle verdere kosten is het wel een duurder hondje geworden dan alleen die 500 euro aanschaf.

We hebben nu ondanks alles een reuze bulletje alleen door het forum zijn we erachter gekomen wat een broodfokker is en wat het inhoud en dat we nooit meer in zee gaan met een broodfokker.

ik hoop dat we met zijn allen veel mensen kunnen informeren en dat we de broodfokkers kunnen stoppen.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het verhaal van Daro een Frans Bulldogje

Ik was al heel lang gek van de franse Bulldog maar financieel kon ik de aanschaf niet betalen dus het duurde heel lang voor het eindelijk zover was.
Mijn vriend vertelde me dat ik maar op zoek moest gaan naar een hondje en dat ik die dan voor mijn verjaardag zou krijgen dus ik was hellemaal door het dolle.
Ik had nooit gehoord van broodfok dus ik ben meteen het internet op gegaan en kwam bij marktplaats een hele hoop advertenties tegen van franse Bulldogjes, zo ook de advertentie van ...... wat heel toevallig in een plaatsje naast mijn woonplaats ligt,das dus lekker makkelijk denk je nog.
Ik gaan kijken en het zag er allemaal in mijn ogen goed en verzorgd uit( ik ben ook een leek hoor). er zaten op dat moment 2 franse Bulldogjes van 10 weken werd er gezegd, maar achteraf weet ik wel dat die 2 minimaal 16 weken geweest moesten zijn. Een week daarna zou er een nieuw nest zijn dus we zouden dan terug komen.
Ik kwam terug en was meten verkocht aan mijn schatje Daro
Hij moest nog wel onder een lamp gehouden worden daar ginds maar dat zou thuis niet meer nodig zijn werd er verteld. Thuis kon ik dus de kruiken warm water gaan vullen want hij kon het maar niet warm krijgen.
eten deed ie wel maar drinken lukte helemaal niet.
Ik moest hem dus nog water in zijn bekje spuiten met een spuitje anders dronk hij hellemaal niet.
dat heeft ongeveer een weekje geduurd en toen dronk hij hellemaal zelfstandig.
Vanaf het begin dat ik hem had had hij al diaree,het ging maar niet over dus heb ..... opgebeld en ik kon medicatie op laten sturen, maar omdat ik zo dichtbij wonde ging ik het wel even ophalen.
Daar zaten tot mijn verbazing (was inmiddels 3 weken later) nog die 2 bullen waarvan ik zeker wist dat ze ouder waren dan dat mij gezegd was.
Helemaal onder de plekken ze bleken een vlooien allergie te hebben (kan gebeuren denk ik maar zo).
de medicatie bij Daro slaat niet aan. Weer een kuurtje op gehaald, en nog steeds (in middels 5 weken later) nog steeds een van die 2 bullen die inmiddels wel een week of 21 moest zijn. Hij zag er heel ziek uit en dan te bedenken dat ie toch zeker een week of 21 was en nog steeds in z'n bak zat van 1 bij 1 meter.
Die andere was verkocht!!!!!!!! Die had ook die vlooien allergie de vorige keer???????
De medicatie van Daro slaat weer niet aan en ga naar mijn dierenarts. Spuitjes gekregen en andere medicijnen.
De volgende dag is de hond van mijn ouders heel erg ziek(ik kom elke dag met Daro bij mijn ouders) spugen en diaree. Dierenarts gebeld en we konden s'avonds komen.
Het heeft niet tot s'avonds kunnen wachten want ik heb de hond van mijn ouders huilend eerder naar de da gebracht omdat ie alleen nog maar puur bloed overgaf en k wist zeker dat Djoey niet meer mee naar huis zou komen. Gelukkig is Djoey er hellemaal boven op gekomen maar het is wel vreemd dat Daro ziek is en ineens ook de hond van mijn ouders terwijl die nog nooit wat heeft gehad. Met Daro gaat het steeds slechter mag alleen nog maar licht verteer baar voedsel en de ene dag gaat dat goed en de andere dag loopt ie van beide kanten leeg.
naar heel wat kuurtjes medicatie komt ie er uiteindelijk boven op. Ik weet niet wat me overkomt mijn hondje leeft is druk en ondeugend. Dat was ie nog nooit geweest. Nee gek he! als Daro al die tijd ziek geweest is.
eten gaat niet zo best hij is kip filet gewent en vind de brokken dus maar niks maar dat gaat gelukkig steeds beter.
hij is nu heel erg verkouden en heb daarvoor dus weer een kuurtje Het gaat al beter met hem en moet na deze kuur weer ij de da komen. Hopelijk is hij op 16 weken voor het eerst medicijn vrij
ze vertelde dat Daro 7 en halve week was toen wij hem kregen maar dat betwijfelen we nog steeds maar we gaan maar even uit van dat ie gewoon 16 weken is. Ik heb hem nu dus 9 weken en heb zeker al 15 keer bij de dierenarts gezeten. Voor de kosten hoef k het gelukkig niet te laten want mijn da is heel schappelijk en ben inmiddels ook verzekerd. Geld interesseert me ook niet maar ga zeker afwachten hoe het gaat en anders laat ik de da een bon uit draaien en ga ik dat zeker terug proberen te halen bij de fokker.
Het is niet veel want mijn da rekent eenmalig 15 euro consult en vervolg consulten hoef ik niet te betalen maar het gaat om het principe. Ik heb ...... gebeld en het verhaal uitgelegd het moet door het voer komen zeggen ze .
Ik heb gezegd dat ik afwacht hoe het gaat en dat ik dan nog wel contact met ze opneem.
Ik vind het erg wat er hier gebeurd maar op dit moment vind ik het eventjes belangrijker dat Daro helemaal beter word en daarna kan ik altijd nog kijken of ik hier wat mee wil doen. Verder is Daro een schat van een hond is heel lief en makkelijk. Na twee weken heel consequent zijn was hij al zindelijk. Ik heb mijn verhaal misschien een beetje te lang gemaakt en te uitgebreid verteld maar nu ik het hier opschrijf blijk ik het toch ineens wel fijn te vinden om het eens van me af te schrijven. Ik ben een meid van 20 jaar die graag een hondje wilde om lief te geven en te krijgen steun te zoeken bij elkaar. iemand die ik mijn diepste geheimen kan toevertrouwen die ik kan vertrouwen,
maar dat deze dingen ook konden gebeuren heb ik nooit bij stil gestaan. Ik stond ook met mijn handen in het haar toen dit me overkwam of anders toen Daro dit overkwam. De band die wij 2 hebben is dan ook al wel heel er speciaal en het zou wel aan mij liggen maar soms heb ik ook t idee dat ie me aankijkt en blij is dat ik hem daar weg heb gehaald. Daro is mijn alles en zou er alles aan doen om hem een fijn leven te geven. Het moet stoppen. Niet nog meer honden mogen dit leed meemaken daarom heb ik ook min verhaal willen doen. Mensen doe het niet zo als ik het heb gedaan. Zo blij dat ik een hondje kreeg en de eerste de beste handelaar mee in zee gaan.
Natuurlijk ben je meteen verkocht als je de puppies ziet. Bij mij voelt het op twee manieren aan de ene kant heb ik zoiets van ik haal koop ze gewoon daar want dan krijgen die zielige hondjes toch nog een goed bestaan.
Maar aan de andere kant zolang wij daar blijven kopen kunnen hun doorgaan met hun praktijken.
nee dus....... We moeten stoppen met hondjes daar vandaan te halen.