Ik ben nu dan eindelijk in Kumasi in een
internetcafe. Hotmail lijkt helemaal niet te werken.
Maandag vertrok ik met Alitalia naar Accra. Alles ging goed tot in Milaan.
Het vliegtuig zou om 15:15 vertrekken en om 15:15 was er nog niemand.
Uiteindelijk kwam er iemand. Het vliegtuig zou vertraging hebben. Ze
maakte geen enkele aankondiging, met het resultaat dat ze dit aan iedereen
individueel ging uitleggen. Uiteindelijk hoorde ik via iemand anders dat
we een gratis lunch konden krijgen en een bonnetje konden ophalen. Dus dat
werd wachten.
Er waren nog een paar andere vrijwilligers en we zijn samen wat gaan eten.
Opeens hoorden we via via dat de vlucht gecancelled was en naar een hotel
werden gebracht.
We dachten dat dit en grapje was, omdat we dachten dat ze dit dan wel
zouden omroepen ofzo, maar het was echt waar.
UIteindelijk kregen we een ontzettend luxe hotel ergens in the middle of
nowhere met gratis diner en ontbijt. Ondanks alles, was het wel heel
gezellig met alle andere obruni's (blanke mensen).
De dag daarna werden we gewoon op de volgende vlucht gezet. We hoorden dat
Alitalia dit gedaan heeft om kosten te besparen, omdat beide vluchten niet
volgeboekt waren.
Uiteindelijk vlogen we dan naar Accra. En vandaag vertrok het vliegtuig
dan echt, alleen dit keer hadden ze mijn plaats dubbel geboekt. Na een
lange vlucht met tussenstop in Lagos en een bijna gevecht in het vliegtuig
tijdens de tussenstop dan eindelijk geland in Accra.
In Accra werd ik opgehaald door Didi Shanta en gingen we naar het Lotus
Childrens Centre. De kinderen sliepen al en ik was best moe dus ging ook
slapen.
De volgende dag gingen we geld wisselen en Accra verkennen. Het is hier
echt ontzettend leuk. Overal vrouwen met van alles en nog wat op hun hoofd.
Van hokken met kippen tot kleding en allerlei voedsel.
Het is wel een ontzettend chaotische stad. De meesten wegen zijn onverhard
en het zijn allemaal mini weggetjes. Ik was dan ook erg blij dat Didi mee
was en me de weg liet zien.
Om 2 uur begon het te regenen, met echte tropische regenbuien. We gingen
snel met de tro tro (mini busje wat bijna uitelkaar valt) terug. Deze
bleken totaal niet waterdicht te zijn. Zo gebeurde het dat ik met een
Ghanees meisje samen onder een paraplu in de tro tro zat om niet nat te
worden.
Vanochtend ben ik met de bus van Accra naar Kumasi gegaan. prachtige rit.
Overal kleine dorpjes, palmbomen etc. Echt heel erg mooi.
Het eten is ook heerlijk hier en de mensen zijn ontzettend aardig. Mensen
noemen je welkom op straat en proberen je overal te helpen.
18 Juni: School in Ejura
Gisteren was mijn eerste dag in Ejura en
op het schooltje.
Het is alemaal nog wel erg wennen. Alles is zo anders.
De mensen zijn echt ontzettend aardig. Overal waar je loopt hoor je mensen
zegen: welcome obruni (white man), whats youre name? of obruni how are
you.
De kinderen vinden het geweldig als je obibini (brown man) terug zegt. De
kinderen vinden het geweldig dat er obruni's in hun dorp zijn. We hebben
dan ook weinig privacy in ons huis. Er zijn altijd een aantal kinderen
rondom het huis die wachten tot we buiten komen.
Ook vinden ze mijn haar erg interessant. Ze willen allemaal voelen hoe
glad het is. Ook mijn moedervlekken vinden ze maar een raar fenomeen.
De school is niet zo groot. De klaslokalen zijn eigenlijk veels te klein
voor het aantal kinderen. Veel klassen hebben geen leraar en deze klassen
doen dan helemaal niets.Ze zitten an alleen maar in hun schoolbankjes. De
leraren die er zijn geven veel les door middel van kopieren vanaf het bord.
De kinderen hebben echter geen idee wat ze nou eigenlijk opschrijven. Ze
kunnen het niet voorlezen en weten ook niet wat het betekend.
Er zijn nog 2 andere vrijwilligers en we slapen in het huis (genaamd:
Namaskar house) van de indiase monikken die de school hebben opgezet. Dada
Shivesh en dada Harinat zijn ontzettend aardig. En ik kan veel van ze
leren. Ze gaan me ook wat yoga lessen geven. Dada shivesh is nu alleen
ziek, want hij heeft malaria.
Vandaag zijn we naar Kumasi gegaan om te internetten. We zijn op de
Kejetia markt geweest. De grootste markt van West Afrika.
Ontzettend druk, chaotisch, vies, smerig, maar wel leuk. Je kan er echt
alles kopen.
We moesten naar de wc, en zo te ruiken was die er niet en deden de mensen
dat hier gewoon op straat. Toen we om de wc vroegen brachten drie meisjes
ons helemaal naar het toilet. Het was iets van 10 minuten lopen, en Ze
brachten ons er helemaal heen. De mensen zijn echt ontzettend vriendelijk.
Het is hier ook erg veilig. Het enige gevaarlijke zijn de tro tro's en de
open rioleringen naast de weg. Je moet goed uitkijken dat je daar niet
invalt. En de tro tro's rijden niet echt voorzichtig en vallen als ze stil
staan al bijna uit elkaar.
Ik heb het hier nog steeds erg naar mijn zin. Het is alleen nog allemaal
zo nieuw en overweldigend. En ook het klimaat is wennen. Op zich is het
nog niet eens zo heel erg warm, zo'n 30-34 graden, maar het is ontzettend
vochtig.
25 Juni: Eerste lesweek
In Ghana gaat nog steedsalles goed. Ik
ben aan het begin van de week een beetje ziek geweest. Ze hebben me een
soort van bladeren (neem leaves) gegeven en dat heeft echt goed geholpen.
Dit was mijn eerste week lesgeven. Het eerste en vierde lesuur geef ik
Engels in groep 7. Het zesde lesuur in groep 5. Tijdens de andere uren
geef ik les in de klassen waar op dat moment geen leraar aanwezig is en
anders help ik de lerares in de kleuterklas(meer dan 60 kinderen). In
theorie heeft iedere klas een leraar, dus ik dacht dat ik veel in de
kleuterklas kon helpen. In de praktijk ben ik deze week maar 1 les in de
kleuterklas geweest. Leraren komen vaak gewoon niet opdagen of zijn ineens
verdwenen. Gisteren hadden ze na mijn Engelse les wiskunde. De leraar kwam
niet en ik wist dat hij er wel was. Dus ik ging hem zoeken. Toen vond ik
hem slapend midden in de klas op 1 van de kinderbankjes in groep 6.
Het niveau van veel kinderen is erg laag. In groep 4 zijn sommige kinderen
15 jaar.In groep 7 zit iemand die nog steeds niet kan schrijven. Ze kunnen
allemaal perfect van het bord copieren. Maar geef ze een dictee en het
eerste probleem is dat ze de opdracht niet snappen. Ze zijn zo gewend om
de antwoorden van het bord over te schrijven. Ze zijn niet gewend om zelf
antwoorden te verzinnen. Ik kreeg een dictee terug en de tekens leken niet
eens op gewone letters.
Het lesgeven is daarom soms erg lastig omdat er zo'n verschil in niveau
zit.
Woensdag werd ineens meer dan de helft naar huis gestuurd en had ik nog
maar 3 kinderen in mijn klas. Het bleek dat iedereen die zijn schoolgeld
niet betaald had naar huis werd gestuurd. Dit blijkt iedere week te
gebeuren.Het gevolg is dat de kinderen om de school gaan hangen en bij het
raam gaan staan en zo de les met de overgebleven kinderen zodanig
verstoren dat normaal lesgeven bijna onmogelijk is. Ik vond het erg
moeilijk deze kinderen iedere keer weg te sturen, omdat ik weet dat
sommigen het geld gewoon niet hebben. Af en toe kwam de schooldirecteur
naar buiten met een stok om zo de kinderen weg te sturen die hun
schoolgeld niet betalen.Zodra de directeur weer in zijn kantoor zit zijn
de kinderenweer terug. Donderdag ging de eerste les ook niet door want de
kinderen moesten de school gaan schoonmaken.Maandag is het marktdag en
Vrijdag is het voor de moslimkinderen gebedsdag. Dat houdt dus in dat er
per week dus eigenlijk maar 1 a 2 dagen echt les gegeven wordt.
Woensdag zijn we op bezoek geweest bij de Chief. Dat is een soort
burgemeester/koninklijke familie van Ejura. Iedere gast behoort een bezoek
te brengen bij de Chief. Hij heeft 4 vrouwen en hij wist niet precies
hoeveel kinderen hij had, maar hij zou voor onseen lijstje maken. Het was
erg grappig. Officieel mag je niet direct met de Chief praten dus dat
moest via een tussenpersoon. De traditie is dat je hem een fles Schwappes
(alc. drankje) geeft. Daarna mochten we vragen stellen. Toen liet hij al
zijn spullen zien die hij gebruikt voor publieke optredens etc. Het had
niet veel koninklijks, het leek eerder thuis te horen bij een goedkope
verkleedwinkel. Hij deed alles om en daarna mochten we 3 foto's maken.1
met een speciaal soort attribuut, 1 van hem met de koninginmoeder en nog 1
met onszelf er ook op.
Afgelopen week hebben we veel zonder electriciteit gezeten, dus we gingen
vroeg naar bed. Ik heb nu iedere ochtend yoga klas.
30 Juni: Voorbereiding examens
Afgelopen week zijn we druk bezig geweest
met de examens. Aan het begin van de week hadden we een soort van
vergadering over punctualiteit met de leraren. Helaas heeft dit niet veel
geholpen. De leraren komen vaak veels te laat of helemaal niet opdagen .
De schooldirecteur heeft het hele jaar geen les gegeven. Hij hoort Engels
te geven maar dit schuift hij iedere keer af naar de vrijwilligers.
Hij zit voornamelijk in zijn kantoor en loopt soms rond met een stokje om
de orde te handhaven.
Dada Shivesh leidde de vergadering en hield een soort monoloog over dat je
op tijd op school moet komen en het goede voorbeeld moet geven. Ik heb de
leraren geen woord horen zeggen. Zelfs toen hij de directeur om commentaar
vroeg gaf hij geen antwoord.
De kinderen die hun schoolgeld niet hebben betaald mogen nu gelukkig wel
weer in de klas komen. Ze schijnen iedere twee weken de kinderen die hun
schoolgeld niet betalen 1 dag naar huis te sturen.
Volgende week hebben de kinderen examens. Het was onze taak deze allemaal
uit te typen op een oude laptop achtergelaten door een vrijwilliger. Dit
heeft ons heel wat werk gekost. Ten eerste kwamen veel examens veels te
laat, waardoor we tot gisternacht 1 uur bezig zijn geweest, ten tweede
zaten ze vol met typfouten en rare vragen. We moesten ontzettend veel
verbeteren en veranderen. We lagen soms dubbel van het lachen om de rare
vragen en de mogelijke antwoorden (alles is multiple choice).
Een van de mogelijke antwoorden was a)fantastic b)cocastic
Aangezien we niet wisten wat cocastic was zijn we naar de desbetreffende
leraar gegaan.
Deze was zelf verbaasd van het aantal fouten in zijn examens toen we het
hem na lieten lezen en uitlegden dat je bij multiple choice vragen maar 1
goed antwoord kan hebben.
Cocastic vond hij zelf echter heel leuk, het was namelijk een grapje.
Fantastic kwam van Fanta en cocastic kwam van Coca cola.
Morgen is het een feestdag in Ghana. Independence day. We hebben daarom
een extra lang weekend en gaan dit weekend naar het strand in Cape Coast.
4 Juli: Weekend uitje
Ik ben zojuist terug van ons lang weekend
aan de kust. We hebben ontzettend veel gezien en gisteren heerlijk
uitgerust aan het strand.
We zijn met de slaaptrein van Kumasi naar Takoradi gegaan. De reis is met
de bus 4 a 5 uur, de trein doet er 11 uur over en bij ons had de trein ook
nog eens 6 uur vertraging. We zouden s'ochtends om 07:30 arriveren en dit
werd 1:30. De trein stond bij ieder station heel erg lang stil. WE vragen
ons nog altijd af waarom, aangezien er niemand in of uitstapten. Op de
stations kon je van alles kopen. Zodra een paar kinderen door hadden dat
er obruni's in de trein zaten verzamelden alle kinderen zich voor ons raam
en bleven de hele tijd naar ons kijken en lachen tot de trein weer vertrok,
wat soms ruim 20 minuten duurde.
Bij aankomst zijn we gelijk naar Cape coast gegaan. In de tro tro dacht
iemand dat ik onder de muggenbulten zat. Ik begreep maar niet waar hij
deze zag. Hij bleek mijn moedervlekken te bedoelen. Hij dacht dat mijn
moedervlekken muggenbulten waren.
Cape Coast viel ons een beetje tegen. Het fort waar vroeger de slaven
verbleven voordat ze op schepen naar het buitenland vertrokken was wel
indrukwekkend. De volgende dag gingen we naar Kakum national park. Daar
kun je op een soort brug 40 meter boven het regenwoud lopen. Beetje
toeristisch, maar wel ontzettend mooi. Je moet alleen geen hoogtevrees
hebben zoals ik.
Na Kakum hebben we gegeten in een restaurant aan een meer waar ze
krokodillen hadden. We zijn direct doorgegaan naar Elmina. Een klein
vissersdorpje aan de kust met een ander fort. Overal lagen vissersbootjes
en waren de vissers aan het werk.
Gisteren zijn we naar Busua gegaan. Dat is het mooiste strand in Ghana.
Helaas zijn de meeste stranden in Ghana, ondanks de mooie palmbomen en het
mooie uitzicht niet zo geweldig. De meeste stranden worden als
publiekelijk toilet gebruikt, wat al van ver te ruiken is.
Busua is een van de weinige stranden waar dit niet het geval is. We hebben
heerlijk in de zon gelegen, gespeeld met de kinderen, schelpen verzameld
en pannenkoeken gegeten! Een echte luxe ! Het meeste eten in Ghana heeft
niet veel smaak en is vrij eentonig (veel rijst, banku, fufu) dus we
hebben extra genoten van de pannenkoeken ! Soms hebben we palmnut soep and
groundnut soup. Dit is wel erg lekker.
Vandaag zijn we terug gegaan naar Kumasi. Dit keer dus met de tro tro (minibusje)
in plaat van de trein. Zo ga ik weer terug naar Ejura. Vandaag komt een
nieuwe vrijwilliger uit Spanje die we zo gaan ophalen van het station.
12 Juli : Examens
Alles gaat nog steeds goed in Ejura.
Afgelopen week hebben we meegeholpen bij de examens.
Er was geen rooster, dus alle kinderen speelden buiten op het
schoolpleintje en het voetbalveld buiten de school. De kinderen hebben
maar 2 uur een examen maar moeten van 8 tot 1op school zijn. Als er geen
examen is, doen de kinderen dus maar wat. Het examen begint ergens rond 9
a 10 uur.
Buiten de examens om doen we spelletjes. Dit is soms echter erg lastig,
aangezien de kinderen erg enthousiast zijn. Zodra ze het woord gametime
horen rennen ze al juichend naar het voetbalveld. Voordat we het spelletje
aan 200 juichende kinderen hebben uitgelegd en de kinderen in een rij/cirkel
ingedeeld hebben is de tijd alweer voorbij. Iedereen wil vooraan in de rij
of naast 1 van de obruni's in de cirkel dus dat is een hele klus.
We hebben nu besloten dat iedere vrijwilliger met een klein groepje
spelletjes gaat doen, en dat werkt iets beter. Alleen lopen de kinderen nu
van het ene groepje naar het andere groepje.
Ik had schelpen meegenomen van het strand en dat was een groot succes. De
meeste kinderen hadden geen idee wat het was en 1 kindje was zelfs bang
voor de schelpen.
Dit weekend zijn we naar een bos geweest met veel apen en oude bomen. We
kwamen daar s'ochtends aan en kregen een rondleiding samen met een
schoolklas van een middelbare islamitische school in Wenchi. Later nodigde
de leraar ons uit om mee te gaan met hun. Ze brachten ons naar een
waterval in Kintampo en Tano sacred groves. Dat zijn hele oude rotsen in
de heuvels. Het heeft een hele lange geschiedenis van de Bono cultuur. DE
Ashanti's en de Bono's waren veel in oorlog. De Bono's verstopten zich
altijd in de rotsen en hielden daar ook krijgsgevangenen.
De schoolklas vond het geweldig dat er obruni's meegingen. De leraar was
erg gastvrij en heeft ervoor gezorgd dat we de entreeprijs betaalden voor
mensen in Ghana zelf in plaatsvan de hogere prijs voor obruni's. We hadden
echt veel geluk, want met het openbaar vervoer (tro tro's) is het erg
lastig om op deze plekken te komen en nu konden we mee met de schoolbus.
We hebben echt een ontzettende leuke dag gehad en het was een hele
ervaring om mee te gaan op een schoolreisje.
Deze week en volgende week bestaat voornamelijk uit spelletjes. Er is geen
echt programma, dus het enige wat er gebeurt is wat de vrijwilligers doen.
We zijn van plan om de school pnieuw te gaan verven. We hebben P4(groep 6)
al groen geverfd en willen dit met een aantal kinderen voortzetten, zodat
alle klaslokalen een kleurtje hebben.
Volgend weekend gaan we naar Mole national park, waar je olifanten enzo
kunt zien.
17 Juli: Mole park
Ik ben net terug van het weekend in Mole
national park en ik heb genoten.
We hebben heel veel dieren gezien. Olifanten, apen, wilde zwijnen,
antilopes, gazelles etc.
En het is toch wel heel anders om ze echt in het wild te zien dan in een
dierentuin.
We mochten alleen met een ranger door het park lopen, omdat de olifanten
niet tam zijn. Soms kunnen ze daarom mensen aanvallen, omdat je in hun
territorium loopt of omdat ze bang zijn.
We hebben twee wandelingen gemaakt van ieder twee uur en echt ontzettend
veel dieren gezien van heel dichtbij.De olifanten waren echt iets van 10
meter van ons vandaan en het was te gevaarlijk om nog dichterbij ze te
komen. Het zijn echt prachtige dieren.Maar ook buiten de wandeling zag je
veel dieren rondom het hotel. Vanochtend liep er een olifant voor onze
deur, dus we konden niet naar buiten. We moesten wachten tot de olifant
weg was.
Het hotel staat op een heuvel met uitzicht op de waterplaats. Je kon hier
de olifanten zien zonnebaden en je zag de gazelles en antilopes door het
veld rennen.
De apen kwamen vaak bij het hotel voor het eten. Ze hebben een brood uit
onze tas gestolen. Je moest dus goed op je spullen passen.Als er veel
mensen waren kwamen de apen niet zo dichtbij, maar ik ben heel stil ergens
alleen gaan zitten en toen kwamen ze heel nieuwsgierig naar me toe.
Ze hadden ook een zwembad dus we hebben ons prima vermaakt. Veel gewandeld,
gefietst en gezwommen.
22 Juli: Closing ceremony day
Deze week was de laatste schoolweek. Er
was geen programma dus we hebben veel geknutseld met de kinderen.
Gisteren was de laaste schooldag en dat wordt hier groots gevierd. Het
word Closing Ceremony day of our day genoemd. We hebben de school versierd
en we hebben de dag van tevoren papieren hoedjes met de kinderen gemaakt
om te dragen op our day.
We hebben een stereo gehuurd met bandjes zodat we muziek hadden. Het was
echt een geweldige dag. Alle kinderen kwamen in hun beste kleren ( van
traditionele afrikaanse kleding tot kindertrouwjurken etc.). Ze hadden ook
allemaal hun eigen mandje met speciaal eten voor die dag. Een pannetje met
rijst en vlees of vis en fanta en cola en biscuits. Allemaal speciaal
gekocht voor closing day want biscuits, fanta, cola en vlees of vis zijn
echt luxe hier.
We hebben de hele dag met de kinderen gedanst en we zijn overvoerd door de
kinderen die ons allemaal wilden laten proeven van wat ze meegebracht
hadden.
Aan het eind hebben we nog prijzen uitgedeeld van wat de vrijwilligers
allemaal gegeven hebben. Ieder kind heeft een pen gekregen en de drie
beste kinderen uit iedere klas kregen nog een speciale prijs (schrift of
extra mooie pen).
Nu is het vakantie. We zijn nu vakantielessen aan het voorbereiden en voor
mij is het alweer mijn laastste week. Dinsdag vieren we mijn verjaardag en
we gaan de school nog verven. Ook al is het vakantie, er is nog van alles
te doen
27 Juli: Verjaardag
Gisteren was mijn verjaardag en ik ben
echt ontzettend verwend. Het was een geweldige verjaardag. Ze hebben
s'nachts alles versierd met slingers en ballonen en alle buurtkinderen
hadden tekeningen gemaakt.
We hadden speciaal ontbijt met Dada Harinaths yoghurt en watermeloen.
S'middags hadden ze mijn favoriete eten gemaakt palmnut soep en s'avonds
Dada Harinaths bananencake met aardbeienijs.
Het was echt een superverjaardag. Er waren veel buurtkinderen die allemaal
meeaten. De kinderen vonden vooral de cake met ijs geweldig.
Deze verjaardag zal ik in ieder geval niet snel vergeten.
Gisteren hebben we op school het zomerprogramma bekend gemaakt. Omdat er
veel vrijwilligers in de zomer zijn hebben we besloten om in de zomer de
school te openen en dat de vrijwilligers gratis les geven.
Bijna alle kinderen waren er om het zomerprogramma te horen. Het was leuk
om te zien dat de kinderen zo enthousiast waren om ook in de zomer te
komen