Kathmandu

De weg naar Nepal was door overstromingen in Uttar Pradesh onzeker. In Varanasi kwam ik heel toevallig nog een studiegenoot tegen en die moesten zo'n honderd euro extra neerleggen omdat ze daardoor onverwachts moesten vliegen. De receptionist van mijn hotel was er echter zeker van dat er zaterdag een bus zou gaan. Ik wachte het maar af en reserveerde in ieder geval de bus. Zaterdag op naar het busstation en we gingen. Het werd uiteindelijk een jeep en via een andere weg gingen we naar de grens. Onderweg veel overstromingen gezien. Hele gebieden met huizen en al stonden onder water terwijl de mensen hier al zo weinig hebben. S'avonds bereikte we de grens en dat voelde echt alsof ik weer thuis kwam. De volgende dag uiteindelijk de lange busrit naar Kathmandu (12 uur !). Het is erg goed iedereen weer te zien. Ik ga waarschijnlijk weer lesgeven op de Airport school waar ik vorig jaar ook les gegeven heb. Het rondreizen in India was geweldig, maar het vrijwilligerswerk is toch meer iets voor mij dus ik wilde graag weer iets doen in Kathmandu.

Ik verblijf ondertussen weer in Mustang Holiday inn waar ook alle andere vrijwilligers verblijven. Wel zo gezellig, maar het lijkt wel alsof ik altijd vreemde dingen meemaak in hotel Mustang Holiday Inn. Vorig jaar een kat met kip onder mijn bed en een overstrominmg in mijn kamer en nu een vreemde rus.

Deze vreemde Rus bleek al twee maanden in het hotel te verblijven. Blijkbaar had hij dreadlocks die hij die dag zelf afgeknipt had op de hotelkamer. Ram, onze vriendelijke en altijd lachende receptionist vroeg zich een beetje angstig af waar hij zijn haar dan nu gelaten had en wat hij daarmee ging doen. Toevallig stond ik net bij de receptie toen dit gesprek gaande is. Nu is de rus qua uiterlijk al een opmerkelijk figuur en dat hij die dreadlocks zelf afgenipt had was overduidelijk. De rus wist nog niet precies wat hij met zijn haar ging doen, hij wilde het wel mee naar huis nemen en hij wilde er een sjamanistisch koord van maken. Ik hield mijn lach in maar de rus ging verder vertellen wat met zijn gebaren erbij steeds komischer werd. Het sjamanistische koord was namelijk erg belangrijk en dat kon hij niet op zijn hoofd verdragen, dat moest eraf want de energie kon hij niet verdragen. Op dat moment kon ik (inclusief Ram) mijn lach niet meer inhouden. Even dacht ik dat hij kwaad op mij zou worden maar hij vroeg waar ik vandaan kwam. Niet echt luisterend naar het antwoord vertelde hij dat hij een russische wetenschapper was die nu in Nepal werkte. Gelukkig bood de vrijwilligersgroep een uitweg want we gingen eten dus zei ik de Rus vaarwel. Die avond om 10 uur hoor ik een zacht geklop bij mijn deur, maar zo zacht dat je zou denken dat het de wind is. Voor de zekerheid draai ik mijn deur op slot. Vervolgens probeerde er iemand binnen te komen wat nu dus niet meer lukte. Ik vroeg wie daar was en jawel het was de rus. " Do you remember me, I'm the russian scientist I want to have a conversation with you." Ik verzoek de rus vriendelijk weg te gaan omdat het nu al 10 uur is en de rus ging toen inderdaad vrij snel weg. Het was mij een raadsel hoe de rus aan mijn kamernummer kwam en het zat me toch niet zo lekker dus ging ik toch maar naar beneden om dit aan Ram te vertellen en te vragen of hij soms mijn kamernummer had doorgegeven. Dit hadden zij niet gedaan maar zeiden gelijk dat als hij nog een keer voor mijn deur stond ik gelijk moest bellen en dat ze hem eruit zouden zetten. Om 11 uur hoorde ik opnieuw het geklop. " Please I'm the russian scientist, I need to take a shower, can I come in? ". Ik verzoek de rus dat op zijn eigen kamer te doen of naar de receptie te gaan. " Please, thats impossible". Ik wordt steeds onvriendelijker en zeg dat dat me niet interesseert en of hij hier weg wil gaan. Ondertussen probeer ik de receptie te bellen, maar de telefoon blijkt niet te werken. Ik vraag of hij weg wil gaan wat resulteert in een 5 minuten ja/nee spelletje. Vervolgens negeer ik hem en na 20 minuten zacht geklop heeft hij het opgegeven. S' ochtends kom ik erachter dat hij dit bij bijna alle vrouwelijke vrijwilligers geprobeerd heeft en dat hij er om 12 uur uiteindelijk hardhandig uitgezet is door het hotel. Op de vraag wat hij nu wilde zei hij dat hij een van de meisjes op zijn kamer wilde uitnodigen en een discussie wilde. Het blijkt dat de hotelmedewerkers toen zo kwaad werden en hem eruit gezet hebben zonder spullen. Het schijnt dat hij om 3 uur weer terug gekomen is om zijn spullen op te halen en inderdaad hoorde ik om 3 uur opnieuw het geklop op mijn deur maar hij hield er dat keer snel mee op. Die ochtend bij het ontbijt met de vrijwilligers hadden we in ieder geval iets om om te lachen want die gast spoorde echt niet.