Na Udaipur stond Pushkar op het programma. Met de nachtbus ging ik naar Pushkar wat een heilige plaats is met een heilig meer waar altijd veel pelgrims (en toeristen) op afkomen. Midden in de nacht om 1 uur heeft de bus een pauzestop bij een wegraustarant waar iedereen vervolgens een bord vol met rijst en chapati's en curry gaat eten. Daar ontmoette ik een aantal jongens die mij wel herkenden van Udaipur en ik moet eerlijk zeggen, ik hun niet. Volgens hun hadden ze mij aangesproken voor hun winkel, wat heel goed zou kunnen want dat doet iedereen daar. Hun gingen ook naar Pushkar met de auto om in Ajmer naar de jaarlijke viering van een sufi heilige in de heilige moslimshrine in Ajmer te vieren. S' ochtends kwam ik dan doodmoe aan in Pushkar. Pushkar is echt ontzettend klein. Het meer, een aantal huizen rondom het meer en veel tempels en guesthouses. Van een toerist die ik tegen was gekomen in Udaipur had ik de tip gekregen voor het Chandra lake hotel. Dit was inderdaad een goede tip, hoewel ik me eerst echt afvroeg waar ik terecht gekomen was. Ik was de dertiende bezoekster sinds 2005 en mijn kamer bestond uit twee matrassen op de grond met een laken, maar wel met een balkon in Maharaja stijl (koepeltje en alles) met uitzicht op het meer en het familiehotel had hun eigen ghat en eigen shiva tempel. S' ochtends had ik dys uitzicht op alle badende pelgrims en de puja's (vereringen) die gemaakt werden. De hele dag door hoor je overal liederen die gezongen worden om de goden te eren. Dit geeft het echt een ontzettende mystieke sfeer. Als ik naar beneden ging kon ik zo de ghat aflopen van het hotel en ik zat er midden in. Zelf heb ik ook puja laten doen en doordat Pushkar een heilige plaats is heeft de puja extra kracht. Het leukste van mijn guesthouse was pinky (ik weet niet of dit nu echt haar naam was of een bijnaam). de vrouw des huizes die zodra ik in mijn kamer was bij kwam kletsen. Ze vertelde dat ze een keer 11 dagen puja gedaan heeft wat inhoudt dat ze 11 dagen mediteerde zonder eten en drinken. Ontzettend lieve vrouw die iedere keer zei: pinky wish you good luck, pinky wish you good luck, you do puja, you get good luck, me make good luck more stronger for you. S' avonds werd ik door de broer van de eigenaar (de man van Pinky) uitgenodigd en kreeg ik hun hele trouwalbum te zien wat zo'n 100- pagina's tellend boek is met errug veel foto's. Het was in ieder geval hun grote trots, maar ik had het na 50 pagina's wel gezien.

S' middags kwam ik toevallig dezelfde jongens uit Udaipur tegen in Pushkar. Pushkar is erg klein en heb je eigenlijk wel gezien in een ochtend. Zij gingen naar het moslimfestival in Ajmer en nodigde mij uit om mee te gaan. Van de hindoecultuur in Pushkar waar ik omgeven werd door Brahmins op naar de moslimcultuur. De straten van Pushkar waren vol met pelgrims. Hun waren dan ook in Pushkar omdat in Ajmer alle hotels vol waren. Dit was opnieuw weer een hele ervaring. De straten waren echt overgeladen vol met moslimpelgrims die kleden droegen en grote groene vlaggen met moslimsymbolen die werden gekust. Pelgrims kusten de grond (eigenlijk min of meer alles wat los en vast zit binnen in de moslimshrine) en de kleden en doneerden eten en geld in grote ketels (ik heb er zelfs hele camera's in zien liggen). Wat mij opviel was dat er ook nogal wat travestieten rondliepen. Hoewel India vrij conversatief is, lijkt dit hier ineens geen probleem te zijn. een van de dingen die ik te horen krijg als ik zeg dat ik uit nederland kom is dat mannen met mannen kunnen trouwen, homosexualiteit zou volgens velen die ik gesproken heb niet voorkomen in India. Behalve dus op deze ene grote islamitische feestdag.

's Avonds terug in Pushkar nog gekeken naar het avondritueel en een prachtige zonsondergang. Terug in mijn kamer op mijn balkonnetje voel ik me net een prinses. Ik slaap hier heerlijk en word s'ochtends gewekt door de belletjes en het gezang van alle rituelen die hier gehouden worden.