We werkten voor Caritas. Een charitatieve instelling in Kroatie die veel opvanghuizen hebben voor weeskinderen, ouderen en verstandelijk gehandicapten etc. Ze hadden veel tehuizen door heel Kroatie. De projecten in Oborovo en Vrbovec van Bouworde zijn ook alemaal via Caritas. In het weeshuis in Vugrovec verbleven rond de dertig kinderen, toen we net aankwamen waren ze op vakantie, maar in de tweede week kwamen ze terug.
Het contact liep een beetje moeilijk omdat ik geen Kroatisch sprak, maar zo leerde ik al snel wat woordjes. We brachten best veel tijd met de kinderen door toen ze er eenmaal waren en de kinderen vonden het erg leuk dat we er waren. Ze wilden ook erg graag op de foto.
De pastoor woonden vlakbij het weeshuis. Het huis was achter het weeshuis en ongeveer wel drie keer zo groot als het weeshuis zelf. De pastoor woonde hier alleen. De pastoor deed best wel veel voor de kinderen. Hij kwam regelmatig langs en bracht soms ijs mee. De kinderen hadden best erge dingen meegemaakt, sommige kinderen hadden nog wel ouders maar zagen hun ouders bijna nooit.
We hadden ook best wel veel contact met de mensen die daar werkten, mira was onze kokkin en maakte het heerlijkste eten, Ivan heeft ons rondgeleid door Zagreb en we hebben samen veel spelletjes gedaan. Johannes was een Oostenrijkse vrijwilliger die met de kinderen werkte. En er waren nog een paar kindermeisjes.
