Vrijwillig in de wereld

Vrijdag, de dag voordat we weg zouden gaan, was ik jarig. Daarom hadden we de andere groep uit Vrbovec dit keer bij ons uitgenodigd. 's Ochtends werd ik verrasd met een heerlijke chocoladetaart en s' middags hadden ze speciaal voor mij als afscheid kip met patat gemaakt in plaats van vis met bonen wat ze daar iedere vrijdag eten. Vrijdag zouden ook de andere kinderen weer op vakantie gaan naar slovenie. Ze vertrokken met het Caritas busje. Daarna had de pastoor ons uitgenodigd in zijn huis. Hij speelde accordeon en gaf ons een prachtig accordeon concert.
ondertussen was de andere groep er ook en hebben we een avondwandeling gemaakt door Vugrovec. Daarna was het al laat. Ik, Kris en Inge hebben toen nog heel lang met Ivan gepraat en uiteindelijk zijn we ook gaan slapen.
De volgende ochtend werden we met z'n allen opgehaald met de Caritasbusjes naar Zagreb. Nog snel op de groepsfoto.



Dan kwam het uiteindelijke afscheid. Afscheid blijft toch het minst leuke van een bouwkamp. Ik zou vooral de kinderen heel erg gaan missen. In twee busjes gingen we dan naar Zagreb. In Zagreb nog snel ff wat inkopen gedaan voor in de trein en m'n laatste pizza's gegeten. Toen was het alweer tijd om in de trein te stappen. Het was een mooi stuk door Slovenie en Oostenrijk. In Munchen hadden we dan uiteindelijk de slaaptrein terug naar Nederland. In Arnhem namen we afscheid van elkaar. De meeste gingen er al uit, ik en een paar anderen bleef zitten tot aan Utrecht. Vanuit Utrecht nog een klein stukje naar Hilversum en ik was weer thuis.