We verbleven in het weeshuis zelf in de kinderbedjes. We hadden een aparte jongens en aparte meisjeskamer.
Het was dus best een luxe onderkomen. Het enige probleem waren de kakkerlakken. De eerste paar dagen had ik deze nog niet gezien.
Tot ik op een avond laat naar de wc moest. De wc lag naast onze kamer, ik deed het licht aan en zag een stuk of tien grote kakkerlakken wegschieten.
Ze renden alle kanten op, dus de wc durfde ik niet meer in en er was er een voor onze kamerdeur gaan zitten dus de kamer durfde ik ook niet meer in.`
Daar stond ik dan en ik moest best nodig naar de wc. Toen ik beter oplette zag ik dat ze in de gang overal langs de randjes liepen.
Ivan die nog wakker was zag mij daar staan en stuurde de kakkerlakken weg. Hij wees me een wc boven aan en zei dat daar geen kakkerlakken waren.
Echt helemaal geloofde ik dat ook niet, maar ik zag ze inderdaad niet dus sindsdien ging ik maar naar boven.
Sindsdien werd ik dus wel door Ivan geplaagd met zohar, wat kakkerlak betekend. Hij heeft toen insektenspray gestrooid waardoor er toen overal dode kakkerlakken lagen.
Ook niet echt een fijn gezicht.
Het weeshuis had ook nog twee grote honden, djina en medo. Djina was ziek en had daardoor een netje om zijn buik.
Het ware goede waakhonden, zodra er een auto kwam, begonnen ze als een gek te blaffen en rondom de auto te rennen. Medo liep ook iedere keer als we een kampvuur gingen houden helemaal met ons mee.
En er waren twee babykatjes. Helaas werd een daarvan op een van de laatste dagen overreden door een busje.
