Bhaktapur is de derde grootste stad in de Kathmandu vallei en ook een van de koningssteden. Het staat bekend om zijn middeleeuwse karakter, tempels en nijverheid. Zo gingen we in het weekend met z’n allen in het lokale busje naar Bhaktapur wat 25 kilometer ten Oosten van Kathmandu ligt. De locale busjes zijn een hele belevenis. Deze worden zo vol mogelijk gepropt. Het principe dat een busje vol zit kennen ze hier niet. Er is altijd nog wel een kleine vierkante meter te vinden waar je kunt staan. Mensen nemen ook de meest onmogelijke dingen mee naar binnen. Grote tassen met van alles en nog wat inclusief kippen of geiten. Gelukkig waren wij op tijd om nog gewone zitplaatsen te kunnen bemachtigen.

In Bhaktapur stappen we veels te laat uit waardoor we nog een hele wandeling moeten maken om in het oude gedeelte van Bhaktapur te geraken. Hier mag ook geen verkeer meer komen dus we kunnen bijna ongestoord door de straatjes lopen. Bhaktapur is best toeristisch en waar toeristen komen zijn verkopers die niet willen accepteren dat je niet geïnteresseerd bent. Dus alsnog word de authentieke rust verstoord door verkopers met “ Miss, please I have beautiful shop, this way”.

Bhaktapur geeft inderdaad nog een middeleeuwse indruk. Overal zijn vrouwen aan het werk. Er liggen grote doeken op de grond waarop de rijst en de mais ligt te drogen en de vrouwen zijn deze aan het uitzoeken op rieten manden. Langzaam aan lopen we naar het grote plein. Daar is een toespraak van de maoïsten bezig dus is het erg druk. Het plein is vol en op de trappen van de tempels zitten alle toeschouwers te luisteren naar de nogal schreeuwerige toespraak van de maoïsten. 

Hierna lopen we verder naar het pottenplein. Hier worden nog op de traditionele manier potten gebakken en kun je zien hoe deze door de mensen gemaakt worden. Het plein staat vol met potjes die aan het drogen zijn.