In de schoolboeken las ik veel over Budhanilkanta. Een belangrijke religieuze plaats in de Kathmandu vallei. Dus besloot ik om in het weekend naar Budhanilkanta te fietsen. Daar ligt een belangrijk Vishnu beeld. Het zes meter lange stenen beeld van Vishnu ligt in een kleine vijver, waardoor men de indruk krijgt dat het drijft. Het beeld wordt dagelijks in de voormiddag ritueel gewassen, ingesmeerd met boter, melk en honing en voorzien van verse bloemen. Dit gebeurt door een priester of een hulpje. Via een stenen trapje dalen de gelovigen af naar de vijver en verrichten vervolgens hun rituele handelingen op een platvorm. In de herfst komen duizenden mensen naar hier om de dan ontwakende Vishnu met vruchten en bloemen te begroeten. S' ochtends vroeg komen er veel pelgrims om dit beeld te aanbidden.

15 kilometer de berg op en dan ben je in het bergdorpje Budhanilkanta. Op zich niet zo heel groot, maar groot genoeg om het beeld niet te kunnen vinden. Het blijkt dus dat er ook een soort kloostertempel bij het dorp ligt. Na wat rondvragen werd ik in eerste instantie daar heen gestuurd. Ik had al snel door dat dit niet helemaal was waar ik naar op zoek was. Het klooster gaf een soort Hare Krishna idee en overal waren monniken in oranje gewaden aan het zingen of mediteren. Er was zelfs een buitenlandse monnik die mij de goede weg uitlegde. Achter een straatje lag dan het tempelcomplex met de vijver waar het beeld in lag. Een grote rij stond te wachten om bloemen en rijst te offeren aan Vishnu. Men denkt dat de koning een reïncarnatie is van Vishnu. Hij mag daarom niet in Budhanilkanta komen omdat het niet goed zou zijn het VIshnu beeld te zien.