Fatehpur Sikri
 








Vervolgens gaan we naar Fatehpur Sikri waar ik de vorige keer een week gebleven ben. Het was een hartverwarmend weerzien want iedereen herkende me nog en de hele avond heb ik thee zitten drinken bij de buren en bij haji. Haji is een gehandicapte man die niet meer kan lopen. Hij is zeer religieuze moslim en zelf naar Mekka gegaan. Hoewel hij een rolstoel gekregen had van zijn broer heeft hij deze in mekka aan eenm andere gehandicapte man weggegeven. Nu geeft hij gratis koranschool waar ze ook hindi en urdu leren voor de dorpskinderen. Iedere avond van 5 tot 6. Voor de kinderen in dit dorp is dit de enige school waar ze naar toe gaan. Ze hebben mij al aangeboden of ik geen Engelse les kan geven.

S' avonds zitten we rond het kampvuur in het hotel. De mannen verdwijnen soms in de keuken om daar stiekem alcohol te nuttigen. Onze driver blijkt in hetzelfde hotel te verblijven. Hij had nog nooit in Fatehpur Sikri geslapen en bedankte mij nog voor de tip van het leuke hotel. Onze vrij rustige chauffeur komt nu helemaal los met een paar slokjes alcohol op. Wat gezien de tijd dat hij in de keuken zat nooit veel geweest kan zijn. Hij heeft een ontzettend aanstekelijke lach en legt ons de Indiase cultuur wel even uit. Scheiden is uit den boze. Ik vraag wat hij dan zal doen als zijn dochter getrouwd is met een man die haar slaat. Nou, dat wist hij wel, eerst zou hij die man wel even in elkaar slaan en dan komt er een ander. Dus toch een scheiding vraag ik. Hij is even stil, weet niet wat hij moet zeggen en begint maar weer te lachen.

De volgende ochtend neem ik met pijn in mijn hart weert afscheid bij de buren waar ik overladen word met kitscherige cadeautjes. We gaan naar Agra voor de Taj Mahal. En die blijft mooi. S' avonds naar TUndla om de nachttrein naar Varanasi te nemen. Helaas wordt Tony ziek, duidelijk de Delhi Belly opgelopen. Ook zien we voor onze neus een chai wallah (theeverkoper) die snel nog de rijdende trein uitspringt onder de trein vallen. Gelukkig leefde hij nog en werd hij snel naar het ziekenhuis vervoerd.

We hebben goed geslapen in de trein. Hoewel de plaatsen gereserveerd zijn blijf ik mij verbazen over hoe opgepropt de menmsen uit India zelf slapen. Naast ons en verderop ook een aantal bedden liggen er zo'n 5 mensen op twee bedden. Met z'n tweeen op 1 bed en dan nog een overdwars. Dit terwijl er in theorie toch echt niet meer kaartjes verkocht kunnen worden dan dat er bedden zijn in de trein.